گزارش «شرق» از جزییات اهدای عضو عسل بدیعی
یک مرگ، هفت زندگی
ستاره جاوید: عسل بدیعی روی تخت، خواب رفته است. تابلوی کوچکی بالای تخت نصب شده که مشخصات او را نشان میدهد: عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست... در مانیتور بالای سرش نوار مغزی او خطی صاف را نشان میدهد اما قلبش مثل ساعت کار میکند و قفسه سینهاش به زورِ دستگاههای بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری بالا و پایین میرود. او اولین نقش زندگی هنریاش را در فیلم «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری بازی کرده و حالا دست تقدیر همان نقش را در زندگی واقعیاش کارگردانی میکند. عسل بدیعی بازیگر سینما و تلویزیون در اثر مرگ مغزی درگذشت و خانواده او طبق وصیتش تمام اعضای او را اهدا کردند.
13 فروردین 92/ بخش اهدای عضو بیمارستان مسیح دانشوری
زندگی بازی عجیبی دارد. شاهرخ بدیعی پدر عسل بدیعی از کسانی است که هم اهدای عضو دردانهاش را تجربه کرده و هم سال گذشته دامادش رضا داوودنژاد درگیر مساله پیوند کبد بود. او به همراه علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا، بابک بدیعی پسرعموی عسل بدیعی و چند تن از بستگان درجه یک او در محوطه بخش اهدای عضو بیمارستان حضور دارند. پدرش آرام اشک میریزد . مادر در اثر بیقراری شدید حاصل از این ضایعه بزرگ به خانه منتقل شده. نزدیکان او پدر را تسلا میدهند. با سعهصدر به سوالاتم پاسخ میدهد: اهدای عضو علاقه باطنی عسل بود. اولین فیلمی هم که او بازی کرد «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری در رابطه با پیوند اعضا بود. فیلم دیگرش هم «به خاطر پسرم» بود که آن هم درباره پیوند اعضا بود. در جریان پیوند کبد رضا داوودنژاد که داماد من هستند و همسر غزل، من و عسل به جشن اهدای عضو (جشن نفس) دعوت شدیم. عسل با اشتیاق فرم اهدای عضو را پر کرد و کارت اهدا برای او صادر شد. خودش اصرار داشت و بارها به من گفته بود که اگر این اتفاق برایم افتاد تمام اعضایم را اهدا کنید. همه اعضای خانواده ما عضو انجمن اهدای عضو هستند. تا جایی که بتوانم دیگران را تشویق میکنم به عضویت انجمن اهدای عضو درآیند. خیلی فعالیت خوبی است برای جامعه و باید بسط پیدا کند. خانوادهها باید بپذیرند که اگر خدای ناکرده عزیزشان به مرگ مغزی دچار شد این شهامت و دل را داشته باشند که با آن ذات بخشندهای که در خداوند هست و در بشر به ودیعه گذاشته شده رضایت داده و اعضای عزیزشان را که قرار است زیر خاک بپوسد به افراد نیازمند عضو اهدا کنند. علاوه بر اعضای عسل که آماده پیوند است آن اعضایی که قابل نگهداری در بانک اعضاست را هم اهدا کردیم تا اگر در آینده نیاز شد به بیماران پیوند بزنند. من خوشحال هستم که اعضای بدن عسل به تعداد شش تا هفت نفر از نیازمندان عضو پیوند زده میشود و آنان جای عسل را برای من میگیرند. امروز عسل به آرزوی قلبیاش رسید... . پدر عسل اینها را میگوید و اشک میریزد.
شاهرخ بدیعی: رسانهها شایعات را نپذیرند و منتشر نکنند
دیدن عسل بدیعی با آن چهره معصوم روی تخت ICU برای پدر اصلا آسان نیست. دردناکتر و تلختر از ضایعه درگذشت فرزند، شنیدن شایعاتی است که پیرامون علت مرگ ناگهانی این بازیگر جوان بر سر زبانها افتاده و برخی رسانههای زرد هم در دامنزدن به این شایعات بیتاثیر نبودند. میپرسم در خبرها آمده که عسل درگیر مشکلات تنفسی بوده، چند وقت بود این مشکل را داشت؟ میگوید: خیر. از همه خبرگزاریها و خبرنگاران خواهش میکنم شایعات را نپذیرند، منتشر نکنند و بسط ندهند. هیچ شایعهای را درباره مرگ عسل قبول نکنید مگر از طرف بنده یا خواهرش غزل، یا رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل یا پسرعمویش بابک بدیعی اعلام شده باشد. هیچ خبری از هیچ طریقی مورد تایید ما نیست مگر از طریق ما چهار نفر یا پزشکان معالج. میپرسم علت مرگ مغزی چه بوده؟ میگوید: طبق گفته پزشک معالجش علت مرگ پارگی یک رگ در مغز و شوک ناشی از آن، ایست قلبی که متاسفانه در انتقال بین بیمارستانها برای او به وجود آمده و تشنجی که مانع رسیدن اکسیژن به مغز شده و این فرآیند باعث مرگ مغزی عسل در روز 12 فروردین شده است. عسل نه سابقه خونریزی مغزی داشته نه مشکل تنفسی. به هر حال حادثهای است که پیش آمده. از همه رسانهها خواهش میکنم شایعات را درباره مرگ عسل نپذیرند و منتشر نکنند.
علیرضا داوودنژاد: امیدوارم اهدای عضو تبدیل به فرهنگ عمومی شود
علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا داوودنژاد یکی از کسانی است که در جریان پیوند کبد رضا از نزدیک با این مساله روبهرو بوده است. با چهرهای غمزده و صدایی گرفته به سوالاتم پاسخ میدهد. میگویم اینکه رضا در یک اتقاق خوب پیوند کبد شد و به روال عادی زندگی بازگشت خیلی خوشایند بود. او میگوید: اینکه وقتی آدم دیگر امکان بازگشتش به زندگی نیست با اعضای بدن خود عده دیگری را به زندگی بازگرداند خیلی کار انسانی و ارزشمندی است. خب اینکه یک آدم میرود اما چند تا آدم به زندگی بازمیگردند پیداست که کار خیلی خوبی است. زمانی که رضا درگیر مشکل کبد بود من خیلی نگران بودم و دلم میخواست فرزندم نجات پیدا کند. وقتی پیوند شد و نجات پیدا کرد خیلی خوشحال شدم و خانواده اهدا کننده هم خیلی خوشحال بودند از اینکه توانستند رضا را نجات دهند. میپرسم اهدای اعضا و پدیده پیوند چقدر میتواند از نظر رواج روحیه انساندوستی مثمرثمر باشد؟ میگوید: وقتی بدن آدم روی زمین مانده اما خودش دیگر روی زمین نیست و اجزای این بدن میتواند عده دیگری را به زندگی بازگرداند چه بهتر که اهدا انجام شود. خیلی کار باارزشی است. به نظرم این پدیده به تدریج تبدیل میشود به یک امر عادی و همه مردم کمکم این فرهنگ را میپذیرند و ترجیح میدهند که اگر در شرایطی قرار بگیرند که ادامه حیات برای خودشان ممکن نبود اما بدنشان میتواند باعث ادامه حیات دیگران شود حتما این اتفاق بیفتد و اعضایشان اهدا شود. امیدوارم این تبدیل به فرهنگی عمومی شود و مطمئنم میشود. میگویم یک سوال خیلی سخت دارم، اگر کسی از عزیزان خودتان دچار مرگ مغزی شود راضی هستید اعضایش را اهدا کنید؟ با ناراحتی میگوید: عزیزان من الان مرگ مغزی شدهاند دیگر. خانم عسل هم جزو عزیزان ماست. فرقی نمیکند. بله، اهدا میکنم... در حالی که به سمت ماشین حرکت میکند در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید: آقای داوودنژاد فیلم «بودن و نبودن» محقق شد میگوید: بله دیگر. این هم از تاثیرات عجیب و غریب ماهیت سینماست که معلوم نیست چه هست...
