|

آینه

جوان
سهل‌اندیشی در برابر نفوذ

محمدجواد اخوان: باید گفت برای خواص سیاسی و نخبگان حاکمیتی ما تنها آنچه باید ارزشمند و دارای اصالت باشد، منافع ملی و مصالح کشور است و نباید قرابت‌های خانوادگی، قبیله‌گرایی‌های سیاسی و رقابت‌های جناحی موجب شود تا چشم خود را به‌روی واقعیتی به نام نفوذ ببندند و با این حقیقت، سهل‌اندیشانه برخورد کنند. اکنون و براساس ویژگی‌های ذکرشده می‌توان گفت به‌نظر می‌رسد پروژه رخنه رسانه‌ای تنها بخشی از پروژه وسیع نفوذ در جمهوری اسلامی ایران است که احتمالا این پروژه ابعاد نگران‌کننده‌تری نیز دارد. ایجاد شکاف میان نخبگان و ترویج سهل‌اندیشی در برابر نفوذ در میان خواص، قطعا دیگر قطعه‌هایی از پازل بزرگ راهبرد جریان نفوذی هستند که نقش پشتیبان از دیگر ابعاد این پروژه را دارند. به تعبیر زیبا و حکیمانه رهبر معظم انقلاب اسلامی «مشکل کنونی کشور متأسفانه به‌خاطر وجود آدم‌های بعضا بی‌خیال و بعضا سهل‌اندیش [است] که البته معدودند، اقلیتند، در مقابل انبوه عظیم جمعیت انقلابی و آگاه و بصیر کشور چیزی نیستند اما فعالند، می‌نویسند، می‌گویند، تکرار می‌کنند، تکرار می‌کنند! دشمن هم به اینها کمک می‌کند». بی‌شک در وضعیت کنونی خواص باید در مقابل منافع ملی و مصالح نظام و انقلاب، مسئولانه‌تر عمل کنند.

بهار
کلمه روز؛ نفوذ

مصطفی ایزدی: آیا کسی هست که نداند نفوذ دیگران به مراکز پراهمیت و مهم و مؤثری است که می‌تواند افکارعمومی را به نقطه دلخواه هدایت کند. پس چرا با افرادی که نقشی در شکل‌دهی افکارعمومی ندارند، برخورد می‌شود؟ دلنگرانی رئیس‌جمهور در آخرین سـخنرانی از همین بود. اگر قرار است همه مصداق‌های نفوذپذیری را در میان حامیان دولت و اصلاح‌طلبان جست‌وجو کرد و مشخصا روزنامه‌‌نگاران را در این وانفسای کمبود روزنامه‌خوان هدف دشمنان برای نفوذ دانسـت، گام در بیراهه‌گذاشـتن اسـت. مگر اصلاح‌طلبان در مراکز حساس و مهم مملکتی حضور دارند که بتوانند در اثر نفوذ اقدام مؤثری انجام دهند؟ فرض کنید جریان نفوذ بخواهد بین مردم و اعتقاداتشان فاصله بیندازد، کدام مراکز فرهنگی و تبلیغی در کشورمان بالقوه مسـتعد هدف قرارگرفتن نفوذ هستند؟ پس باید زمینه‌ها را شناخت و عناصر فعال در این زمینه‌ها را دنبال کرد. اگر جریان‌ها، مراکز و افراد مهم اما مستعد نفوذ را رها کنیم و افرادی که نه نقشی در افکارعمومی دارند، نه ارتباطی با مراکز حساس و مهم دارند و نه اصولا از نظر حاکمیت کسی به حسـاب می‌آیند، مورد برخورد قرار گیرند، دشـمن کار خودش را کرده است.

رسالت
ارکان دکترین انتخاباتی اصولگرایانه
حامد حاجی‌حیدری: می‌توان تصور کرد که اگر در نتیجه انتخابات پارلمانی پیش‌رو، گروه‌های کارگزار هوادار دولت یا اصلاح‌طلبان حضور پررنگی در مجلس بیابند، تا چه اندازه گرایش‌های برتری‌جویی کارگزارانی یا غوغاسالاری اصلاح‌طلبی، می‌تواند در بلندمدت واگرایی میان مردم و دولت را بیفزاید. فعالان سیاسی کارگزار و اصلاح‌طلب، طی این دو سال، ثابت کرده‌اند که نه‌تنها از واکنش‌های مردمی در دهه هفتاد و هشتاد، درس لازم را نگرفته‌اند، بلکه کارگزارانی‌ها بیشتر به نخبه‌سالاری و اصلاح‌طلبان بیشتر به غوغاسالاری خو کرده‌اند و اقتدار بیشتر آنها می‌تواند فاجعه‌ای برای تاریخ کشور باشد. هرچه در ریشه مسائل امروز کشور، یعنی «بحران مشارکت + بحران باور مردم به دولت» تأمل می‌کنیم، بیشتر به این نتیجه می‌رسیم که تا چه اندازه جای یک دولت و مجلس یک‌رنگ با مردم و خاکی خالی است.

