|

به قهقرارفتن رابطه‌ای نابودشده

یکی از رابطه‌های استراتژیک نه‌چندان مناسب در جهان، در حالی روزبه‌روز رو به وخامت می‌گذارد که افغانستان دولت پاکستان را به دخالت در امور خود و طولانی‌کردن جنگ 14ساله با کمک به طالبان در یک رقابت خیره‌کننده برای تأثیرگذاری و نفوذ، متهم می‌کند. پاکستان با میزبانی جمع گسترده‌ای از آوارگان افغان این اتهامات را رد کرده و می‌گوید نمی‌تواند حرکت و اقدامات شبه‌نظامیان افغان را در سراسر مناطق مرزی تحت‌کنترل داشته باشد. این یک مسئله دیرپا میان این دو همسایه است اما رخدادهای اخیر میان دو طرف باعث وخامت اوضاع شده است و در زمانی‌که به‌نظر می‌رسد طالبان در حال گسترش فعالیت خود است و ناتو نیز نیروهای خود را از اقدامات ضربتی در افغانستان عقب کشانده، این روند خطرناک است.
این روند همچنین بیانگر یک رویکرد معکوس در روند نسبتا مثبتی است که اشرف‌غنی، رئیس‌جمهوری افغانستان، در زمانی‌که زمام امور را در 2014 به دست گرفت، آغاز کرد. حملات مداوم و بی‌رحمانه طالبان و افزایش خشونت‌ها که درپی واگذاری کنترل امنیتی از ناتو به نیروهای افغان در پایان 2014 صورت گرفته، به‌نظر باعث کم‌شدن و ازبین‌رفتن صبر و تحمل اشرف‌غنی شده است.
پس از یک‌سری حملات مرگبار در اوایل ماه جاری میلادی در کابل، پایتخت افغانستان، «اشرف‌غنی» دولت پاکستان را در یک برنامه زنده تلویزیونی منبع و عامل اصلی خشونت در کشورش دانست. اشرف‌غنی در این مصاحبه گفت: تصمیمات دولت پاکستان در چند هفته آینده به طرز قابل ملاحظه‌ای بر روابط دوجانبه بین دو کشور برای چندین دهه بعدی اثر خواهد گذاشت. ما بیش از این نمی‌توانیم شاهد این باشیم که مردم افغانستان در جنگ جان خود را از دست دهند و قربانی شوند و بیش از این نمی‌توانیم شاهد فشارها از خارج از کشور باشیم.
در میان لفاظی‌های به‌وجودآمده، حقایق اولیه جای مناقشه ندارند: رهبران طالبان در پاکستان مستقر هستند در کویته، پیشاور و کراچی؛ از زمانی‌که حملات تحت فرماندهی آمریکا در 2001 باعث سرنگونی رژیم طالبان در افغانستان شد و آنها مجبور شدند تا این کشور را ترک کنند و در جایی دیگر مکانی برای خود برگزینند. رخدادهای اخیر کاملا اندازه و حجم تأثیر پاکستان بر این گروه را مشخص می‌کند. رهبران طالبان به صورت مستقیم از داخل خاک پاکستان این جنگ در افغانستان را رهبری می‌کنند و مردان مسلح و عاملان انتحاری،‌ سلاح و پول از طریق مناطق مرزی به صورت سالانه برای حملات طالبان می‌فرستند. در سال جاری میلادی،‌ حملات هوای گرم طالبان که به دلیل سردبودن فصول پاییز و زمستان در افغانستان در فصول گرم بهار و تابستان بیشتر می‌شود، به‌ویژه در پی خروج نیروهای ناتو از این کشور در سال 2014، وحشیانه‌تر شده است.

یکی از رابطه‌های استراتژیک نه‌چندان مناسب در جهان، در حالی روزبه‌روز رو به وخامت می‌گذارد که افغانستان دولت پاکستان را به دخالت در امور خود و طولانی‌کردن جنگ 14ساله با کمک به طالبان در یک رقابت خیره‌کننده برای تأثیرگذاری و نفوذ، متهم می‌کند. پاکستان با میزبانی جمع گسترده‌ای از آوارگان افغان این اتهامات را رد کرده و می‌گوید نمی‌تواند حرکت و اقدامات شبه‌نظامیان افغان را در سراسر مناطق مرزی تحت‌کنترل داشته باشد. این یک مسئله دیرپا میان این دو همسایه است اما رخدادهای اخیر میان دو طرف باعث وخامت اوضاع شده است و در زمانی‌که به‌نظر می‌رسد طالبان در حال گسترش فعالیت خود است و ناتو نیز نیروهای خود را از اقدامات ضربتی در افغانستان عقب کشانده، این روند خطرناک است.
این روند همچنین بیانگر یک رویکرد معکوس در روند نسبتا مثبتی است که اشرف‌غنی، رئیس‌جمهوری افغانستان، در زمانی‌که زمام امور را در 2014 به دست گرفت، آغاز کرد. حملات مداوم و بی‌رحمانه طالبان و افزایش خشونت‌ها که درپی واگذاری کنترل امنیتی از ناتو به نیروهای افغان در پایان 2014 صورت گرفته، به‌نظر باعث کم‌شدن و ازبین‌رفتن صبر و تحمل اشرف‌غنی شده است.
پس از یک‌سری حملات مرگبار در اوایل ماه جاری میلادی در کابل، پایتخت افغانستان، «اشرف‌غنی» دولت پاکستان را در یک برنامه زنده تلویزیونی منبع و عامل اصلی خشونت در کشورش دانست. اشرف‌غنی در این مصاحبه گفت: تصمیمات دولت پاکستان در چند هفته آینده به طرز قابل ملاحظه‌ای بر روابط دوجانبه بین دو کشور برای چندین دهه بعدی اثر خواهد گذاشت. ما بیش از این نمی‌توانیم شاهد این باشیم که مردم افغانستان در جنگ جان خود را از دست دهند و قربانی شوند و بیش از این نمی‌توانیم شاهد فشارها از خارج از کشور باشیم.
در میان لفاظی‌های به‌وجودآمده، حقایق اولیه جای مناقشه ندارند: رهبران طالبان در پاکستان مستقر هستند در کویته، پیشاور و کراچی؛ از زمانی‌که حملات تحت فرماندهی آمریکا در 2001 باعث سرنگونی رژیم طالبان در افغانستان شد و آنها مجبور شدند تا این کشور را ترک کنند و در جایی دیگر مکانی برای خود برگزینند. رخدادهای اخیر کاملا اندازه و حجم تأثیر پاکستان بر این گروه را مشخص می‌کند. رهبران طالبان به صورت مستقیم از داخل خاک پاکستان این جنگ در افغانستان را رهبری می‌کنند و مردان مسلح و عاملان انتحاری،‌ سلاح و پول از طریق مناطق مرزی به صورت سالانه برای حملات طالبان می‌فرستند. در سال جاری میلادی،‌ حملات هوای گرم طالبان که به دلیل سردبودن فصول پاییز و زمستان در افغانستان در فصول گرم بهار و تابستان بیشتر می‌شود، به‌ویژه در پی خروج نیروهای ناتو از این کشور در سال 2014، وحشیانه‌تر شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.