بابک بدیعی: شایعه خودکشی واقعا خندهدار و تلخ است
بابک بدیعی پسرعموی عسل، مقابل ICU بخش پیوند بیمارستان مسیح حضور دارد. میگویم چرا این اتفاق برای عسل افتاد؟ باور اینکه عسل در عین سلامت و شادابی ناگهان دچار مرگ مغزی شود سخت است. میگوید: همانقدر که برای شما سخت است برای ما که خانواده و نزدیکان او هستیم خیلی سختتر است. لحظه به لحظه با او زندگی میکردیم و این سلامت و شادابی را حس میکردیم. اتفاق است. خواست خداست. نمیدانم اسمش را چه میتوان گذاشت؟ تقدیر؟ برای همه هست و باید گفت بدشانسی یا شانس عسل است. همه ما دچار شوک شدیم. ما هم به چیزهایی که پزشکان میگویند گوش میدهیم. در خبری که از تلویزیون پخش شد علت مرگ عسل مسمومیت دارویی و سابقه مشکلات تنفسی اعلام شد. بابک بدیعی درباره شایعاتی که پیرامون مرگ عسل پخش شد توضیح میدهد: همانطور که در جریان بیماری کبد رضا داوودنژاد شایعاتی پیش آمد و پخش شد راجع به عسل هم در این دو، سه روز اطلاعات غلط و شایعات تلخی پخش شد که هیچکدام از این شایعات چیزهایی نیست که پزشکان به ما گفته باشند. عسل با یک حالت تهوع به بیمارستان رفت و دچار شوک شد. در حین انتقال از یک بیمارستان به بیمارستان دیگر هم به گفته نماینده پزشکی قانونی دچار ایست قلبی شده که این ایست قلبی باعث شده برای لحظاتی اکسیژن به مغز نرسد و در همان ابتدای جریان، قسمت اعظم مغز از کار بیفتد. عسل بعد از بازی در فیلم «بودن و نبودن» در جریان مسایل و مشکلات خانوادههایی قرار گرفت که درگیر پیوند بودند. همیشه درباره پدیده اهدا و پیوند عضو با ما صحبت میکرد و به ما توضیح میداد. وقتی برای رضا این اتفاق افتاد و ما از نزدیک لمس کردیم که پیوند عضو چقدر میتواند زندگی را به افراد بازگرداند این پدیده برای ما خیلی علنیتر شد. چند وقت پیش از اینکه این اتفاق ناگوار برای عسل بیفتد در جمع خانواده به پدرش گفت اگر زمانی من دچار مرگ مغزی شدم خواهش میکنم تمام اعضای قابل استفاده مرا اهدا کن. امروز هم که این اتفاق برای عسل افتاد پدر به خواست عسل در زمان حیاتش احترام گذاشت و با ایثار تمام اعضای قابلاستفاده عسل را اهدا کرد.
شب قبل از مرگ/ بسیار شاد و سرزنده بود
بابک میگوید: آخرین باری که عسل را دیدیم درست شب قبل از این اتفاق بود. بسیار شاد و باانرژی بود و از برنامههای آیندهاش صحبت میکرد. شایعه خودکشی عسل واقعا خندهدار است. کسی که یک ساعت عسل را دیده باشد میداند که عسل موجودی نیست که اصلا به این موضوع فکر کند. او هزاران برنامه برای زندگیاش داشت.
مسمومیت دارویی عسل شایعه است
در راستای شفاف شدن حقیقت و پخش خبر مسمومیت دارویی عسل بدیعی از بخش خبری تلویزیون میپرسم آیا عسل واقعا داروی خاصی مصرف کرده بود که overdose شده باشد؟ میگوید: همین حرف را درباره رضا هم زدند و بعد هم مشخص شد که چنین چیزی نبوده و شایعات رد شد. عسل اصلا و ابدا در اینجور مسایل نبود یا مصرف دارو نداشت.
دکتر مجید درگاهی: هیچ مسمومیت دارویی در خون عسل مشاهده نشد
کوردینیتور هماهنگکننده پیوند اعضای دانشگاه شهید بهشتی درباره علت مرگ عسل بدیعی به سوالاتم پاسخ میدهد: خانم بدیعی 11 فروردین از طرف بازرسان معاونت درمان به ما معرفی شدند. در بیمارستان کیان بودند. بنده 12 فروردین در بیمارستان لقمان او را دیدم که متاسفانه مرگ مغزی او را در مراحل اولیه تایید کردیم و از خانواده اجازه انتقال او به بیمارستان مسیح دانشوری را گرفتیم. متاسفانه روند مرگ مغزی او از تاریخ 10 فروردین شروع شده بود. او در منزل دچار سردرد ناگهانی و حالت تهوع و استفراغ شدید میشود. اورژانس تهران در منزل او را ویزیت کرده و به او دارو میدهد و به بیمارستان منتقل نمیشود. نوبت دوم که عصر روز دهم بوده حال خانم بدیعی خیلی بدتر میشود و اورژانس تهران او را به صورت کاملا اورژانسی منتقل میکند به بیمارستان بهمن. در بیمارستان کارها و اقدامات اولیه شامل سیتیاسکن انجام میشود که نرمال بوده و آزمایشات اولیه گرفته شده و به دلیل وخامت حال خانم بدیعی از جانب بیمارستان اول درخواست میشود که او را به بیمارستان دیگری منتقل کنند. وی در بیمارستان کیان بستری شده و کارهای درمانیاش شروع میشود. متاسفانه هیچ تشخیصی برای عسل نداشتند و درمان به صورت کامل انجام نمیشود. شبانگاه از بیمارستان لقمان پذیرش گرفته و شب یازدهم فروردین جهت انجام کارهای تکمیلی به بیمارستان لقمان منتقل میشود. بنده صبح 12 فروردین بالای سر او در بیمارستان لقمان بودم. متاسفانه در بیمارستان لقمان علامتهای ظاهری مرگ مغزی در او رویت شد. بعد از انجام بررسیها و معاینات کامل و دقیق، ظهر روز 12 فروردین کاملا مرگمغزی از نظر ما محرز شده بود اما از نظر روال قانونی خیر. چون روال قانونی در بیمارستان مبدا انجام نمیشود؛ روال قانونی مرگمغزی و نامه مکتوب پزشکی قانونی، اما به صورت اولیه ما مرگ مغزی را که به صورت صددرصد بود تایید کردیم. با خانوادهاش صحبت کردیم. طبق خواست خود عسل و آنچه در جشن نفس سال گذشته به ما گفته و تایید کرده بود که مایل به اهدای تمام اعضای خود است، وی جهت انجام تاییدات قانونی مرگ مغزی به بیمارستان مسیح دانشوری برای اهدای عضو منتقل شد. میپرسم در خبر ساعت 24 شبکه خبر - شبکه 6 - تلویزیون در تاریخ 12 فروردین اعلام شد که عسل بدیعی مشکل تنفسی داشته و چند روزی در بیمارستان بستری بوده، این مطلب صحت دارد؟ میگوید: تا به حال چنین چیزی به ما گزارش نشده است و خانواده عسل هم چنین سابقهای را به ما گزارش ندادند. درگاهی درباره علت خونریزی مغزی میگوید: خونریزی مغزی علتهای مختلف دارد. در خیلی مواقع ممکن است خودبهخود اتفاق بیفتد. خیلی اوقات علت آن برای ما هم مشخص نمیشود و پارگی عروق مغز کاملا خود بهخود اتفاق میافتد نه در آن و یک لحظه، بلکه عروق مغزی در طول زندگی ضعیف شده و ناگهان یکی از عروق پاره میشود. به گفته مجید درگاهی، کوردینیتور«عسل بدیعی» قلب، کبد، ریهها و کلیههای او برداشت و پیوند شده است. تمام نسوج شامل هر دو قرنیه، مردمک چشم، استخوانهای پا به طور کامل، تاندونها، غضروفها، فاشیای عضلات - پوشش روی عضلات - و پوست عسل هم اهدا شده و در بانک اعضا نگهداری خواهد شد تا در موقع نیاز پیوند شود. ساعت به هفتغروب نزدیک میشود. خانواده عسل بیمارستان را ترک میکنند. فردا 14 فروردین قرار است تمام اعضای عسل اهدا شود. به بخش ICU بازمیگردم. عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست. کلمات به شدت کوتاهند اما مفهومشان دردی عمیق را به بیننده القا میکند. تنها چیزی که پدر را تسلا میدهد ادامه زندگی اعضای عسل در بدن آدمهای دیگر است.
14 فروردین 92/ بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری
ساعت 14 است. پدر در بیمارستان بر بالین فرزند حاضر شده تا بوسه وداع را بر پیشانی دخترش بنشاند. رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل بدیعی در جمع خبرنگاران به سوالات پاسخ میدهد و تمام شایعات پیرامون مرگ عسل را رد میکند. او سال گذشته پیوند کبد شده و خود اهمیت اهدا را در زندگی شخصی درک کرده است. خواهر و مادر عسل حال خوشی ندارند و هیچ چیز زیر بار این ضایعه بزرگ نمیتواند تسلابخش فقدان عسل برای آنان باشد. قلب آنان از شایعات دروغ به درد آمده است. جسم بیجان عسل آماده انتقال به اتاق عمل است تا تمام اعضای سالم و قابل اهدای او برداشت شود. تخت او که از بخش خارج میشود صدای نجیب و آرام پدرش را میشنوم که گریان میگوید دخترم خداحافظ. بابا خداحافظ... .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
قلب عسل بديعي در بدن اين مرد ميتپد
كافه سينما : قلب عسل بديعي، بازيگر سينما که اتفاقا در فيلم «بودن يا نبودن» نقش يک بيمار نيازمند به قلب را بازي ميکرد، 14 فروردين در عمل پيوند به محمدرضا وهابنژاد پيوند زده شد. وهابنژاد با بيان اينکه حدود ششماه پيش قلب خود را عمل کرده بود اما به دليل پارگي بطن و مشکل فشار خون دکترها اعلام کردند، نيازمند پيوند قلب است، از درگاه خدا براي عسل بديعي رحمت آرزو کرد. بديعي يک سال قبل عضو سازمان اهداي عضو شده و پس از ثبتنام خود براي کارت اهداي عضو نوشته بود: «سلام دوستان مهربان. عزيزان... ياران. از خداوند متعال خواستار تواني چون کوه و ارادهاي چون آهن استوار و پايدار هستم، تا ياري بخش راه سپيد عشقتان باشد.»
