|

مبلغ ضمانت‌نامه‌ها ناگهان 10برابر شد

زياده‌خواهي هواپيمايي تركيه از آژانس‌هاي ايراني

احمد میرخدائی: دیروز برگی تازه از کشور ترکیه رو شد. «ترکیش ایرلاين» در اقدامی مبلغ ضمانت‌‌های آژانس‌های ایرانی را 10‌برابر کرد. رئیس هیأت‌مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی ایران در گفت‌وگو با ایسنا به رفتار هواپیمایی ترکیه با آژانس‌های ایرانی پرداخت و درباره بخشنامه اخیر «ترکیش ایرلاین» که به افزایش مبلغ ضمانت‌نامه آژانس‌های ایرانی همکار با این شرکت هواپیمایی مربوط می‌شود، اظهار کرد: مبلغ ضمانت درحال‌حاضر حدود ۴۰‌میلیون تومان است، اما نمایندگی این هواپیمایی در ایران اخیرا بخشنامه‌ای را برای آژانس‌های ایرانی فرستاده که مبلغ این ضمانت را به ۴۰۰‌میلیون تومان افزایش داده است. محمدحسن کرمانی ادامه داد: ما مذاکرات و نامه‌نگاری‌های متعددی با این شرکت هواپیمایی داشتیم. حتی بعضی از آژانس‌ها پیشنهاد دادند مبلغ ضمانت‌ ۵۰‌میلیون تومان تعیین شود، اما به‌ازای آن سهمیه بلیت آژانس‌ها کاهش یابد، با آنکه به نظر می‌رسید توافق‌های اولیه‌ای صورت گرفته است، اما این شرکت هواپیمایی آن توافق ضمنی را یک‌طرفه لغو کرد. وی همچنین با بیان اینکه «ما سال‌هاست پرواز مستقیم به مقصد آنتالیا نداریم» اظهار کرد: «تُرک‌ها اجازه پرواز به آنتالیا را هم به هواپیماهای ملی ما نمی‌دهند». به گفته کارشناسان اخذ تضمین و وجه ضمانت در فعالیت‌های اقتصادی یکی از رسومی است که مستقیما به بازتاب عملکرد طرفین نزد یکدیگر و اعتبار آنها مربوط می‌شود و در نهایت با توافق هر دو طرف، در بده‌‌بستان رابطه اقتصادی تعیین می‌شود.
اخذ ضمانت متناسب با اعتبار آژانس و گستردگی فعالیت ایرلاین
دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی از صحت‌و‌سقم اخذ ضمانت از آژانس‌ها و کم‌و‌زیادشدن مبلغ آن بی‌اطلاع است با‌این‌حال، آژانس‌ هواپیمایی یا همان دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی را نماینده ایرلاین‌ها دانسته و گفت: در هر کسب‌وکاری برای نماینده و واحد نمایندگی شرایط و تعهداتی گذاشته می‌شود و در‌این‌بین با توجه به اعتبار آن نمایندگی و ریسکی که متوجه فعالیت شرکت می‌شود ضمانت دریافت می‌کنند. حمید غوابش ادامه داد: ایرلاین‌ دارایی‌هایی در اختیار آژانس می‌گذارد و طبیعی است در ازای واگذاری و سپردن این دارایی‌ها ضمانت بگیرد. او صندلی‌ پروازی واگذار‌شده به آژانس‌ها برای فروش را همان دارایی شرکت هواپیمایی معرفی کرد که تخلف یا اهمال آژانس در فروش آنها می‌تواند به شرکت زیان وارد کند. از‌دیگر‌سو، او به خریدهای کلانی اشاره کرد که از سوی آژانس‌های هواپیمایی انجام می‌شود و بعد از آن با خرده‌فروشی عرضه می‌کنند. غوابش با اشاره به اینکه این شیوه توزیع به نفع شرکت‌های هواپیمایی نیست و در دنیا کمتر ایرلاینی به آن تن می‌دهد، گفت: آژانسی که پروازی را چارتر می‌کند یا اقدام به خرید انبوه صندلی‌های یک پرواز می‌کند طبیعتا ضمانت‌نامه بیشتری باید نزد شرکت هواپیمایی داشته