تازههای انتشارات روزنه
سمتی دیگر
«... یکی از آدمهای قصه گم شده است. خب، هر آدمی میتواند گم و گور شود؛ شاید خیلی هم مهم نباشد. اما این مورد بخصوص به این خاطر حساس است که او نزدیکترین دوست من بود. بنابراین شما هم مثل مادرش توقع دارید که من چیزهایی از این ماجرا بدانم. مثلا بدانم کجاست؟ و این کار را خیلی سخت میکند؛ چون برای این سوال جوابی ندارم بر فرض هم داشته باشم، بهگمانم آخر قصه جای بهتری برای جواب به این سوال باشد.» داستان «جانشین»، اولین داستان مجموعه «گاهگرازها»، اینطور آغاز میشود. «گاهگرازها»، نوشته رضا زنگیآبادی شامل هشت داستان کوتاه مستقل است که هریک از آنها در فضایی خاص اتفاق میافتد و ارتباط ساختاری مشخصی با هم ندارند. «جانشین»، «اگر کلاغها»، «گاهگرازها»، «چوپان»، «زیر سقف گور»، «قبل از تحویل سال»، «پلنگ برنز»، «نیشابور» عناوین داستانهای این مجموعهاند. مجموعهداستان «گاهگرازها»، با داستان «نیشابور» از داستانهای خواندنی این مجموعه، تمام میشود: «آخرین قصه این مجموعه مدتها نصفهنیمه مانده و من قادر به تمام کردن آن نیستم. دوستانم میگویند: خوب میشه، اولش اینجوریه بعد همه چیز روبهراه میشه. و من خیال خودم را راحت کردهام و یبوست نوشتنم را به ازدواجم ربط دادم و حالا هی زور میزنم در کنار زنم احساس خوشبختی کنم.» از رضا زنگیآبادی، تاکنون کتابهای «شکار کبک»، «سفر به سمتی دیگر» و مجموعه داستان اخیر او «یک روز مناسب برای شنای قورباغه» منتشر شده است. داستانهای رضا زنگیآبادی جدا از رگههای اقلیمی و بومی اغلب آنها، در فضاهایی متفاوت روایت میشوند. «گاهگرازها»، داستانی از این مجموعه که عنوان کتاب نیز هست، یکی از همین داستانهاست که رگههایی اقلیمی دارد و با فضا و اصطلاحات بومی روایت میشود. «بچهم فاطلو از ترس شده بید عین زرچوه، بعد به دنبال کیسه توتونش گشت. چپق که چاق کرد غیراز خودش و فاطلو هیچکس توی صفه نبود.» جدا از رگههای بومی داستانهای زنگیآبادی، داستانهای این نویسنده به دلیل نوشتن از موضوعات متفاوت با جریان غالب داستانهای قفسهای، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است.
آنجاست
«اندازه دیگری»، مجموعهداستانی است از 11داستان نسبتا کوتاه نوشته مرتضی زارعی که به تازگی از سوی انتشارات روزنه منتشر شده است. «ابر»، «بوی سوپ عمهگلی»، «رهایی»، «آنجاست»، «اینبار کسی گوشی را برمیدارد»، «سنگینی»، «نوازش»، «جابهجایی»، «متمنی است»، اندازه دیگری» و «___» داستانهای این مجموعهاند. «اسمش را بعدا انتخاب میکنم. دو سال بعد حدودا، بعد از پایانِ، بعد از دانشگاه او را دو بار دیدم. کلمهها تا آخر سطر نمیروند، برمیگردند. به اول سطر. صدای او را میشنیدم: «هنوز شعر میگی؟» هنوز؟ بله، هنوز. ولی بیشتر داستان مینویسم. میدان انقلاب. در هیاهو با هم حرف میزدیم. لاغرتر شده بود. خط سیاه موربی زیر چشمانش کشیده شده بود. در یک شرکت کار میکند، نامه، ترجمه، تلفن. ولی دیگر خسته شده، میخواهد ادبیاتنمایشی بخواند. و ما راه رفتیم و پوستر فیلمها را نگاه کردیم.» این آغاز داستان آخر مجموعه، «___» است. داستان «آنجاست» یکی دیگر از داستانهای این مجموعه است که فضایی متفاوت با دیگر داستانهای مجموعه دارد: «احساس میکنم به زودی میمیرم. و این احساس چهقدر تسکینام میدهد. گاهی که در آینه نگاه میکنم و میبینم چهرهام پیر بشوم- قرار نبود من هم پیر بشوم. البته از اینکه سیوپنج سالم شده زیاد تعجب نمیکنم... من همیشه دوست داشتهام بعضی چیزها را نگه دارم، چیزهای بیاستفادهای که معمولا آدمها آنها را میاندازند دور. چند تا سنگ، سنجاق، پیچ، خودکارِ تمامشده، دکمه، حلقه خالی چسب شیشهای و از این جور چیزها- چیزهایی که جای زیادی نمیگیرند... این چیزها مرا به یاد چیزهای دیگری میاندازند، چیزهایی که انگار فقط با داشتن این چیزها میتوانم آنها را نگه دارم و به یاد بیاورم.»