ایران
چه کسانی «نفوذ» را مصادره به مطلوب می‌کنند
محمد نوری: آنچه میهمان ویژه سیما در باب نفوذ گفت نه‌تنها رنگی از واقعیت نداشت بلکه تحریف و دستکاری آشکار در حقایق دو سال اخیر بود. او به‌روشنی می‌داند که پدیده نفوذ زمانی رخ می‌دهد که دولت مثل هشت سال دولت گذشته به جای مذاکره آشکار و رسمی به دیپلماسی پنهان روی آورد و فاجعه نفوذ و وابستگی زمانی دامن یک کشور را می‌گیرد که یک کشور همه ابزارها و اهرم‌های قدرت خود را در منطقه و نظام جهانی از دست بدهد و به صورت یک عضو منزوی و مطرود دربیاید وضعیتی که دقیقا در سال‌های پایانی دولت دهم پیدا کردیم. در تعریفی که روحانی و دیپلمات‌های او عرضه می‌کنند میدان روابط بین‌الملل عرصه رقابت و امتیاز‌گیری است و هوشیاری و هوشمندی و بصیرت شرط اصلی موفقیت در این عرصه است. در چنین نگاهی جایی برای دوستی دائم یا خوش‌بینی مفرط باقی نمی‌ماند. اگر تیم دیپلمات‌های دولت اعتدال توانستند با موفقیت عرصه مواجهه و مذاکره با حریفان بزرگ را طی کنند به این دلیل است که آنها قواعد حاکم بر این صحنه پیچیده را می‌شناسند و علت‌العلل ناکامی دولت سابق در عرصه بین‌المللی این بود که به جای واقعیت‌ها بر همان ذهنیت‌ها و تصورات خوش‌بینانه تکیه کرد.

جوان
سهل‌اندیشی در برابر نفوذ

محمدجواد اخوان: باید گفت برای خواص سیاسی و نخبگان حاکمیتی ما تنها آنچه باید ارزشمند و دارای اصالت باشد، منافع ملی و مصالح کشور است و نباید قرابت‌های خانوادگی، قبیله‌گرایی‌های سیاسی و رقابت‌های جناحی موجب شود تا چشم خود را به‌روی واقعیتی به نام نفوذ ببندند و با این حقیقت، سهل‌اندیشانه برخورد کنند. اکنون و براساس ویژگی‌های ذکرشده می‌توان گفت به‌نظر می‌رسد پروژه رخنه رسانه‌ای تنها بخشی از پروژه وسیع نفوذ در جمهوری اسلامی ایران است که احتمالا این پروژه ابعاد نگران‌کننده‌تری نیز دارد. ایجاد شکاف میان نخبگان و ترویج سهل‌اندیشی در برابر نفوذ در میان خواص، قطعا دیگر قطعه‌هایی از پازل بزرگ راهبرد جریان نفوذی هستند که نقش پشتیبان از دیگر ابعاد این پروژه را دارند. به تعبیر زیبا و حکیمانه رهبر معظم انقلاب اسلامی «مشکل کنونی کشور متأسفانه به‌خاطر وجود آدم‌های بعضا بی‌خیال و بعضا سهل‌اندیش [است] که البته معدودند، اقلیتند، در مقابل انبوه عظیم جمعیت انقلابی و آگاه و بصیر کشور چیزی نیستند اما فعالند، می‌نویسند، می‌گویند، تکرار می‌کنند، تکرار می‌کنند! دشمن هم به اینها کمک می‌کند». بی‌شک در وضعیت کنونی خواص باید در مقابل منافع ملی و مصالح نظام و انقلاب، مسئولانه‌تر عمل کنند.

