گفتوگو با «فاطمه دانشور»، درباره زنان و دهه کرامت
شهردار به محله زنان کارتنخواب سر بزند
مهسا علیبیگی: دهه کرامت همزمان با تولد حضرت معصومه(س) آغاز شده است. در این دهه نهادهای بسیاری ازجمله شهرداری تهران برنامههایی ویژه زنان برگزار میکنند. با «فاطمه دانشور»، عضو شورای اسلامی شهر تهران درباره این هفته و اقدامات شهرداری تهران در این زمینه به گفتوگو نشستهایم.
اقدامات شهرداری تهران برای امور زنان در دهه کرامت را چگونه ارزیابی میکنید؟
با وجود اقدامات نمادین هنوز زنان در سطوح مدیریتی بهکارگرفته نمیشود و زنان را در سطوحی مانند معاونتهای شهرداری و شهرداران مناطق نمیبینیم درصورتیکه درحالحاضر زنانی با توانمندی مدیریت برای امور شهری وجود دارند.
در کنار شعار تکریم زنان، خبرهایی درباره تفکیک جنسیتی در شهرداری تهران به گوش میرسد. فکر نمیکنید برنامههای حوزه زنان شهرداری تهران جنبه نمایشی پیدا کرده است؟
پاسخ شهردار تهران به خبر تفکیک جنسیتی در شهرداری این بود که ساعت کاری شهرداران مناطق بهگونهای است که در آن ساعات بهتر است رؤسای دفتر شهرداران که خانم هستند، در منزل و در کنار خانواده باشند. شهردار منطقه معمولا تا ساعت 12 شب سر کار است و روز بعد ساعت پنج صبح سر کار میآید و نباید زنان را مجبور کرد در این ساعات در دفتر شهردار حضور داشته باشند؛ این موضوع ازجمله موضوعاتی است که میتواند بین رئیس و مرئوس حل شود و معمولا موردی است و نباید بهخاطر چندمورد رئیس دفتر زن این موضوع به این شکل بیان و رسانهای شود. بهنظر میرسد موضوعات و مسائل حوزه زنان مستمسکی برای سیاسیبازی جناحهای مختلف شده است و هرگز هم هیچ اتفاقی در زمینه مسائل مهم زنان مثل حضور آنها در سطوح مدیریتی و تصمیمساز نمیافتد. شهردار تهران اعتقادی به این موضوع ندارد که زنان بتوانند از پس کار شهرداری برآیند. حتی در جایگاههایی که با خلقت زنان هم متناسب است مثل معاونتهای فرهنگی و اجتماعی شاهد حضور زنان نیستیم. این یک تبعیض جنسیتی است که باید از میان برداشته شود. از طرف دیگر فعالیت زنان در همه حوزههای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... بیشتر زیر ذرهبین
نقد و بررسی است تا مردان. در سطح کلان نیز چنین تبعیضهایی را شاهد هستیم و متأسفانه باوجود زنان توانمند، ما هیچ وزیر زنی نداریم.
اگر شهرداری تهران میخواست اقدامی اساسی در حوزه زنان برای دهه کرامت انجام دهد، چه بود؟
آزاردهندهترین مسئله زنان که به شهر مربوط میشود، حضور زنان و دختران کارتنخواب در تهران است. اولینبار در سال 87 وجود یک زن کارتنخواب در تهران گزارش شد اما بهخاطر وضعیت اقتصادی این سالها، تعداد زنان کارتنخواب روزبهروز افزایش پیدا کرده است که نشان از بدشدن وضعیت معیشت زنان دارد. حضور این زنان در شهر باید تکانی به غیرتمان بدهد که در یک بازه زمانی کوتاه دیگر زن کارتنخواب در تهران وجود نداشته باشد. در روزهایی که دختران را تکریم میکنیم باید از خودمان بپرسیم چرا از سال 87 به بعد اتفاقهایی افتاده که دختران به کارتنخوابی رسیدهاند. زنان نسبت به مردان آسیبپذیرتر هستند و حضور آنها در خیابان هم به آنها آسیب زیادی میزند و هم خیلی از مدیریتها را زیر سؤال میبرد. درخواست من این است که در این دهه، رئیسجمهور، رئیس شورا و شهردار تهران حتما یک شب سری به محلههایی که زنان کارتنخواب در آنها سر بر زمین میگذارند، زنانی که بعضا باردار هستند و بچههایشان را در همین وضعیت به دنیا میآورند، بزنند. آن وقت خودشان خواهند فهمید در دهه کرامت چه کار باید بکنند.
