|

نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا علیه جهان

کریستوفر هیل. سفیر پیشین آمریکا در عراق

در ماراتن سیاسی که به عنوان کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا شناخته می‌شود، سیاست خارجی معمولا به عنوان یک ابزار از سوی نامزدها برای مقابله سرسختانه با یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخلاف آنکه اهداف نامزدها در حوزه مسائل داخلی، ارائه جزئیات است بااین‌حال، تمرکز بیش از اندازه روی مسائل مرتبط با سیاست داخلی که دغدغه اصلی اکثر آمریکایی‌هاست، بدان معناست که سیاست خارجی در کارزار انتخاباتی در حاشیه قرار می‌گیرد.
بااین‌حال، امسال سیاست خارجی در خط مقدم و در مرکز بحث‌های مطرح‌شده میان نامزدهاست. مسائلی که آمریکا با آنها مواجه است از جمله آشوب و ناآرامی در سوریه و خاورمیانه، ابراز وجود نظامی روسیه و ظهور چین هم از نظر شریک اقتصادی (و زیست‌محیطی) و از بعد یک چالش استراتژیک، بسیار مهم‌تر از آن هستند که بتوان آنها را نادیده گرفت. درعین‌حال، درحالی‌که لازم است نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری جزئیات برنامه‌های خود در عرصه سیاست خارجی را ارائه کنند، آنان صرفا و با تکرار فراوان، به ذکر این نکته بسنده می‌کنند که از رأی‌دهندگان و امنیت آنان محافظت خواهند کرد درصورتی‌که هیچ‌چیز مفیدی را درباره چگونگی بقا و سعادتمندی در دنیای امروز نمی‌گویند. سیاست خارجی آمریکا به طور سنتی بین مداخله‌جویی و انزواطلبی در نوسان بوده است. اما امروز وضعیت، پیچیده‌تر از گذشته است. با افزایش تهدیداتی که از سوی حملات تروریستی متوجه آمریکاست، انزواگرایان تبدیل به مداخله‌گرایان سرسختی شده‌اند. بااین‌حال، تمایل آنان به مداخله‌گرایی یک‌جانبه است. بیشتر ما درباره چارچوب نامزدها می‌شنویم؛ در این چارچوب فکری، اغلب اوقات گفته می‌شود مشکلات باید هرچه سریع‌تر حل شوند و اغلب اوقات دراین‌میان از لزوم استفاده از قوه قهریه سخن گفته می‌شود و دشواری‌های موفقیت بلندمدت دیپلماتیک در عرصه سیاست خارجی کنار گذاشته می‌شوند. برای مثال، سناتور «تد کروز» از بمباران سراسری عراق و سوریه برای نابودی داعش سخن می‌گوید که نشان می‌دهد درک مبهمی از وضعیت آن کشورها دارد. داعش یک آفت و تهدیدی برای سلامت و سعادتمندی همگان است. بااین‌حال، رأی‌دهندگان آمریکایی (و تمام جهان) نیازمند مشاهده نشانه‌هایی از نامزدهای ریاست‌جمهوری هستند که بتوانند توضیح دهند در وهله نخست برای ازبین‌بردن این آفت، چه اقدامی انجام می‌دهند و چه کاری باید انجام شود تا این اطمینان حاصل شود که آنان بار دیگر به صحنه بازنمی‌گردند. «دونالد ترامپ» وعده داده بار دیگر آمریکای بزرگ را خواهد ساخت؛ فرضی که به هیچ‌عنوان درست نیست. درواقع، آمریکا درحال‌حاضر هم بزرگ است و در طول یک قرن گذشته نیز چنین بوده است. چالش اساسی‌ای که ترامپ با شعارهای ناپسندش بر آن دامن زده، این است او خواستار بزرگی آمریکا در چشم‌انداز بین‌المللی پیچیده در مسیری است که دوستان آمریکا درباره بزرگی آن کشور تردیدی نداشته باشند و رقبای آن نیز ایالات متحده را به چالش نکشند. یک سیاست خارجی پایدار نمی‌تواند همه‌چیز را برای تمام مردم به ارمغان آورد و نامزدهای ریاست‌جمهوری باید برای رأی‌دهندگان‌شان این موضوع را روشن کنند. کشورداری موفق، نیاز به انتخاب گزینه‌های خوب دارد. مبارزات انتخاباتی در آمریکا در زمانی اوج گرفته که این کشور با مجموعه دلهره‌آوری از مشکلات مواجه است؛ چگونگی اتخاذ رویکرد در قبال چین که صرفا مبتنی بر واقعیت در حوزه میدانی نیست، بلکه به خود چین نیز به‌ویژه در جنوب دریای چین بستگی دارد و همچنین یافتن پاسخی برای این موضوع که آیا الحاق کریمه به روسیه پایدار خواهد ماند یا خیر. رسیدگی به این موضوع که آمریکا چگونه می‌تواند به تجاوز روسیه که بدون تردید هدفش نزدیک‌شدن به مرزهای کشورهای غربی است، پاسخی قاطع دهد و همچنین یافتن پاسخ برای این پرسش که آیا بدیلی برای اعزام نیروها به خاورمیانه وجود دارد یا نه، همگی مسائلی هستند که باید از سوی نامزدها با برنامه‌ای مشخص به آنها پاسخ داده شود.این قبیل پرسش‌ها و واکنش نامزدها برای تصمیم‌گیری نهایی رأی‌دهندگان کم نیستند. به نامزدها بستگی دارد که شایستگی‌شان را نشان دهند؛ اینکه به بهترین یا بدترین وجه ممکن به این پرسش‌ها پاسخ خواهند داد و راه‌حلی ارائه خواهند کرد.

