|

تئاتری‌ها با صدای بلند گلایه کردند

سایه سرطان بر جشن منتقدان

شرق: بهانه جمع‌شدن، جشن کانون ملی منتقدان بود اما هدف، حمایت و همدلی با بیماران هنرمند؛ هدفی که سایه‌ سنگینش را بر جشن انداخت؛ سایه سنگین سرطان و هنرمندانی که از دست رفته‌اند و آنهایی که اگر بیمه درست نشود، زیر هزینه‌ بالای درمان طاقت نخواهند آورد و از دست می‌روند. همین خشم هنرمندان را برانگیخته بود و باعث شد تا میانه صحبت‌های معاون هنری، خواست‌های خود را مطرح کنند؛ خواست‌هایی که از بیمه فراتر رفت و به موضوع دستمزد عقب‌افتاده و نگرفتن عیدی هم رسید. گلایه‌هایشان را با صدای بلند گفتند. اما سرطان و بیماری دغدغه‌ همه بود. غیر از معاون وزیر و مدیرعامل خانه‌تئاتر که پیگیر موضوع بیمه‌های طلایی هستند این موضوع دغدغه بیشتر همکاران و هنرمندان بیمار بود؛ چه آنهایی که مانند حسین پاکدل در نماهنگ پخش‌شده ابتدای مراسم با خشم از بیماری و سونامی سرطان گفتند و چه لابه‌لای حرف‌هایی علیرضا نادری که پشت تریبون تئاترشهر رفت تا در جشنی که شعارش «با تئاتر به زندگی لبخند بزن» بود، از تراژدی زندگی بگوید. اما نادری که تاکید کرد سرطان کار خدا نیست و جامعه دچار تناقضی شده که سرطان از همان ناشی شده است، این‌بار روی یک‌نکته تاکید کرد: «دروغ از سرطان مهلک‌تر است و دولت قادر به مقابله با دروغ نیست.»نادری از جای خالی همسران و خانواده‌های هنرمندان که پابه‌پای عزیزشان درد می‌کشند گله کرد و گفت که امیدوار است مسوولان از توجیهات دست بردارند و گوششان را به سمت مردم باز کنند. او حرف‌هایش را با دعا برای شفای بیماران به پایان رساند: «دعا بدهی است و من بدهی‌هایم را می‌پردازم. خدا همه ما را نجات دهد.»
علی مرادخانی، معاون هنری وزارت ارشاد که بعد از حرف‌های نادری به سن آمد، البته گفت که گوشش روی هنرمندان باز است. اما او کمتر حرف امیدوار‌کننده زد و گفت که صندوق حمایت از هنرمندان ورشکسته است و از بدهی‌های زیاد معاونت هنری گفت و کمبود بودجه و مشکلاتی که تازه نبود؛ با این‌همه تا حل‌شدن مشکلات بیمه هنرمندان راه‌حلی فوری پیشنهاد کرد تا منابعی برای درمان بیماران اورژانسی پیدا شود و بعد به فکر بیمه بقیه هنرمندان بود.

شرق: بهانه جمع‌شدن، جشن کانون ملی منتقدان بود اما هدف، حمایت و همدلی با بیماران هنرمند؛ هدفی که سایه‌ سنگینش را بر جشن انداخت؛ سایه سنگین سرطان و هنرمندانی که از دست رفته‌اند و آنهایی که اگر بیمه درست نشود، زیر هزینه‌ بالای درمان طاقت نخواهند آورد و از دست می‌روند. همین خشم هنرمندان را برانگیخته بود و باعث شد تا میانه صحبت‌های معاون هنری، خواست‌های خود را مطرح کنند؛ خواست‌هایی که از بیمه فراتر رفت و به موضوع دستمزد عقب‌افتاده و نگرفتن عیدی هم رسید. گلایه‌هایشان را با صدای بلند گفتند. اما سرطان و بیماری دغدغه‌ همه بود. غیر از معاون وزیر و مدیرعامل خانه‌تئاتر که پیگیر موضوع بیمه‌های طلایی هستند این موضوع دغدغه بیشتر همکاران و هنرمندان بیمار بود؛ چه آنهایی که مانند حسین پاکدل در نماهنگ پخش‌شده ابتدای مراسم با خشم از بیماری و سونامی سرطان گفتند و چه لابه‌لای حرف‌هایی علیرضا نادری که پشت تریبون تئاترشهر رفت تا در جشنی که شعارش «با تئاتر به زندگی لبخند بزن» بود، از تراژدی زندگی بگوید. اما نادری که تاکید کرد سرطان کار خدا نیست و جامعه دچار تناقضی شده که سرطان از همان ناشی شده است، این‌بار روی یک‌نکته تاکید کرد: «دروغ از سرطان مهلک‌تر است و دولت قادر به مقابله با دروغ نیست.»نادری از جای خالی همسران و خانواده‌های هنرمندان که پابه‌پای عزیزشان درد می‌کشند گله کرد و گفت که امیدوار است مسوولان از توجیهات دست بردارند و گوششان را به سمت مردم باز کنند. او حرف‌هایش را با دعا برای شفای بیماران به پایان رساند: «دعا بدهی است و من بدهی‌هایم را می‌پردازم. خدا همه ما را نجات دهد.»
علی مرادخانی، معاون هنری وزارت ارشاد که بعد از حرف‌های نادری به سن آمد، البته گفت که گوشش روی هنرمندان باز است. اما او کمتر حرف امیدوار‌کننده زد و گفت که صندوق حمایت از هنرمندان ورشکسته است و از بدهی‌های زیاد معاونت هنری گفت و کمبود بودجه و مشکلاتی که تازه نبود؛ با این‌همه تا حل‌شدن مشکلات بیمه هنرمندان راه‌حلی فوری پیشنهاد کرد تا منابعی برای درمان بیماران اورژانسی پیدا شود و بعد به فکر بیمه بقیه هنرمندان بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.