نگاه
زنان عرب و آرزوهايشان
جایی شنیدم که دختری تحصیلکرده در عراق درنقش یک خدمتکار در خانه یک دیپلمات عراقی مدتی مشغول بود و سرانجام پیشنهاد ازدواج داد تا بتواند در جوار آن دیپلمات به خارج رفته و در سوئد اقامت پیدا کند. از اردن هم خبری شنیدم که نشان میداد زنی درخیابانها و کافههای عمان مانند دیوانهها میچرخد و دست به دامن هر فرد ساکن غرب یا توریستی خارجی میشود تا او را با خود به خارج برده و در کشوری اروپایی ساکن کند. در لندن نیز بارها میتوان دختران عربی را دید که تحصیلشان را به اتمام رسانده ولی حاضر به بازگشت به وطنشان نیستند. خواهش آنها نیز این است که: «راهی برای من پیدا کنید تا بتوانم در اینجا بمانم.» واقعیت این است که روزبهروز آمار تحصیلکردگان عربی که دیگر نمیخواهند به کشورشان برگردند بیشتر میشود و این پدیدهای تاملبرانگیز است. روشن است که بیکاری در کشورهای عربی یکی از عواملی است که افرادی را به مهاجرت در کشورهای اروپایی و غربی تشویق میکند. در این میان البته وضعیت زنان اسفناکتر است و آنها انگیزههای بیشتری برای این مهاجرتها دارند. دشواریهای زندگی در چنين كشورهايي بهویژه برای زنان از یکسو و روی کار آمدن گروههایی
که بعد از انقلابهای عربی رخ داد یکی دیگر از عوامل تشدیدکننده این روند بوده است. حمله بنیادگرایان به حقوق و آزادیهای زنان موجب شده تا آنها قبل از هرچیز به این فکر باشند که از کشور خود گریخته و درجایی دیگر اقامت گزینند. بارها کارشناسان این نکته را گوشزد کردهاند که طبقه متوسط شهری به دنبال نوعی زندگی آزاد و مرفه است که به سبک امروزی باشد. یعنی به همان سبکی که در کشورهای اروپایی و غربی جریان دارد. آنها میخواهند در روابط اجتماعی خود محدودیت نداشته باشند و بتوانند به موسیقی دلخواه خود گوش دهند، آزادانه سفر کنند یا به تناسب علایق و گرایشهایشان به انواع و اقسام ورزشها از جمله شنا، اسبسواری و دوچرخه و ... روی آورند. یعنی همه آن چیزهایی که تقریبا در کشورهای عربی از آن محروم هستند. یک زن عراقی امروزه از طریق صفحات تلویزیون و کامپیوتر و سینما و مجلات میبیند که زنان مشابه او در غرب چگونه زندگی میکنند و در زندگی روزمرهشان از چه امتیازاتی برخوردارند. با یک مقایسه ساده او متوجه وضعیت زندگی خود و نسبت به محیط اطراف خود سرخورده ميشود. زیرا در اطراف خود چیزی جز محرومیت و فشار و رنج و تاسف نمیبیند. بسیاری از آنان
احساس میکنند با ازدواج کردن نیز هیچ مشکلی از آنها حل نخواهد شد بنابراین در آخرین مرحله به همین نتیجه میرسند که بار سفر را بسته و به خارج پناه برند. حتی کسانی که خود نمیتوانند بروند، سعی میکنند کودکان خود را طوری تربیت کنند که در نهایت آنها بتوانند به خارج مهاجرت کنند و این مساله خسارتهای سنگینی را در کشورهای عربی و خاورمیانه به وجود خواهد آورد. فرار مغزها، یکی از سادهترین و نخستین زیانهایش این است که دیگر افراد متخصص به معنای واقعی کلمه در اینگونه کشورها یافت نمیشود و برای هرگونه تخصصی باید به کارشناسان خارجی متوسل شوند. برای برخورد با این پدیده و برطرف کردن علل این مهاجرتها تاکنون راهحلهای فراوانی ارایه شده است که متاسفانه کسی به آنها توجه نشان نمیدهد. ضمنا هرگونه راهحلی باید درازمدت باشد تا طی یک پروسه طولانی بتواند روند این مهاجرت را معکوس کند.
