آینه
اعتماد
اعتراض به حاشيهسازان آيين ملي
«توهين» كردند و «سوءاستفاده». در ميدان بهارستان بسياري آمده بودند تا شهدا را بدرقه و آنان را پاس بدارند. در ميان اين «بسياري» كه با چشمهاي گريان آمده بودند و دلهاي همراه، «اندكي» بودند كه در مسير خلاف اقيانوس ملت حركت كردند. آنقدر امكانات داشتند كه بنر و نشريه چاپ كنند. تجهيزات صوتيشان را از چندين ساعت پيش از مراسم به ميدان بهارستان برسانند تا در كنار آنهايي كه عزادار شهداي ٢٦ سال پيش بودند، سنگ هدف خودشان را به سينه بزنند. عليه تيم مذاكرهكننده هستهاي كه دستاندازهاي سالهاي گذشته را هموار ميكند شعار دهند. حتي مداح سخنراني بياورند تا در كنار پيكر شهدا، به رئيسجمهور و رئيس مجلس توهين علني كند. انبوه جمعيت بهترين موقعيت براي آنها بود تا مسير انتقاد از مذاكره را آنجا جلو ببرند. سوءاستفادهشان آنقدر علني بود كه با واكنش مردم روبهرو شد. كسي از آنها استقبال نكرد اما دل خيليها گرفت. بسياري ديروز واكنش نشان دادند و از مصادره به مطلوب سياسي شهدا از سوي جناحي كه اين روزها هدفي جز تقابل با دولت و مذاكرهكنندگان ندارد، ابراز تأسف كردند. مراسم باشكوه بدرقه شهدا كه يك مراسم كاملا ملي بود از سوي آنهايي كه اين
روزها خيابان را بهترين محل براي بيان اعتراضاتشان ميدانند، تلاش كردند مصادره شود. هرچند كه استقبالي از سوي عموم مردم از اين كار نشد اما خاطرهاي كه ميرفت تا خوش شود، هم ناخوش شد و هم به مردم نشان داد كه گروهي در كشور هستند كه نه از مراسم ارتحال حضرت امام ميگذرند و نه از مراسم بدرقه شهدايي كه با دست بسته براي اين مردم جان داده بودند... .
آفتاب
ايكاش با شهدا كاسبي نميكردند
مراسم تشییع 275 شهید بازگشته به وطن، روز سهشنبه حالوهوای دیگری به خیابان های پایتخت داد. مردم تهران از گوشه و کنار این کلانشهر، با وجود گرمای هوا خود را به میدان بهارستان رساندند تا شهدای غواص را به "بهشت" بدرقه کنند. در این میان، حضور گستره مردم در مهمانی شهدا، موردسوءاستفاده عدهای دلواپس قرار گرفت. آنان از طرق مختلف و پخش پلاکاردهایی، تلاش کردند با چسباندن دلواپسیهای خود به حضور بیشمار مردم، مراسم تشییع شهدا را به نفع منویات خود مصادره کنند... .
کیهان
قاتل زنجیرهای توافقات!
دو هفته دیگر تا پایان ضربالاجل تعیینشده برای مذاکرات هستهای باقی مانده است و به گفته منابع نزدیک به مذاکرات متن توافق مملو از پرانتزهایی است که پرکردن آنها در این فرصت اندک بعید به نظر میرسد. وقتی پای دبههای جدید آمریکاییها به میان میآید، این تردید فزونی یافته و به سمت یقین میل میکند. اما بیایید فرض کنیم توافق جامع هستهای منعقد میشود. چند روزی روزنامههای زنجیرهای پر میشوند از تیترهای پرطمطراق که فتحالفتوح و شقالقمر و... شد! اما نباید فراموش کرد این توافق در خوشبینانهترین حالت چیزی بیش از یک دهه به طول خواهد انجامید و با توجه به اخبار منتشرشده، بسیار بعید است که پس از طی این دوره برخورد با فعالیتهای هستهای ایران عادی شده و براساس انپیتی باشد... .
جوان
فراتر از واليبال؛«ديپلماسي عمومي» براي جاانداختن رابطه با آمريكا!
اين شرح مختصري است براي تهرانگردي واليباليستهاي آمريكايي. پذيراييهاي خاص از مهمانان غربي در هفتههاي اخير هم از جنس همين نوع ديپلماسي است. ما به پاسپورت ملتهاي غربي اعتبار و فضيلتي خاص و تام و تمام ميبخشيم و آنها هم پاسپورت ما را البته مچاله ميكنند. غربزدگي و غربپرستي، فقط نام كتاب جلال آلاحمد نيست كه او اگر اين بدبختي را در خون گروهي از خواص و روشنفكران ما نميديد، «غربزدگي» را نمينوشت و از «خدمت و خيانت روشنفكران» سخن نميگفت. واليباليستهاي آمريكايي را برديم بالاي برج ميلاد تا تهران را ريز ببينند! آنها هم همان حرفهاي تكراري را زدند: «ما تصور ديگري از ايران داشتيم؛ كشوري بدون اينترنت، با خانههاي كاهگلي، بدون خودرو و با شتر!» نه! آقاي روشنفكري كه پيش خودت فكر ميكني چقدر زرنگي كه داري آمريكا را براي ما عادي ميكني. براي ملت ما آمريكا، واليباليستهايش نيستند كه فقط توي سر توپ ميزنند، آمريكا براي ما نماد سياستمداراني است كه 70 سال است ملت ايران را به توپ كودتا، تجاوز و دشمني بستهاند. در هشت سال جنگ تحميلي به شهرهايمان توپ شليك ميكردند. در پايان جنگ هواپيماي مسافربريمان را با توپ زدند و
حالا هم در مذاكرات هستهاي زير توپ ميزنند!