13 فروردین 92/ بخش اهدای عضو بیمارستان مسیح دانشوری
زندگی بازی عجیبی دارد. شاهرخ بدیعی پدر عسل بدیعی از کسانی است که هم اهدای عضو دردانهاش را تجربه کرده و هم سال گذشته دامادش رضا داوودنژاد درگیر مساله پیوند کبد بود. او به همراه علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا، بابک بدیعی پسرعموی عسل بدیعی و چند تن از بستگان درجه یک او در محوطه بخش اهدای عضو بیمارستان حضور دارند. پدرش آرام اشک میریزد . مادر در اثر بیقراری شدید حاصل از این ضایعه بزرگ به خانه منتقل شده. نزدیکان او پدر را تسلا میدهند. با سعهصدر به سوالاتم پاسخ میدهد: اهدای عضو علاقه باطنی عسل بود. اولین فیلمی هم که او بازی کرد «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری در رابطه با پیوند اعضا بود. فیلم دیگرش هم «به خاطر پسرم» بود که آن هم درباره پیوند اعضا بود. در جریان پیوند کبد رضا داوودنژاد که داماد من هستند و همسر غزل، من و عسل به جشن اهدای عضو (جشن نفس) دعوت شدیم. عسل با اشتیاق فرم اهدای عضو را پر کرد و کارت اهدا برای او صادر شد. خودش اصرار داشت و بارها به من گفته بود که اگر این اتفاق برایم افتاد تمام اعضایم را اهدا کنید. همه اعضای خانواده ما عضو انجمن اهدای عضو هستند. تا جایی که بتوانم دیگران را تشویق میکنم به عضویت انجمن اهدای عضو درآیند. خیلی فعالیت خوبی است برای جامعه و باید بسط پیدا کند. خانوادهها باید بپذیرند که اگر خدای ناکرده عزیزشان به مرگ مغزی دچار شد این شهامت و دل را داشته باشند که با آن ذات بخشندهای که در خداوند هست و در بشر به ودیعه گذاشته شده رضایت داده و اعضای عزیزشان را که قرار است زیر خاک بپوسد به افراد نیازمند عضو اهدا کنند. علاوه بر اعضای عسل که آماده پیوند است آن اعضایی که قابل نگهداری در بانک اعضاست را هم اهدا کردیم تا اگر در آینده نیاز شد به بیماران پیوند بزنند. من خوشحال هستم که اعضای بدن عسل به تعداد شش تا هفت نفر از نیازمندان عضو پیوند زده میشود و آنان جای عسل را برای من میگیرند. امروز عسل به آرزوی قلبیاش رسید... . پدر عسل اینها را میگوید و اشک میریزد.
شاهرخ بدیعی: رسانهها شایعات را نپذیرند و منتشر نکنند
دیدن عسل بدیعی با آن چهره معصوم روی تخت ICU برای پدر اصلا آسان نیست. دردناکتر و تلختر از ضایعه درگذشت فرزند، شنیدن شایعاتی است که پیرامون علت مرگ ناگهانی این بازیگر جوان بر سر زبانها افتاده و برخی رسانههای زرد هم در دامنزدن به این شایعات بیتاثیر نبودند. میپرسم در خبرها آمده که عسل درگیر مشکلات تنفسی بوده، چند وقت بود این مشکل را داشت؟ میگوید: خیر. از همه خبرگزاریها و خبرنگاران خواهش میکنم شایعات را نپذیرند، منتشر نکنند و بسط ندهند. هیچ شایعهای را درباره مرگ عسل قبول نکنید مگر از طرف بنده یا خواهرش غزل، یا رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل یا پسرعمویش بابک بدیعی اعلام شده باشد. هیچ خبری از هیچ طریقی مورد تایید ما نیست مگر از طریق ما چهار نفر یا پزشکان معالج. میپرسم علت مرگ مغزی چه بوده؟ میگوید: طبق گفته پزشک معالجش علت مرگ پارگی یک رگ در مغز و شوک ناشی از آن، ایست قلبی که متاسفانه در انتقال بین بیمارستانها برای او به وجود آمده و تشنجی که مانع رسیدن اکسیژن به مغز شده و این فرآیند باعث مرگ مغزی عسل در روز 12 فروردین شده است. عسل نه سابقه خونریزی مغزی داشته نه مشکل تنفسی. به هر حال حادثهای است که پیش آمده. از همه رسانهها خواهش میکنم شایعات را درباره مرگ عسل نپذیرند و منتشر نکنند.
علیرضا داوودنژاد: امیدوارم اهدای عضو تبدیل به فرهنگ عمومی شود
علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا داوودنژاد یکی از کسانی است که در جریان پیوند کبد رضا از نزدیک با این مساله روبهرو بوده است. با چهرهای غمزده و صدایی گرفته به سوالاتم پاسخ میدهد. میگویم اینکه رضا در یک اتقاق خوب پیوند کبد شد و به روال عادی زندگی بازگشت خیلی خوشایند بود. او میگوید: اینکه وقتی آدم دیگر امکان بازگشتش به زندگی نیست با اعضای بدن خود عده دیگری را به زندگی بازگرداند خیلی کار انسانی و ارزشمندی است. خب اینکه یک آدم میرود اما چند تا آدم به زندگی بازمیگردند پیداست که کار خیلی خوبی است. زمانی که رضا درگیر مشکل کبد بود من خیلی نگران بودم و دلم میخواست فرزندم نجات پیدا کند. وقتی پیوند شد و نجات پیدا کرد خیلی خوشحال شدم و خانواده اهدا کننده هم خیلی خوشحال بودند از اینکه توانستند رضا را نجات دهند. میپرسم اهدای اعضا و پدیده پیوند چقدر میتواند از نظر رواج روحیه انساندوستی مثمرثمر باشد؟ میگوید: وقتی بدن آدم روی زمین مانده اما خودش دیگر روی زمین نیست و اجزای این بدن میتواند عده دیگری را به زندگی بازگرداند چه بهتر که اهدا انجام شود. خیلی کار باارزشی است. به نظرم این پدیده به تدریج تبدیل میشود به یک امر عادی و همه مردم کمکم این فرهنگ را میپذیرند و ترجیح میدهند که اگر در شرایطی قرار بگیرند که ادامه حیات برای خودشان ممکن نبود اما بدنشان میتواند باعث ادامه حیات دیگران شود حتما این اتفاق بیفتد و اعضایشان اهدا شود. امیدوارم این تبدیل به فرهنگی عمومی شود و مطمئنم میشود. میگویم یک سوال خیلی سخت دارم، اگر کسی از عزیزان خودتان دچار مرگ مغزی شود راضی هستید اعضایش را اهدا کنید؟ با ناراحتی میگوید: عزیزان من الان مرگ مغزی شدهاند دیگر. خانم عسل هم جزو عزیزان ماست. فرقی نمیکند. بله، اهدا میکنم... در حالی که به سمت ماشین حرکت میکند در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید: آقای داوودنژاد فیلم «بودن و نبودن» محقق شد میگوید: بله دیگر. این هم از تاثیرات عجیب و غریب ماهیت سینماست که معلوم نیست چه هست...
بابک بدیعی: شایعه خودکشی واقعا خندهدار و تلخ است
بابک بدیعی پسرعموی عسل، مقابل ICU بخش پیوند بیمارستان مسیح حضور دارد. میگویم چرا این اتفاق برای عسل افتاد؟ باور اینکه عسل در عین سلامت و شادابی ناگهان دچار مرگ مغزی شود سخت است. میگوید: همانقدر که برای شما سخت است برای ما که خانواده و نزدیکان او هستیم خیلی سختتر است. لحظه به لحظه با او زندگی میکردیم و این سلامت و شادابی را حس میکردیم. اتفاق است. خواست خداست. نمیدانم اسمش را چه میتوان گذاشت؟ تقدیر؟ برای همه هست و باید گفت بدشانسی یا شانس عسل است. همه ما دچار شوک شدیم. ما هم به چیزهایی که پزشکان میگویند گوش میدهیم. در خبری که از تلویزیون پخش شد علت مرگ عسل مسمومیت دارویی و سابقه مشکلات تنفسی اعلام شد. بابک بدیعی درباره شایعاتی که پیرامون مرگ عسل پخش شد توضیح میدهد: همانطور که در جریان بیماری کبد رضا داوودنژاد شایعاتی پیش آمد و پخش شد راجع به عسل هم در این دو، سه روز اطلاعات غلط و شایعات تلخی پخش شد که هیچکدام از این شایعات چیزهایی نیست که پزشکان به ما گفته باشند. عسل با یک حالت تهوع به بیمارستان رفت و دچار شوک شد. در حین انتقال از یک بیمارستان به بیمارستان دیگر هم به گفته نماینده پزشکی قانونی دچار ایست قلبی شده که این ایست قلبی باعث شده برای لحظاتی اکسیژن به مغز نرسد و در همان ابتدای جریان، قسمت اعظم مغز از کار بیفتد. عسل بعد از بازی در فیلم «بودن و نبودن» در جریان مسایل و مشکلات خانوادههایی قرار گرفت که درگیر پیوند بودند. همیشه درباره پدیده اهدا و پیوند عضو با ما صحبت میکرد و به ما توضیح میداد. وقتی برای رضا این اتفاق افتاد و ما از نزدیک لمس کردیم که پیوند عضو چقدر میتواند زندگی را به افراد بازگرداند این پدیده برای ما خیلی علنیتر شد. چند وقت پیش از اینکه این اتفاق ناگوار برای عسل بیفتد در جمع خانواده به پدرش گفت اگر زمانی من دچار مرگ مغزی شدم خواهش میکنم تمام اعضای قابل استفاده مرا اهدا کن. امروز هم که این اتفاق برای عسل افتاد پدر به خواست عسل در زمان حیاتش احترام گذاشت و با ایثار تمام اعضای قابلاستفاده عسل را اهدا کرد.
