خبر
تقدیر از نمادهای زنده تهران
شرق: باغموزه هنر ایرانی عصر روز جمعه میزبان مراسمی بود برای تشکر و تقدیر از عبدالله انوار و احمد مسجدجامعی، به عنوان دو فعال عرصه «تهرانشناسی» و ثبت آثار تاریخی تهران.مراسم با عنوان «عصر کتاب طهران» با حضور چهرههای برجسته فرهنگی در جمعی فرهنگی برگزار شد و تعدادی از میهمانان شخصیت و تلاشهای عبدالله انوار و احمد مسجدجامعی را در حداقل 30 سال اخیر بازگو و خاطرهگویی کردند.رضا داوری اردکانی، رئیس فرهنگستان علوم ایران، مهدی محسنیانراد، استاد علوم ارتباطات و جامعهشناس ایرانی در وصف انوار و مسجدجامعی توصیفاتی را مطرح کردند و محسنیانراد در بیانی از شخصیت مسجدجامعی در مقایسه با سایر وزرا و حتی مدیرانی که همه میشناسند از لفظ «افتادگی غیرمکارانه» استفاده کرد و گفت: نمیدانم آقای مسجدجامعی چقدر از موقعیتی که دارد راضی است و از اینکه با شهرداری و شورای شهر تهران کار میکند رضایت دارد، اما مسئله اینجاست که او در این سالهای اخیر شغلش را به گونهای تنظیم کرد که بتواند به علاقه خود، یعنی تهرانگردیها هم بپردازد.حجتالاسلام محمود دعایی، سرپرست مؤسسه اطلاعات نیز که میهمان دیگر این مراسم بود، در وصف مسجدجامعی، گفت:
او بهترین وزیری بود که باعث افتخار رئیسش شد و هنوز هم همینطور است. این مرد در جریان تهرانگردیها، خودش را کوچک میکند و به محلههای مختلف میرود و افرادی گمنام را پیدا کرده و بزرگ میکند.
سیداحمد محیط طباطبایی، پژوهشگر تهران قدیم، ساعد باقری و سهیل محمودی نیز ازجمله افرادی بودند که درباره شخصیت و عملکرد انوار و مسجدجامعی شعر خواندند و خاطره گفتند و برای سلامتیشان دعا کردند. شاید شیرینترین تعریف و خاطره این مراسم از خود عبدالله انوار بود؛ آنجا که خاطره تبدیلشدن از یک ریاضیدان به یک تهرانشناس را تعریف کرد و گفت: من کارمند کتابخانه ملی بودم و بررسی کتاب جهانگشای نادری را بهعهده من گذاشتند تا نقاطی را که نادرشاه در آنها کاری انجام داده بود مشخص کنم. در ابتدا به نظر نمیرسید اما کار بسیار سختی بود، در نهایت آن را با دقت تمام کردم و حتی محلهای حضور نادر در افغانستان را هم به دست آوردم. بعدها با مطالعاتی که داشتم متوجه شدم تهران با سرعت در حال بزرگشدن است و لازم است حدود و نقاط مختلف در آن را شناسایی و مشخص کنم و به همین دلیل روزی 30 کیلومتر در تهران راه میرفتم و نقاط مختلف را اندازه میگرفتم و از ضلع شرقی خیابان لالهزار تا ضلع غربی خیابان قوامالسلطنه (30 تیر) را بررسی و اندازه گرفتم، البته این مطالب که قرار بود کتاب شود، بعدا توقیف شد و من هیچگاه دلیلش را نفهمیدم. اما مسجدجامعی که به
قول خودش غافلگیر شده بود و تصور میکرد قرار است در کنار عبدالله انوار اشارهای به تهرانگردیهای او هم شود، گفت: استاد انوار برای پیداکردن یک اثر کیلومترها تهران را وجببهوجب دیده است، اما مشکل اینجاست که این روحیه دیگر بین ما وجود ندارد و ما دغدغه ثبت تهران را نداریم و سختکوشیهای گذشته بین جوانان و مسئولان آنها دیگر رواج ندارد. وی گفت: همیشه تأکید کردهام که این جسم تهران، جانی هم دارد و شهر روحی دارد که باید به آن پرداخت و استاد عبدالله انوار نمونه و نماد این روح در تهران است. من مقالاتی که درباره تهران مینویسم را برای استاد انوار میفرستم و ایشان دقتهای فاضلانهای روی این مطالب دارد که گاه جریان بحث و موضوع را کاملا تغییر میدهد و من این ارتباط را قطع نمیکنم. در ادامه این مراسم دو کتاب با نامهای «سلسبیل» و «طهران قدیم» رونمایی شد.
