|

کبوتر سفید

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

همان‌جا پی بردند بحث‌وجدل سختی روز قبلش دراین‌باره درگرفته است. بعدها معلوم شد این رساله، ابتدا به‌دلیل فقدان شایستگی لازم، از سوی یک استاد باتجربه دانشگاه «ایسای» به نام، کریستوفر سیمیونسکو، رد شده بود، اما بعدها توسط کوریولان در اگولسکو که یک همکار چاپلوس اهل تیمیشورا بود، مورد موافقت قرار گرفت. او رساله را به خاطر هوشمندی و نبوغ نویسنده‌اش تحسین کرده بود. به‌سرعت نام آن استاد اول خط خورد و ضمن محروم‌شدن از انتشار آثارش، به‌کلی نام او را از قاموس دانشگاه پاک کردند. به جایش نام استاد دوم را آورده و حتی او را به ریاست دانشگاه منصوب کردند.
بااین‌حال، دوستان و دانشجویانی که از حضور در جلسه بررسی رساله ایلانا محروم شده بودند، از یک فرصت دیگر برای شوخی و خنده برخوردار شدند، زیرا موضوع رساله او «پلیمر» بود. کلمه «مر» در زبان رومانیایی به معنای «سیب» است. بنابراین برخی از این موضوع استفاده کرده و حرف «میم» آن را به «پ» تبدیل کردند که معنا می‌شد «گلابی‌های کودن!»
اما این رساله فورا به‌بار نشست و نتیجه داد: ایلانا در سال 1975 به‌عنوان رئیس شورای ملی فرهنگ و تربیت سوسیالیستی برگزیده شد؛ ملکه گلابی‌ها شد وزیر فرهنگ. دیگر آن فلورینای سابقی که روی جدول خیابان‌ها می‌ایستاد، به‌کلی از یادها رفت. ایلانا دیگر، تنها به رسمیت فکری یا انجام اقدامات سیاسی در حد خود چشم ندوخته بود، بلکه می‌خواست یک زن نمونه و مثالی و تنها الگوی زن رومانی باشد؛ طوری که همه به او احترام گذاشته و شیفته‌اش باشند و حتی حسادت بورزند. یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز!
ژوئن سال 1971 بود که ایلانا اوج گرفت. تا آن زمان جز در مواردی نادر، دو زوج باهم دیده نمی‌شدند. حالا دیگر از سویی نیکلا رهبر ملی و کمونیست نوگرای مستقل رومانی بود و از سوی دیگر ایلانا نماد پیشرفت علمی و صنعتی کشور. بااین‌حال، صرفِ‌نظر از همه لقب‌هایی که داشت، نقش ایلانا تقریبا تشریفاتی بود. فقط برای این در کنار همسرش ظاهر می‌شد که تصویر کلی او را تکمیل کند، اما این دوران هم به‌سرعت گذشت.
