|

به‌خرج فرانسه به‌نفع صهیونیست‌ها

«ژنرال دوگل» قهرمان ملی فرانسه در جنگ جهانی دوم تنها یک اظهارنظر درباره یهودیان کشورش داشت و آن اینکه «در فرانسه یک گروه فشار قدرتمند طرفدار اسرائیل وجود دارد که مشخصا نفوذ خود را در محافل اطلاعاتی اعمال می‌کند». او در انتخابات پس از این سخنرانی با وجود محبوبیت رأی نیاورد و شانس خودش را برای ماندن در صحنه سیاست فرانسه برای همیشه ازدست داد. «بانک روچیلد» مرکز تغذیه یهودیان فرانسه است که بودجه «اتحادیه بین‌المللی علیه نژادپرستی و یهودستیزی» را تأمین می‌کند. برخی معتقدند که «لوران فابیوس» جوان با حمایت از همین بانک توانست در مدت‌زمانی کوتاه به سمت‌های بالای سیاسی دست پیدا کند. این مسئله با تصویب قانونی که لایحه‌اش از سوی فابیوس به مجلس ارائه شده بود به حقیقت، نزدیک‌تر شد. این قانون می‌گوید: «کسانی که در وجود یک یا چند جنایت علیه بشریت چون و چرا کنند (تشکیک کنند) با مجازات‌های پیش‌بینی‌شده در بند ششم ماده ۲۴ قانون مجازات فرانسه روبه‌رو خواهند شد». براساس این قانون اگر کسی درباره وجود اتاق‌های گاز و آمار جعلی کشتار شش میلیون یهودی در جنگ جهانی دوم سؤالی مطرح کند، از یک ماه تا یک سال به زندان محکوم می‌شود و باید جریمه نقدی پرداخت کند و همچنین کار خود را نیز ازدست می‌دهد. با درنظرگرفتن این وقایع و به‌دنبال آن با انداختن نگاهی کوتاه به زندگی خانوادگی فابیوس شاید تلاش برای تأمین منافع افرادی خاص در کشور فرانسه از سوی او بیراه به‌نظر نرسد.
پسر خلف جامعه خویش
والدین «لولو» (مصغر لوران) از یهودیان اشکنازی بودند. اشکنازی‌ها گروهی از یهودیان هستند که اصالتا به اروپای شرقی و مرکزی تعلق دارند و بین 80 تا 90 درصد جمعیت یهودیان امروزی را تشکیل می‌دهند. کتاب «جامعه یهودی فرانسه: عصر جدید» که درباره تغییرات جوامع و امکان فعالیت یهودی‌ها در موقعیت‌های مختلف است، بخشی مجزا درباره این وزیر مرموز فرانسوی دارد که می‌گوید: «در جامعه امروز فرانسه یهودی‌ها این امکان را دارند که چه در زمینه صنعت و چه در زمینه سیاست سابقه یهودیت خود را پنهان نکرده و براساس آن هم پیشرفت کنند». «پیر درافو» و «ریموند لوی» دو مدیر یهودی شرکت رنو ازجمله مواردی هستند که نویسنده در زمینه تجارت به آنها اشاره می‌کند. در ادامه کتاب، از «لوران فابیوس» به‌عنوان یک نمونه موفق در زمینه سیاست یاد می‌کند. فابیوس پس از آنکه وارد دایره کابینه «فرانسوا میتران» شد، در مصاحبه با روزنامه یهودی در فرانسه اعلام کرد که خانواده او پس از جنگ دینشان را تغییر دادند و کاتولیک شدند. او در مصاحبه خود گفت: «در زندگی روزانه من به‌عنوان یک یهودی پذیرفته شده بودم که در همان زمان برای خودش یک عیب و اشکال به حساب می‌آمد. بنابراین من نه‌تنها در آغوش این عیب، که موجب سرزنش می‌شد، بزرگ شدم بلکه فراتر از آن بعدها به آن اعتراف هم کردم».