کاظم متولی به دیار باقی شتافت
شرق: کاظم متولی از اولین فارغالتحصیلان رشته روابطعمومی در ایران دار فانی را وداع گفت. متولی دیروز شنبه 21 شهریورماه 94 در 77 سالگی دار فانی را وداع گفت. زندهیاد کاظم متولی، در سال 1317 در یزد متولد شد و در سال 1346 در اولین آزمون ورودی «مؤسسه عالی مطبوعات و روابطعمومی» که بعدا به «دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی» تغییر نام یافت در رشته روابطعمومی پذیرفته شد و این رشته کارشناسی تازهتأسیس دانشگاهی را در سال 1350 در ردیف اولین فارغالتحصیلان دانشکده به پایان برد. حاصل یک عمر تحصیل و تجربه استاد کاظم متولی نگارش و چاپ بیش از صد مقاله در مباحث مختلف ارتباطات و روابطعمومی در نشریات تخصصی و عمومی و نیز نشر سه کتاب ارزشمند با عناوین: «روابطعمومی و تبلیغات»، «کارکردهای روابطعمومی» و «افکارعمومی و شیوههای اقناع» است. این استاد پیشکسوت در دهههای 70 و 80 شمسی سالهایی را به کار تدریس دروس نظری و عملی روابطعمومی در دانشگاه آزاد اسلامی و نیز دانشکده علوم ارتباطات علامه طباطبایی تهران اشتغال داشت.
تقدیر از نمادهای زنده تهران
شرق: باغموزه هنر ایرانی عصر روز جمعه میزبان مراسمی بود برای تشکر و تقدیر از عبدالله انوار و احمد مسجدجامعی، به عنوان دو فعال عرصه «تهرانشناسی» و ثبت آثار تاریخی تهران.مراسم با عنوان «عصر کتاب طهران» با حضور چهرههای برجسته فرهنگی در جمعی فرهنگی برگزار شد و تعدادی از میهمانان شخصیت و تلاشهای عبدالله انوار و احمد مسجدجامعی را در حداقل 30 سال اخیر بازگو و خاطرهگویی کردند.رضا داوری اردکانی، رئیس فرهنگستان علوم ایران، مهدی محسنیانراد، استاد علوم ارتباطات و جامعهشناس ایرانی در وصف انوار و مسجدجامعی توصیفاتی را مطرح کردند و محسنیانراد در بیانی از شخصیت مسجدجامعی در مقایسه با سایر وزرا و حتی مدیرانی که همه میشناسند از لفظ «افتادگی غیرمکارانه» استفاده کرد و گفت: نمیدانم آقای مسجدجامعی چقدر از موقعیتی که دارد راضی است و از اینکه با شهرداری و شورای شهر تهران کار میکند رضایت دارد، اما مسئله اینجاست که او در این سالهای اخیر شغلش را به گونهای تنظیم کرد که بتواند به علاقه خود، یعنی تهرانگردیها هم بپردازد.حجتالاسلام محمود دعایی، سرپرست مؤسسه اطلاعات نیز که میهمان دیگر این مراسم بود، در وصف مسجدجامعی، گفت:
او بهترین وزیری بود که باعث افتخار رئیسش شد و هنوز هم همینطور است. این مرد در جریان تهرانگردیها، خودش را کوچک میکند و به محلههای مختلف میرود و افرادی گمنام را پیدا کرده و بزرگ میکند.