مهسا علیبیگی: دهه کرامت همزمان با تولد حضرت معصومه(س) آغاز شده است. در این دهه نهادهای بسیاری ازجمله شهرداری تهران برنامههایی ویژه زنان برگزار میکنند. با «فاطمه دانشور»، عضو شورای اسلامی شهر تهران درباره این هفته و اقدامات شهرداری تهران در این زمینه به گفتوگو نشستهایم.
اقدامات شهرداری تهران برای امور زنان در دهه کرامت را چگونه ارزیابی میکنید؟
با وجود اقدامات نمادین هنوز زنان در سطوح مدیریتی بهکارگرفته نمیشود و زنان را در سطوحی مانند معاونتهای شهرداری و شهرداران مناطق نمیبینیم درصورتیکه درحالحاضر زنانی با توانمندی مدیریت برای امور شهری وجود دارند.
در کنار شعار تکریم زنان، خبرهایی درباره تفکیک جنسیتی در شهرداری تهران به گوش میرسد. فکر نمیکنید برنامههای حوزه زنان شهرداری تهران جنبه نمایشی پیدا کرده است؟
پاسخ شهردار تهران به خبر تفکیک جنسیتی در شهرداری این بود که ساعت کاری شهرداران مناطق بهگونهای است که در آن ساعات بهتر است رؤسای دفتر شهرداران که خانم هستند، در منزل و در کنار خانواده باشند. شهردار منطقه معمولا تا ساعت 12 شب سر کار است و روز بعد ساعت پنج صبح سر کار میآید و نباید زنان را مجبور کرد در این ساعات در دفتر شهردار حضور داشته باشند؛ این موضوع ازجمله موضوعاتی است که میتواند بین رئیس و مرئوس حل شود و معمولا موردی است و نباید بهخاطر چندمورد رئیس دفتر زن این موضوع به این شکل بیان و رسانهای شود. بهنظر میرسد موضوعات و مسائل حوزه زنان مستمسکی برای سیاسیبازی جناحهای مختلف شده است و هرگز هم هیچ اتفاقی در زمینه مسائل مهم زنان مثل حضور آنها در سطوح مدیریتی و تصمیمساز نمیافتد. شهردار تهران اعتقادی به این موضوع ندارد که زنان بتوانند از پس کار شهرداری برآیند. حتی در جایگاههایی که با خلقت زنان هم متناسب است مثل معاونتهای فرهنگی و اجتماعی شاهد حضور زنان نیستیم. این یک تبعیض جنسیتی است که باید از میان برداشته شود. از طرف دیگر فعالیت زنان در همه حوزههای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و... بیشتر زیر ذرهبین
نقد و بررسی است تا مردان. در سطح کلان نیز چنین تبعیضهایی را شاهد هستیم و متأسفانه باوجود زنان توانمند، ما هیچ وزیر زنی نداریم.
اگر شهرداری تهران میخواست اقدامی اساسی در حوزه زنان برای دهه کرامت انجام دهد، چه بود؟
آزاردهندهترین مسئله زنان که به شهر مربوط میشود، حضور زنان و دختران کارتنخواب در تهران است. اولینبار در سال 87 وجود یک زن کارتنخواب در تهران گزارش شد اما بهخاطر وضعیت اقتصادی این سالها، تعداد زنان کارتنخواب روزبهروز افزایش پیدا کرده است که نشان از بدشدن وضعیت معیشت زنان دارد. حضور این زنان در شهر باید تکانی به غیرتمان بدهد که در یک بازه زمانی کوتاه دیگر زن کارتنخواب در تهران وجود نداشته باشد. در روزهایی که دختران را تکریم میکنیم باید از خودمان بپرسیم چرا از سال 87 به بعد اتفاقهایی افتاده که دختران به کارتنخوابی رسیدهاند. زنان نسبت به مردان آسیبپذیرتر هستند و حضور آنها در خیابان هم به آنها آسیب زیادی میزند و هم خیلی از مدیریتها را زیر سؤال میبرد. درخواست من این است که در این دهه، رئیسجمهور، رئیس شورا و شهردار تهران حتما یک شب سری به محلههایی که زنان کارتنخواب در آنها سر بر زمین میگذارند، زنانی که بعضا باردار هستند و بچههایشان را در همین وضعیت به دنیا میآورند، بزنند. آن وقت خودشان خواهند فهمید در دهه کرامت چه کار باید بکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.