باشد. دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی البته یادآور شد مبلغ ضمانت و حتی بود و نبود آن مستقیما به اعتبار نمایندگی و ریسکی که متوجه فعالیت شرکت می‌شود ارتباط دارد و هرچه اعتبار آژانس بیشتر باشد یا ریسک کمتری مشمول فعالیت شرکت هواپیمایی شود این مبلغ کمتر خواهد بود. او با بیان اینکه وقتی یک آژانس مسئولیت فروش تعدادی از صندلی‌های یک پرواز را متقبل می‌شود، ناگزیر باید امکانات لازم برای انجام این کار را نیز داشته باشد، افزود: هر ایرلاينی باید بداند که آیا نماینده‌اش صلاحیت واسپاری مسئولیت از سوی شرکت را دارد یا نه و براساس همین صلاحیت‌ها و اعتبار و اعتماد، از او ضمانت بگیرد. این کارشناس، گستردگی بازار ایرلاین را نیز در تعیین مبلغ ضمانت، تأثیرگذار عنوان و تصریح کرد: ممکن است بازار یک ایرلاین آن‌قدر گسترده باشد که اخلال در آن از سوی آژانس‌های هواپیمایی زیان سنگینی را متوجه ایرلاین کند. از‌این‌رو هرچه بازار ایرلاین گسترده‌تر باشد مبلغ ضمانت آژانس‌های همکار با آن نیز افزایش پیدا می‌کند. به‌عبارتی مقیاس فعالیت ایرلاین رابطه مستقیم با مبلغ ضمانت دارد. او این مسئله را شامل هر نوع کسب‌وکاری می‌داند و یادآور شد هر شرکتی از نمایندگی خود تضمینی را دریافت می‌کند و این مهم، درباره آژانس‌ها در مقام نماینده ایرلاین نیز صدق می‌کند. دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی با اشاره به اینکه ایرلاین‌هاي داخلی نیز ضمانت‌هایی از دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی دریافت می‌کنند گفت: هیچ سقف و کف مشخصی نمی‌توان برای این مسئله تعیین کرد و امری است که باید با توافق دو طرف انجام شود. غوابش همچنین به پروازهای مستقیم به مقاصد پروازی پرداخت و با بیان اینکه برقراری یا محدودیت در برگزاری پروازهای مستقیم بین دو کشور مسئله‌ای است که در یادداشت‌های تفاهم هوایی بین دو کشور توافق و اعلام می‌شود، افزود: اینکه ایرلاین‌های یک کشور اجازه پرواز مستقیم به چه مقاصدی را داشته باشند از حوزه اختیار آژانس و شرکت‌ هواپیمایی خارج است و مستقیما به تفاهم دولت‌ها بستگی دارد. او براساس همین قاعده، محدودیت پرواز مستقیم از ایران به مقصد آنتالیای ترکیه را یک مسئله تفاهم‌شده توسط دولت عنوان کرد و گفت: چند سال پیش به دلایلی دولت در تفاهم‌نامه این مقصد را ذکر نکرد و به‌همین‌دلیل پرواز مستقیمی توسط ایرلاین‌های ایرانی به این شهر انجام نمی‌شود. غوابش البته به دورزدن این محدودیت توسط ایرلاین‌های ایرانی و آژانس‌هایی که متولی فروش تور سیاحتی به این مقصد بودند اشاره کرد: پس از اعلام ممنوعیت پرواز مستقیم ایرلاین‌های ایرانی به این مقصد آژانس‌های هواپیمایی کماکان فروش تورهای خود را با تبلیغ پرواز مستقیم به این شهر انجام می‌دادند و بلیت نیز می‌فروختند و جالب اینکه گاهی مسافر نیز تا رسیدن به مقصد از این مسئله بی‌خبر بود؛ حال آنکه پرواز از ایران به فرودگاه دیگری انجام می‌شد و مسافر از آن فرودگاه به مقصد اصلی برده می‌شد.