در ماراتن سیاسی که به عنوان کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا شناخته می‌شود، سیاست خارجی معمولا به عنوان یک ابزار از سوی نامزدها برای مقابله سرسختانه با یکدیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخلاف آنکه اهداف نامزدها در حوزه مسائل داخلی، ارائه جزئیات است بااین‌حال، تمرکز بیش از اندازه روی مسائل مرتبط با سیاست داخلی که دغدغه اصلی اکثر آمریکایی‌هاست، بدان معناست که سیاست خارجی در کارزار انتخاباتی در حاشیه قرار می‌گیرد.
بااین‌حال، امسال سیاست خارجی در خط مقدم و در مرکز بحث‌های مطرح‌شده میان نامزدهاست. مسائلی که آمریکا با آنها مواجه است از جمله آشوب و ناآرامی در سوریه و خاورمیانه، ابراز وجود نظامی روسیه و ظهور چین هم از نظر شریک اقتصادی (و زیست‌محیطی) و از بعد یک چالش استراتژیک، بسیار مهم‌تر از آن هستند که بتوان آنها را نادیده گرفت. درعین‌حال، درحالی‌که لازم است نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری جزئیات برنامه‌های خود در عرصه سیاست خارجی را ارائه کنند، آنان صرفا و با تکرار فراوان، به ذکر این نکته بسنده می‌کنند که از رأی‌دهندگان و امنیت آنان محافظت خواهند کرد درصورتی‌که هیچ‌چیز مفیدی را درباره چگونگی بقا و سعادتمندی در دنیای امروز نمی‌گویند. سیاست خارجی آمریکا به طور سنتی بین مداخله‌جویی و انزواطلبی در نوسان بوده است. اما امروز وضعیت، پیچیده‌تر از گذشته است. با افزایش تهدیداتی که از سوی حملات تروریستی متوجه آمریکاست، انزواگرایان تبدیل به مداخله‌گرایان سرسختی شده‌اند. بااین‌حال، تمایل آنان به مداخله‌گرایی یک‌جانبه است. بیشتر ما درباره چارچوب نامزدها می‌شنویم؛ در این چارچوب فکری، اغلب اوقات گفته می‌شود مشکلات باید هرچه سریع‌تر حل شوند و اغلب اوقات دراین‌میان از لزوم استفاده از قوه قهریه سخن گفته می‌شود و دشواری‌های موفقیت بلندمدت دیپلماتیک در عرصه سیاست خارجی کنار گذاشته می‌شوند. برای مثال، سناتور «تد کروز» از بمباران سراسری عراق و سوریه برای نابودی داعش سخن می‌گوید که نشان می‌دهد درک مبهمی از وضعیت آن کشورها دارد. داعش یک آفت و تهدیدی برای سلامت و سعادتمندی همگان است. بااین‌حال، رأی‌دهندگان آمریکایی (و تمام جهان) نیازمند مشاهده نشانه‌هایی از نامزدهای ریاست‌جمهوری هستند که بتوانند توضیح دهند در وهله نخست برای ازبین‌بردن این آفت، چه اقدامی انجام می‌دهند و چه کاری باید انجام شود تا این اطمینان حاصل شود که آنان بار دیگر به صحنه بازنمی‌گردند. «دونالد ترامپ» وعده داده بار دیگر آمریکای بزرگ را خواهد ساخت؛ فرضی که به هیچ‌عنوان درست نیست. درواقع، آمریکا درحال‌حاضر هم بزرگ است و در طول یک قرن گذشته نیز چنین بوده است. چالش اساسی‌ای که ترامپ با شعارهای ناپسندش بر آن دامن زده، این است او خواستار بزرگی آمریکا در چشم‌انداز بین‌المللی پیچیده در مسیری است که دوستان آمریکا درباره بزرگی آن کشور تردیدی نداشته باشند و رقبای آن نیز ایالات متحده را به چالش نکشند. یک سیاست خارجی پایدار نمی‌تواند همه‌چیز را برای تمام مردم به ارمغان آورد و نامزدهای ریاست‌جمهوری باید برای رأی‌دهندگان‌شان این موضوع را روشن کنند. کشورداری موفق، نیاز به انتخاب گزینه‌های خوب دارد. مبارزات انتخاباتی در آمریکا در زمانی اوج گرفته که این کشور با مجموعه دلهره‌آوری از مشکلات مواجه است؛ چگونگی اتخاذ رویکرد در قبال چین که صرفا مبتنی بر واقعیت در حوزه میدانی نیست، بلکه به خود چین نیز به‌ویژه در جنوب دریای چین بستگی دارد و همچنین یافتن پاسخی برای این موضوع که آیا الحاق کریمه به روسیه پایدار خواهد ماند یا خیر. رسیدگی به این موضوع که آمریکا چگونه می‌تواند به تجاوز روسیه که بدون تردید هدفش نزدیک‌شدن به مرزهای کشورهای غربی است، پاسخی قاطع دهد و همچنین یافتن پاسخ برای این پرسش که آیا بدیلی برای اعزام نیروها به خاورمیانه وجود دارد یا نه، همگی مسائلی هستند که باید از سوی نامزدها با برنامه‌ای مشخص به آنها پاسخ داده شود.این قبیل پرسش‌ها و واکنش نامزدها برای تصمیم‌گیری نهایی رأی‌دهندگان کم نیستند. به نامزدها بستگی دارد که شایستگی‌شان را نشان دهند؛ اینکه به بهترین یا بدترین وجه ممکن به این پرسش‌ها پاسخ خواهند داد و راه‌حلی ارائه خواهند کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.