|

یادداشتی بر مشاهده شهاب در آسمان ایران

ماجرا چیست؟

حامد حامدیان.کارشناس‌ارشد مهندسی فضایی

حوالی غروب پنجشنبه هشتم مردادماه، آسمان استان‌های قزوین، زنجان، البرز و استان‌های همجوار میزبان درخشش نوری ناشناس و خیره‌کننده بودند. به گفته شاهدان عینی واقع در تهران، یک نقطه نورانی خیلی درخشان به‌صورت مورب با یک دنباله کشیده و تیز که در آسمان نه‌چندان تاریک، کاملا مشخص بود، با ارتفاع نسبتا پایینی به سمت نقطه‌ای در افق در حدفاصل غرب و شمال‌غرب حرکت کرده و در افق محو می‌شود. با توجه به میزان درخشندگی (درخشان‌تر از سیاره زهره) و سرعت و زاویه حرکت این جسم، مشاهدات اولیه حاکی از آن بود که این جسم ناشناس، شهاب یا سنگ فضایی است. بلافاصله پس از مشاهده این پدیده، اخبار ضدونقیضی با محتوای سقوط و برخورد قطعات شهاب‌سنگ با استان‌های مذکور و حتی واردشدن خسارت به برخی شهرها منتشر شد که در مواردی تأیید یا رد شدند. با توجه به نمونه‌های مشابه قبلی برخورد شهاب‌سنگ در جهان (مانند برخورد شهاب‌سنگ روسیه در بهمن 92) در صورتی که شهاب‌سنگی به زمین برخورد کند، باید صدای مهیب غرش و انفجار آن اندکی پس از مشاهده نورش به گوش برسد. روز گذشته گزارشی تصویری از گروه اعزامی به محل فرود این شهاب‌سنگ منتشر شد که در آن کشاورزی از توابع استان زنجان در زمین کشاورزی خود پس از شنیدن صدای انفجار، سنگ سیاهی را پیدا کرده و ادعا می‌کند همان شهاب‌سنگی است که دیده شده است. البته تأیید شهاب‌سنگ‌بودن این سنگ باید از طرف مراکز تخصصی مربوطه و با آزمایش‌هایی نظیر طیف‌سنجی انجام پذیرد. سالانه بین 40 تا 80هزار تن شهاب‌واره وارد جو زمین می‌شود که از این مقدار پنج تا 20 تن به‌صورت شهاب‌سنگ به سطح زمین سقوط می‌کنند. شهاب‌سنگ‌ها در اصل اجرام کوچک متشکل از سنگ و فلز در منظومه شمسی هستند که همچون دیگر اجرام در حال گردش به دور خورشیدند. وقتی این ذرات به‌صورت سرگردان در فضای میان‌سیاره‌ای به دور خورشید می‌گردند، به آنها «شهاب‌واره» گفته می‌شود. وقتی برق درخشش آنها در آسمان دیده می‌شود، آنها را «شهاب» و وقتی بقایای آن به‌صورت سنگ روی زمین یافت می‌شود و قابل برداشت است، «شهاب‌سنگ» نامیده می‌شوند. ورود این سنگ‌های ریز و درشت به جو زمین با سرعت بسیار زیاد و اصطکاک حاصل از آن، موجب افزایش دما و سوختن آنها در جو زمین می‌شود که این پدیده را به‌صورت درخشش و حرکت نقاط نورانی در آسمان مشاهده می‌کنیم.

حوالی غروب پنجشنبه هشتم مردادماه، آسمان استان‌های قزوین، زنجان، البرز و استان‌های همجوار میزبان درخشش نوری ناشناس و خیره‌کننده بودند. به گفته شاهدان عینی واقع در تهران، یک نقطه نورانی خیلی درخشان به‌صورت مورب با یک دنباله کشیده و تیز که در آسمان نه‌چندان تاریک، کاملا مشخص بود، با ارتفاع نسبتا پایینی به سمت نقطه‌ای در افق در حدفاصل غرب و شمال‌غرب حرکت کرده و در افق محو می‌شود. با توجه به میزان درخشندگی (درخشان‌تر از سیاره زهره) و سرعت و زاویه حرکت این جسم، مشاهدات اولیه حاکی از آن بود که این جسم ناشناس، شهاب یا سنگ فضایی است. بلافاصله پس از مشاهده این پدیده، اخبار ضدونقیضی با محتوای سقوط و برخورد قطعات شهاب‌سنگ با استان‌های مذکور و حتی واردشدن خسارت به برخی شهرها منتشر شد که در مواردی تأیید یا رد شدند. با توجه به نمونه‌های مشابه قبلی برخورد شهاب‌سنگ در جهان (مانند برخورد شهاب‌سنگ روسیه در بهمن 92) در صورتی که شهاب‌سنگی به زمین برخورد کند، باید صدای مهیب غرش و انفجار آن اندکی پس از مشاهده نورش به گوش برسد. روز گذشته گزارشی تصویری از گروه اعزامی به محل فرود این شهاب‌سنگ منتشر شد که در آن کشاورزی از توابع استان زنجان در زمین کشاورزی خود پس از شنیدن صدای انفجار، سنگ سیاهی را پیدا کرده و ادعا می‌کند همان شهاب‌سنگی است که دیده شده است. البته تأیید شهاب‌سنگ‌بودن این سنگ باید از طرف مراکز تخصصی مربوطه و با آزمایش‌هایی نظیر طیف‌سنجی انجام پذیرد. سالانه بین 40 تا 80هزار تن شهاب‌واره وارد جو زمین می‌شود که از این مقدار پنج تا 20 تن به‌صورت شهاب‌سنگ به سطح زمین سقوط می‌کنند. شهاب‌سنگ‌ها در اصل اجرام کوچک متشکل از سنگ و فلز در منظومه شمسی هستند که همچون دیگر اجرام در حال گردش به دور خورشیدند. وقتی این ذرات به‌صورت سرگردان در فضای میان‌سیاره‌ای به دور خورشید می‌گردند، به آنها «شهاب‌واره» گفته می‌شود. وقتی برق درخشش آنها در آسمان دیده می‌شود، آنها را «شهاب» و وقتی بقایای آن به‌صورت سنگ روی زمین یافت می‌شود و قابل برداشت است، «شهاب‌سنگ» نامیده می‌شوند. ورود این سنگ‌های ریز و درشت به جو زمین با سرعت بسیار زیاد و اصطکاک حاصل از آن، موجب افزایش دما و سوختن آنها در جو زمین می‌شود که این پدیده را به‌صورت درخشش و حرکت نقاط نورانی در آسمان مشاهده می‌کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.