والدین ثروتمند لوران با تغییر دین به‌دنبال‌ آن بودند تا فرزندشان از یک تربیت خوب فرانسوی برخوردار شود، بااین‌حال قدم‌های بعدی او در زندگی نشان داد که اهدافش چیز دیگری است. او قدم اولش را در ازدواج با یک یهودی محکم کرد تا برای برداشتن قدم‌های بعدی مشکلی نداشته باشد. جفری آدامز در کتاب «اتحاد سیاسی» درباره گذشته او می‌نویسد: «برخورد کاتولیکی میان میتران و وزرایش در سال‌های 1980 بیشتر میان او و نخست‌وزیرش یعنی لوران فابیوس اتفاق افتاد. فابیوس در یک خانواده یهودی متولد شد. والدین او در آن زمان فهمیدند که فرزندشان باید در یک جامعه کاتولیک بزرگ شود از این‌رو تغییر مذهب دادند. اولین مراسم آیین عشاء ربانی فابیوس کوچک در کلیسای نوتردام فرانسه انجام شد. او اگرچه در زندگی شخصی‌اش کمتر به ریشه‌های یهودی‌اش اشاره می‌کند، بااین‌حال از سوی نزدیکان فرانسوی‌اش همواره به‌عنوان یک یهودی شناخته می‌شود. ازدواج او در سال 1980 با «فرانسواز کاسترو»، یک تازه یهودی‌شده، افکار عمومی فرانسه را که شناخت کمی از او و گذشته‌اش داشتند، درباره نژاد و هویت دینی سردرگم کرد. همین موضوع آسیب‌پذیری او در کابینه را نسبت به حملات ضدیهودی بیشتر کرد».او بارها از این ناحیه ضربه خورد اما همواره به راه خویش می‌رفت. در مذاکرات هسته‌ای میان ایران و گروه 1+5 نیز آشکارا سنگ منافع رژیم صهیونیستی را به سینه می‌زد. در طول مذاکرات بارها به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد و به نخست‌وزیر نتانیاهو این قوت قلب را داد که هرگز نگذارد توافق بدی که امنیت را برهم بزند امضا شود. نتانیاهو نیز بارها عنوان کرد «ما مصرانه از فرانسه می‌خواهیم که قویا ایستادگی کند و مانع از توافق بد شود».

«ژنرال دوگل» قهرمان ملی فرانسه در جنگ جهانی دوم تنها یک اظهارنظر درباره یهودیان کشورش داشت و آن اینکه «در فرانسه یک گروه فشار قدرتمند طرفدار اسرائیل وجود دارد که مشخصا نفوذ خود را در محافل اطلاعاتی اعمال می‌کند». او در انتخابات پس از این سخنرانی با وجود محبوبیت رأی نیاورد و شانس خودش را برای ماندن در صحنه سیاست فرانسه برای همیشه ازدست داد. «بانک روچیلد» مرکز تغذیه یهودیان فرانسه است که بودجه «اتحادیه بین‌المللی علیه نژادپرستی و یهودستیزی» را تأمین می‌کند. برخی معتقدند که «لوران فابیوس» جوان با حمایت از همین بانک توانست در مدت‌زمانی کوتاه به سمت‌های بالای سیاسی دست پیدا کند. این مسئله با تصویب قانونی که لایحه‌اش از سوی فابیوس به مجلس ارائه شده بود به حقیقت، نزدیک‌تر شد. این قانون می‌گوید: «کسانی که در وجود یک یا چند جنایت علیه بشریت چون و چرا کنند (تشکیک کنند) با مجازات‌های پیش‌بینی‌شده در بند ششم ماده ۲۴ قانون مجازات فرانسه روبه‌رو خواهند شد». براساس این قانون اگر کسی درباره وجود اتاق‌های گاز و آمار جعلی کشتار شش میلیون یهودی در جنگ جهانی دوم سؤالی مطرح کند، از یک ماه تا یک سال به زندان محکوم می‌شود و باید جریمه نقدی پرداخت کند و همچنین کار خود را نیز ازدست می‌دهد. با درنظرگرفتن این وقایع و به‌دنبال آن با انداختن نگاهی کوتاه به زندگی خانوادگی فابیوس شاید تلاش برای تأمین منافع افرادی خاص در کشور فرانسه از سوی او بیراه به‌نظر نرسد.