شب قبل از مرگ/ بسیار شاد و سرزنده بود
بابک میگوید: آخرین باری که عسل را دیدیم درست شب قبل از این اتفاق بود. بسیار شاد و باانرژی بود و از برنامههای آیندهاش صحبت میکرد. شایعه خودکشی عسل واقعا خندهدار است. کسی که یک ساعت عسل را دیده باشد میداند که عسل موجودی نیست که اصلا به این موضوع فکر کند. او هزاران برنامه برای زندگیاش داشت.
مسمومیت دارویی عسل شایعه است
در راستای شفاف شدن حقیقت و پخش خبر مسمومیت دارویی عسل بدیعی از بخش خبری تلویزیون میپرسم آیا عسل واقعا داروی خاصی مصرف کرده بود که overdose شده باشد؟ میگوید: همین حرف را درباره رضا هم زدند و بعد هم مشخص شد که چنین چیزی نبوده و شایعات رد شد. عسل اصلا و ابدا در اینجور مسایل نبود یا مصرف دارو نداشت.
دکتر مجید درگاهی: هیچ مسمومیت دارویی در خون عسل مشاهده نشد
کوردینیتور هماهنگکننده پیوند اعضای دانشگاه شهید بهشتی درباره علت مرگ عسل بدیعی به سوالاتم پاسخ میدهد: خانم بدیعی 11 فروردین از طرف بازرسان معاونت درمان به ما معرفی شدند. در بیمارستان کیان بودند. بنده 12 فروردین در بیمارستان لقمان او را دیدم که متاسفانه مرگ مغزی او را در مراحل اولیه تایید کردیم و از خانواده اجازه انتقال او به بیمارستان مسیح دانشوری را گرفتیم. متاسفانه روند مرگ مغزی او از تاریخ 10 فروردین شروع شده بود. او در منزل دچار سردرد ناگهانی و حالت تهوع و استفراغ شدید میشود. اورژانس تهران در منزل او را ویزیت کرده و به او دارو میدهد و به بیمارستان منتقل نمیشود. نوبت دوم که عصر روز دهم بوده حال خانم بدیعی خیلی بدتر میشود و اورژانس تهران او را به صورت کاملا اورژانسی منتقل میکند به بیمارستان بهمن. در بیمارستان کارها و اقدامات اولیه شامل سیتیاسکن انجام میشود که نرمال بوده و آزمایشات اولیه گرفته شده و به دلیل وخامت حال خانم بدیعی از جانب بیمارستان اول درخواست میشود که او را به بیمارستان دیگری منتقل کنند. وی در بیمارستان کیان بستری شده و کارهای درمانیاش شروع میشود. متاسفانه هیچ تشخیصی برای عسل نداشتند و درمان به صورت کامل انجام نمیشود. شبانگاه از بیمارستان لقمان پذیرش گرفته و شب یازدهم فروردین جهت انجام کارهای تکمیلی به بیمارستان لقمان منتقل میشود. بنده صبح 12 فروردین بالای سر او در بیمارستان لقمان بودم. متاسفانه در بیمارستان لقمان علامتهای ظاهری مرگ مغزی در او رویت شد. بعد از انجام بررسیها و معاینات کامل و دقیق، ظهر روز 12 فروردین کاملا مرگمغزی از نظر ما محرز شده بود اما از نظر روال قانونی خیر. چون روال قانونی در بیمارستان مبدا انجام نمیشود؛ روال قانونی مرگمغزی و نامه مکتوب پزشکی قانونی، اما به صورت اولیه ما مرگ مغزی را که به صورت صددرصد بود تایید کردیم. با خانوادهاش صحبت کردیم. طبق خواست خود عسل و آنچه در جشن نفس سال گذشته به ما گفته و تایید کرده بود که مایل به اهدای تمام اعضای خود است، وی جهت انجام تاییدات قانونی مرگ مغزی به بیمارستان مسیح دانشوری برای اهدای عضو منتقل شد. میپرسم در خبر ساعت 24 شبکه خبر - شبکه 6 - تلویزیون در تاریخ 12 فروردین اعلام شد که عسل بدیعی مشکل تنفسی داشته و چند روزی در بیمارستان بستری بوده، این مطلب صحت دارد؟ میگوید: تا به حال چنین چیزی به ما گزارش نشده است و خانواده عسل هم چنین سابقهای را به ما گزارش ندادند. درگاهی درباره علت خونریزی مغزی میگوید: خونریزی مغزی علتهای مختلف دارد. در خیلی مواقع ممکن است خودبهخود اتفاق بیفتد. خیلی اوقات علت آن برای ما هم مشخص نمیشود و پارگی عروق مغز کاملا خود بهخود اتفاق میافتد نه در آن و یک لحظه، بلکه عروق مغزی در طول زندگی ضعیف شده و ناگهان یکی از عروق پاره میشود. به گفته مجید درگاهی، کوردینیتور«عسل بدیعی» قلب، کبد، ریهها و کلیههای او برداشت و پیوند شده است. تمام نسوج شامل هر دو قرنیه، مردمک چشم، استخوانهای پا به طور کامل، تاندونها، غضروفها، فاشیای عضلات - پوشش روی عضلات - و پوست عسل هم اهدا شده و در بانک اعضا نگهداری خواهد شد تا در موقع نیاز پیوند شود. ساعت به هفتغروب نزدیک میشود. خانواده عسل بیمارستان را ترک میکنند. فردا 14 فروردین قرار است تمام اعضای عسل اهدا شود. به بخش ICU بازمیگردم. عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست. کلمات به شدت کوتاهند اما مفهومشان دردی عمیق را به بیننده القا میکند. تنها چیزی که پدر را تسلا میدهد ادامه زندگی اعضای عسل در بدن آدمهای دیگر است.
14 فروردین 92/ بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری
ساعت 14 است. پدر در بیمارستان بر بالین فرزند حاضر شده تا بوسه وداع را بر پیشانی دخترش بنشاند. رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل بدیعی در جمع خبرنگاران به سوالات پاسخ میدهد و تمام شایعات پیرامون مرگ عسل را رد میکند. او سال گذشته پیوند کبد شده و خود اهمیت اهدا را در زندگی شخصی درک کرده است. خواهر و مادر عسل حال خوشی ندارند و هیچ چیز زیر بار این ضایعه بزرگ نمیتواند تسلابخش فقدان عسل برای آنان باشد. قلب آنان از شایعات دروغ به درد آمده است. جسم بیجان عسل آماده انتقال به اتاق عمل است تا تمام اعضای سالم و قابل اهدای او برداشت شود. تخت او که از بخش خارج میشود صدای نجیب و آرام پدرش را میشنوم که گریان میگوید دخترم خداحافظ. بابا خداحافظ... .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
قلب عسل بديعي در بدن اين مرد ميتپد
كافه سينما : قلب عسل بديعي، بازيگر سينما که اتفاقا در فيلم «بودن يا نبودن» نقش يک بيمار نيازمند به قلب را بازي ميکرد، 14 فروردين در عمل پيوند به محمدرضا وهابنژاد پيوند زده شد. وهابنژاد با بيان اينکه حدود ششماه پيش قلب خود را عمل کرده بود اما به دليل پارگي بطن و مشکل فشار خون دکترها اعلام کردند، نيازمند پيوند قلب است، از درگاه خدا براي عسل بديعي رحمت آرزو کرد. بديعي يک سال قبل عضو سازمان اهداي عضو شده و پس از ثبتنام خود براي کارت اهداي عضو نوشته بود: «سلام دوستان مهربان. عزيزان... ياران. از خداوند متعال خواستار تواني چون کوه و ارادهاي چون آهن استوار و پايدار هستم، تا ياري بخش راه سپيد عشقتان باشد.»
