خاطرات جواد مجابی در مجموعه تاریخ شفاهی
تازهترین مجموعه از تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران که اخیرا از طرف نشرثالث منتشر شده، به زندگی جواد مجابی اختصاص دارد. مجموعه تاریخ شفاهی که چندسالی است به دبیری محمدهاشم اکبریانی منتشر میشود، شامل گفتوگوهایی است با نویسندگان و شاعران و مترجمان مطرح ایران که در قالب این گفتوگوها زندگی خود را روایت میکنند و از خلال روایت زندگی خود شمایی از دورانی را که در آن زیستهاند و حوادث مهم تاریخی و ادبی و اجتماعی دوران خود را به تصویر میکشند.
جواد مجابی یکی از چهرههایی است که اکنون زندگینامهاش در این مجموعه منتشر شده است. مجابی در این گفتوگو که علی شروقی آن را انجام داده، از تولد خود و پیشینه خانوادگیاش آغاز کرده است و رسیده به دوران نوجوانی و بعد از آن دوران دانشجویی و آشنایی و ورود تدریجیاش به جامعه ادبی آن روزگار.
او در این کتاب از کودکی و دوران مدرسهاش در قزوین میگوید و اینکه چه عواملی او را به سمت نوشتن و کار ادبی سوق دادهاند و در آغاز تحت تاثیر چه کسانی بوده و بعدها به چه سمتی کشیده شده است. مجابی در دهه چهل روزنامهنگار بود و در روزنامه اطلاعات قلم میزده است. در همان دوران در کنار سرودن شعر، نثرهای طنزآمیزی را نوشت که تحت عنوان «یادداشتهای آدم پرمدعا» منتشر شد.
در تاریخ شفاهی مجابی تعریف کرده که این یادداشتها چطور شکل گرفت. پرداختن مجابی به روزنامهنگاری در کنار کار ادبی و هنری و نشست و برخاست با عدهای از مطرحترین نویسندگان و شاعران و چهرههای مطرح فرهنگی زمانهاش باعث شده که او در بسیاری از نقاط عطف فرهنگی و اجتماعی روزگار خود حاضر و ناظر باشد.
برای همین است که در خاطرات مجابی مدام پای بسیاری از نامهای آشنای فرهنگ و ادبیات معاصر به میان میآید. از شاملو و ساعدی و آلاحمد گرفته تا سپانلو و دولت آبادی و دیگرانی که مجابی با آنها حشر و نشر داشته است. جمعهای ادبی، کافهنشینیها، ژورنالیسم ادبی، فضای فرهنگی و اجتماعی در سالهای قبل و پس از انقلاب و موضوعاتی از این دست، بخش عمدهای از خاطرات مجابی را به خود اختصاص داده است. مجابی در این گفتوگو سیر تحول فکری و روحی خود را از کودکی تاکنون شرح میدهد و همچنین سیر وقایعی را که هر یک به نحوی بر زندگی و طرز تلقی او از جهان تاثیر گذاشتهاند.
مجابی از نسل شاعران و نویسندگانی است که در کنار کار ادبی به ژورنالیسم ادبی نیز به طور جدی میپرداختند و همین آنها را در متن بسیاری از اتفاقهای مهم فرهنگی و اجتماعی قرار داده است. جمعهای ادبی در سالهای اول پس از انقلاب یکی از موضوعاتی است که در این کتاب از آن سخن گفته شده و مجابی در این بخش از کتاب از بحثهایی که در این جمعها مطرح میشده و نحوه برگزاری جلسات ادبی که در خانهها برگزار میشده سخن گفته است.
تازهترین مجموعه از تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران که اخیرا از طرف نشرثالث منتشر شده، به زندگی جواد مجابی اختصاص دارد. مجموعه تاریخ شفاهی که چندسالی است به دبیری محمدهاشم اکبریانی منتشر میشود، شامل گفتوگوهایی است با نویسندگان و شاعران و مترجمان مطرح ایران که در قالب این گفتوگوها زندگی خود را روایت میکنند و از خلال روایت زندگی خود شمایی از دورانی را که در آن زیستهاند و حوادث مهم تاریخی و ادبی و اجتماعی دوران خود را به تصویر میکشند.
جواد مجابی یکی از چهرههایی است که اکنون زندگینامهاش در این مجموعه منتشر شده است. مجابی در این گفتوگو که علی شروقی آن را انجام داده، از تولد خود و پیشینه خانوادگیاش آغاز کرده است و رسیده به دوران نوجوانی و بعد از آن دوران دانشجویی و آشنایی و ورود تدریجیاش به جامعه ادبی آن روزگار.
او در این کتاب از کودکی و دوران مدرسهاش در قزوین میگوید و اینکه چه عواملی او را به سمت نوشتن و کار ادبی سوق دادهاند و در آغاز تحت تاثیر چه کسانی بوده و بعدها به چه سمتی کشیده شده است. مجابی در دهه چهل روزنامهنگار بود و در روزنامه اطلاعات قلم میزده است. در همان دوران در کنار سرودن شعر، نثرهای طنزآمیزی را نوشت که تحت عنوان «یادداشتهای آدم پرمدعا» منتشر شد.
در تاریخ شفاهی مجابی تعریف کرده که این یادداشتها چطور شکل گرفت. پرداختن مجابی به روزنامهنگاری در کنار کار ادبی و هنری و نشست و برخاست با عدهای از مطرحترین نویسندگان و شاعران و چهرههای مطرح فرهنگی زمانهاش باعث شده که او در بسیاری از نقاط عطف فرهنگی و اجتماعی روزگار خود حاضر و ناظر باشد.
برای همین است که در خاطرات مجابی مدام پای بسیاری از نامهای آشنای فرهنگ و ادبیات معاصر به میان میآید. از شاملو و ساعدی و آلاحمد گرفته تا سپانلو و دولت آبادی و دیگرانی که مجابی با آنها حشر و نشر داشته است. جمعهای ادبی، کافهنشینیها، ژورنالیسم ادبی، فضای فرهنگی و اجتماعی در سالهای قبل و پس از انقلاب و موضوعاتی از این دست، بخش عمدهای از خاطرات مجابی را به خود اختصاص داده است. مجابی در این گفتوگو سیر تحول فکری و روحی خود را از کودکی تاکنون شرح میدهد و همچنین سیر وقایعی را که هر یک به نحوی بر زندگی و طرز تلقی او از جهان تاثیر گذاشتهاند.
مجابی از نسل شاعران و نویسندگانی است که در کنار کار ادبی به ژورنالیسم ادبی نیز به طور جدی میپرداختند و همین آنها را در متن بسیاری از اتفاقهای مهم فرهنگی و اجتماعی قرار داده است. جمعهای ادبی در سالهای اول پس از انقلاب یکی از موضوعاتی است که در این کتاب از آن سخن گفته شده و مجابی در این بخش از کتاب از بحثهایی که در این جمعها مطرح میشده و نحوه برگزاری جلسات ادبی که در خانهها برگزار میشده سخن گفته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.