فقدان برنامه منسجم در اتاقهای بازرگانی
غلامرضاسلیمانی امیری .مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری غدیر
مروری بر تجربه کشورهای صنعتی بهویژه کشورهای تازه صنعتیشده نشان میدهد که فرآیند صنعتیشدن و توسعه اقتصادی در فرآیند همکاری سه گروه اصلی دولت، بخش خصوصی و مردم امکانپذیر شده است. در واقع ورود این سه گروه به یک بازی برد-برد توانسته است تا تنگناهای این کشورها را در حوزه ارتقای صنعتی کاهش دهد. در این زمینه، البته نقش دولت و بخش خصوصی بهعنوان گروههای با قدرت سازماندهی بالا در مقایسه با مردم بیشتر خواهد بود. در این زمینه دولت باید در یک فرآیند متوازن، هم به منافع بخش خصوصی و هم منافع مردم توجه کند. چنانچه صرفا بر منافع مردم توجه شود، ماهیت سیاستها، پوپولیستی خواهد شد و اگر منافع بخش خصوصی در اولویت قرار گیرد، آنگاه برهمخوردن توزیع درآمد مانع توسعه صنعتی خواهد شد.
با این توضیح اتاق بازرگانی بهعنوان یک نهاد انتخابی بخش خصوصی و با داشتن قدرت سازماندهی، نقش بسیارمهمی در تحقق یا عدم تحقق این فرآیند خواهد داشت. هر تحول اجتماعی از جمله توسعه اقتصادی مستلزم تعامل گروههای مختلف و پرداخت هزینه از سوی آنان است. متاسفانه با وجود زحماتی که اتاقهای بازرگانی در دوران خود متقبل شدهاند، فقدان یک ذهنیت و برنامه منسجم در این حوزه از مهمترین مشکلات اتاقهای بازرگانی است. چنین برنامهای مستلزم توجه به منافع مردم و دولت در برنامههای اتاق بازرگانی و داشتن تعامل گسترده در این حوزه است؛ البته این بدان معنی نیست که اتاقهای بازرگانی به منافع دولت و مردم توجه نداشتهاند، بلکه این به معنای فقدان یک راهبرد مشارکتجویانه همراه با شفافکردن منافع همه گروهها برای اعتمادسازی در گسترش همکاریهای اجتماعی است. چرایی ورود فعالان بازار سرمایه در انتخابات اتاق بازرگانی را میتوان در قالب الگوی نیازمندی راهبرد برد-برد در بین گروههای مختلف شامل بخش خصوصی، دولت و مردم دانست و شاید مهمترین مصداق آن، در تحقق این بازی برد-برد، بازار سهام است.
بازار سرمایه نقش بسیارمهمی در جذب پساندازهای خرد مردم در اقتصاد ملی و ایجاد درآمد برای آنان دارد، همچنین میتواند نقش حایز اهمیتی برای بخش خصوصی و بازار سرمایه با هدف تامین منابع لازم برای سرمایهگذاریهای مختلف داشته باشد.
بازار سرمایه برای دولت هم میتواند مثمرثمر باشد. زیرا این بازار درجهت انباشت سرمایه و رشد اقتصادی و هم جایی برای فروش داراییها و تامین منابع بودجهای است. بنابراین صیانت از بازار سرمایه هم برای مردم، بخش خصوصی و دولت منشأ منافع خواهد بود. بخش قابلتوجهی از کنشهای اجتماعی محصول نیاز زمانه است و حضور فعالان بازار سرمایه میتواند به این دلیل باشد. کافی است به رشد نزولی بازار سرمایه در یکسال اخیر، بهدلیل برخی سیاستگذاریهای نادرست توجه شود. در این زمینه فعالان بازار سرمایه در جهت جلوگیری از این کاهش و صیانت از بازار سرمایه بهصورت انفرادی یا گروهی تلاشهای بسیاری کردهاند اما چنانچه این فعالیت از طریق یک نهاد با قدمت سازمانی همچون اتاق بازرگانی انجام میشد، تاثیرگذاری آن بیشتر بود. بنابراین اتاقهای بازرگانی باید به تحولات بازار سرمایه و مسایل آن توجه ویژهای داشته باشند، موضوعی که متاسفانه اتاقهای بازرگانی به آن کمتر توجه داشتهاند. ورود فعالان و مدیرانعامل برخی شرکتهای بازار سرمایه در انتخابات اتاق بازرگانی، در جهت تحقق الگوی فوق، فرصت مغتنمی خواهد بود. قطعا، با توجه به سازمان قدرتمند اتاقهای
بازرگانی، حساسیت آنان به مسایل حوزه بازار سهام و برخورد فعالانه درجهت صیانت از این بازار، منشأ برکات ارزشمندی برای همه گروههای اجتماعی و ارتقای اقتصاد ملی خواهد بود.
اتاق بازرگانی باید در چارچوب یک راهبرد معین که نقشه ذهنی تمام اعضای آن شود، درجهت «اعتمادسازی با مردم و همکاری با دولت محترم تدبیر و امید»، زمینهساز ورود سهگروه دولت، مردم و بخش خصوصی به یک تعامل برد-برد با هدف ارتقای توان تولیدی و صنعتی شود.