ستاره جاوید: عسل بدیعی روی تخت، خواب رفته است. تابلوی کوچکی بالای تخت نصب شده که مشخصات او را نشان میدهد: عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست... در مانیتور بالای سرش نوار مغزی او خطی صاف را نشان میدهد اما قلبش مثل ساعت کار میکند و قفسه سینهاش به زورِ دستگاههای بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری بالا و پایین میرود. او اولین نقش زندگی هنریاش را در فیلم «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری بازی کرده و حالا دست تقدیر همان نقش را در زندگی واقعیاش کارگردانی میکند. عسل بدیعی بازیگر سینما و تلویزیون در اثر مرگ مغزی درگذشت و خانواده او طبق وصیتش تمام اعضای او را اهدا کردند.
13 فروردین 92/ بخش اهدای عضو بیمارستان مسیح دانشوری
زندگی بازی عجیبی دارد. شاهرخ بدیعی پدر عسل بدیعی از کسانی است که هم اهدای عضو دردانهاش را تجربه کرده و هم سال گذشته دامادش رضا داوودنژاد درگیر مساله پیوند کبد بود. او به همراه علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا، بابک بدیعی پسرعموی عسل بدیعی و چند تن از بستگان درجه یک او در محوطه بخش اهدای عضو بیمارستان حضور دارند. پدرش آرام اشک میریزد . مادر در اثر بیقراری شدید حاصل از این ضایعه بزرگ به خانه منتقل شده. نزدیکان او پدر را تسلا میدهند. با سعهصدر به سوالاتم پاسخ میدهد: اهدای عضو علاقه باطنی عسل بود. اولین فیلمی هم که او بازی کرد «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری در رابطه با پیوند اعضا بود. فیلم دیگرش هم «به خاطر پسرم» بود که آن هم درباره پیوند اعضا بود. در جریان پیوند کبد رضا داوودنژاد که داماد من هستند و همسر غزل، من و عسل به جشن اهدای عضو (جشن نفس) دعوت شدیم. عسل با اشتیاق فرم اهدای عضو را پر کرد و کارت اهدا برای او صادر شد. خودش اصرار داشت و بارها به من گفته بود که اگر این اتفاق برایم افتاد تمام اعضایم را اهدا کنید. همه اعضای خانواده ما عضو انجمن اهدای عضو هستند. تا جایی که بتوانم دیگران را تشویق میکنم به عضویت انجمن اهدای عضو درآیند. خیلی فعالیت خوبی است برای جامعه و باید بسط پیدا کند. خانوادهها باید بپذیرند که اگر خدای ناکرده عزیزشان به مرگ مغزی دچار شد این شهامت و دل را داشته باشند که با آن ذات بخشندهای که در خداوند هست و در بشر به ودیعه گذاشته شده رضایت داده و اعضای عزیزشان را که قرار است زیر خاک بپوسد به افراد نیازمند عضو اهدا کنند. علاوه بر اعضای عسل که آماده پیوند است آن اعضایی که قابل نگهداری در بانک اعضاست را هم اهدا کردیم تا اگر در آینده نیاز شد به بیماران پیوند بزنند. من خوشحال هستم که اعضای بدن عسل به تعداد شش تا هفت نفر از نیازمندان عضو پیوند زده میشود و آنان جای عسل را برای من میگیرند. امروز عسل به آرزوی قلبیاش رسید... . پدر عسل اینها را میگوید و اشک میریزد.
شاهرخ بدیعی: رسانهها شایعات را نپذیرند و منتشر نکنند
دیدن عسل بدیعی با آن چهره معصوم روی تخت ICU برای پدر اصلا آسان نیست. دردناکتر و تلختر از ضایعه درگذشت فرزند، شنیدن شایعاتی است که پیرامون علت مرگ ناگهانی این بازیگر جوان بر سر زبانها افتاده و برخی رسانههای زرد هم در دامنزدن به این شایعات بیتاثیر نبودند. میپرسم در خبرها آمده که عسل درگیر مشکلات تنفسی بوده، چند وقت بود این مشکل را داشت؟ میگوید: خیر. از همه خبرگزاریها و خبرنگاران خواهش میکنم شایعات را نپذیرند، منتشر نکنند و بسط ندهند. هیچ شایعهای را درباره مرگ عسل قبول نکنید مگر از طرف بنده یا خواهرش غزل، یا رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل یا پسرعمویش بابک بدیعی اعلام شده باشد. هیچ خبری از هیچ طریقی مورد تایید ما نیست مگر از طریق ما چهار نفر یا پزشکان معالج. میپرسم علت مرگ مغزی چه بوده؟ میگوید: طبق گفته پزشک معالجش علت مرگ پارگی یک رگ در مغز و شوک ناشی از آن، ایست قلبی که متاسفانه در انتقال بین بیمارستانها برای او به وجود آمده و تشنجی که مانع رسیدن اکسیژن به مغز شده و این فرآیند باعث مرگ مغزی عسل در روز 12 فروردین شده است. عسل نه سابقه خونریزی مغزی داشته نه مشکل تنفسی. به هر حال حادثهای است که پیش آمده. از همه رسانهها خواهش میکنم شایعات را درباره مرگ عسل نپذیرند و منتشر نکنند.
علیرضا داوودنژاد: امیدوارم اهدای عضو تبدیل به فرهنگ عمومی شود
علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا داوودنژاد یکی از کسانی است که در جریان پیوند کبد رضا از نزدیک با این مساله روبهرو بوده است. با چهرهای غمزده و صدایی گرفته به سوالاتم پاسخ میدهد. میگویم اینکه رضا در یک اتقاق خوب پیوند کبد شد و به روال عادی زندگی بازگشت خیلی خوشایند بود. او میگوید: اینکه وقتی آدم دیگر امکان بازگشتش به زندگی نیست با اعضای بدن خود عده دیگری را به زندگی بازگرداند خیلی کار انسانی و ارزشمندی است. خب اینکه یک آدم میرود اما چند تا آدم به زندگی بازمیگردند پیداست که کار خیلی خوبی است. زمانی که رضا درگیر مشکل کبد بود من خیلی نگران بودم و دلم میخواست فرزندم نجات پیدا کند. وقتی پیوند شد و نجات پیدا کرد خیلی خوشحال شدم و خانواده اهدا کننده هم خیلی خوشحال بودند از اینکه توانستند رضا را نجات دهند. میپرسم اهدای اعضا و پدیده پیوند چقدر میتواند از نظر رواج روحیه انساندوستی مثمرثمر باشد؟ میگوید: وقتی بدن آدم روی زمین مانده اما خودش دیگر روی زمین نیست و اجزای این بدن میتواند عده دیگری را به زندگی بازگرداند چه بهتر که اهدا انجام شود. خیلی کار باارزشی است. به نظرم این پدیده به تدریج تبدیل میشود به یک امر عادی و همه مردم کمکم این فرهنگ را میپذیرند و ترجیح میدهند که اگر در شرایطی قرار بگیرند که ادامه حیات برای خودشان ممکن نبود اما بدنشان میتواند باعث ادامه حیات دیگران شود حتما این اتفاق بیفتد و اعضایشان اهدا شود. امیدوارم این تبدیل به فرهنگی عمومی شود و مطمئنم میشود. میگویم یک سوال خیلی سخت دارم، اگر کسی از عزیزان خودتان دچار مرگ مغزی شود راضی هستید اعضایش را اهدا کنید؟ با ناراحتی میگوید: عزیزان من الان مرگ مغزی شدهاند دیگر. خانم عسل هم جزو عزیزان ماست. فرقی نمیکند. بله، اهدا میکنم... در حالی که به سمت ماشین حرکت میکند در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید: آقای داوودنژاد فیلم «بودن و نبودن» محقق شد میگوید: بله دیگر. این هم از تاثیرات عجیب و غریب ماهیت سینماست که معلوم نیست چه هست...