دوم ژوئن سال 1971، آن دو، دست به انجام یک‌سری سفرهای طولانی به آسیا زدند. ابتدا به چین و سپس به کره‌شمالی سفر کردند. در پکن، مائو و همسرش، یعنی همان جیانگ چینگ، از آن دو استقبال کردند. این دیدار، اما به مثابه یک اکتشاف واقعی برای آن زن و شوهر رومانیایی بود. هریک آنجا گویی به‌لحاظ سیاسی غسل تعمید داده می‌شدند.
در خلال این دیدار رسمی و طولانی بود که زوج چاوشسکوها با دقت به دروس آن «سکاندار بزرگ» گوش سپردند و از احترامی که توده‌های مردم نسبت‌به او داشتند یا از شخصیت‌پرستی‌های‌شان، شگفت‌‌زده شدند.
از زمان به‌قدرت‌رسیدن، نیکلا دست به اقدامات و ابتکارات بیشتری زد که تظاهر کند در برابر روسیه استقلال دارد. مائو نیز آنها را به این کار تشویق می‌کرد که نظام روسیه را به‌رسمیت نشناسند. بنابراین نیکلا و همسرش باید راه دیگری را برای رهبری گذارِ رومانی به‌سمت مدرنیسم و کمونیسم جست‌وجو می‌کردند. ازهمین‌رو، چاوشسکو به سیاست‌های بلندپروازانه مائو روی آورد.
این سفر برای ایلانا نیز به‌مثابه تمرینی برای سوءاستفاده از مناسبت‌ها بود؛ اینکه چگونه به‌عنوان همسر یک رهبر کمونیست معرفی شود. جیانگ چینگ نقش خود را در جمهوری خلق چین برای او شرح داد: کسی که با مهارت امور تبلیغاتی را رهبری می‌کرد و می‌دانست چگونه چهره خود را برجسته کند.
زوج چاوشسکوها به این‌گونه دیدارها ادامه دادند. آن روزها تصاویری در صفحات نخست روزنامه‌های چین و رومانی منتشر می‌شد که آن دو را در کنار چوئن لای و در میدان تیان‌آن‌من نشان می‌داد. ایلانا توصیه‌های جیانگ چینگ را مو‌به‌مو اجرا کرد؛ افزایش طرفداران، از طریق حضور در کنار همسرش؛ به این وسیله می‌توانست بر نفوذ خود بیفزاید و کشور را به‌سمت تغییراتی که می‌پسندید، هدایت کند. بله دست در دست نیکلا!
در آنجا او طعم نمایش‌های بزرگ مردمی را چشید و جلسات تحسین‌آمیزی را دید که نظام بر گرده ملت تحمیل می‌کرد، بنابراین تصمیم گرفت ازآن‌پس در همه دیدارهای رسمی حضور داشته باشد.
هنگام بازگشت به بخارست در تاریخ 25 ژوئن، شهروندان رومانی کاملا از تغییراتی که حتی در ظاهر ایلانا به‌وجود آمده بود، شگفت‌زده شدند. او شیک‌تر شده و موهایش با دقت آرایش شده بود. به جاهایی که تصویر گرفته می‌شد، بیشتر علاقه‌مند بود و در زمینه‌های تبلیغاتی، زندگی مستقلی را شروع کرد.