پسر خلف جامعه خویش
والدین «لولو» (مصغر لوران) از یهودیان اشکنازی بودند. اشکنازی‌ها گروهی از یهودیان هستند که اصالتا به اروپای شرقی و مرکزی تعلق دارند و بین 80 تا 90 درصد جمعیت یهودیان امروزی را تشکیل می‌دهند. کتاب «جامعه یهودی فرانسه: عصر جدید» که درباره تغییرات جوامع و امکان فعالیت یهودی‌ها در موقعیت‌های مختلف است، بخشی مجزا درباره این وزیر مرموز فرانسوی دارد که می‌گوید: «در جامعه امروز فرانسه یهودی‌ها این امکان را دارند که چه در زمینه صنعت و چه در زمینه سیاست سابقه یهودیت خود را پنهان نکرده و براساس آن هم پیشرفت کنند». «پیر درافو» و «ریموند لوی» دو مدیر یهودی شرکت رنو ازجمله مواردی هستند که نویسنده در زمینه تجارت به آنها اشاره می‌کند. در ادامه کتاب، از «لوران فابیوس» به‌عنوان یک نمونه موفق در زمینه سیاست یاد می‌کند. فابیوس پس از آنکه وارد دایره کابینه «فرانسوا میتران» شد، در مصاحبه با روزنامه یهودی در فرانسه اعلام کرد که خانواده او پس از جنگ دینشان را تغییر دادند و کاتولیک شدند. او در مصاحبه خود گفت: «در زندگی روزانه من به‌عنوان یک یهودی پذیرفته شده بودم که در همان زمان برای خودش یک عیب و اشکال به حساب می‌آمد. بنابراین من نه‌تنها در آغوش این عیب، که موجب سرزنش می‌شد، بزرگ شدم بلکه فراتر از آن بعدها به آن اعتراف هم کردم».والدین ثروتمند لوران با تغییر دین به‌دنبال‌ آن بودند تا فرزندشان از یک تربیت خوب فرانسوی برخوردار شود، بااین‌حال قدم‌های بعدی او در زندگی نشان داد که اهدافش چیز دیگری است. او قدم اولش را در ازدواج با یک یهودی محکم کرد تا برای برداشتن قدم‌های بعدی مشکلی نداشته باشد. جفری آدامز در کتاب «اتحاد سیاسی» درباره گذشته او می‌نویسد: «برخورد کاتولیکی میان میتران و وزرایش در سال‌های 1980 بیشتر میان او و نخست‌وزیرش یعنی لوران فابیوس اتفاق افتاد. فابیوس در یک خانواده یهودی متولد شد. والدین او در آن زمان فهمیدند که فرزندشان باید در یک جامعه کاتولیک بزرگ شود از این‌رو تغییر مذهب دادند. اولین مراسم آیین عشاء ربانی فابیوس کوچک در کلیسای نوتردام فرانسه انجام شد. او اگرچه در زندگی شخصی‌اش کمتر به ریشه‌های یهودی‌اش اشاره می‌کند، بااین‌حال از سوی نزدیکان فرانسوی‌اش همواره به‌عنوان یک یهودی شناخته می‌شود. ازدواج او در سال 1980 با «فرانسواز کاسترو»، یک تازه یهودی‌شده، افکار عمومی فرانسه را که شناخت کمی از او و گذشته‌اش داشتند، درباره نژاد و هویت دینی سردرگم کرد. همین موضوع آسیب‌پذیری او در کابینه را نسبت به حملات ضدیهودی بیشتر کرد».او بارها از این ناحیه ضربه خورد اما همواره به راه خویش می‌رفت. در مذاکرات هسته‌ای میان ایران و گروه 1+5 نیز آشکارا سنگ منافع رژیم صهیونیستی را به سینه می‌زد. در طول مذاکرات بارها به سرزمین‌های اشغالی سفر کرد و به نخست‌وزیر نتانیاهو این قوت قلب را داد که هرگز نگذارد توافق بدی که امنیت را برهم بزند امضا شود. نتانیاهو نیز بارها عنوان کرد «ما مصرانه از فرانسه می‌خواهیم که قویا ایستادگی کند و مانع از توافق بد شود».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.