خودتان قضاوت کنید
«مثل کسی که از یادم میرود»، مجموعهداستان دیگری است که نشر روزنه در سری داستان ایرانی منتشر کرده است. این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است. «همیشه از دستها شروع میشود»، اولین داستان این مجموعه اینطور آغاز میشود: «نشست همانجا کنارش روی لبه تخت. مسکنها حسابی بیحالش کرده بودند.» داستان در درمانگاه و در انتظار پشت در اتاق دکتر ادامه پیدا میکند. و از خلال دیالوگهای دو شخصیت داستان، سارا و مرد، روابط و دغدغههاشان ترسیم میشود. داستان تا انتها با همین روند پیش میرود، با اساماسهایی از فردی ناشناس و ویزویز موبایل در جیب مرد. «اگر همینطور دستدست میکرد حتما دیرتر میرسید... سریع از خانه زد بیرون. جایی توی خستهگیر طبقه دوم و اول بود که فهمید فراموش کرده غذای ربکا را بدهد. نمیخواست برگردد. وقتی در خانه را میبست صدای گرفته سارا را از توی اتاق شنیده بود که میگفت یادش نرود بلوزش را عوض کند.» «جایی زیر سایه دنج درختهای کاج»، در فضای یک پادگان روایت میشود در دوران خدمت سربازی: «گفت هر کجا دورتر بهتر. حرف تقسیم را خودش پیش کشید بیهیچ حرفی که بخواهد علتش را بگوید، بیمقدمه گفت و بعد عکس را از جلوم قاپید.» دیگر داستانهای این مجموعه عبارتند از: «همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق میافتد...»، «همیشه تنها یکی میماند»، «ستاره سهیل»، «همیشه نبودنت»، «گلدان کوچک شمعدانیمان» و «خودتان قضاوت کنید». داستان ««خودتان قضاوت کنید» از داستانهای بلند کتاب است که به لحاظ فرمی با دیگر داستانها تفاوت دارد. این داستان در 22 تکه روایت میشود. «دست سیگار را برد سمت دیوار. جرقهها یک آن برق زدند و بعد محو شدند توی دست باد. دیوار خیس بود، تا کمرکشش خیس و نمناک بود و شکم داده بود طرف موتوری که تایرش تاب داشت و قاب پنجرهاش خرد و خاکشیر بود. دست ولکن نبود و فیلتر را میپیچاند توی پهلوی شکسته آجر... .»
