|

لحظه‌ای برای نمایشگاه مطبوعات

محسن هاشمی

دو دعوت پیامکی مرا به بازدید از نمایشگاه مطبوعات دعوت و مشتاق کرد. از زمان پایان دولت اصلاحات، دیگر به نمایشگاه مطبوعات نرفته بودم. مسیر پرترافیک خیابان شهیدبهشتی را با تاکسی طی می‌کنم تا به درِ جنوبی مصلای امام خمینی رحمت‌الله علیه می‌رسم. دم در مصلا، یک ون گشت ارشاد نیروی انتظامی به حالت آماده‌باش متوقف است. در تعجبم؛ چراکه هفته گذشته، جمعه عصر، که برای بازدید از نمایشگاه معماری و شهر‌سازی به مصلا آمده بودم از ون نیروی انتظامی خبری نبود. داخل می‌شوم. پوستر نمایشگاه مطبوعات جلب نظر می‌کند. روی آن همه گروه‌های سنی از کودک و نوجوان و میان‌سال و کهنسال دیده می‌شود مگر جوان!؟ در طول پیاده‌راه طولانی در ورودی تا شبستان، با تلفن همراهم صحبت می‌کنم تا بخشی از پیگیری‌های شغلی‌ام را نیز همان موقع انجام داده باشم. به شبستان می‌رسم، سوگمندانه شلختگی طراحی غرفه‌های ورودی مرا به یاد سال‌های نخست انقلاب و نگاه هیأتی به سیما و منظر می‌اندازد! از میانه شبستان عبور می‌کنم، چند غرفه با گرافیک و طراحی چشم‌نواز دیده می‌شود که عمدتا متعلق به مطبوعات و خبرگزاری‌های دولتی است. غرفه روزنامه سینما پرازدحام است و چند تصویربردار نیز در حال تهیه برنامه. ضلع شمالی شبستان نیز غرفه استان‌ها است و البته کم‌رونق. به سراغ خبرگزاری‌های محبوبم خبر آنلاین، ایسنا و ایلنا می‌روم. از غرفه وب‌سایت تابناک و روزنامه شرق بازدید می‌کنم. نمایشگاه عکسی از طولانی‌ترین مذاکرات بین‌المللی میان ایران و 1+5 در ضلع شمالی شبستان دایر است که بسیار جذاب می‌نماید. در این نمایشگاه عکس آنچه بیشتر به چشم می‌آمد، هنر دیپلماسی (لبخند و گفت‌و‌شنود) جواد ظریف، وزیر هوشمند و با کفایت امور خارجه کشورمان، است. در ضلع جنوبی شبستان، غرفه آراسته‌ای نظرم را جلب می‌کند. نزدیک‌تر می‌شوم، کسی در این غرفه نیست اما اعلانی در کنارش آویزان است و نام نشریات و خبرگزاری‌های همسو با دلواپسان و حامیان دولت پاکدست تاریخ ایران‌زمین را به‌عنوان اعتراض و تحریم نمایشگاه عیان می‌کند. از کنار غرفه نشریه محیط‌زیست می‌گذرم. پرفورمنسی از دو هنرپیشه سیاه و سپید توجه اغلب بازدید‌کنندگان را به این غرفه جلب می‌کند. هنگام خروج با حسین انتظامی معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مواجه می‌شوم. سلامی ردوبدل می‌کنم و ایشان از اینکه نتوانسته مطالبه سنوات خدمتم در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به نتیجه برساند، فروتنانه عذرخواهی می‌کند. من در پاسخش می‌گویم که نظام متصلب اداری را به‌خوبی می‌شناسم و قدردان کوشش نافرجامش هستم. پس از دو ساعت گشت‌وگذار، نمایشگاه را ترک می‌کنم و رو به دخترم می‌گویم آیا امکان و تدبیرش نبود برای همه شرکت‌کنندگان، تیتر و عنوان یکپارچه و جذاب بر اساس لوگوی‌شان توسط برگزار‌کنندگان نمایشگاه طراحی و اجرا می‌شد تا از این همه شلختگی منظر پیشگیری شود؟