بابک بدیعی: شایعه خودکشی واقعا خندهدار و تلخ است
بابک بدیعی پسرعموی عسل، مقابل ICU بخش پیوند بیمارستان مسیح حضور دارد. میگویم چرا این اتفاق برای عسل افتاد؟ باور اینکه عسل در عین سلامت و شادابی ناگهان دچار مرگ مغزی شود سخت است. میگوید: همانقدر که برای شما سخت است برای ما که خانواده و نزدیکان او هستیم خیلی سختتر است. لحظه به لحظه با او زندگی میکردیم و این سلامت و شادابی را حس میکردیم. اتفاق است. خواست خداست. نمیدانم اسمش را چه میتوان گذاشت؟ تقدیر؟ برای همه هست و باید گفت بدشانسی یا شانس عسل است. همه ما دچار شوک شدیم. ما هم به چیزهایی که پزشکان میگویند گوش میدهیم. در خبری که از تلویزیون پخش شد علت مرگ عسل مسمومیت دارویی و سابقه مشکلات تنفسی اعلام شد. بابک بدیعی درباره شایعاتی که پیرامون مرگ عسل پخش شد توضیح میدهد: همانطور که در جریان بیماری کبد رضا داوودنژاد شایعاتی پیش آمد و پخش شد راجع به عسل هم در این دو، سه روز اطلاعات غلط و شایعات تلخی پخش شد که هیچکدام از این شایعات چیزهایی نیست که پزشکان به ما گفته باشند. عسل با یک حالت تهوع به بیمارستان رفت و دچار شوک شد. در حین انتقال از یک بیمارستان به بیمارستان دیگر هم به گفته نماینده پزشکی قانونی دچار ایست قلبی شده که این ایست قلبی باعث شده برای لحظاتی اکسیژن به مغز نرسد و در همان ابتدای جریان، قسمت اعظم مغز از کار بیفتد. عسل بعد از بازی در فیلم «بودن و نبودن» در جریان مسایل و مشکلات خانوادههایی قرار گرفت که درگیر پیوند بودند. همیشه درباره پدیده اهدا و پیوند عضو با ما صحبت میکرد و به ما توضیح میداد. وقتی برای رضا این اتفاق افتاد و ما از نزدیک لمس کردیم که پیوند عضو چقدر میتواند زندگی را به افراد بازگرداند این پدیده برای ما خیلی علنیتر شد. چند وقت پیش از اینکه این اتفاق ناگوار برای عسل بیفتد در جمع خانواده به پدرش گفت اگر زمانی من دچار مرگ مغزی شدم خواهش میکنم تمام اعضای قابل استفاده مرا اهدا کن. امروز هم که این اتفاق برای عسل افتاد پدر به خواست عسل در زمان حیاتش احترام گذاشت و با ایثار تمام اعضای قابلاستفاده عسل را اهدا کرد.
شب قبل از مرگ/ بسیار شاد و سرزنده بود
بابک میگوید: آخرین باری که عسل را دیدیم درست شب قبل از این اتفاق بود. بسیار شاد و باانرژی بود و از برنامههای آیندهاش صحبت میکرد. شایعه خودکشی عسل واقعا خندهدار است. کسی که یک ساعت عسل را دیده باشد میداند که عسل موجودی نیست که اصلا به این موضوع فکر کند. او هزاران برنامه برای زندگیاش داشت.
مسمومیت دارویی عسل شایعه است
در راستای شفاف شدن حقیقت و پخش خبر مسمومیت دارویی عسل بدیعی از بخش خبری تلویزیون میپرسم آیا عسل واقعا داروی خاصی مصرف کرده بود که overdose شده باشد؟ میگوید: همین حرف را درباره رضا هم زدند و بعد هم مشخص شد که چنین چیزی نبوده و شایعات رد شد. عسل اصلا و ابدا در اینجور مسایل نبود یا مصرف دارو نداشت.
دکتر مجید درگاهی: هیچ مسمومیت دارویی در خون عسل مشاهده نشد
کوردینیتور هماهنگکننده پیوند اعضای دانشگاه شهید بهشتی درباره علت مرگ عسل بدیعی به سوالاتم پاسخ میدهد: خانم بدیعی 11 فروردین از طرف بازرسان معاونت درمان به ما معرفی شدند. در بیمارستان کیان بودند. بنده 12 فروردین در بیمارستان لقمان او را دیدم که متاسفانه مرگ مغزی او را در مراحل اولیه تایید کردیم و از خانواده اجازه انتقال او به بیمارستان مسیح دانشوری را گرفتیم. متاسفانه روند مرگ مغزی او از تاریخ 10 فروردین شروع شده بود. او در منزل دچار سردرد ناگهانی و حالت تهوع و استفراغ شدید میشود. اورژانس تهران در منزل او را ویزیت کرده و به او دارو میدهد و به بیمارستان منتقل نمیشود. نوبت دوم که عصر روز دهم بوده حال خانم بدیعی خیلی بدتر میشود و اورژانس تهران او را به صورت کاملا اورژانسی منتقل میکند به بیمارستان بهمن. در بیمارستان کارها و اقدامات اولیه شامل سیتیاسکن انجام میشود که نرمال بوده و آزمایشات اولیه گرفته شده و به دلیل وخامت حال خانم بدیعی از جانب بیمارستان اول درخواست میشود که او را به بیمارستان دیگری منتقل کنند. وی در بیمارستان کیان بستری شده و کارهای درمانیاش شروع میشود. متاسفانه هیچ تشخیصی برای عسل نداشتند و درمان به صورت کامل انجام نمیشود. شبانگاه از بیمارستان لقمان پذیرش گرفته و شب یازدهم فروردین جهت انجام کارهای تکمیلی به بیمارستان لقمان منتقل میشود. بنده صبح 12 فروردین بالای سر او در بیمارستان لقمان بودم. متاسفانه در بیمارستان لقمان علامتهای ظاهری مرگ مغزی در او رویت شد. بعد از انجام بررسیها و معاینات کامل و دقیق، ظهر روز 12 فروردین کاملا مرگمغزی از نظر ما محرز شده بود اما از نظر روال قانونی خیر. چون روال قانونی در بیمارستان مبدا انجام نمیشود؛ روال قانونی مرگمغزی و نامه مکتوب پزشکی قانونی، اما به صورت اولیه ما مرگ مغزی را که به صورت صددرصد بود تایید کردیم. با خانوادهاش صحبت کردیم. طبق خواست خود عسل و آنچه در جشن نفس سال گذشته به ما گفته و تایید کرده بود که مایل به اهدای تمام اعضای خود است، وی جهت انجام تاییدات قانونی مرگ مغزی به بیمارستان مسیح دانشوری برای اهدای عضو منتقل شد. میپرسم در خبر ساعت 24 شبکه خبر - شبکه 6 - تلویزیون در تاریخ 12 فروردین اعلام شد که عسل بدیعی مشکل تنفسی داشته و چند روزی در بیمارستان بستری بوده، این مطلب صحت دارد؟ میگوید: تا به حال چنین چیزی به ما گزارش نشده است و خانواده عسل هم چنین سابقهای را به ما گزارش ندادند. درگاهی درباره علت خونریزی مغزی میگوید: خونریزی مغزی علتهای مختلف دارد. در خیلی مواقع ممکن است خودبهخود اتفاق بیفتد. خیلی اوقات علت آن برای ما هم مشخص نمیشود و پارگی عروق مغز کاملا خود بهخود اتفاق میافتد نه در آن و یک لحظه، بلکه عروق مغزی در طول زندگی ضعیف شده و ناگهان یکی از عروق پاره میشود. به گفته مجید درگاهی، کوردینیتور«عسل بدیعی» قلب، کبد، ریهها و کلیههای او برداشت و پیوند شده است. تمام نسوج شامل هر دو قرنیه، مردمک چشم، استخوانهای پا به طور کامل، تاندونها، غضروفها، فاشیای عضلات - پوشش روی عضلات - و پوست عسل هم اهدا شده و در بانک اعضا نگهداری خواهد شد تا در موقع نیاز پیوند شود. ساعت به هفتغروب نزدیک میشود. خانواده عسل بیمارستان را ترک میکنند. فردا 14 فروردین قرار است تمام اعضای عسل اهدا شود. به بخش ICU بازمیگردم. عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست. کلمات به شدت کوتاهند اما مفهومشان دردی عمیق را به بیننده القا میکند. تنها چیزی که پدر را تسلا میدهد ادامه زندگی اعضای عسل در بدن آدمهای دیگر است.
14 فروردین 92/ بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری
ساعت 14 است. پدر در بیمارستان بر بالین فرزند حاضر شده تا بوسه وداع را بر پیشانی دخترش بنشاند. رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل بدیعی در جمع خبرنگاران به سوالات پاسخ میدهد و تمام شایعات پیرامون مرگ عسل را رد میکند. او سال گذشته پیوند کبد شده و خود اهمیت اهدا را در زندگی شخصی درک کرده است. خواهر و مادر عسل حال خوشی ندارند و هیچ چیز زیر بار این ضایعه بزرگ نمیتواند تسلابخش فقدان عسل برای آنان باشد. قلب آنان از شایعات دروغ به درد آمده است. جسم بیجان عسل آماده انتقال به اتاق عمل است تا تمام اعضای سالم و قابل اهدای او برداشت شود. تخت او که از بخش خارج میشود صدای نجیب و آرام پدرش را میشنوم که گریان میگوید دخترم خداحافظ. بابا خداحافظ... .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
قلب عسل بديعي در بدن اين مرد ميتپد
كافه سينما : قلب عسل بديعي، بازيگر سينما که اتفاقا در فيلم «بودن يا نبودن» نقش يک بيمار نيازمند به قلب را بازي ميکرد، 14 فروردين در عمل پيوند به محمدرضا وهابنژاد پيوند زده شد. وهابنژاد با بيان اينکه حدود ششماه پيش قلب خود را عمل کرده بود اما به دليل پارگي بطن و مشکل فشار خون دکترها اعلام کردند، نيازمند پيوند قلب است، از درگاه خدا براي عسل بديعي رحمت آرزو کرد. بديعي يک سال قبل عضو سازمان اهداي عضو شده و پس از ثبتنام خود براي کارت اهداي عضو نوشته بود: «سلام دوستان مهربان. عزيزان... ياران. از خداوند متعال خواستار تواني چون کوه و ارادهاي چون آهن استوار و پايدار هستم، تا ياري بخش راه سپيد عشقتان باشد.»
