برای «زاون» معلم بردبارعاشق سینما
سیدمحسن هاشمی: از دیرباز اخبار و تازههای فرهنگی- هنری جهان را از رادیوهای بینالمللی دریافت میکنم. شبی از شبهای پاییز١٣٧٧ خبرنگار از جشنواره فیلم وین گزارش میداد. در این میان مصاحبهای هم با یکمنتقد ایرانی داشت. لهجه شیرین اصفهانیاش منرا مجذوب خود کرد. فردای آنروز رو به رییس اداره سینمایی گفتم: آیا کسی را بهنام قوکاسیان میشناسد؟ آقای آب، آب رییس اداره سینمایی پاسخ داد:
بله او ساکن اصفهان است. از او خواستم قراری برای دیدنش تنظیم کند. دو، سه هفته بعد محسن اکبری مسوول دفترم داخل آمد و گفت: آقایی آمده به نام زاون و میخواهد شما را ببیند. گفتم بپرسد چهکاری دارد؟ رفت و پرسید و آمد و گفت که مراجعهکننده میگوید من با ایشان کاری ندارم، ایشان با من کار دارند. پرسیدم: فامیلش قوکاسیان است؟ گفت: بله. تا دم در به استقبالش رفتم. سلام و احوالپرسی کردیم و سریع رفتم سر اصل موضوع، پرسیدم علاقهای دارد با هم فعالیت سینمایی کنیم؟ گفت: اگر شما مایل باشید و مسوولیتش را بپذیرید، البته! قراری گذاشتیم تا مفصل درباره این موضوع صحبت کنیم. این آغاز همکاری ما و راهاندازی جشنواره فیلمهایکوتاه اصفهان و بعدتر دوستی ما و همکاری در اداره و اجرای چندین فستیوال سینمایی شد.
دوستی و همکاری سینمایی: من به دعوت محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی برای برنامهریزی و اداره جشنوارههای موضوعی کشوری به تهران آمدم. برای ارتباط با سینماگران بهمنظور تحقق ماموریتم، این زاون قوکاسیان بود که منرا با ناصر تقوایی، نغمه ثمینی، فاطمه معتمدآریا، کیانوش عیاری، بهرام بیضایی، بهمن فرمانآرا، رخشان بنیاعتماد و مینو فرشچی آشنا کرد و چون یاری صمیمی و مشاوری امین برای تنظیم هیاتهای انتخاب و داوری این جشنوارهها به من کمک میکرد. بعدتر که بنیاد سینمایی فارابی را ترک کردم دربزرگداشت «لیلت تریان» استاد مجمسهساز یاریام کرد تا مستند این معلم مجسمهساز ساخته شود. او کارگردانی فیلم هنر و ایمان در ستایش هنر پیروان ادیان ابراهمی مقیم ایران را در دوران مسوولیتم در موزه امام علی پذیرفت و این فیلم را ساخت. این اواخر نیز برای تولید مستند شفاهی سینمای ایران در موزه سینما همکارم شده بود.
تازهترین دیدار: برای شرکت در یکجشنواره نمایش فیلمهای ایرانی به همراه هیاتی از خانه سینما به کلن آلمان میرویم. از کلن برای ملاقات با رییس آکادمی فیلم آلمان و بازدید از استودیو فیلمسازی بابلزبرگ به برلین نقلمکان میکنیم. فردای آنروز پس از دیدار و بازدید، گروه به تهران بازمیگردند. من اما در اروپا دلنگران دوستم زاون هستم. با یکی از دوستان اینترنتیام (فتانه) تماس میگیرم و با راهنماییاش با اتوبوس شبانه از برلین به وین میروم. ساعت 10صبح فردا فتانه در ایستگاه اتوبوسهای یورلاین پذیرایم است و برایم توضیح میدهد که تا ساعت چهار بعدازظهر باید وینگردی کنیم تا امکان دیدار زاون میسر شود. فتانه نخست به دیدار زاون میرود و به او میگوید که امانتی از اصفهان دارد. آنگاه من را به اتاقش روانه میکند، دیدن دوباره زاون قوکاسیان دوست و مشاور همراهم اشک شوق در دیدگان هردوی ما میدواند. شنیدن دوباره لهجه شیرین زاون قوکاسیان با نگاه آرام و شکیبایش منقلبم میکند و آسودهخاطر میشوم. خاله مهربانش که این 90روز مادرانه در کنارش بوده از وضعیت بیماریاش میگوید و رضایتخاطر پزشکان و ضرورت تحمل چندماه دیگر برای بهبود کامل
بیماریاش! زاون قوکاسیان دوستی جوانمرد، معلمی بردبار و عاشق سینما بود. خدایش رحمت کند و مانند او را بر ما فزونی بخشد!