«... یکی از آدمهای قصه گم شده است. خب، هر آدمی میتواند گم و گور شود؛ شاید خیلی هم مهم نباشد. اما این مورد بخصوص به این خاطر حساس است که او نزدیکترین دوست من بود. بنابراین شما هم مثل مادرش توقع دارید که من چیزهایی از این ماجرا بدانم. مثلا بدانم کجاست؟ و این کار را خیلی سخت میکند؛ چون برای این سوال جوابی ندارم بر فرض هم داشته باشم، بهگمانم آخر قصه جای بهتری برای جواب به این سوال باشد.» داستان «جانشین»، اولین داستان مجموعه «گاهگرازها»، اینطور آغاز میشود. «گاهگرازها»، نوشته رضا زنگیآبادی شامل هشت داستان کوتاه مستقل است که هریک از آنها در فضایی خاص اتفاق میافتد و ارتباط ساختاری مشخصی با هم ندارند. «جانشین»، «اگر کلاغها»، «گاهگرازها»، «چوپان»، «زیر سقف گور»، «قبل از تحویل سال»، «پلنگ برنز»، «نیشابور» عناوین داستانهای این مجموعهاند. مجموعهداستان «گاهگرازها»، با داستان «نیشابور» از داستانهای خواندنی این مجموعه، تمام میشود: «آخرین قصه این مجموعه مدتها نصفهنیمه مانده و من قادر به تمام کردن آن نیستم. دوستانم میگویند: خوب میشه، اولش اینجوریه بعد همه چیز روبهراه میشه. و من خیال خودم را راحت کردهام و یبوست نوشتنم را به ازدواجم ربط دادم و حالا هی زور میزنم در کنار زنم احساس خوشبختی کنم.» از رضا زنگیآبادی، تاکنون کتابهای «شکار کبک»، «سفر به سمتی دیگر» و مجموعه داستان اخیر او «یک روز مناسب برای شنای قورباغه» منتشر شده است. داستانهای رضا زنگیآبادی جدا از رگههای اقلیمی و بومی اغلب آنها، در فضاهایی متفاوت روایت میشوند. «گاهگرازها»، داستانی از این مجموعه که عنوان کتاب نیز هست، یکی از همین داستانهاست که رگههایی اقلیمی دارد و با فضا و اصطلاحات بومی روایت میشود. «بچهم فاطلو از ترس شده بید عین زرچوه، بعد به دنبال کیسه توتونش گشت. چپق که چاق کرد غیراز خودش و فاطلو هیچکس توی صفه نبود.» جدا از رگههای بومی داستانهای زنگیآبادی، داستانهای این نویسنده به دلیل نوشتن از موضوعات متفاوت با جریان غالب داستانهای قفسهای، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است.
آنجاست
«اندازه دیگری»، مجموعهداستانی است از 11داستان نسبتا کوتاه نوشته مرتضی زارعی که به تازگی از سوی انتشارات روزنه منتشر شده است. «ابر»، «بوی سوپ عمهگلی»، «رهایی»، «آنجاست»، «اینبار کسی گوشی را برمیدارد»، «سنگینی»، «نوازش»، «جابهجایی»، «متمنی است»، اندازه دیگری» و «___» داستانهای این مجموعهاند. «اسمش را بعدا انتخاب میکنم. دو سال بعد حدودا، بعد از پایانِ، بعد از دانشگاه او را دو بار دیدم. کلمهها تا آخر سطر نمیروند، برمیگردند. به اول سطر. صدای او را میشنیدم: «هنوز شعر میگی؟» هنوز؟ بله، هنوز. ولی بیشتر داستان مینویسم. میدان انقلاب. در هیاهو با هم حرف میزدیم. لاغرتر شده بود. خط سیاه موربی زیر چشمانش کشیده شده بود. در یک شرکت کار میکند، نامه، ترجمه، تلفن. ولی دیگر خسته شده، میخواهد ادبیاتنمایشی بخواند. و ما راه رفتیم و پوستر فیلمها را نگاه کردیم.» این آغاز داستان آخر مجموعه، «___» است. داستان «آنجاست» یکی دیگر از داستانهای این مجموعه است که فضایی متفاوت با دیگر داستانهای مجموعه دارد: «احساس میکنم به زودی میمیرم. و این احساس چهقدر تسکینام میدهد. گاهی که در آینه نگاه میکنم و میبینم چهرهام پیر بشوم- قرار نبود من هم پیر بشوم. البته از اینکه سیوپنج سالم شده زیاد تعجب نمیکنم... من همیشه دوست داشتهام بعضی چیزها را نگه دارم، چیزهای بیاستفادهای که معمولا آدمها آنها را میاندازند دور. چند تا سنگ، سنجاق، پیچ، خودکارِ تمامشده، دکمه، حلقه خالی چسب شیشهای و از این جور چیزها- چیزهایی که جای زیادی نمیگیرند... این چیزها مرا به یاد چیزهای دیگری میاندازند، چیزهایی که انگار فقط با داشتن این چیزها میتوانم آنها را نگه دارم و به یاد بیاورم.»