مسلما هر شرکتی به دنبال منافع خود است
رئیس شورای مشترک ایران و ترکیه نیز مبلغ ضمانتی را که از سوی یک ایرلاین برای آژانس‌های همکار تعیین می‌شود مسئله‌ای مربوط به حوزه کسب‌وکار و روابط دو طرف یک معامله دانست و گفت: این مسئله را نمی‌توان به چیزی جز روابط اقتصادی طرفین این کسب‌وکار مربوط کرد و ارتباطی هم به روابط دو کشور ندارد. رضا کامی با تأکید بر اینکه در تجارت و فعالیت اقتصادی، مسلما هر شرکت یا شخصیت حقیقی و حقوقی‌ای به‌دنبال منافع خود است، افزود: محدودیت‌هایی که از ناحیه تحریم‌ها گریبان‌گیر صنعت حمل‌ونقل هوایی ایران شد، کاستی‌های این حوزه را به‌شدت افزایش داد و این صنعت را به دلیل زمین‌گیرشدن هواپیماها با کمبود هواپیما مواجه کرد. در این شرایط با توجه به امکانات، برنامه کاری و تلاشی که هواپیمایی ترکیه برای گسترش فعالیت داشت مسیر استفاده از ظرفیت‌های این ایرلاین در بازار ایران فراهم شد. او با اشاره به اینکه فرایند کسب‌وکار بین آژانس‌های مسافرتی و شرکت‌های هواپیمایی شباهت‌هایی با دیگر کسب‌وکارها دارد، اخذ مبلغ ضمانت و کاهش و افزایش مبلغ آن را نیز طبیعی و از ملزومات فعالیت اقتصادی مشارکتی قلمداد کرد. رئیس شورای مشترک ایران و ترکیه اظهار کرد: یقینا اگر در سال‌های پس از تحریم، ایران بتواند با تهیه ناوگان جدید، کاستی‌های صنعت هوایی را پوشش دهد، ترک‌ها بازار بزرگ ایران را از دست خواهند داد یا به‌مراتب فعالیت کمتری در آن خواهند داشت. کامی همچنین به تفاوت ایرلاین‌های ایرانی با ایرلاین ترکیه در داشتن پرواز مستقیم از آنتالیا پرداخت و تصریح کرد: پرواز مستقیم از ایران به آنتالیا به دلایلی از حدود چهار سال پیش توسط دولت لغو شد و به‌همین‌دلیل ایران پرواز مستقیم به این مقصد ندارد در‌حالی‌که هواپیمایی ترکیه از این شهر به مقصد ایران پروازهای مستقیم انجام می‌دهد و این مسئله در اختیار شرکت هواپیمایی ترکیه نیست بلکه متأثر از سیاست‌گذاری دولت خودمان است. وی با بیان اینکه این مسئله به کلیت روابط ایران و ترکیه مربوط نیست، مسائل و ارتباطات موجود بین شرکت‌ هوایی ترکیه و آژانس‌های مسافرتی کشور را یک مسئله اقتصادی و متأثر از عملکرد طرفین این فعالیت عنوان کرد.

احمد میرخدائی: دیروز برگی تازه از کشور ترکیه رو شد. «ترکیش ایرلاين» در اقدامی مبلغ ضمانت‌‌های آژانس‌های ایرانی را 10‌برابر کرد. رئیس هیأت‌مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی ایران در گفت‌وگو با ایسنا به رفتار هواپیمایی ترکیه با آژانس‌های ایرانی پرداخت و درباره بخشنامه اخیر «ترکیش ایرلاین» که به افزایش مبلغ ضمانت‌نامه آژانس‌های ایرانی همکار با این شرکت هواپیمایی مربوط می‌شود، اظهار کرد: مبلغ ضمانت درحال‌حاضر حدود ۴۰‌میلیون تومان است، اما نمایندگی این هواپیمایی در ایران اخیرا بخشنامه‌ای را برای آژانس‌های ایرانی فرستاده که مبلغ این ضمانت را به ۴۰۰‌میلیون تومان افزایش داده است. محمدحسن کرمانی ادامه داد: ما مذاکرات و نامه‌نگاری‌های متعددی با این شرکت هواپیمایی داشتیم. حتی بعضی از آژانس‌ها پیشنهاد دادند مبلغ ضمانت‌ ۵۰‌میلیون تومان تعیین شود، اما به‌ازای آن سهمیه بلیت آژانس‌ها کاهش یابد، با آنکه به نظر می‌رسید توافق‌های اولیه‌ای صورت گرفته است، اما این شرکت هواپیمایی آن توافق ضمنی را یک‌طرفه لغو کرد. وی همچنین با بیان اینکه «ما سال‌هاست پرواز مستقیم به مقصد آنتالیا نداریم» اظهار کرد: «تُرک‌ها اجازه پرواز به آنتالیا را هم به هواپیماهای ملی ما نمی‌دهند». به گفته کارشناسان اخذ تضمین و وجه ضمانت در فعالیت‌های اقتصادی یکی از رسومی است که مستقیما به بازتاب عملکرد طرفین نزد یکدیگر و اعتبار آنها مربوط می‌شود و در نهایت با توافق هر دو طرف، در بده‌‌بستان رابطه اقتصادی تعیین می‌شود.