اعتماد
اعتراض به حاشيهسازان آيين ملي
«توهين» كردند و «سوءاستفاده». در ميدان بهارستان بسياري آمده بودند تا شهدا را بدرقه و آنان را پاس بدارند. در ميان اين «بسياري» كه با چشمهاي گريان آمده بودند و دلهاي همراه، «اندكي» بودند كه در مسير خلاف اقيانوس ملت حركت كردند. آنقدر امكانات داشتند كه بنر و نشريه چاپ كنند. تجهيزات صوتيشان را از چندين ساعت پيش از مراسم به ميدان بهارستان برسانند تا در كنار آنهايي كه عزادار شهداي ٢٦ سال پيش بودند، سنگ هدف خودشان را به سينه بزنند. عليه تيم مذاكرهكننده هستهاي كه دستاندازهاي سالهاي گذشته را هموار ميكند شعار دهند. حتي مداح سخنراني بياورند تا در كنار پيكر شهدا، به رئيسجمهور و رئيس مجلس توهين علني كند. انبوه جمعيت بهترين موقعيت براي آنها بود تا مسير انتقاد از مذاكره را آنجا جلو ببرند. سوءاستفادهشان آنقدر علني بود كه با واكنش مردم روبهرو شد. كسي از آنها استقبال نكرد اما دل خيليها گرفت. بسياري ديروز واكنش نشان دادند و از مصادره به مطلوب سياسي شهدا از سوي جناحي كه اين روزها هدفي جز تقابل با دولت و مذاكرهكنندگان ندارد، ابراز تأسف كردند. مراسم باشكوه بدرقه شهدا كه يك مراسم كاملا ملي بود از سوي آنهايي كه اين
روزها خيابان را بهترين محل براي بيان اعتراضاتشان ميدانند، تلاش كردند مصادره شود. هرچند كه استقبالي از سوي عموم مردم از اين كار نشد اما خاطرهاي كه ميرفت تا خوش شود، هم ناخوش شد و هم به مردم نشان داد كه گروهي در كشور هستند كه نه از مراسم ارتحال حضرت امام ميگذرند و نه از مراسم بدرقه شهدايي كه با دست بسته براي اين مردم جان داده بودند... .
آفتاب
ايكاش با شهدا كاسبي نميكردند
مراسم تشییع 275 شهید بازگشته به وطن، روز سهشنبه حالوهوای دیگری به خیابان های پایتخت داد. مردم تهران از گوشه و کنار این کلانشهر، با وجود گرمای هوا خود را به میدان بهارستان رساندند تا شهدای غواص را به "بهشت" بدرقه کنند. در این میان، حضور گستره مردم در مهمانی شهدا، موردسوءاستفاده عدهای دلواپس قرار گرفت. آنان از طرق مختلف و پخش پلاکاردهایی، تلاش کردند با چسباندن دلواپسیهای خود به حضور بیشمار مردم، مراسم تشییع شهدا را به نفع منویات خود مصادره کنند... .
کیهان
قاتل زنجیرهای توافقات!
دو هفته دیگر تا پایان ضربالاجل تعیینشده برای مذاکرات هستهای باقی مانده است و به گفته منابع نزدیک به مذاکرات متن توافق مملو از پرانتزهایی است که پرکردن آنها در این فرصت اندک بعید به نظر میرسد. وقتی پای دبههای جدید آمریکاییها به میان میآید، این تردید فزونی یافته و به سمت یقین میل میکند. اما بیایید فرض کنیم توافق جامع هستهای منعقد میشود. چند روزی روزنامههای زنجیرهای پر میشوند از تیترهای پرطمطراق که فتحالفتوح و شقالقمر و... شد! اما نباید فراموش کرد این توافق در خوشبینانهترین حالت چیزی بیش از یک دهه به طول خواهد انجامید و با توجه به اخبار منتشرشده، بسیار بعید است که پس از طی این دوره برخورد با فعالیتهای هستهای ایران عادی شده و براساس انپیتی باشد... .
جوان
فراتر از واليبال؛«ديپلماسي عمومي» براي جاانداختن رابطه با آمريكا!
اين شرح مختصري است براي تهرانگردي واليباليستهاي آمريكايي. پذيراييهاي خاص از مهمانان غربي در هفتههاي اخير هم از جنس همين نوع ديپلماسي است. ما به پاسپورت ملتهاي غربي اعتبار و فضيلتي خاص و تام و تمام ميبخشيم و آنها هم پاسپورت ما را البته مچاله ميكنند. غربزدگي و غربپرستي، فقط نام كتاب جلال آلاحمد نيست كه او اگر اين بدبختي را در خون گروهي از خواص و روشنفكران ما نميديد، «غربزدگي» را نمينوشت و از «خدمت و خيانت روشنفكران» سخن نميگفت. واليباليستهاي آمريكايي را برديم بالاي برج ميلاد تا تهران را ريز ببينند! آنها هم همان حرفهاي تكراري را زدند: «ما تصور ديگري از ايران داشتيم؛ كشوري بدون اينترنت، با خانههاي كاهگلي، بدون خودرو و با شتر!» نه! آقاي روشنفكري كه پيش خودت فكر ميكني چقدر زرنگي كه داري آمريكا را براي ما عادي ميكني. براي ملت ما آمريكا، واليباليستهايش نيستند كه فقط توي سر توپ ميزنند، آمريكا براي ما نماد سياستمداراني است كه 70 سال است ملت ايران را به توپ كودتا، تجاوز و دشمني بستهاند. در هشت سال جنگ تحميلي به شهرهايمان توپ شليك ميكردند. در پايان جنگ هواپيماي مسافربريمان را با توپ زدند و
حالا هم در مذاكرات هستهاي زير توپ ميزنند!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.