منبع: الشرقالاوسط
جایی شنیدم که دختری تحصیلکرده در عراق درنقش یک خدمتکار در خانه یک دیپلمات عراقی مدتی مشغول بود و سرانجام پیشنهاد ازدواج داد تا بتواند در جوار آن دیپلمات به خارج رفته و در سوئد اقامت پیدا کند. از اردن هم خبری شنیدم که نشان میداد زنی درخیابانها و کافههای عمان مانند دیوانهها میچرخد و دست به دامن هر فرد ساکن غرب یا توریستی خارجی میشود تا او را با خود به خارج برده و در کشوری اروپایی ساکن کند. در لندن نیز بارها میتوان دختران عربی را دید که تحصیلشان را به اتمام رسانده ولی حاضر به بازگشت به وطنشان نیستند. خواهش آنها نیز این است که: «راهی برای من پیدا کنید تا بتوانم در اینجا بمانم.» واقعیت این است که روزبهروز آمار تحصیلکردگان عربی که دیگر نمیخواهند به کشورشان برگردند بیشتر میشود و این پدیدهای تاملبرانگیز است. روشن است که بیکاری در کشورهای عربی یکی از عواملی است که افرادی را به مهاجرت در کشورهای اروپایی و غربی تشویق میکند. در این میان البته وضعیت زنان اسفناکتر است و آنها انگیزههای بیشتری برای این مهاجرتها دارند. دشواریهای زندگی در چنين كشورهايي بهویژه برای زنان از یکسو و روی کار آمدن گروههایی
که بعد از انقلابهای عربی رخ داد یکی دیگر از عوامل تشدیدکننده این روند بوده است. حمله بنیادگرایان به حقوق و آزادیهای زنان موجب شده تا آنها قبل از هرچیز به این فکر باشند که از کشور خود گریخته و درجایی دیگر اقامت گزینند. بارها کارشناسان این نکته را گوشزد کردهاند که طبقه متوسط شهری به دنبال نوعی زندگی آزاد و مرفه است که به سبک امروزی باشد. یعنی به همان سبکی که در کشورهای اروپایی و غربی جریان دارد. آنها میخواهند در روابط اجتماعی خود محدودیت نداشته باشند و بتوانند به موسیقی دلخواه خود گوش دهند، آزادانه سفر کنند یا به تناسب علایق و گرایشهایشان به انواع و اقسام ورزشها از جمله شنا، اسبسواری و دوچرخه و ... روی آورند. یعنی همه آن چیزهایی که تقریبا در کشورهای عربی از آن محروم هستند. یک زن عراقی امروزه از طریق صفحات تلویزیون و کامپیوتر و سینما و مجلات میبیند که زنان مشابه او در غرب چگونه زندگی میکنند و در زندگی روزمرهشان از چه امتیازاتی برخوردارند. با یک مقایسه ساده او متوجه وضعیت زندگی خود و نسبت به محیط اطراف خود سرخورده ميشود. زیرا در اطراف خود چیزی جز محرومیت و فشار و رنج و تاسف نمیبیند. بسیاری از آنان
احساس میکنند با ازدواج کردن نیز هیچ مشکلی از آنها حل نخواهد شد بنابراین در آخرین مرحله به همین نتیجه میرسند که بار سفر را بسته و به خارج پناه برند. حتی کسانی که خود نمیتوانند بروند، سعی میکنند کودکان خود را طوری تربیت کنند که در نهایت آنها بتوانند به خارج مهاجرت کنند و این مساله خسارتهای سنگینی را در کشورهای عربی و خاورمیانه به وجود خواهد آورد. فرار مغزها، یکی از سادهترین و نخستین زیانهایش این است که دیگر افراد متخصص به معنای واقعی کلمه در اینگونه کشورها یافت نمیشود و برای هرگونه تخصصی باید به کارشناسان خارجی متوسل شوند. برای برخورد با این پدیده و برطرف کردن علل این مهاجرتها تاکنون راهحلهای فراوانی ارایه شده است که متاسفانه کسی به آنها توجه نشان نمیدهد. ضمنا هرگونه راهحلی باید درازمدت باشد تا طی یک پروسه طولانی بتواند روند این مهاجرت را معکوس کند.
منبع: الشرقالاوسط
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.