|

درباره نمایش «جوجه‌تیغی»

جوجه‌ای معصوم اما با ظاهری خشن

منوچهر هادی

روزهای سختی را سپری کردم؛ روزهایی که روی خوشش را از من دریغ کرده است.
اکران سالوادر، فیلم سینمایی‌ام، در بلاتکلیفی است، آغاز پیش‌تولید اولین تجربه تهیه‌کنندگی سینمایی به نام «کارگر ساده» دلواپسی‌ها و دل‌مشغولی‌های همراه آن را برایم رقم زده است. هم‌زمان با این دل‌مشغولی‌ها، به دعوت دوست نازنین و همکار پرتلاشم، علی سخنگو، به تماشای نمایش «جوجه‌تیغی» بهرام افشاری نشستم. هفته شلوغی را سپری کردم، اما بالاخره زمانی حاصل شد که به تماشای این اثر بنشینم. نمایشی تک‌پرسوناژ به نویسندگی، کارگردانی و اجرای درخشان بهرام افشاری، برخلاف نظریه تئوریسین‌ها و نویسندگانی که غالبا می‌گویند، نمایش تک‌پرسوناژ فاقد ماهیت درام است، اما این‌گونه تصور نکردم، بلکه حس کردم «جوجه‌تیغی» با فرازوفرودهایی که دارد، پر از موقعیت‌های دراماتیک است و نگاه خاصی را به مخاطب القا می‌کند.
نمایش تک‌پرسوناژ بسیار دشوار است و نیاز به تجربه و تفکر زیادی از سوی خالق اثر دارد. نگارش، تفکر و اجرا سه رکن اصلی یک اثر هنری است. استفاده از این سه عامل طنین‌انداز یک هارمونی جدید است. حقا که بهرام افشاری این سه عامل را به‌خوبی رعایت کرده و توانسته اثر موردقبولی را روی صحنه ببرد. همین که دایره نگارشی یک نویسنده به یک موضوع جدید معطوف شده است بسیار ستودنی است. با نمایش‌نامه صادقانه او، بازی بی‌اغراق و به‌اندازه‌اش خندیدم، گریستم، آموختم و حضوری پرقدرت از یک بازیگر بی‌ادعا را روی صحنه دیدم. وی با چندین نشانه ذهنی یا واقعی که در نمایش تعریف می‌شد مرا با خود به دنیای واقعی‌اش برد. اهمیت بازیگری را در بازی درخشان بهرام در نمایش تک‌پرسوناژ حس کردم و با همه وجود سختی‌های زندگی او را که خوب دراماتیزه شده بود، لمس کردم. لهجه شیرین او که هیچ‌گاه به سخره گرفته نشد. طنز تلخ درعین‌حال شیرینش از زاویه‌ای دیگر چنان تو را مسحور می‌کند که بارهاوبارها فراموش می‌کنی که در سالن نمایش هستی! کاراکتر نمایش از زمین و زمان گله دارد، دائم نق می‌زند، معترض و از همه طلبکار است، اما دوست‌داشتنی است. سادگی و صداقتی که در اجرا وجود دارد، از بی‌آلایش‌بودن خالق اثر است که این عامل به‌راحتی به مخاطب منتقل می‌شود.
ممنون از علی سخنگوی نازنین، ممنون از بهرام افشاری عزیز که عصر جمعه مرا این‌گونه خاطره‌انگیز کردند و لذت دیدن این نمایش را به من دادند. در آخر، اجرای زیبای بهرام تقدیم شد به اسدالله یکتا. آفرین به بهرام افشاری که دل اسدالله یکتا را شاد کرد.

روزهای سختی را سپری کردم؛ روزهایی که روی خوشش را از من دریغ کرده است.
اکران سالوادر، فیلم سینمایی‌ام، در بلاتکلیفی است، آغاز پیش‌تولید اولین تجربه تهیه‌کنندگی سینمایی به نام «کارگر ساده» دلواپسی‌ها و دل‌مشغولی‌های همراه آن را برایم رقم زده است. هم‌زمان با این دل‌مشغولی‌ها، به دعوت دوست نازنین و همکار پرتلاشم، علی سخنگو، به تماشای نمایش «جوجه‌تیغی» بهرام افشاری نشستم. هفته شلوغی را سپری کردم، اما بالاخره زمانی حاصل شد که به تماشای این اثر بنشینم. نمایشی تک‌پرسوناژ به نویسندگی، کارگردانی و اجرای درخشان بهرام افشاری، برخلاف نظریه تئوریسین‌ها و نویسندگانی که غالبا می‌گویند، نمایش تک‌پرسوناژ فاقد ماهیت درام است، اما این‌گونه تصور نکردم، بلکه حس کردم «جوجه‌تیغی» با فرازوفرودهایی که دارد، پر از موقعیت‌های دراماتیک است و نگاه خاصی را به مخاطب القا می‌کند.
نمایش تک‌پرسوناژ بسیار دشوار است و نیاز به تجربه و تفکر زیادی از سوی خالق اثر دارد. نگارش، تفکر و اجرا سه رکن اصلی یک اثر هنری است. استفاده از این سه عامل طنین‌انداز یک هارمونی جدید است. حقا که بهرام افشاری این سه عامل را به‌خوبی رعایت کرده و توانسته اثر موردقبولی را روی صحنه ببرد. همین که دایره نگارشی یک نویسنده به یک موضوع جدید معطوف شده است بسیار ستودنی است. با نمایش‌نامه صادقانه او، بازی بی‌اغراق و به‌اندازه‌اش خندیدم، گریستم، آموختم و حضوری پرقدرت از یک بازیگر بی‌ادعا را روی صحنه دیدم. وی با چندین نشانه ذهنی یا واقعی که در نمایش تعریف می‌شد مرا با خود به دنیای واقعی‌اش برد. اهمیت بازیگری را در بازی درخشان بهرام در نمایش تک‌پرسوناژ حس کردم و با همه وجود سختی‌های زندگی او را که خوب دراماتیزه شده بود، لمس کردم. لهجه شیرین او که هیچ‌گاه به سخره گرفته نشد. طنز تلخ درعین‌حال شیرینش از زاویه‌ای دیگر چنان تو را مسحور می‌کند که بارهاوبارها فراموش می‌کنی که در سالن نمایش هستی! کاراکتر نمایش از زمین و زمان گله دارد، دائم نق می‌زند، معترض و از همه طلبکار است، اما دوست‌داشتنی است. سادگی و صداقتی که در اجرا وجود دارد، از بی‌آلایش‌بودن خالق اثر است که این عامل به‌راحتی به مخاطب منتقل می‌شود.
ممنون از علی سخنگوی نازنین، ممنون از بهرام افشاری عزیز که عصر جمعه مرا این‌گونه خاطره‌انگیز کردند و لذت دیدن این نمایش را به من دادند. در آخر، اجرای زیبای بهرام تقدیم شد به اسدالله یکتا. آفرین به بهرام افشاری که دل اسدالله یکتا را شاد کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.