عوامل «چهارشنبه 19 اردیبهشت» روی فرش قرمز
استقبال از نماینده ایران در ونیز
شرق: تنها نماینده ایران در هفتادودومین جشنواره فیلم ونیز نظر منتقدان را به خود جلب کرد و «هافینگتنپست» و «هالیوودریپورتر» آن را اثری عمیق و باکیفیت توصیف کردند.
فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» تنها نماینده ایران در بخش افقهای هفتادودومین جشنواره فیلم ونیز است که روز یکشنبه در دو نوبت برای اهالی مطبوعات نمایش داده شد و ساعت 3:45 دیروز، 17 شهریور در سالن پالا نیز روی پرده رفت. بعد از آن هم نشست مطبوعاتی فیلم با حضور نیکی کریمی و امیر آقایی، از بازیگران، علی جلیلوند، تهیهکننده و وحید جلیلوند، کارگردان فیلم، برگزار شد.
نشریه هافینگتنپست پس از نمایش فیلم بهسراغ جلیلوند رفته و آنطور که مصاحبهکننده گفته، او را در یکی از تراسهای محل برگزاری جشنواره پیدا کرده است. در ابتدای این گفتوگو، نویسنده در ارزیابی فیلم گفته است: «چهارشنبه 19 اردیبهشت ترکیبی از سه داستان است هرچند پیچیدگی و تعامل موجود در آن، روش فوقالعاده فیلمساز ایرانی است. سال گذشته یکی از فیلمهای محبوب من، «قصهها» اثر رخشان بنیاعتماد بود که از هشت داستان کوتاه ساخته شده است اما فیلم جلیلوند، برای من عمیقتر است چراکه بهجای پرداختن به نیازهای روزمره یا کمبود رضایت عاطفی، به یک حس عمیق فقدان میپردازد. گاهیاوقات ما داشتههایمان را اهدا میکنیم تا زندگی بهتر و بدون منیت داشته باشیم اما احساس پوچی بیشتر از قبل به ما دست میدهد و این همان فرضیه محرک فیلم است».
پس از آن جلیلوند در پاسخ به این پرسش که ایده فیلم از کجا به ذهنش آمده، گفته است: «ما یک گروه هستیم که با هم کار میکنیم. ما روی متن فیلمنامه کار میکردیم. یک شب، ساعت دو بامداد، دوستی به من زنگ زد و گفت میدانم به افراد زیادی کمک کردهام چون پول زیادی دارم اما از خودم میپرسم اگر روزی این پولها را از دست بدهم و تنها ماشینم باقی بماند، آیا باز هم میتوانم بخشش کنم؟ از همانجا ایده داستان خلق شد».
در بخش دیگری از این گفتوگو از او پرسیده میشود که هنرمندان بهعنوان پیامرسانهای یک جامعه هستند و نظر او را در مورد ایران و آمریکا میپرسند که کارگردان ایرانی چنین پاسخ میدهد: «من آدم سیاسیای نیستم بنابراین دوست ندارم در مورد سیاست حرف بزنم اما مردم ایران و آمریکا مشترکات زیادی با هم دارند. من این را خیلی خوب میدانم. یک آینده فوقالعاده».
همچنین به گزارش ایسنا، دبورا یانگ که از منتقدان «هالیوودریپورتر» و از علاقهمندان سینمای ایران است، در نقد این فیلم نوشت: «نوعدوستی سینمای ایران در میان ابرهای اندوه فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» میدرخشد؛ فیلمی که به رنج مردم بیپول و فردی خیر میپردازد که قصد دارد به آنها کمک کند. این فیلم تقریبا نسخهای از فیلم «سلام سینما» است که در آن یک کارگردان برای انتخاب بازیگر فراخوان میدهد و تمام بیکارهای شهر را جمع میکند، اما در فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» مبلغ قابلتوجهی پول، جمعیت رنجدیده را مجذوب خود میکند».
در ادامه این مطلب آمده است: «گرچه داستان فیلم بسیار غمگین است اما بازیهای قدرتمند، آن را از حالات احساسی اغراقآمیز دور میکند. نیکی کریمی نیز یکی از بهترین و پختهترین بازیهایش را در این فیلم در نقش یک زن کارگر و مادر ایفا کرده است».
این منتقد در بررسی جزئیات فیلم گفته است: «فیلم در نگاه اول فیلمی اپیزودی و در ردیف فیلم «قصهها»، ساخته رخشان بنیاعتماد، بهنظر میرسد اما در ادامه سه درام رنج و درد و بیعدالتی بههم میپیوندند و در قالب یک داستان واحد دنبال میشوند. داستان اول فیلم، داستان لیلا (نیکی کریمی) است که با گریمی سالخورده و رنگپریده در میان جمعیت پرجوشوخروش در یکی از خیابانهای بالایشهر تهران دیده میشود اما خیلی نمیتواند منتظر بماند چون مجبور است همراه با دخترش به محل کارش که یک کارخانه بستهبندی مرغ است برود. اما لیلا شب و پس از کار دوباره به آن خیابان بازمیگردد و به جلال (با بازی امیر آقایی) برمیخورد؛ مردی از گذشته او که در روزنامه یک آگهی برای کمک 30میلیونی به یک فرد نیازمند چاپ کرده است. این پول میتواند خرج عمل همسر ناتوان لیلا (با بازی وحید جلیلوند) را فراهم کند».