مروری بر تجربه کشورهای صنعتی بهویژه کشورهای تازه صنعتیشده نشان میدهد که فرآیند صنعتیشدن و توسعه اقتصادی در فرآیند همکاری سه گروه اصلی دولت، بخش خصوصی و مردم امکانپذیر شده است. در واقع ورود این سه گروه به یک بازی برد-برد توانسته است تا تنگناهای این کشورها را در حوزه ارتقای صنعتی کاهش دهد. در این زمینه، البته نقش دولت و بخش خصوصی بهعنوان گروههای با قدرت سازماندهی بالا در مقایسه با مردم بیشتر خواهد بود. در این زمینه دولت باید در یک فرآیند متوازن، هم به منافع بخش خصوصی و هم منافع مردم توجه کند. چنانچه صرفا بر منافع مردم توجه شود، ماهیت سیاستها، پوپولیستی خواهد شد و اگر منافع بخش خصوصی در اولویت قرار گیرد، آنگاه برهمخوردن توزیع درآمد مانع توسعه صنعتی خواهد شد.
با این توضیح اتاق بازرگانی بهعنوان یک نهاد انتخابی بخش خصوصی و با داشتن قدرت سازماندهی، نقش بسیارمهمی در تحقق یا عدم تحقق این فرآیند خواهد داشت. هر تحول اجتماعی از جمله توسعه اقتصادی مستلزم تعامل گروههای مختلف و پرداخت هزینه از سوی آنان است. متاسفانه با وجود زحماتی که اتاقهای بازرگانی در دوران خود متقبل شدهاند، فقدان یک ذهنیت و برنامه منسجم در این حوزه از مهمترین مشکلات اتاقهای بازرگانی است. چنین برنامهای مستلزم توجه به منافع مردم و دولت در برنامههای اتاق بازرگانی و داشتن تعامل گسترده در این حوزه است؛ البته این بدان معنی نیست که اتاقهای بازرگانی به منافع دولت و مردم توجه نداشتهاند، بلکه این به معنای فقدان یک راهبرد مشارکتجویانه همراه با شفافکردن منافع همه گروهها برای اعتمادسازی در گسترش همکاریهای اجتماعی است. چرایی ورود فعالان بازار سرمایه در انتخابات اتاق بازرگانی را میتوان در قالب الگوی نیازمندی راهبرد برد-برد در بین گروههای مختلف شامل بخش خصوصی، دولت و مردم دانست و شاید مهمترین مصداق آن، در تحقق این بازی برد-برد، بازار سهام است.
بازار سرمایه نقش بسیارمهمی در جذب پساندازهای خرد مردم در اقتصاد ملی و ایجاد درآمد برای آنان دارد، همچنین میتواند نقش حایز اهمیتی برای بخش خصوصی و بازار سرمایه با هدف تامین منابع لازم برای سرمایهگذاریهای مختلف داشته باشد.
بازار سرمایه برای دولت هم میتواند مثمرثمر باشد. زیرا این بازار درجهت انباشت سرمایه و رشد اقتصادی و هم جایی برای فروش داراییها و تامین منابع بودجهای است. بنابراین صیانت از بازار سرمایه هم برای مردم، بخش خصوصی و دولت منشأ منافع خواهد بود. بخش قابلتوجهی از کنشهای اجتماعی محصول نیاز زمانه است و حضور فعالان بازار سرمایه میتواند به این دلیل باشد. کافی است به رشد نزولی بازار سرمایه در یکسال اخیر، بهدلیل برخی سیاستگذاریهای نادرست توجه شود. در این زمینه فعالان بازار سرمایه در جهت جلوگیری از این کاهش و صیانت از بازار سرمایه بهصورت انفرادی یا گروهی تلاشهای بسیاری کردهاند اما چنانچه این فعالیت از طریق یک نهاد با قدمت سازمانی همچون اتاق بازرگانی انجام میشد، تاثیرگذاری آن بیشتر بود. بنابراین اتاقهای بازرگانی باید به تحولات بازار سرمایه و مسایل آن توجه ویژهای داشته باشند، موضوعی که متاسفانه اتاقهای بازرگانی به آن کمتر توجه داشتهاند. ورود فعالان و مدیرانعامل برخی شرکتهای بازار سرمایه در انتخابات اتاق بازرگانی، در جهت تحقق الگوی فوق، فرصت مغتنمی خواهد بود. قطعا، با توجه به سازمان قدرتمند اتاقهای
بازرگانی، حساسیت آنان به مسایل حوزه بازار سهام و برخورد فعالانه درجهت صیانت از این بازار، منشأ برکات ارزشمندی برای همه گروههای اجتماعی و ارتقای اقتصاد ملی خواهد بود.
اتاق بازرگانی باید در چارچوب یک راهبرد معین که نقشه ذهنی تمام اعضای آن شود، درجهت «اعتمادسازی با مردم و همکاری با دولت محترم تدبیر و امید»، زمینهساز ورود سهگروه دولت، مردم و بخش خصوصی به یک تعامل برد-برد با هدف ارتقای توان تولیدی و صنعتی شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.