«دونالد ترامپ» نامزد اصلی در میان فیلها
دورقمیهای جمهوریخواهان
مهدی نوریان
دورقمیهای جمهوریخواهان براساس آخرین نظرسنجی «فاکسنیوز» که روز ۱۶ آگوست انجام شد، «دونالد ترامپ»، «بن کارسون» و «تد کروز» هستند. دونالد ترامپ در میان ۱۷ نامزد حزب جمهوریخواه با ۲۵ درصد آرا، اول است. بن کارسون که یک جراح بازنشسته مغز و اعصاب است، بعد از ترامپ، با ۱۲ درصد آرا در رتبه دوم قرار دارد. تد کروز با کسب ۱۰ درصد آرا، آخرین کاندیدای دورقمی جمهوریخواهان است. از آنجاییکه دونالد ترامپ در چندین نظرسنجی برگزارشده تا به امروز همیشه اول بوده است، تعجبی ندارد او کماکان رتبه اول را داشته باشد. اما آنچه استراتژیستهای حزب جمهوریخواه از آن میهراسند، این است كه نزدیکترین رقبای ترامپ افراد تشکیلاتی حزب جمهوریخواه نیستند؛ افرادی چون «جب بوش»، «اسکات واکر» یا «مارکو روبیو». طبیعی است با لغزش احتمالی ترامپ، این کارسون و کروز هستند که جای او را خواهند گرفت. به نظر تحلیلگران، به مرور زمان، رأیدهندگان با اتخاذ رویکردی عاقلانهتر و منطقیتر، علاقه احساسی خود به کاندیداها را کنار گذاشته و به اینترتیب از محبوبیت دونالد ترامپ کاسته خواهد شد. البته شایان ذکر است این اتفاق وقتی میافتد که رأیدهندگان بهطور
توأمان هم پیروزی در انتخابات ۲۰۱۶ را بخواهند و هم متوجه باشند انتخاب کاندیدایی معتدلتر، مسیر پیروزیشان را هموارتر خواهد کرد. نظرسنجی فاکسنیوز میگوید رأیدهندگانِ جمهوریخواه به انتخاب کاندیداهای تشکیلاتی و باتجربه حزب، بیعلاقه هستند. از همینرو است که نسبت به غریبههای سیاسی چون دونالد ترامپ و بن کارسون اقبال نشان میدهند. این انتخاب شاید به این دلیل باشد که آنها اعتقاد دارند رأی به تجربه یعنی بار مسئولیت. شاید اینگونه رفتار خود را توجیه میکنند که: «اگر بخشی از دولت باشی، بخشی از مشکل خواهی بود». اما سناتورِ تگزاسی، تد کروز، از این قاعده مستثناست. او کسی است که دستاورد اصلیاش بهعنوان یک سناتور، سنگاندازی در راه تصویب قوانین در کنگره آمریکاست. رهبران حزب جمهوریخواه بیشترِ دو دهه گذشته را صرف استفاده از ادبیاتی ضددولتی کردهاند. اگرچه این استراتژی به آنها در کسب پیروزیهایی در میادین نبرد با دموکراتها کمک کرده است، اما تبعاتی را برای سیاستمداران جمهوریخواه تشکیلاتی نیز داشته و باعث شده است امروز با خشم رأیدهندگان ضددولتی مواجه شوند که خود پرورش دادهاند. وقتی میبینیم رأیدهندگان
جمهوریخواه به دونالد ترامپ، بن کارسون و تد کروز بهعنوان ناجی نگاه میکنند، مشخص است آنها فقط از سیاستهای «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، ناراحت نیستند. آنها بهدنبال جمهوریخواهانِ تشکیلاتی نیز رفتهاند. اگرچه جب بوش و اسکات واکر هنوز موردتوجه واقع نشدهاند، اما رأیدهندگان جمهوریخواه بهدنبال کسی با تجربیات اجرائی مثل فرماندار نمیگردند. درعوض، آنها بهدنبال کاندیدایی با تجربهای کم یا بدون هیچ تجربهای میگردند، چراکه آنها اینطور شرطی شدهاند که به طریقی ایده دولتی را رد کنند.
