عطف کتاب
گاهی که واژههای سپید
«و خانهای که خانه ما نیست»، عنوان مجموعه شعری است از امیرحسین افراسیابی که در مجموعه «جهان تازه شعر» نشر چشمه منتشر شده است. این مجموعه شامل 27شعر بدون عنوان است که با شمارهگذاری مشخص شدهاند و علاوهبر این چندشعر از این مجموعه هم دارای عنوان هستند که شعرهایی مثل «سانتورینی»، «بندرگاه»، «مثل هر روز»، «قطار» و «صدا» از آن جملهاند. تصویرهایی از زندگی روزمره با مفاهیمی ضمنی که شاعر در این تصویرها جستوجو میکند، همراه با رگههایی از طنز و دغدغههای اجتماعی ویژگی بسیاری از شعرهای امیرحسین افراسیابی در این مجموعه است و به اینها باید مفهوم «رفتن»، «جابهجاشدن» و «حرکت» را نیز افزود مثل آنجا که میگوید: «رفتن شکستن است/ برگشتن شکستن است و/ وقتِ اقامت/ وقتِ کیست؟ ...» و یا: «آن چه پیش چشم تو میگذرد/ شتابان/ برعکس میرود/ و آن چه در دوردستهای مبهم است/ آهسته/ همراه تو میآید...» آنچه در پی میآید شعری است با عنوان «صدا» از این مجموعه: «صدا/ سکوت را میجست و/ نور/ در پی تاریکی بود، / گاهی که واژههای سپید/ بر تخته سیاه صف میبستند. / اما این صدا/ که از دریچههای بسته میگذرد/ کابوس را / و رویا را/ یکسان آشفته
میکند... / و هر سپیدهدم/ (به سپیدی قویی که/ سنگین بر آب مینشیند) / تاریکی بکر اتاق را/ از درز پردههای بسته میشکافد/ تا آفتابِ نیم روزِ خیابان/ و این صدای چرخشِ محورها/ و رفت و آمدِ پیستونها؛ / این صدا... / گاهی که واژههای سیاه/ بر صفحه سپید سرگردان میمانند.»
گهواره و گودال
«خدایا مرا ببخش، حالا نه» عنوان مجموعه شعر تازهای از علی عبدالرضایی است که در مجموعه «جهان تازه شعر» نشر چشمه منتشر شده است. «شاعر»، «دیدار»، «سنگسار»، «پیاز»، «غیاب»، «سیدی»، «گودال»، «مگسها»، «بیخوابی» و «آلکاتراس» از جمله شعرهایی است که در مجموعه «خدایا مرا ببخش، حالا نه» چاپ شده. آنچه میخوانید دو شعر «گودال» و «گهواره» است از این مجموعه: «این بچه تنها کمی زود/ دستش گرفته بیل/ وگرنه دیر/ یا زود/ باید بگردد/ وگرنه زلزله باز بر میگردد/ این پا و آن پا که میکند زمین/ در خوابِ روزانه/ پهلو عوض میکنند همه/ با پاهایی/ که روی پدال/ سنگفرش/ یا همین خاکروبهها بیل میزند/ پیر و جوان ندارد/ همه میگردند/ مثل این بچه/ دنبالِ مادرشان» و اینک شعر «گهواره»: «شادی کساد شده لبخند هم/ ماتم زیاد شده آدم کم/ غم روی همه را کم کرده/ جای پای خودش را همهجا محکم کرده/ حتا در نامهای که گاهی باز میکنیم/ هوا پس است/ بس است دیگر این همه زخمی که برداشتیم/ ما که مادر نداشتیم/ زلزله بود/ که گهوارهمان را تکان میداد» امسال از علی عبدالرضایی مجموعه شعر دیگری هم با عنوان «عاشق ماشق» منتشر شد.
گاهی که واژههای سپید
«و خانهای که خانه ما نیست»، عنوان مجموعه شعری است از امیرحسین افراسیابی که در مجموعه «جهان تازه شعر» نشر چشمه منتشر شده است. این مجموعه شامل 27شعر بدون عنوان است که با شمارهگذاری مشخص شدهاند و علاوهبر این چندشعر از این مجموعه هم دارای عنوان هستند که شعرهایی مثل «سانتورینی»، «بندرگاه»، «مثل هر روز»، «قطار» و «صدا» از آن جملهاند. تصویرهایی از زندگی روزمره با مفاهیمی ضمنی که شاعر در این تصویرها جستوجو میکند، همراه با رگههایی از طنز و دغدغههای اجتماعی ویژگی بسیاری از شعرهای امیرحسین افراسیابی در این مجموعه است و به اینها باید مفهوم «رفتن»، «جابهجاشدن» و «حرکت» را نیز افزود مثل آنجا که میگوید: «رفتن شکستن است/ برگشتن شکستن است و/ وقتِ اقامت/ وقتِ کیست؟ ...» و یا: «آن چه پیش چشم تو میگذرد/ شتابان/ برعکس میرود/ و آن چه در دوردستهای مبهم است/ آهسته/ همراه تو میآید...» آنچه در پی میآید شعری است با عنوان «صدا» از این مجموعه: «صدا/ سکوت را میجست و/ نور/ در پی تاریکی بود، / گاهی که واژههای سپید/ بر تخته سیاه صف میبستند. / اما این صدا/ که از دریچههای بسته میگذرد/ کابوس را / و رویا را/ یکسان آشفته
میکند... / و هر سپیدهدم/ (به سپیدی قویی که/ سنگین بر آب مینشیند) / تاریکی بکر اتاق را/ از درز پردههای بسته میشکافد/ تا آفتابِ نیم روزِ خیابان/ و این صدای چرخشِ محورها/ و رفت و آمدِ پیستونها؛ / این صدا... / گاهی که واژههای سیاه/ بر صفحه سپید سرگردان میمانند.»
گهواره و گودال
«خدایا مرا ببخش، حالا نه» عنوان مجموعه شعر تازهای از علی عبدالرضایی است که در مجموعه «جهان تازه شعر» نشر چشمه منتشر شده است. «شاعر»، «دیدار»، «سنگسار»، «پیاز»، «غیاب»، «سیدی»، «گودال»، «مگسها»، «بیخوابی» و «آلکاتراس» از جمله شعرهایی است که در مجموعه «خدایا مرا ببخش، حالا نه» چاپ شده. آنچه میخوانید دو شعر «گودال» و «گهواره» است از این مجموعه: «این بچه تنها کمی زود/ دستش گرفته بیل/ وگرنه دیر/ یا زود/ باید بگردد/ وگرنه زلزله باز بر میگردد/ این پا و آن پا که میکند زمین/ در خوابِ روزانه/ پهلو عوض میکنند همه/ با پاهایی/ که روی پدال/ سنگفرش/ یا همین خاکروبهها بیل میزند/ پیر و جوان ندارد/ همه میگردند/ مثل این بچه/ دنبالِ مادرشان» و اینک شعر «گهواره»: «شادی کساد شده لبخند هم/ ماتم زیاد شده آدم کم/ غم روی همه را کم کرده/ جای پای خودش را همهجا محکم کرده/ حتا در نامهای که گاهی باز میکنیم/ هوا پس است/ بس است دیگر این همه زخمی که برداشتیم/ ما که مادر نداشتیم/ زلزله بود/ که گهوارهمان را تکان میداد» امسال از علی عبدالرضایی مجموعه شعر دیگری هم با عنوان «عاشق ماشق» منتشر شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.