سیدمحسن هاشمی: از دیرباز اخبار و تازههای فرهنگی- هنری جهان را از رادیوهای بینالمللی دریافت میکنم. شبی از شبهای پاییز١٣٧٧ خبرنگار از جشنواره فیلم وین گزارش میداد. در این میان مصاحبهای هم با یکمنتقد ایرانی داشت. لهجه شیرین اصفهانیاش منرا مجذوب خود کرد. فردای آنروز رو به رییس اداره سینمایی گفتم: آیا کسی را بهنام قوکاسیان میشناسد؟ آقای آب، آب رییس اداره سینمایی پاسخ داد:
بله او ساکن اصفهان است. از او خواستم قراری برای دیدنش تنظیم کند. دو، سه هفته بعد محسن اکبری مسوول دفترم داخل آمد و گفت: آقایی آمده به نام زاون و میخواهد شما را ببیند. گفتم بپرسد چهکاری دارد؟ رفت و پرسید و آمد و گفت که مراجعهکننده میگوید من با ایشان کاری ندارم، ایشان با من کار دارند. پرسیدم: فامیلش قوکاسیان است؟ گفت: بله. تا دم در به استقبالش رفتم. سلام و احوالپرسی کردیم و سریع رفتم سر اصل موضوع، پرسیدم علاقهای دارد با هم فعالیت سینمایی کنیم؟ گفت: اگر شما مایل باشید و مسوولیتش را بپذیرید، البته! قراری گذاشتیم تا مفصل درباره این موضوع صحبت کنیم. این آغاز همکاری ما و راهاندازی جشنواره فیلمهایکوتاه اصفهان و بعدتر دوستی ما و همکاری در اداره و اجرای چندین فستیوال سینمایی شد.
دوستی و همکاری سینمایی: من به دعوت محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی برای برنامهریزی و اداره جشنوارههای موضوعی کشوری به تهران آمدم. برای ارتباط با سینماگران بهمنظور تحقق ماموریتم، این زاون قوکاسیان بود که منرا با ناصر تقوایی، نغمه ثمینی، فاطمه معتمدآریا، کیانوش عیاری، بهرام بیضایی، بهمن فرمانآرا، رخشان بنیاعتماد و مینو فرشچی آشنا کرد و چون یاری صمیمی و مشاوری امین برای تنظیم هیاتهای انتخاب و داوری این جشنوارهها به من کمک میکرد. بعدتر که بنیاد سینمایی فارابی را ترک کردم دربزرگداشت «لیلت تریان» استاد مجمسهساز یاریام کرد تا مستند این معلم مجسمهساز ساخته شود. او کارگردانی فیلم هنر و ایمان در ستایش هنر پیروان ادیان ابراهمی مقیم ایران را در دوران مسوولیتم در موزه امام علی پذیرفت و این فیلم را ساخت. این اواخر نیز برای تولید مستند شفاهی سینمای ایران در موزه سینما همکارم شده بود.
تازهترین دیدار: برای شرکت در یکجشنواره نمایش فیلمهای ایرانی به همراه هیاتی از خانه سینما به کلن آلمان میرویم. از کلن برای ملاقات با رییس آکادمی فیلم آلمان و بازدید از استودیو فیلمسازی بابلزبرگ به برلین نقلمکان میکنیم. فردای آنروز پس از دیدار و بازدید، گروه به تهران بازمیگردند. من اما در اروپا دلنگران دوستم زاون هستم. با یکی از دوستان اینترنتیام (فتانه) تماس میگیرم و با راهنماییاش با اتوبوس شبانه از برلین به وین میروم. ساعت 10صبح فردا فتانه در ایستگاه اتوبوسهای یورلاین پذیرایم است و برایم توضیح میدهد که تا ساعت چهار بعدازظهر باید وینگردی کنیم تا امکان دیدار زاون میسر شود. فتانه نخست به دیدار زاون میرود و به او میگوید که امانتی از اصفهان دارد. آنگاه من را به اتاقش روانه میکند، دیدن دوباره زاون قوکاسیان دوست و مشاور همراهم اشک شوق در دیدگان هردوی ما میدواند. شنیدن دوباره لهجه شیرین زاون قوکاسیان با نگاه آرام و شکیبایش منقلبم میکند و آسودهخاطر میشوم. خاله مهربانش که این 90روز مادرانه در کنارش بوده از وضعیت بیماریاش میگوید و رضایتخاطر پزشکان و ضرورت تحمل چندماه دیگر برای بهبود کامل
بیماریاش! زاون قوکاسیان دوستی جوانمرد، معلمی بردبار و عاشق سینما بود. خدایش رحمت کند و مانند او را بر ما فزونی بخشد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.