خودتان قضاوت کنید
«مثل کسی که از یادم میرود»، مجموعهداستان دیگری است که نشر روزنه در سری داستان ایرانی منتشر کرده است. این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است. «همیشه از دستها شروع میشود»، اولین داستان این مجموعه اینطور آغاز میشود: «نشست همانجا کنارش روی لبه تخت. مسکنها حسابی بیحالش کرده بودند.» داستان در درمانگاه و در انتظار پشت در اتاق دکتر ادامه پیدا میکند. و از خلال دیالوگهای دو شخصیت داستان، سارا و مرد، روابط و دغدغههاشان ترسیم میشود. داستان تا انتها با همین روند پیش میرود، با اساماسهایی از فردی ناشناس و ویزویز موبایل در جیب مرد. «اگر همینطور دستدست میکرد حتما دیرتر میرسید... سریع از خانه زد بیرون. جایی توی خستهگیر طبقه دوم و اول بود که فهمید فراموش کرده غذای ربکا را بدهد. نمیخواست برگردد. وقتی در خانه را میبست صدای گرفته سارا را از توی اتاق شنیده بود که میگفت یادش نرود بلوزش را عوض کند.» «جایی زیر سایه دنج درختهای کاج»، در فضای یک پادگان روایت میشود در دوران خدمت سربازی: «گفت هر کجا دورتر بهتر. حرف تقسیم را خودش پیش کشید بیهیچ حرفی که بخواهد علتش را بگوید، بیمقدمه گفت و بعد عکس را از جلوم قاپید.» دیگر داستانهای این مجموعه عبارتند از: «همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق میافتد...»، «همیشه تنها یکی میماند»، «ستاره سهیل»، «همیشه نبودنت»، «گلدان کوچک شمعدانیمان» و «خودتان قضاوت کنید». داستان ««خودتان قضاوت کنید» از داستانهای بلند کتاب است که به لحاظ فرمی با دیگر داستانها تفاوت دارد. این داستان در 22 تکه روایت میشود. «دست سیگار را برد سمت دیوار. جرقهها یک آن برق زدند و بعد محو شدند توی دست باد. دیوار خیس بود، تا کمرکشش خیس و نمناک بود و شکم داده بود طرف موتوری که تایرش تاب داشت و قاب پنجرهاش خرد و خاکشیر بود. دست ولکن نبود و فیلتر را میپیچاند توی پهلوی شکسته آجر... .»
سمتی دیگر
«... یکی از آدمهای قصه گم شده است. خب، هر آدمی میتواند گم و گور شود؛ شاید خیلی هم مهم نباشد. اما این مورد بخصوص به این خاطر حساس است که او نزدیکترین دوست من بود. بنابراین شما هم مثل مادرش توقع دارید که من چیزهایی از این ماجرا بدانم. مثلا بدانم کجاست؟ و این کار را خیلی سخت میکند؛ چون برای این سوال جوابی ندارم بر فرض هم داشته باشم، بهگمانم آخر قصه جای بهتری برای جواب به این سوال باشد.» داستان «جانشین»، اولین داستان مجموعه «گاهگرازها»، اینطور آغاز میشود. «گاهگرازها»، نوشته رضا زنگیآبادی شامل هشت داستان کوتاه مستقل است که هریک از آنها در فضایی خاص اتفاق میافتد و ارتباط ساختاری مشخصی با هم ندارند. «جانشین»، «اگر کلاغها»، «گاهگرازها»، «چوپان»، «زیر سقف گور»، «قبل از تحویل سال»، «پلنگ برنز»، «نیشابور» عناوین داستانهای این مجموعهاند. مجموعهداستان «گاهگرازها»، با داستان «نیشابور» از داستانهای خواندنی این مجموعه، تمام میشود: «آخرین قصه این مجموعه مدتها نصفهنیمه مانده و من قادر به تمام کردن آن نیستم. دوستانم میگویند: خوب میشه، اولش اینجوریه بعد همه چیز روبهراه میشه. و من خیال خودم را راحت کردهام و یبوست نوشتنم را به ازدواجم ربط دادم و حالا هی زور میزنم در کنار زنم احساس خوشبختی کنم.» از رضا زنگیآبادی، تاکنون کتابهای «شکار کبک»، «سفر به سمتی دیگر» و مجموعه داستان اخیر او «یک روز مناسب برای شنای قورباغه» منتشر شده است. داستانهای رضا زنگیآبادی جدا از رگههای اقلیمی و بومی اغلب آنها، در فضاهایی متفاوت روایت میشوند. «گاهگرازها»، داستانی از این مجموعه که عنوان کتاب نیز هست، یکی از همین داستانهاست که رگههایی اقلیمی دارد و با فضا و اصطلاحات بومی روایت میشود. «بچهم فاطلو از ترس شده بید عین زرچوه، بعد به دنبال کیسه توتونش گشت. چپق که چاق کرد غیراز خودش و فاطلو هیچکس توی صفه نبود.» جدا از رگههای بومی داستانهای زنگیآبادی، داستانهای این نویسنده به دلیل نوشتن از موضوعات متفاوت با جریان غالب داستانهای قفسهای، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است.