بهار
کلمه روز؛ نفوذ

مصطفی ایزدی: آیا کسی هست که نداند نفوذ دیگران به مراکز پراهمیت و مهم و مؤثری است که می‌تواند افکارعمومی را به نقطه دلخواه هدایت کند. پس چرا با افرادی که نقشی در شکل‌دهی افکارعمومی ندارند، برخورد می‌شود؟ دلنگرانی رئیس‌جمهور در آخرین سـخنرانی از همین بود. اگر قرار است همه مصداق‌های نفوذپذیری را در میان حامیان دولت و اصلاح‌طلبان جست‌وجو کرد و مشخصا روزنامه‌‌نگاران را در این وانفسای کمبود روزنامه‌خوان هدف دشمنان برای نفوذ دانسـت، گام در بیراهه‌گذاشـتن اسـت. مگر اصلاح‌طلبان در مراکز حساس و مهم مملکتی حضور دارند که بتوانند در اثر نفوذ اقدام مؤثری انجام دهند؟ فرض کنید جریان نفوذ بخواهد بین مردم و اعتقاداتشان فاصله بیندازد، کدام مراکز فرهنگی و تبلیغی در کشورمان بالقوه مسـتعد هدف قرارگرفتن نفوذ هستند؟ پس باید زمینه‌ها را شناخت و عناصر فعال در این زمینه‌ها را دنبال کرد. اگر جریان‌ها، مراکز و افراد مهم اما مستعد نفوذ را رها کنیم و افرادی که نه نقشی در افکارعمومی دارند، نه ارتباطی با مراکز حساس و مهم دارند و نه اصولا از نظر حاکمیت کسی به حسـاب می‌آیند، مورد برخورد قرار گیرند، دشـمن کار خودش را کرده است.

رسالت
ارکان دکترین انتخاباتی اصولگرایانه
حامد حاجی‌حیدری: می‌توان تصور کرد که اگر در نتیجه انتخابات پارلمانی پیش‌رو، گروه‌های کارگزار هوادار دولت یا اصلاح‌طلبان حضور پررنگی در مجلس بیابند، تا چه اندازه گرایش‌های برتری‌جویی کارگزارانی یا غوغاسالاری اصلاح‌طلبی، می‌تواند در بلندمدت واگرایی میان مردم و دولت را بیفزاید. فعالان سیاسی کارگزار و اصلاح‌طلب، طی این دو سال، ثابت کرده‌اند که نه‌تنها از واکنش‌های مردمی در دهه هفتاد و هشتاد، درس لازم را نگرفته‌اند، بلکه کارگزارانی‌ها بیشتر به نخبه‌سالاری و اصلاح‌طلبان بیشتر به غوغاسالاری خو کرده‌اند و اقتدار بیشتر آنها می‌تواند فاجعه‌ای برای تاریخ کشور باشد. هرچه در ریشه مسائل امروز کشور، یعنی «بحران مشارکت + بحران باور مردم به دولت» تأمل می‌کنیم، بیشتر به این نتیجه می‌رسیم که تا چه اندازه جای یک دولت و مجلس یک‌رنگ با مردم و خاکی خالی است.

ایران
چه کسانی «نفوذ» را مصادره به مطلوب می‌کنند
محمد نوری: آنچه میهمان ویژه سیما در باب نفوذ گفت نه‌تنها رنگی از واقعیت نداشت بلکه تحریف و دستکاری آشکار در حقایق دو سال اخیر بود. او به‌روشنی می‌داند که پدیده نفوذ زمانی رخ می‌دهد که دولت مثل هشت سال دولت گذشته به جای مذاکره آشکار و رسمی به دیپلماسی پنهان روی آورد و فاجعه نفوذ و وابستگی زمانی دامن یک کشور را می‌گیرد که یک کشور همه ابزارها و اهرم‌های قدرت خود را در منطقه و نظام جهانی از دست بدهد و به صورت یک عضو منزوی و مطرود دربیاید وضعیتی که دقیقا در سال‌های پایانی دولت دهم پیدا کردیم. در تعریفی که روحانی و دیپلمات‌های او عرضه می‌کنند میدان روابط بین‌الملل عرصه رقابت و امتیاز‌گیری است و هوشیاری و هوشمندی و بصیرت شرط اصلی موفقیت در این عرصه است. در چنین نگاهی جایی برای دوستی دائم یا خوش‌بینی مفرط باقی نمی‌ماند. اگر تیم دیپلمات‌های دولت اعتدال توانستند با موفقیت عرصه مواجهه و مذاکره با حریفان بزرگ را طی کنند به این دلیل است که آنها قواعد حاکم بر این صحنه پیچیده را می‌شناسند و علت‌العلل ناکامی دولت سابق در عرصه بین‌المللی این بود که به جای واقعیت‌ها بر همان ذهنیت‌ها و تصورات خوش‌بینانه تکیه کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.