اخذ ضمانت متناسب با اعتبار آژانس و گستردگی فعالیت ایرلاین
دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی از صحت‌و‌سقم اخذ ضمانت از آژانس‌ها و کم‌و‌زیادشدن مبلغ آن بی‌اطلاع است با‌این‌حال، آژانس‌ هواپیمایی یا همان دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی را نماینده ایرلاین‌ها دانسته و گفت: در هر کسب‌وکاری برای نماینده و واحد نمایندگی شرایط و تعهداتی گذاشته می‌شود و در‌این‌بین با توجه به اعتبار آن نمایندگی و ریسکی که متوجه فعالیت شرکت می‌شود ضمانت دریافت می‌کنند. حمید غوابش ادامه داد: ایرلاین‌ دارایی‌هایی در اختیار آژانس می‌گذارد و طبیعی است در ازای واگذاری و سپردن این دارایی‌ها ضمانت بگیرد. او صندلی‌ پروازی واگذار‌شده به آژانس‌ها برای فروش را همان دارایی شرکت هواپیمایی معرفی کرد که تخلف یا اهمال آژانس در فروش آنها می‌تواند به شرکت زیان وارد کند. از‌دیگر‌سو، او به خریدهای کلانی اشاره کرد که از سوی آژانس‌های هواپیمایی انجام می‌شود و بعد از آن با خرده‌فروشی عرضه می‌کنند. غوابش با اشاره به اینکه این شیوه توزیع به نفع شرکت‌های هواپیمایی نیست و در دنیا کمتر ایرلاینی به آن تن می‌دهد، گفت: آژانسی که پروازی را چارتر می‌کند یا اقدام به خرید انبوه صندلی‌های یک پرواز می‌کند طبیعتا ضمانت‌نامه بیشتری باید نزد شرکت هواپیمایی داشته باشد. دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی البته یادآور شد مبلغ ضمانت و حتی بود و نبود آن مستقیما به اعتبار نمایندگی و ریسکی که متوجه فعالیت شرکت می‌شود ارتباط دارد و هرچه اعتبار آژانس بیشتر باشد یا ریسک کمتری مشمول فعالیت شرکت هواپیمایی شود این مبلغ کمتر خواهد بود. او با بیان اینکه وقتی یک آژانس مسئولیت فروش تعدادی از صندلی‌های یک پرواز را متقبل می‌شود، ناگزیر باید امکانات لازم برای انجام این کار را نیز داشته باشد، افزود: هر ایرلاينی باید بداند که آیا نماینده‌اش صلاحیت واسپاری مسئولیت از سوی شرکت را دارد یا نه و براساس همین صلاحیت‌ها و اعتبار و اعتماد، از او ضمانت بگیرد. این کارشناس، گستردگی بازار ایرلاین را نیز در تعیین مبلغ ضمانت، تأثیرگذار عنوان و تصریح کرد: ممکن است بازار یک ایرلاین آن‌قدر گسترده باشد که اخلال در آن از سوی آژانس‌های هواپیمایی زیان سنگینی را متوجه ایرلاین کند. از‌این‌رو هرچه بازار ایرلاین گسترده‌تر باشد مبلغ ضمانت آژانس‌های همکار با آن نیز افزایش پیدا می‌کند. به‌عبارتی مقیاس فعالیت ایرلاین رابطه مستقیم با مبلغ ضمانت دارد. او این مسئله را شامل هر نوع کسب‌وکاری می‌داند و یادآور شد هر شرکتی از نمایندگی خود تضمینی را دریافت می‌کند و این مهم، درباره آژانس‌ها در مقام نماینده ایرلاین نیز صدق می‌کند. دبیر پیشین انجمن شرکت‌های هواپیمایی با اشاره به اینکه ایرلاین‌هاي داخلی نیز ضمانت‌هایی از دفاتر خدمات مسافرتی و هوایی دریافت می‌کنند گفت: هیچ سقف و کف مشخصی نمی‌توان برای این مسئله تعیین کرد و امری است که باید با توافق دو طرف انجام شود. غوابش همچنین به پروازهای مستقیم به مقاصد پروازی پرداخت و با بیان اینکه برقراری یا محدودیت در برگزاری پروازهای مستقیم بین دو کشور مسئله‌ای است که در یادداشت‌های تفاهم هوایی بین دو کشور توافق و اعلام می‌شود، افزود: اینکه ایرلاین‌های یک کشور