بازتاب
روابطعمومی انجمن واردکنندگان کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی پیرو درج گفتوگویی با رییس سندیکای کاغذ تحتعنوان «وزارت آموزش و پرورش بزرگترین واردکننده کاغذ ایران» توضیحاتی را بهمنظور شفافسازی به دفتر روزنامه ارسال کرده که عینا در پی میآید:
ابتدا باید به این نکته توجه داشت که اصولا هر وارداتی به کشور واردات مذموم و نهی شده نیست. کاغذ بهعنوان ساختار اولیه اشاعه فرهنگ در نشر کتاب، مجله، روزنامه و نشریات محسوب میشود. همچنین در صنایع بستهبندی که صنعت مادر است جزو لاینفک صادرات کالا بوده، دارای حساسیت خاصی است و باید به آن توجه ویژه داشت؛ ضمن اینکه این انجمن حمایت اکید خود را از تولیدات داخلی اعلام میدارد و در جهت ارتقای کیفیت تولیدات داخلی نظر مشاورهای خود را در اختیار تولیدکنندگان محترم قرار میدهد، لازم میداند نکات زیر را یادآوری کند.
براساس آمار و ارقام موجود، میزان مصرف کاغذ در حوزههای عمده مصرف در سالهای گذشته به قرار زیر بوده است.
کاغذ روزنامه: حدود 120 تا 150هزارتن
کاغذ چاپ و تحریر (بند و رول): حدود 230هزارتن
مقوای پشت طوسی: حدود 170هزارتن
کاغذهای کارتنسازی (کرافت و تست لاینر سفید و قهوهای): 150هزارتن
از طرفی میزان تولیدات داخلی به دلایل مختلف متاسفانه بهنحوی است که نمیتواند نیاز داخلی را از نظر کمی در درجه اول و بعضا به لحاظ کیفی تامین کند، بنابراین ضرورت دارد تا فاصله بین مصرف و تولیدات داخلی بهواسطه واردات این کالاها تامین شود.
بدیهی است واردات کاغذ در ایران طی سالهای متمادی ادامه داشته و خوشبختانه در طول این سالها نیز میزان تولید داخلی همواره افزایش مناسبی داشته است. اما نباید فراموش کرد بازرگانان زحمتکش و معتبری که در طول این سالها نیاز داخل کشور را مرتفع کردهاند مافیای کاغذ نبوده و نیستند. حال اگر بنا به دلایلی محدودیتهایی در داخل رخ داده، اتفاقات ناگواری در اقتصاد کشور پدید میآید که در همه حوزهها شاهد آن هستیم.
نباید آن را به تمام فعالان اقتصادی و زحمتکش این حوزه تعمیم داد. اما بهنظر میرسد اخیرا برخی مراکز قدرتمند مالی مانند صندوقهای سرمایهگذاری یا شرکتهای تابعه برخی از بانکها، اقدام به واردات انواع کاغذ کرده و از فرصت کمبود آن در بازار، نهایت سوءاستفاده را برده و به بیراهه رفته و وضعیت بیرویه واردات کاغذ را در داخل به وجود آوردهاند که صدالبته تولید داخل هم از آن صدمه دیده است. یکی از دلایلی که واردکنندگان حوزه کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی اقدام به تشکیل این انجمن کردهاند ساماندهی همین وضعیت نامناسب و ارایه راهکارهایی برای جلوگیری از تکرار شرایط مشابه است.
یکی از ملزومات داشتن اقتصاد آزاد و سالم، حضور همزمان کالاهای تولید داخل و وارداتی در کنار هم است که باعث ایجاد رقابت سالم و مناسب در جهت ارتقای کیفی کالاهای داخلی و تلطیف قیمت کالاهای وارداتی خواهد شد. فراموش نکنیم که کشور عزیز ما ایران سرزمینی خشک محسوب میشود، بنابراین تبدیل درختان جنگلهای این مرز و بوم به کاغذ یا سایر محصولات سلولزی، منطقی بهنظر نمیرسد و تا زمانیکه برای تولید کاغذ به سمت داشتن جنگلهای صنعتی نرفتهایم، تکیه بر تولید داخلی کاغذ نه توجیه مالی و اقتصادی داشته و نه از نظر حفظ محیطزیست عملی منطقی است.
از طرفی بالابردن تعرفههای گمرکی برای حمایت از تولیدات کاغذ داخلی نیز بهدلیل ناکافیبودن تولید داخل، عواقب منفی متعددی را به همراه خواهد داشت که برخی از آنها به قرار زیر است:
1- بالارفتن قیمت تمامشده کالا
2- مقرونبهصرفهنبودن صادرات کالاهای ایرانی بهدلیل بستهبندی گران
3- عدمایجاد انگیزه کافی برای ارتقای کیفیت کالاهای تولید داخل.
در پایان، انجمن واردکنندگان کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی پیشنهاد میکند؛ بهمنظور تعامل مثبت و سازنده در دو بخش تولید و واردات، تشکلهای متولی این امر با همدلی و همافزایی و با بررسی راهکارها و گزارشهای کارشناسی شده، در کنار یکدیگر قرار گرفته تلاش کنند تا این موضوعات را در فضای اقتصاد کلان و ملی بررسی کرده و از توصیههای مقطعی یا درونصنفی که امکان صدمه به سایر بخشها را فراهم میسازد، اجتناب کنند.
