|

آدم‌های زیادی

در بین آثار ایوان تورگنیف، «آشیانه اشراف» رمانی مهم و خاص به‌شمار می‌رود تا جایی که خود تورگنیف در جایی گفته بود که در میان آثارش این رمان با بیشترین اقبال روبه‌رو شده و از زمان انتشار آن، در جرگه نویسندگانی قرار گرفته که نظر خوانندگان را به خود جلب می‌کردند. «آشیانه اشراف» اولین‌بار در سال‌های پیش از انقلاب به فارسی ترجمه شده بود اما مدت‌ها بود که تجدیدچاپ نشده بود تا این‌ه این روزها ترجمه مجددی از آن با ترجمه آبتین گلکار در نشر ماهی به چاپ رسیده است. ایوان تورگنیف از نویسندگان تأثیرگذار و کلاسیک ادبیات روسیه است که آثار او هم به لحاظ وجه ادبی و تأثیری که بر نویسندگان بعد از او داشته‌اند حائز اهمیت است و هم به لحاظ تصویری که از تحولات روسیه آن دوران به دست داده است. تورگنیف در «آشیانه اشراف»، به بخشی از طبقه اشراف روسیه پرداخته که در قرن‌های هجدهم و نوزدهم روسیه علی‌رغم ثروت و تحصیلات بالا هیچ کارایی خاصی برای جامعه نداشته‌اند و با اصطلاح آدم زیادی شناخته می‌شوند. در بخشی از رمان می‌خوانیم: «هشت سال گذشت. دوباره بهار فرارسید... ولی ابتدا بگذارید چندکلمه‌ای درباره سرنوشت میخالویچ، پانشین و واروارا پاولوونا بگوییم و از آنان جدا شویم. میخالویچ پس از دربه‌دری‌های فراوان سرانجام جای اصلی خود را پیدا کرد: ناظم ارشد یکی از آموزشگاه‌های دولتی شد. بسیار از سرنوشت خود راضی است و شاگردانش عاشق او هستند، گرچه سربه‌سرش هم می‌گذارند. پانشین مدارج ترقی را در کارش به‌خوبی پشت سر گذاشته و اکنون پست مدیرکلی را هدف گرفته است. هنگام راه رفتن کمی به جلو خم می‌شود؛ احتمالا صلیب ولادیمیری که او را بدان مفتخر کرده‌اند، بر گردنش سنگینی می‌کند. وجه اداری شخصیت او دیگر کاملا بر وجه هنرمندانه‌اش می‌چربد...».
آشیانه اشراف/ ایوان تورگنیف/ ترجمه آبتین گلکار/ نشر ماهی

در بین آثار ایوان تورگنیف، «آشیانه اشراف» رمانی مهم و خاص به‌شمار می‌رود تا جایی که خود تورگنیف در جایی گفته بود که در میان آثارش این رمان با بیشترین اقبال روبه‌رو شده و از زمان انتشار آن، در جرگه نویسندگانی قرار گرفته که نظر خوانندگان را به خود جلب می‌کردند. «آشیانه اشراف» اولین‌بار در سال‌های پیش از انقلاب به فارسی ترجمه شده بود اما مدت‌ها بود که تجدیدچاپ نشده بود تا این‌ه این روزها ترجمه مجددی از آن با ترجمه آبتین گلکار در نشر ماهی به چاپ رسیده است. ایوان تورگنیف از نویسندگان تأثیرگذار و کلاسیک ادبیات روسیه است که آثار او هم به لحاظ وجه ادبی و تأثیری که بر نویسندگان بعد از او داشته‌اند حائز اهمیت است و هم به لحاظ تصویری که از تحولات روسیه آن دوران به دست داده است. تورگنیف در «آشیانه اشراف»، به بخشی از طبقه اشراف روسیه پرداخته که در قرن‌های هجدهم و نوزدهم روسیه علی‌رغم ثروت و تحصیلات بالا هیچ کارایی خاصی برای جامعه نداشته‌اند و با اصطلاح آدم زیادی شناخته می‌شوند. در بخشی از رمان می‌خوانیم: «هشت سال گذشت. دوباره بهار فرارسید... ولی ابتدا بگذارید چندکلمه‌ای درباره سرنوشت میخالویچ، پانشین و واروارا پاولوونا بگوییم و از آنان جدا شویم. میخالویچ پس از دربه‌دری‌های فراوان سرانجام جای اصلی خود را پیدا کرد: ناظم ارشد یکی از آموزشگاه‌های دولتی شد. بسیار از سرنوشت خود راضی است و شاگردانش عاشق او هستند، گرچه سربه‌سرش هم می‌گذارند. پانشین مدارج ترقی را در کارش به‌خوبی پشت سر گذاشته و اکنون پست مدیرکلی را هدف گرفته است. هنگام راه رفتن کمی به جلو خم می‌شود؛ احتمالا صلیب ولادیمیری که او را بدان مفتخر کرده‌اند، بر گردنش سنگینی می‌کند. وجه اداری شخصیت او دیگر کاملا بر وجه هنرمندانه‌اش می‌چربد...».
آشیانه اشراف/ ایوان تورگنیف/ ترجمه آبتین گلکار/ نشر ماهی

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.