اجازه پرواز مستقیم به چه مقاصدی را داشته باشند از حوزه اختیار آژانس و شرکت‌ هواپیمایی خارج است و مستقیما به تفاهم دولت‌ها بستگی دارد. او براساس همین قاعده، محدودیت پرواز مستقیم از ایران به مقصد آنتالیای ترکیه را یک مسئله تفاهم‌شده توسط دولت عنوان کرد و گفت: چند سال پیش به دلایلی دولت در تفاهم‌نامه این مقصد را ذکر نکرد و به‌همین‌دلیل پرواز مستقیمی توسط ایرلاین‌های ایرانی به این شهر انجام نمی‌شود. غوابش البته به دورزدن این محدودیت توسط ایرلاین‌های ایرانی و آژانس‌هایی که متولی فروش تور سیاحتی به این مقصد بودند اشاره کرد: پس از اعلام ممنوعیت پرواز مستقیم ایرلاین‌های ایرانی به این مقصد آژانس‌های هواپیمایی کماکان فروش تورهای خود را با تبلیغ پرواز مستقیم به این شهر انجام می‌دادند و بلیت نیز می‌فروختند و جالب اینکه گاهی مسافر نیز تا رسیدن به مقصد از این مسئله بی‌خبر بود؛ حال آنکه پرواز از ایران به فرودگاه دیگری انجام می‌شد و مسافر از آن فرودگاه به مقصد اصلی برده می‌شد.
مسلما هر شرکتی به دنبال منافع خود است
رئیس شورای مشترک ایران و ترکیه نیز مبلغ ضمانتی را که از سوی یک ایرلاین برای آژانس‌های همکار تعیین می‌شود مسئله‌ای مربوط به حوزه کسب‌وکار و روابط دو طرف یک معامله دانست و گفت: این مسئله را نمی‌توان به چیزی جز روابط اقتصادی طرفین این کسب‌وکار مربوط کرد و ارتباطی هم به روابط دو کشور ندارد. رضا کامی با تأکید بر اینکه در تجارت و فعالیت اقتصادی، مسلما هر شرکت یا شخصیت حقیقی و حقوقی‌ای به‌دنبال منافع خود است، افزود: محدودیت‌هایی که از ناحیه تحریم‌ها گریبان‌گیر صنعت حمل‌ونقل هوایی ایران شد، کاستی‌های این حوزه را به‌شدت افزایش داد و این صنعت را به دلیل زمین‌گیرشدن هواپیماها با کمبود هواپیما مواجه کرد. در این شرایط با توجه به امکانات، برنامه کاری و تلاشی که هواپیمایی ترکیه برای گسترش فعالیت داشت مسیر استفاده از ظرفیت‌های این ایرلاین در بازار ایران فراهم شد. او با اشاره به اینکه فرایند کسب‌وکار بین آژانس‌های مسافرتی و شرکت‌های هواپیمایی شباهت‌هایی با دیگر کسب‌وکارها دارد، اخذ مبلغ ضمانت و کاهش و افزایش مبلغ آن را نیز طبیعی و از ملزومات فعالیت اقتصادی مشارکتی قلمداد کرد. رئیس شورای مشترک ایران و ترکیه اظهار کرد: یقینا اگر در سال‌های پس از تحریم، ایران بتواند با تهیه ناوگان جدید، کاستی‌های صنعت هوایی را پوشش دهد، ترک‌ها بازار بزرگ ایران را از دست خواهند داد یا به‌مراتب فعالیت کمتری در آن خواهند داشت. کامی همچنین به تفاوت ایرلاین‌های ایرانی با ایرلاین ترکیه در داشتن پرواز مستقیم از آنتالیا پرداخت و تصریح کرد: پرواز مستقیم از ایران به آنتالیا به دلایلی از حدود چهار سال پیش توسط دولت لغو شد و به‌همین‌دلیل ایران پرواز مستقیم به این مقصد ندارد در‌حالی‌که هواپیمایی ترکیه از این شهر به مقصد ایران پروازهای مستقیم انجام می‌دهد و این مسئله در اختیار شرکت هواپیمایی ترکیه نیست بلکه متأثر از سیاست‌گذاری دولت خودمان است. وی با بیان اینکه این مسئله به کلیت روابط ایران و ترکیه مربوط نیست، مسائل و ارتباطات موجود بین شرکت‌ هوایی ترکیه و آژانس‌های مسافرتی کشور را یک مسئله اقتصادی و متأثر از عملکرد طرفین این فعالیت عنوان کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.