سیداحمد محیط طباطبایی، پژوهشگر تهران قدیم، ساعد باقری و سهیل محمودی نیز ازجمله افرادی بودند که درباره شخصیت و عملکرد انوار و مسجدجامعی شعر خواندند و خاطره گفتند و برای سلامتیشان دعا کردند. شاید شیرینترین تعریف و خاطره این مراسم از خود عبدالله انوار بود؛ آنجا که خاطره تبدیلشدن از یک ریاضیدان به یک تهرانشناس را تعریف کرد و گفت: من کارمند کتابخانه ملی بودم و بررسی کتاب جهانگشای نادری را بهعهده من گذاشتند تا نقاطی را که نادرشاه در آنها کاری انجام داده بود مشخص کنم. در ابتدا به نظر نمیرسید اما کار بسیار سختی بود، در نهایت آن را با دقت تمام کردم و حتی محلهای حضور نادر در افغانستان را هم به دست آوردم. بعدها با مطالعاتی که داشتم متوجه شدم تهران با سرعت در حال بزرگشدن است و لازم است حدود و نقاط مختلف در آن را شناسایی و مشخص کنم و به همین دلیل روزی 30 کیلومتر در تهران راه میرفتم و نقاط مختلف را اندازه میگرفتم و از ضلع شرقی خیابان لالهزار تا ضلع غربی خیابان قوامالسلطنه (30 تیر) را بررسی و اندازه گرفتم، البته این مطالب که قرار بود کتاب شود، بعدا توقیف شد و من هیچگاه دلیلش را نفهمیدم. اما مسجدجامعی که به
قول خودش غافلگیر شده بود و تصور میکرد قرار است در کنار عبدالله انوار اشارهای به تهرانگردیهای او هم شود، گفت: استاد انوار برای پیداکردن یک اثر کیلومترها تهران را وجببهوجب دیده است، اما مشکل اینجاست که این روحیه دیگر بین ما وجود ندارد و ما دغدغه ثبت تهران را نداریم و سختکوشیهای گذشته بین جوانان و مسئولان آنها دیگر رواج ندارد. وی گفت: همیشه تأکید کردهام که این جسم تهران، جانی هم دارد و شهر روحی دارد که باید به آن پرداخت و استاد عبدالله انوار نمونه و نماد این روح در تهران است. من مقالاتی که درباره تهران مینویسم را برای استاد انوار میفرستم و ایشان دقتهای فاضلانهای روی این مطالب دارد که گاه جریان بحث و موضوع را کاملا تغییر میدهد و من این ارتباط را قطع نمیکنم. در ادامه این مراسم دو کتاب با نامهای «سلسبیل» و «طهران قدیم» رونمایی شد.
کاظم متولی به دیار باقی شتافت
شرق: کاظم متولی از اولین فارغالتحصیلان رشته روابطعمومی در ایران دار فانی را وداع گفت. متولی دیروز شنبه 21 شهریورماه 94 در 77 سالگی دار فانی را وداع گفت. زندهیاد کاظم متولی، در سال 1317 در یزد متولد شد و در سال 1346 در اولین آزمون ورودی «مؤسسه عالی مطبوعات و روابطعمومی» که بعدا به «دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی» تغییر نام یافت در رشته روابطعمومی پذیرفته شد و این رشته کارشناسی تازهتأسیس دانشگاهی را در سال 1350 در ردیف اولین فارغالتحصیلان دانشکده به پایان برد. حاصل یک عمر تحصیل و تجربه استاد کاظم متولی نگارش و چاپ بیش از صد مقاله در مباحث مختلف ارتباطات و روابطعمومی در نشریات تخصصی و عمومی و نیز نشر سه کتاب ارزشمند با عناوین: «روابطعمومی و تبلیغات»، «کارکردهای روابطعمومی» و «افکارعمومی و شیوههای اقناع» است. این استاد پیشکسوت در دهههای 70 و 80 شمسی سالهایی را به کار تدریس دروس نظری و عملی روابطعمومی در دانشگاه آزاد اسلامی و نیز دانشکده علوم ارتباطات علامه طباطبایی تهران اشتغال داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.