13 فروردین 92/ بخش اهدای عضو بیمارستان مسیح دانشوری
زندگی بازی عجیبی دارد. شاهرخ بدیعی پدر عسل بدیعی از کسانی است که هم اهدای عضو دردانهاش را تجربه کرده و هم سال گذشته دامادش رضا داوودنژاد درگیر مساله پیوند کبد بود. او به همراه علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا، بابک بدیعی پسرعموی عسل بدیعی و چند تن از بستگان درجه یک او در محوطه بخش اهدای عضو بیمارستان حضور دارند. پدرش آرام اشک میریزد . مادر در اثر بیقراری شدید حاصل از این ضایعه بزرگ به خانه منتقل شده. نزدیکان او پدر را تسلا میدهند. با سعهصدر به سوالاتم پاسخ میدهد: اهدای عضو علاقه باطنی عسل بود. اولین فیلمی هم که او بازی کرد «بودن یا نبودن» به تهیهکنندگی کیانوش عیاری در رابطه با پیوند اعضا بود. فیلم دیگرش هم «به خاطر پسرم» بود که آن هم درباره پیوند اعضا بود. در جریان پیوند کبد رضا داوودنژاد که داماد من هستند و همسر غزل، من و عسل به جشن اهدای عضو (جشن نفس) دعوت شدیم. عسل با اشتیاق فرم اهدای عضو را پر کرد و کارت اهدا برای او صادر شد. خودش اصرار داشت و بارها به من گفته بود که اگر این اتفاق برایم افتاد تمام اعضایم را اهدا کنید. همه اعضای خانواده ما عضو انجمن اهدای عضو هستند. تا جایی که بتوانم دیگران را تشویق میکنم به عضویت انجمن اهدای عضو درآیند. خیلی فعالیت خوبی است برای جامعه و باید بسط پیدا کند. خانوادهها باید بپذیرند که اگر خدای ناکرده عزیزشان به مرگ مغزی دچار شد این شهامت و دل را داشته باشند که با آن ذات بخشندهای که در خداوند هست و در بشر به ودیعه گذاشته شده رضایت داده و اعضای عزیزشان را که قرار است زیر خاک بپوسد به افراد نیازمند عضو اهدا کنند. علاوه بر اعضای عسل که آماده پیوند است آن اعضایی که قابل نگهداری در بانک اعضاست را هم اهدا کردیم تا اگر در آینده نیاز شد به بیماران پیوند بزنند. من خوشحال هستم که اعضای بدن عسل به تعداد شش تا هفت نفر از نیازمندان عضو پیوند زده میشود و آنان جای عسل را برای من میگیرند. امروز عسل به آرزوی قلبیاش رسید... . پدر عسل اینها را میگوید و اشک میریزد.
شاهرخ بدیعی: رسانهها شایعات را نپذیرند و منتشر نکنند
دیدن عسل بدیعی با آن چهره معصوم روی تخت ICU برای پدر اصلا آسان نیست. دردناکتر و تلختر از ضایعه درگذشت فرزند، شنیدن شایعاتی است که پیرامون علت مرگ ناگهانی این بازیگر جوان بر سر زبانها افتاده و برخی رسانههای زرد هم در دامنزدن به این شایعات بیتاثیر نبودند. میپرسم در خبرها آمده که عسل درگیر مشکلات تنفسی بوده، چند وقت بود این مشکل را داشت؟ میگوید: خیر. از همه خبرگزاریها و خبرنگاران خواهش میکنم شایعات را نپذیرند، منتشر نکنند و بسط ندهند. هیچ شایعهای را درباره مرگ عسل قبول نکنید مگر از طرف بنده یا خواهرش غزل، یا رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل یا پسرعمویش بابک بدیعی اعلام شده باشد. هیچ خبری از هیچ طریقی مورد تایید ما نیست مگر از طریق ما چهار نفر یا پزشکان معالج. میپرسم علت مرگ مغزی چه بوده؟ میگوید: طبق گفته پزشک معالجش علت مرگ پارگی یک رگ در مغز و شوک ناشی از آن، ایست قلبی که متاسفانه در انتقال بین بیمارستانها برای او به وجود آمده و تشنجی که مانع رسیدن اکسیژن به مغز شده و این فرآیند باعث مرگ مغزی عسل در روز 12 فروردین شده است. عسل نه سابقه خونریزی مغزی داشته نه مشکل تنفسی. به هر حال حادثهای است که پیش آمده. از همه رسانهها خواهش میکنم شایعات را درباره مرگ عسل نپذیرند و منتشر نکنند.
علیرضا داوودنژاد: امیدوارم اهدای عضو تبدیل به فرهنگ عمومی شود
علیرضا داوودنژاد فیلمساز و پدر رضا داوودنژاد یکی از کسانی است که در جریان پیوند کبد رضا از نزدیک با این مساله روبهرو بوده است. با چهرهای غمزده و صدایی گرفته به سوالاتم پاسخ میدهد. میگویم اینکه رضا در یک اتقاق خوب پیوند کبد شد و به روال عادی زندگی بازگشت خیلی خوشایند بود. او میگوید: اینکه وقتی آدم دیگر امکان بازگشتش به زندگی نیست با اعضای بدن خود عده دیگری را به زندگی بازگرداند خیلی کار انسانی و ارزشمندی است. خب اینکه یک آدم میرود اما چند تا آدم به زندگی بازمیگردند پیداست که کار خیلی خوبی است. زمانی که رضا درگیر مشکل کبد بود من خیلی نگران بودم و دلم میخواست فرزندم نجات پیدا کند. وقتی پیوند شد و نجات پیدا کرد خیلی خوشحال شدم و خانواده اهدا کننده هم خیلی خوشحال بودند از اینکه توانستند رضا را نجات دهند. میپرسم اهدای اعضا و پدیده پیوند چقدر میتواند از نظر رواج روحیه انساندوستی مثمرثمر باشد؟ میگوید: وقتی بدن آدم روی زمین مانده اما خودش دیگر روی زمین نیست و اجزای این بدن میتواند عده دیگری را به زندگی بازگرداند چه بهتر که اهدا انجام شود. خیلی کار باارزشی است. به نظرم این پدیده به تدریج تبدیل میشود به یک امر عادی و همه مردم کمکم این فرهنگ را میپذیرند و ترجیح میدهند که اگر در شرایطی قرار بگیرند که ادامه حیات برای خودشان ممکن نبود اما بدنشان میتواند باعث ادامه حیات دیگران شود حتما این اتفاق بیفتد و اعضایشان اهدا شود. امیدوارم این تبدیل به فرهنگی عمومی شود و مطمئنم میشود. میگویم یک سوال خیلی سخت دارم، اگر کسی از عزیزان خودتان دچار مرگ مغزی شود راضی هستید اعضایش را اهدا کنید؟ با ناراحتی میگوید: عزیزان من الان مرگ مغزی شدهاند دیگر. خانم عسل هم جزو عزیزان ماست. فرقی نمیکند. بله، اهدا میکنم... در حالی که به سمت ماشین حرکت میکند در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید: آقای داوودنژاد فیلم «بودن و نبودن» محقق شد میگوید: بله دیگر. این هم از تاثیرات عجیب و غریب ماهیت سینماست که معلوم نیست چه هست...
بابک بدیعی: شایعه خودکشی واقعا خندهدار و تلخ است
بابک بدیعی پسرعموی عسل، مقابل ICU بخش پیوند بیمارستان مسیح حضور دارد. میگویم چرا این اتفاق برای عسل افتاد؟ باور اینکه عسل در عین سلامت و شادابی ناگهان دچار مرگ مغزی شود سخت است. میگوید: همانقدر که برای شما سخت است برای ما که خانواده و نزدیکان او هستیم خیلی سختتر است. لحظه به لحظه با او زندگی میکردیم و این سلامت و شادابی را حس میکردیم. اتفاق است. خواست خداست. نمیدانم اسمش را چه میتوان گذاشت؟ تقدیر؟ برای همه هست و باید گفت بدشانسی یا شانس عسل است. همه ما دچار شوک شدیم. ما هم به چیزهایی که پزشکان میگویند گوش میدهیم. در خبری که از تلویزیون پخش شد علت مرگ عسل مسمومیت دارویی و سابقه مشکلات تنفسی اعلام شد. بابک بدیعی درباره شایعاتی که پیرامون مرگ عسل پخش شد توضیح میدهد: همانطور که در جریان بیماری کبد رضا داوودنژاد شایعاتی پیش آمد و پخش شد راجع به عسل هم در این دو، سه روز اطلاعات غلط و شایعات تلخی پخش شد که هیچکدام از این شایعات چیزهایی نیست که پزشکان به ما گفته باشند. عسل با یک حالت تهوع به بیمارستان رفت و دچار شوک شد. در حین انتقال از یک بیمارستان به بیمارستان دیگر هم به گفته نماینده پزشکی قانونی دچار ایست قلبی شده که این ایست قلبی باعث شده برای لحظاتی اکسیژن به مغز نرسد و در همان ابتدای جریان، قسمت اعظم مغز از کار بیفتد. عسل بعد از بازی در فیلم «بودن و نبودن» در جریان مسایل و مشکلات خانوادههایی قرار گرفت که درگیر پیوند بودند. همیشه درباره پدیده اهدا و پیوند عضو با ما صحبت میکرد و به ما توضیح میداد. وقتی برای رضا این اتفاق افتاد و ما از نزدیک لمس کردیم که پیوند عضو چقدر میتواند زندگی را به افراد بازگرداند این پدیده برای ما خیلی علنیتر شد. چند وقت پیش از اینکه این اتفاق ناگوار برای عسل بیفتد در جمع خانواده به پدرش گفت اگر زمانی من دچار مرگ مغزی شدم خواهش میکنم تمام اعضای قابل استفاده مرا اهدا کن. امروز هم که این اتفاق برای عسل افتاد پدر به خواست عسل در زمان حیاتش احترام گذاشت و با ایثار تمام اعضای قابلاستفاده عسل را اهدا کرد.