منبع: پالیتیکآسیواسای
دورقمیهای جمهوریخواهان براساس آخرین نظرسنجی «فاکسنیوز» که روز ۱۶ آگوست انجام شد، «دونالد ترامپ»، «بن کارسون» و «تد کروز» هستند. دونالد ترامپ در میان ۱۷ نامزد حزب جمهوریخواه با ۲۵ درصد آرا، اول است. بن کارسون که یک جراح بازنشسته مغز و اعصاب است، بعد از ترامپ، با ۱۲ درصد آرا در رتبه دوم قرار دارد. تد کروز با کسب ۱۰ درصد آرا، آخرین کاندیدای دورقمی جمهوریخواهان است. از آنجاییکه دونالد ترامپ در چندین نظرسنجی برگزارشده تا به امروز همیشه اول بوده است، تعجبی ندارد او کماکان رتبه اول را داشته باشد. اما آنچه استراتژیستهای حزب جمهوریخواه از آن میهراسند، این است كه نزدیکترین رقبای ترامپ افراد تشکیلاتی حزب جمهوریخواه نیستند؛ افرادی چون «جب بوش»، «اسکات واکر» یا «مارکو روبیو». طبیعی است با لغزش احتمالی ترامپ، این کارسون و کروز هستند که جای او را خواهند گرفت. به نظر تحلیلگران، به مرور زمان، رأیدهندگان با اتخاذ رویکردی عاقلانهتر و منطقیتر، علاقه احساسی خود به کاندیداها را کنار گذاشته و به اینترتیب از محبوبیت دونالد ترامپ کاسته خواهد شد. البته شایان ذکر است این اتفاق وقتی میافتد که رأیدهندگان بهطور
توأمان هم پیروزی در انتخابات ۲۰۱۶ را بخواهند و هم متوجه باشند انتخاب کاندیدایی معتدلتر، مسیر پیروزیشان را هموارتر خواهد کرد. نظرسنجی فاکسنیوز میگوید رأیدهندگانِ جمهوریخواه به انتخاب کاندیداهای تشکیلاتی و باتجربه حزب، بیعلاقه هستند. از همینرو است که نسبت به غریبههای سیاسی چون دونالد ترامپ و بن کارسون اقبال نشان میدهند. این انتخاب شاید به این دلیل باشد که آنها اعتقاد دارند رأی به تجربه یعنی بار مسئولیت. شاید اینگونه رفتار خود را توجیه میکنند که: «اگر بخشی از دولت باشی، بخشی از مشکل خواهی بود». اما سناتورِ تگزاسی، تد کروز، از این قاعده مستثناست. او کسی است که دستاورد اصلیاش بهعنوان یک سناتور، سنگاندازی در راه تصویب قوانین در کنگره آمریکاست. رهبران حزب جمهوریخواه بیشترِ دو دهه گذشته را صرف استفاده از ادبیاتی ضددولتی کردهاند. اگرچه این استراتژی به آنها در کسب پیروزیهایی در میادین نبرد با دموکراتها کمک کرده است، اما تبعاتی را برای سیاستمداران جمهوریخواه تشکیلاتی نیز داشته و باعث شده است امروز با خشم رأیدهندگان ضددولتی مواجه شوند که خود پرورش دادهاند. وقتی میبینیم رأیدهندگان
جمهوریخواه به دونالد ترامپ، بن کارسون و تد کروز بهعنوان ناجی نگاه میکنند، مشخص است آنها فقط از سیاستهای «باراک اوباما»، رئیسجمهوری آمریکا، ناراحت نیستند. آنها بهدنبال جمهوریخواهانِ تشکیلاتی نیز رفتهاند. اگرچه جب بوش و اسکات واکر هنوز موردتوجه واقع نشدهاند، اما رأیدهندگان جمهوریخواه بهدنبال کسی با تجربیات اجرائی مثل فرماندار نمیگردند. درعوض، آنها بهدنبال کاندیدایی با تجربهای کم یا بدون هیچ تجربهای میگردند، چراکه آنها اینطور شرطی شدهاند که به طریقی ایده دولتی را رد کنند.
منبع: پالیتیکآسیواسای
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.