ادامه دارد...

همان‌جا پی بردند بحث‌وجدل سختی روز قبلش دراین‌باره درگرفته است. بعدها معلوم شد این رساله، ابتدا به‌دلیل فقدان شایستگی لازم، از سوی یک استاد باتجربه دانشگاه «ایسای» به نام، کریستوفر سیمیونسکو، رد شده بود، اما بعدها توسط کوریولان در اگولسکو که یک همکار چاپلوس اهل تیمیشورا بود، مورد موافقت قرار گرفت. او رساله را به خاطر هوشمندی و نبوغ نویسنده‌اش تحسین کرده بود. به‌سرعت نام آن استاد اول خط خورد و ضمن محروم‌شدن از انتشار آثارش، به‌کلی نام او را از قاموس دانشگاه پاک کردند. به جایش نام استاد دوم را آورده و حتی او را به ریاست دانشگاه منصوب کردند.
بااین‌حال، دوستان و دانشجویانی که از حضور در جلسه بررسی رساله ایلانا محروم شده بودند، از یک فرصت دیگر برای شوخی و خنده برخوردار شدند، زیرا موضوع رساله او «پلیمر» بود. کلمه «مر» در زبان رومانیایی به معنای «سیب» است. بنابراین برخی از این موضوع استفاده کرده و حرف «میم» آن را به «پ» تبدیل کردند که معنا می‌شد «گلابی‌های کودن!»
اما این رساله فورا به‌بار نشست و نتیجه داد: ایلانا در سال 1975 به‌عنوان رئیس شورای ملی فرهنگ و تربیت سوسیالیستی برگزیده شد؛ ملکه گلابی‌ها شد وزیر فرهنگ. دیگر آن فلورینای سابقی که روی جدول خیابان‌ها می‌ایستاد، به‌کلی از یادها رفت. ایلانا دیگر، تنها به رسمیت فکری یا انجام اقدامات سیاسی در حد خود چشم ندوخته بود، بلکه می‌خواست یک زن نمونه و مثالی و تنها الگوی زن رومانی باشد؛ طوری که همه به او احترام گذاشته و شیفته‌اش باشند و حتی حسادت بورزند. یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز!
ژوئن سال 1971 بود که ایلانا اوج گرفت. تا آن زمان جز در مواردی نادر، دو زوج باهم دیده نمی‌شدند. حالا دیگر از سویی نیکلا رهبر ملی و کمونیست نوگرای مستقل رومانی بود و از سوی دیگر ایلانا نماد پیشرفت علمی و صنعتی کشور. بااین‌حال، صرفِ‌نظر از همه لقب‌هایی که داشت، نقش ایلانا تقریبا تشریفاتی بود. فقط برای این در کنار همسرش ظاهر می‌شد که تصویر کلی او را تکمیل کند، اما این دوران هم به‌سرعت گذشت.
دوم ژوئن سال 1971، آن دو، دست به انجام یک‌سری سفرهای طولانی به آسیا زدند. ابتدا به چین و سپس به کره‌شمالی سفر کردند. در پکن، مائو و همسرش، یعنی همان جیانگ چینگ، از آن دو استقبال کردند. این دیدار، اما به مثابه یک اکتشاف واقعی برای آن زن و شوهر رومانیایی بود. هریک آنجا گویی به‌لحاظ سیاسی غسل تعمید داده می‌شدند.
در خلال این دیدار رسمی و طولانی بود که زوج چاوشسکوها با دقت به دروس آن «سکاندار بزرگ» گوش سپردند و از احترامی که توده‌های مردم نسبت‌به او داشتند یا از شخصیت‌پرستی‌های‌شان، شگفت‌‌زده شدند.
از زمان به‌قدرت‌رسیدن، نیکلا دست به اقدامات و ابتکارات بیشتری زد که تظاهر کند در برابر روسیه استقلال دارد. مائو نیز آنها را به این کار تشویق می‌کرد که نظام روسیه را به‌رسمیت نشناسند. بنابراین نیکلا و همسرش باید راه دیگری را برای رهبری گذارِ رومانی به‌سمت مدرنیسم و کمونیسم جست‌وجو می‌کردند. ازهمین‌رو، چاوشسکو به سیاست‌های بلندپروازانه مائو روی آورد.
این سفر برای ایلانا نیز به‌مثابه تمرینی برای سوءاستفاده از مناسبت‌ها بود؛ اینکه چگونه به‌عنوان همسر یک رهبر کمونیست معرفی شود. جیانگ چینگ نقش خود را در جمهوری خلق چین برای او شرح داد: کسی که با مهارت امور تبلیغاتی را رهبری می‌کرد و می‌دانست چگونه چهره خود را برجسته کند.
زوج چاوشسکوها به این‌گونه دیدارها ادامه دادند. آن روزها تصاویری در صفحات نخست روزنامه‌های چین و رومانی منتشر می‌شد که آن دو را در کنار چوئن لای و در میدان تیان‌آن‌من نشان می‌داد. ایلانا توصیه‌های جیانگ چینگ را مو‌به‌مو اجرا کرد؛ افزایش طرفداران، از طریق حضور در کنار همسرش؛ به این وسیله می‌توانست بر نفوذ خود بیفزاید و کشور را به‌سمت تغییراتی که می‌پسندید، هدایت کند. بله دست در دست نیکلا!
در آنجا او طعم نمایش‌های بزرگ مردمی را چشید و جلسات تحسین‌آمیزی را دید که نظام بر گرده ملت تحمیل می‌کرد، بنابراین تصمیم گرفت ازآن‌پس در همه دیدارهای رسمی حضور داشته باشد.
هنگام بازگشت به بخارست در تاریخ 25 ژوئن، شهروندان رومانی کاملا از تغییراتی که حتی در ظاهر ایلانا به‌وجود آمده بود، شگفت‌زده شدند. او شیک‌تر شده و موهایش با دقت آرایش شده بود. به جاهایی که تصویر گرفته می‌شد، بیشتر علاقه‌مند بود و در زمینه‌های تبلیغاتی، زندگی مستقلی را شروع کرد.

ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.