او ادامه داده است: «شجاعت، عشق و فداکاری لیلا برای همسرش در فیلم بسیار مؤثر و تکاندهنده است. نیکی کریمی وضعیت اسفناک خود را بهعنوان یک زن با چنان نومیدیای بازی میکند که شرایط ملودرام فیلم به یک لحظه الهامبخش تبدیل میشود. داستان دیگر درباره زنی به نام سارا (با بازی سحر احمدپور) است که با عمه و پسرعمهاش زندگی میکند. هنگامی که پسرعمه لیلا (با بازی برزو ارجمند) متوجه میشود که سارا پس از ردکردن پیشنهاد ازدواجش به صورت مخفیانه با فردی دیگر ازدواج کرده، هردو آنها را به باد کتک میگیرد. نامزد او در درگیری به زندان میافتد و تنها راه رهایی او پرداخت 30 میلیون تومان بهعنوان خونبهاست، به همین دلیل سارا نیز یکی از افرادی است که پس از خواندن آگهی روزنامه، آن روز صبح در میان جمعیت دیده میشود. گرچه سحر احمدپور برای اولینبار مقابل دوربین قرار گرفته است اما نقشآفرینی قابلملاحظهای از خود نشان داده است».
این منتقد در مورد بخش سوم این فیلم عنوان کرده است: «داستان سوم درباره جلال (امیر آقایی) همان نیکوکار مرموز است که جمعیت زیادی از مردم نگونبخت شهر را به زندگی خود دعوت کرده است. او فرزند پنجساله خود را سالها پیش از دست داده است اما هنوز نتوانسته با این موضوع کنار بیاید. جلال معتقد است این کمک 30 میلیون تومانی که بهای ماشین کارکردهاش است، میتواند او را از این درد و رنج نجات دهد. اما همسرش جور دیگری فکر میکند و جروبحث طولانی و تلخ آنها دستمایه سکانس مهیجی در فیلم شده است».
شرق: تنها نماینده ایران در هفتادودومین جشنواره فیلم ونیز نظر منتقدان را به خود جلب کرد و «هافینگتنپست» و «هالیوودریپورتر» آن را اثری عمیق و باکیفیت توصیف کردند.
فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» تنها نماینده ایران در بخش افقهای هفتادودومین جشنواره فیلم ونیز است که روز یکشنبه در دو نوبت برای اهالی مطبوعات نمایش داده شد و ساعت 3:45 دیروز، 17 شهریور در سالن پالا نیز روی پرده رفت. بعد از آن هم نشست مطبوعاتی فیلم با حضور نیکی کریمی و امیر آقایی، از بازیگران، علی جلیلوند، تهیهکننده و وحید جلیلوند، کارگردان فیلم، برگزار شد.
نشریه هافینگتنپست پس از نمایش فیلم بهسراغ جلیلوند رفته و آنطور که مصاحبهکننده گفته، او را در یکی از تراسهای محل برگزاری جشنواره پیدا کرده است. در ابتدای این گفتوگو، نویسنده در ارزیابی فیلم گفته است: «چهارشنبه 19 اردیبهشت ترکیبی از سه داستان است هرچند پیچیدگی و تعامل موجود در آن، روش فوقالعاده فیلمساز ایرانی است. سال گذشته یکی از فیلمهای محبوب من، «قصهها» اثر رخشان بنیاعتماد بود که از هشت داستان کوتاه ساخته شده است اما فیلم جلیلوند، برای من عمیقتر است چراکه بهجای پرداختن به نیازهای روزمره یا کمبود رضایت عاطفی، به یک حس عمیق فقدان میپردازد. گاهیاوقات ما داشتههایمان را اهدا میکنیم تا زندگی بهتر و بدون منیت داشته باشیم اما احساس پوچی بیشتر از قبل به ما دست میدهد و این همان فرضیه محرک فیلم است».
پس از آن جلیلوند در پاسخ به این پرسش که ایده فیلم از کجا به ذهنش آمده، گفته است: «ما یک گروه هستیم که با هم کار میکنیم. ما روی متن فیلمنامه کار میکردیم. یک شب، ساعت دو بامداد، دوستی به من زنگ زد و گفت میدانم به افراد زیادی کمک کردهام چون پول زیادی دارم اما از خودم میپرسم اگر روزی این پولها را از دست بدهم و تنها ماشینم باقی بماند، آیا باز هم میتوانم بخشش کنم؟ از همانجا ایده داستان خلق شد».