آنجاست
«اندازه دیگری»، مجموعهداستانی است از 11داستان نسبتا کوتاه نوشته مرتضی زارعی که به تازگی از سوی انتشارات روزنه منتشر شده است. «ابر»، «بوی سوپ عمهگلی»، «رهایی»، «آنجاست»، «اینبار کسی گوشی را برمیدارد»، «سنگینی»، «نوازش»، «جابهجایی»، «متمنی است»، اندازه دیگری» و «___» داستانهای این مجموعهاند. «اسمش را بعدا انتخاب میکنم. دو سال بعد حدودا، بعد از پایانِ، بعد از دانشگاه او را دو بار دیدم. کلمهها تا آخر سطر نمیروند، برمیگردند. به اول سطر. صدای او را میشنیدم: «هنوز شعر میگی؟» هنوز؟ بله، هنوز. ولی بیشتر داستان مینویسم. میدان انقلاب. در هیاهو با هم حرف میزدیم. لاغرتر شده بود. خط سیاه موربی زیر چشمانش کشیده شده بود. در یک شرکت کار میکند، نامه، ترجمه، تلفن. ولی دیگر خسته شده، میخواهد ادبیاتنمایشی بخواند. و ما راه رفتیم و پوستر فیلمها را نگاه کردیم.» این آغاز داستان آخر مجموعه، «___» است. داستان «آنجاست» یکی دیگر از داستانهای این مجموعه است که فضایی متفاوت با دیگر داستانهای مجموعه دارد: «احساس میکنم به زودی میمیرم. و این احساس چهقدر تسکینام میدهد. گاهی که در آینه نگاه میکنم و میبینم چهرهام پیر بشوم- قرار نبود من هم پیر بشوم. البته از اینکه سیوپنج سالم شده زیاد تعجب نمیکنم... من همیشه دوست داشتهام بعضی چیزها را نگه دارم، چیزهای بیاستفادهای که معمولا آدمها آنها را میاندازند دور. چند تا سنگ، سنجاق، پیچ، خودکارِ تمامشده، دکمه، حلقه خالی چسب شیشهای و از این جور چیزها- چیزهایی که جای زیادی نمیگیرند... این چیزها مرا به یاد چیزهای دیگری میاندازند، چیزهایی که انگار فقط با داشتن این چیزها میتوانم آنها را نگه دارم و به یاد بیاورم.»