شب قبل از مرگ/ بسیار شاد و سرزنده بود
بابک میگوید: آخرین باری که عسل را دیدیم درست شب قبل از این اتفاق بود. بسیار شاد و باانرژی بود و از برنامههای آیندهاش صحبت میکرد. شایعه خودکشی عسل واقعا خندهدار است. کسی که یک ساعت عسل را دیده باشد میداند که عسل موجودی نیست که اصلا به این موضوع فکر کند. او هزاران برنامه برای زندگیاش داشت.
مسمومیت دارویی عسل شایعه است
در راستای شفاف شدن حقیقت و پخش خبر مسمومیت دارویی عسل بدیعی از بخش خبری تلویزیون میپرسم آیا عسل واقعا داروی خاصی مصرف کرده بود که overdose شده باشد؟ میگوید: همین حرف را درباره رضا هم زدند و بعد هم مشخص شد که چنین چیزی نبوده و شایعات رد شد. عسل اصلا و ابدا در اینجور مسایل نبود یا مصرف دارو نداشت.
دکتر مجید درگاهی: هیچ مسمومیت دارویی در خون عسل مشاهده نشد
کوردینیتور هماهنگکننده پیوند اعضای دانشگاه شهید بهشتی درباره علت مرگ عسل بدیعی به سوالاتم پاسخ میدهد: خانم بدیعی 11 فروردین از طرف بازرسان معاونت درمان به ما معرفی شدند. در بیمارستان کیان بودند. بنده 12 فروردین در بیمارستان لقمان او را دیدم که متاسفانه مرگ مغزی او را در مراحل اولیه تایید کردیم و از خانواده اجازه انتقال او به بیمارستان مسیح دانشوری را گرفتیم. متاسفانه روند مرگ مغزی او از تاریخ 10 فروردین شروع شده بود. او در منزل دچار سردرد ناگهانی و حالت تهوع و استفراغ شدید میشود. اورژانس تهران در منزل او را ویزیت کرده و به او دارو میدهد و به بیمارستان منتقل نمیشود. نوبت دوم که عصر روز دهم بوده حال خانم بدیعی خیلی بدتر میشود و اورژانس تهران او را به صورت کاملا اورژانسی منتقل میکند به بیمارستان بهمن. در بیمارستان کارها و اقدامات اولیه شامل سیتیاسکن انجام میشود که نرمال بوده و آزمایشات اولیه گرفته شده و به دلیل وخامت حال خانم بدیعی از جانب بیمارستان اول درخواست میشود که او را به بیمارستان دیگری منتقل کنند. وی در بیمارستان کیان بستری شده و کارهای درمانیاش شروع میشود. متاسفانه هیچ تشخیصی برای عسل نداشتند و درمان به صورت کامل انجام نمیشود. شبانگاه از بیمارستان لقمان پذیرش گرفته و شب یازدهم فروردین جهت انجام کارهای تکمیلی به بیمارستان لقمان منتقل میشود. بنده صبح 12 فروردین بالای سر او در بیمارستان لقمان بودم. متاسفانه در بیمارستان لقمان علامتهای ظاهری مرگ مغزی در او رویت شد. بعد از انجام بررسیها و معاینات کامل و دقیق، ظهر روز 12 فروردین کاملا مرگمغزی از نظر ما محرز شده بود اما از نظر روال قانونی خیر. چون روال قانونی در بیمارستان مبدا انجام نمیشود؛ روال قانونی مرگمغزی و نامه مکتوب پزشکی قانونی، اما به صورت اولیه ما مرگ مغزی را که به صورت صددرصد بود تایید کردیم. با خانوادهاش صحبت کردیم. طبق خواست خود عسل و آنچه در جشن نفس سال گذشته به ما گفته و تایید کرده بود که مایل به اهدای تمام اعضای خود است، وی جهت انجام تاییدات قانونی مرگ مغزی به بیمارستان مسیح دانشوری برای اهدای عضو منتقل شد. میپرسم در خبر ساعت 24 شبکه خبر - شبکه 6 - تلویزیون در تاریخ 12 فروردین اعلام شد که عسل بدیعی مشکل تنفسی داشته و چند روزی در بیمارستان بستری بوده، این مطلب صحت دارد؟ میگوید: تا به حال چنین چیزی به ما گزارش نشده است و خانواده عسل هم چنین سابقهای را به ما گزارش ندادند. درگاهی درباره علت خونریزی مغزی میگوید: خونریزی مغزی علتهای مختلف دارد. در خیلی مواقع ممکن است خودبهخود اتفاق بیفتد. خیلی اوقات علت آن برای ما هم مشخص نمیشود و پارگی عروق مغز کاملا خود بهخود اتفاق میافتد نه در آن و یک لحظه، بلکه عروق مغزی در طول زندگی ضعیف شده و ناگهان یکی از عروق پاره میشود. به گفته مجید درگاهی، کوردینیتور«عسل بدیعی» قلب، کبد، ریهها و کلیههای او برداشت و پیوند شده است. تمام نسوج شامل هر دو قرنیه، مردمک چشم، استخوانهای پا به طور کامل، تاندونها، غضروفها، فاشیای عضلات - پوشش روی عضلات - و پوست عسل هم اهدا شده و در بانک اعضا نگهداری خواهد شد تا در موقع نیاز پیوند شود. ساعت به هفتغروب نزدیک میشود. خانواده عسل بیمارستان را ترک میکنند. فردا 14 فروردین قرار است تمام اعضای عسل اهدا شود. به بخش ICU بازمیگردم. عسل بدیعی، 36 ساله، مرگ مغزی، هاروست. کلمات به شدت کوتاهند اما مفهومشان دردی عمیق را به بیننده القا میکند. تنها چیزی که پدر را تسلا میدهد ادامه زندگی اعضای عسل در بدن آدمهای دیگر است.
14 فروردین 92/ بخش ICU بیمارستان مسیح دانشوری
ساعت 14 است. پدر در بیمارستان بر بالین فرزند حاضر شده تا بوسه وداع را بر پیشانی دخترش بنشاند. رضا داوودنژاد شوهرخواهر عسل بدیعی در جمع خبرنگاران به سوالات پاسخ میدهد و تمام شایعات پیرامون مرگ عسل را رد میکند. او سال گذشته پیوند کبد شده و خود اهمیت اهدا را در زندگی شخصی درک کرده است. خواهر و مادر عسل حال خوشی ندارند و هیچ چیز زیر بار این ضایعه بزرگ نمیتواند تسلابخش فقدان عسل برای آنان باشد. قلب آنان از شایعات دروغ به درد آمده است. جسم بیجان عسل آماده انتقال به اتاق عمل است تا تمام اعضای سالم و قابل اهدای او برداشت شود. تخت او که از بخش خارج میشود صدای نجیب و آرام پدرش را میشنوم که گریان میگوید دخترم خداحافظ. بابا خداحافظ... .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
قلب عسل بديعي در بدن اين مرد ميتپد
كافه سينما : قلب عسل بديعي، بازيگر سينما که اتفاقا در فيلم «بودن يا نبودن» نقش يک بيمار نيازمند به قلب را بازي ميکرد، 14 فروردين در عمل پيوند به محمدرضا وهابنژاد پيوند زده شد. وهابنژاد با بيان اينکه حدود ششماه پيش قلب خود را عمل کرده بود اما به دليل پارگي بطن و مشکل فشار خون دکترها اعلام کردند، نيازمند پيوند قلب است، از درگاه خدا براي عسل بديعي رحمت آرزو کرد. بديعي يک سال قبل عضو سازمان اهداي عضو شده و پس از ثبتنام خود براي کارت اهداي عضو نوشته بود: «سلام دوستان مهربان. عزيزان... ياران. از خداوند متعال خواستار تواني چون کوه و ارادهاي چون آهن استوار و پايدار هستم، تا ياري بخش راه سپيد عشقتان باشد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.