در بخش دیگری از این گفتوگو از او پرسیده میشود که هنرمندان بهعنوان پیامرسانهای یک جامعه هستند و نظر او را در مورد ایران و آمریکا میپرسند که کارگردان ایرانی چنین پاسخ میدهد: «من آدم سیاسیای نیستم بنابراین دوست ندارم در مورد سیاست حرف بزنم اما مردم ایران و آمریکا مشترکات زیادی با هم دارند. من این را خیلی خوب میدانم. یک آینده فوقالعاده».
همچنین به گزارش ایسنا، دبورا یانگ که از منتقدان «هالیوودریپورتر» و از علاقهمندان سینمای ایران است، در نقد این فیلم نوشت: «نوعدوستی سینمای ایران در میان ابرهای اندوه فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» میدرخشد؛ فیلمی که به رنج مردم بیپول و فردی خیر میپردازد که قصد دارد به آنها کمک کند. این فیلم تقریبا نسخهای از فیلم «سلام سینما» است که در آن یک کارگردان برای انتخاب بازیگر فراخوان میدهد و تمام بیکارهای شهر را جمع میکند، اما در فیلم «چهارشنبه 19 اردیبهشت» مبلغ قابلتوجهی پول، جمعیت رنجدیده را مجذوب خود میکند».
در ادامه این مطلب آمده است: «گرچه داستان فیلم بسیار غمگین است اما بازیهای قدرتمند، آن را از حالات احساسی اغراقآمیز دور میکند. نیکی کریمی نیز یکی از بهترین و پختهترین بازیهایش را در این فیلم در نقش یک زن کارگر و مادر ایفا کرده است».
این منتقد در بررسی جزئیات فیلم گفته است: «فیلم در نگاه اول فیلمی اپیزودی و در ردیف فیلم «قصهها»، ساخته رخشان بنیاعتماد، بهنظر میرسد اما در ادامه سه درام رنج و درد و بیعدالتی بههم میپیوندند و در قالب یک داستان واحد دنبال میشوند. داستان اول فیلم، داستان لیلا (نیکی کریمی) است که با گریمی سالخورده و رنگپریده در میان جمعیت پرجوشوخروش در یکی از خیابانهای بالایشهر تهران دیده میشود اما خیلی نمیتواند منتظر بماند چون مجبور است همراه با دخترش به محل کارش که یک کارخانه بستهبندی مرغ است برود. اما لیلا شب و پس از کار دوباره به آن خیابان بازمیگردد و به جلال (با بازی امیر آقایی) برمیخورد؛ مردی از گذشته او که در روزنامه یک آگهی برای کمک 30میلیونی به یک فرد نیازمند چاپ کرده است. این پول میتواند خرج عمل همسر ناتوان لیلا (با بازی وحید جلیلوند) را فراهم کند».
او ادامه داده است: «شجاعت، عشق و فداکاری لیلا برای همسرش در فیلم بسیار مؤثر و تکاندهنده است. نیکی کریمی وضعیت اسفناک خود را بهعنوان یک زن با چنان نومیدیای بازی میکند که شرایط ملودرام فیلم به یک لحظه الهامبخش تبدیل میشود. داستان دیگر درباره زنی به نام سارا (با بازی سحر احمدپور) است که با عمه و پسرعمهاش زندگی میکند. هنگامی که پسرعمه لیلا (با بازی برزو ارجمند) متوجه میشود که سارا پس از ردکردن پیشنهاد ازدواجش به صورت مخفیانه با فردی دیگر ازدواج کرده، هردو آنها را به باد کتک میگیرد. نامزد او در درگیری به زندان میافتد و تنها راه رهایی او پرداخت 30 میلیون تومان بهعنوان خونبهاست، به همین دلیل سارا نیز یکی از افرادی است که پس از خواندن آگهی روزنامه، آن روز صبح در میان جمعیت دیده میشود. گرچه سحر احمدپور برای اولینبار مقابل دوربین قرار گرفته است اما نقشآفرینی قابلملاحظهای از خود نشان داده است».
این منتقد در مورد بخش سوم این فیلم عنوان کرده است: «داستان سوم درباره جلال (امیر آقایی) همان نیکوکار مرموز است که جمعیت زیادی از مردم نگونبخت شهر را به زندگی خود دعوت کرده است. او فرزند پنجساله خود را سالها پیش از دست داده است اما هنوز نتوانسته با این موضوع کنار بیاید. جلال معتقد است این کمک 30 میلیون تومانی که بهای ماشین کارکردهاش است، میتواند او را از این درد و رنج نجات دهد. اما همسرش جور دیگری فکر میکند و جروبحث طولانی و تلخ آنها دستمایه سکانس مهیجی در فیلم شده است».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.