دو دعوت پیامکی مرا به بازدید از نمایشگاه مطبوعات دعوت و مشتاق کرد. از زمان پایان دولت اصلاحات، دیگر به نمایشگاه مطبوعات نرفته بودم. مسیر پرترافیک خیابان شهیدبهشتی را با تاکسی طی می‌کنم تا به درِ جنوبی مصلای امام خمینی رحمت‌الله علیه می‌رسم. دم در مصلا، یک ون گشت ارشاد نیروی انتظامی به حالت آماده‌باش متوقف است. در تعجبم؛ چراکه هفته گذشته، جمعه عصر، که برای بازدید از نمایشگاه معماری و شهر‌سازی به مصلا آمده بودم از ون نیروی انتظامی خبری نبود. داخل می‌شوم. پوستر نمایشگاه مطبوعات جلب نظر می‌کند. روی آن همه گروه‌های سنی از کودک و نوجوان و میان‌سال و کهنسال دیده می‌شود مگر جوان!؟ در طول پیاده‌راه طولانی در ورودی تا شبستان، با تلفن همراهم صحبت می‌کنم تا بخشی از پیگیری‌های شغلی‌ام را نیز همان موقع انجام داده باشم. به شبستان می‌رسم، سوگمندانه شلختگی طراحی غرفه‌های ورودی مرا به یاد سال‌های نخست انقلاب و نگاه هیأتی به سیما و منظر می‌اندازد! از میانه شبستان عبور می‌کنم، چند غرفه با گرافیک و طراحی چشم‌نواز دیده می‌شود که عمدتا متعلق به مطبوعات و خبرگزاری‌های دولتی است. غرفه روزنامه سینما پرازدحام است و چند تصویربردار نیز در حال تهیه برنامه. ضلع شمالی شبستان نیز غرفه استان‌ها است و البته کم‌رونق. به سراغ خبرگزاری‌های محبوبم خبر آنلاین، ایسنا و ایلنا می‌روم. از غرفه وب‌سایت تابناک و روزنامه شرق بازدید می‌کنم. نمایشگاه عکسی از طولانی‌ترین مذاکرات بین‌المللی میان ایران و 1+5 در ضلع شمالی شبستان دایر است که بسیار جذاب می‌نماید. در این نمایشگاه عکس آنچه بیشتر به چشم می‌آمد، هنر دیپلماسی (لبخند و گفت‌و‌شنود) جواد ظریف، وزیر هوشمند و با کفایت امور خارجه کشورمان، است. در ضلع جنوبی شبستان، غرفه آراسته‌ای نظرم را جلب می‌کند. نزدیک‌تر می‌شوم، کسی در این غرفه نیست اما اعلانی در کنارش آویزان است و نام نشریات و خبرگزاری‌های همسو با دلواپسان و حامیان دولت پاکدست تاریخ ایران‌زمین را به‌عنوان اعتراض و تحریم نمایشگاه عیان می‌کند. از کنار غرفه نشریه محیط‌زیست می‌گذرم. پرفورمنسی از دو هنرپیشه سیاه و سپید توجه اغلب بازدید‌کنندگان را به این غرفه جلب می‌کند. هنگام خروج با حسین انتظامی معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مواجه می‌شوم. سلامی ردوبدل می‌کنم و ایشان از اینکه نتوانسته مطالبه سنوات خدمتم در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به نتیجه برساند، فروتنانه عذرخواهی می‌کند. من در پاسخش می‌گویم که نظام متصلب اداری را به‌خوبی می‌شناسم و قدردان کوشش نافرجامش هستم. پس از دو ساعت گشت‌وگذار، نمایشگاه را ترک می‌کنم و رو به دخترم می‌گویم آیا امکان و تدبیرش نبود برای همه شرکت‌کنندگان، تیتر و عنوان یکپارچه و جذاب بر اساس لوگوی‌شان توسط برگزار‌کنندگان نمایشگاه طراحی و اجرا می‌شد تا از این همه شلختگی منظر پیشگیری شود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.