روابطعمومی انجمن واردکنندگان کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی پیرو درج گفتوگویی با رییس سندیکای کاغذ تحتعنوان «وزارت آموزش و پرورش بزرگترین واردکننده کاغذ ایران» توضیحاتی را بهمنظور شفافسازی به دفتر روزنامه ارسال کرده که عینا در پی میآید:
ابتدا باید به این نکته توجه داشت که اصولا هر وارداتی به کشور واردات مذموم و نهی شده نیست. کاغذ بهعنوان ساختار اولیه اشاعه فرهنگ در نشر کتاب، مجله، روزنامه و نشریات محسوب میشود. همچنین در صنایع بستهبندی که صنعت مادر است جزو لاینفک صادرات کالا بوده، دارای حساسیت خاصی است و باید به آن توجه ویژه داشت؛ ضمن اینکه این انجمن حمایت اکید خود را از تولیدات داخلی اعلام میدارد و در جهت ارتقای کیفیت تولیدات داخلی نظر مشاورهای خود را در اختیار تولیدکنندگان محترم قرار میدهد، لازم میداند نکات زیر را یادآوری کند.
براساس آمار و ارقام موجود، میزان مصرف کاغذ در حوزههای عمده مصرف در سالهای گذشته به قرار زیر بوده است.
کاغذ روزنامه: حدود 120 تا 150هزارتن
کاغذ چاپ و تحریر (بند و رول): حدود 230هزارتن
مقوای پشت طوسی: حدود 170هزارتن
کاغذهای کارتنسازی (کرافت و تست لاینر سفید و قهوهای): 150هزارتن
از طرفی میزان تولیدات داخلی به دلایل مختلف متاسفانه بهنحوی است که نمیتواند نیاز داخلی را از نظر کمی در درجه اول و بعضا به لحاظ کیفی تامین کند، بنابراین ضرورت دارد تا فاصله بین مصرف و تولیدات داخلی بهواسطه واردات این کالاها تامین شود.
بدیهی است واردات کاغذ در ایران طی سالهای متمادی ادامه داشته و خوشبختانه در طول این سالها نیز میزان تولید داخلی همواره افزایش مناسبی داشته است. اما نباید فراموش کرد بازرگانان زحمتکش و معتبری که در طول این سالها نیاز داخل کشور را مرتفع کردهاند مافیای کاغذ نبوده و نیستند. حال اگر بنا به دلایلی محدودیتهایی در داخل رخ داده، اتفاقات ناگواری در اقتصاد کشور پدید میآید که در همه حوزهها شاهد آن هستیم.
نباید آن را به تمام فعالان اقتصادی و زحمتکش این حوزه تعمیم داد. اما بهنظر میرسد اخیرا برخی مراکز قدرتمند مالی مانند صندوقهای سرمایهگذاری یا شرکتهای تابعه برخی از بانکها، اقدام به واردات انواع کاغذ کرده و از فرصت کمبود آن در بازار، نهایت سوءاستفاده را برده و به بیراهه رفته و وضعیت بیرویه واردات کاغذ را در داخل به وجود آوردهاند که صدالبته تولید داخل هم از آن صدمه دیده است. یکی از دلایلی که واردکنندگان حوزه کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی اقدام به تشکیل این انجمن کردهاند ساماندهی همین وضعیت نامناسب و ارایه راهکارهایی برای جلوگیری از تکرار شرایط مشابه است.
یکی از ملزومات داشتن اقتصاد آزاد و سالم، حضور همزمان کالاهای تولید داخل و وارداتی در کنار هم است که باعث ایجاد رقابت سالم و مناسب در جهت ارتقای کیفی کالاهای داخلی و تلطیف قیمت کالاهای وارداتی خواهد شد. فراموش نکنیم که کشور عزیز ما ایران سرزمینی خشک محسوب میشود، بنابراین تبدیل درختان جنگلهای این مرز و بوم به کاغذ یا سایر محصولات سلولزی، منطقی بهنظر نمیرسد و تا زمانیکه برای تولید کاغذ به سمت داشتن جنگلهای صنعتی نرفتهایم، تکیه بر تولید داخلی کاغذ نه توجیه مالی و اقتصادی داشته و نه از نظر حفظ محیطزیست عملی منطقی است.
از طرفی بالابردن تعرفههای گمرکی برای حمایت از تولیدات کاغذ داخلی نیز بهدلیل ناکافیبودن تولید داخل، عواقب منفی متعددی را به همراه خواهد داشت که برخی از آنها به قرار زیر است:
1- بالارفتن قیمت تمامشده کالا
2- مقرونبهصرفهنبودن صادرات کالاهای ایرانی بهدلیل بستهبندی گران
3- عدمایجاد انگیزه کافی برای ارتقای کیفیت کالاهای تولید داخل.
در پایان، انجمن واردکنندگان کاغذ، مقوا و فرآوردههای سلولزی پیشنهاد میکند؛ بهمنظور تعامل مثبت و سازنده در دو بخش تولید و واردات، تشکلهای متولی این امر با همدلی و همافزایی و با بررسی راهکارها و گزارشهای کارشناسی شده، در کنار یکدیگر قرار گرفته تلاش کنند تا این موضوعات را در فضای اقتصاد کلان و ملی بررسی کرده و از توصیههای مقطعی یا درونصنفی که امکان صدمه به سایر بخشها را فراهم میسازد، اجتناب کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.