خودتان قضاوت کنید
«مثل کسی که از یادم میرود»، مجموعهداستان دیگری است که نشر روزنه در سری داستان ایرانی منتشر کرده است. این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است. «همیشه از دستها شروع میشود»، اولین داستان این مجموعه اینطور آغاز میشود: «نشست همانجا کنارش روی لبه تخت. مسکنها حسابی بیحالش کرده بودند.» داستان در درمانگاه و در انتظار پشت در اتاق دکتر ادامه پیدا میکند. و از خلال دیالوگهای دو شخصیت داستان، سارا و مرد، روابط و دغدغههاشان ترسیم میشود. داستان تا انتها با همین روند پیش میرود، با اساماسهایی از فردی ناشناس و ویزویز موبایل در جیب مرد. «اگر همینطور دستدست میکرد حتما دیرتر میرسید... سریع از خانه زد بیرون. جایی توی خستهگیر طبقه دوم و اول بود که فهمید فراموش کرده غذای ربکا را بدهد. نمیخواست برگردد. وقتی در خانه را میبست صدای گرفته سارا را از توی اتاق شنیده بود که میگفت یادش نرود بلوزش را عوض کند.» «جایی زیر سایه دنج درختهای کاج»، در فضای یک پادگان روایت میشود در دوران خدمت سربازی: «گفت هر کجا دورتر بهتر. حرف تقسیم را خودش پیش کشید بیهیچ حرفی که بخواهد علتش را بگوید، بیمقدمه گفت و بعد عکس را از جلوم قاپید.» دیگر داستانهای این مجموعه عبارتند از: «همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق میافتد...»، «همیشه تنها یکی میماند»، «ستاره سهیل»، «همیشه نبودنت»، «گلدان کوچک شمعدانیمان» و «خودتان قضاوت کنید». داستان ««خودتان قضاوت کنید» از داستانهای بلند کتاب است که به لحاظ فرمی با دیگر داستانها تفاوت دارد. این داستان در 22 تکه روایت میشود. «دست سیگار را برد سمت دیوار. جرقهها یک آن برق زدند و بعد محو شدند توی دست باد. دیوار خیس بود، تا کمرکشش خیس و نمناک بود و شکم داده بود طرف موتوری که تایرش تاب داشت و قاب پنجرهاش خرد و خاکشیر بود. دست ولکن نبود و فیلتر را میپیچاند توی پهلوی شکسته آجر... .»
«... یکی از آدمهای قصه گم شده است. خب، هر آدمی میتواند گم و گور شود؛ شاید خیلی هم مهم نباشد. اما این مورد بخصوص به این خاطر حساس است که او نزدیکترین دوست من بود. بنابراین شما هم مثل مادرش توقع دارید که من چیزهایی از این ماجرا بدانم. مثلا بدانم کجاست؟ و این کار را خیلی سخت میکند؛ چون برای این سوال جوابی ندارم بر فرض هم داشته باشم، بهگمانم آخر قصه جای بهتری برای جواب به این سوال باشد.» داستان «جانشین»، اولین داستان مجموعه «گاهگرازها»، اینطور آغاز میشود. «گاهگرازها»، نوشته رضا زنگیآبادی شامل هشت داستان کوتاه مستقل است که هریک از آنها در فضایی خاص اتفاق میافتد و ارتباط ساختاری مشخصی با هم ندارند. «جانشین»، «اگر کلاغها»، «گاهگرازها»، «چوپان»، «زیر سقف گور»، «قبل از تحویل سال»، «پلنگ برنز»، «نیشابور» عناوین داستانهای این مجموعهاند. مجموعهداستان «گاهگرازها»، با داستان «نیشابور» از داستانهای خواندنی این مجموعه، تمام میشود: «آخرین قصه این مجموعه مدتها نصفهنیمه مانده و من قادر به تمام کردن آن نیستم. دوستانم میگویند: خوب میشه، اولش اینجوریه بعد همه چیز روبهراه میشه. و من خیال خودم را راحت کردهام و یبوست نوشتنم را به ازدواجم ربط دادم و حالا هی زور میزنم در کنار زنم احساس خوشبختی کنم.» از رضا زنگیآبادی، تاکنون کتابهای «شکار کبک»، «سفر به سمتی دیگر» و مجموعه داستان اخیر او «یک روز مناسب برای شنای قورباغه» منتشر شده است. داستانهای رضا زنگیآبادی جدا از رگههای اقلیمی و بومی اغلب آنها، در فضاهایی متفاوت روایت میشوند. «گاهگرازها»، داستانی از این مجموعه که عنوان کتاب نیز هست، یکی از همین داستانهاست که رگههایی اقلیمی دارد و با فضا و اصطلاحات بومی روایت میشود. «بچهم فاطلو از ترس شده بید عین زرچوه، بعد به دنبال کیسه توتونش گشت. چپق که چاق کرد غیراز خودش و فاطلو هیچکس توی صفه نبود.» جدا از رگههای بومی داستانهای زنگیآبادی، داستانهای این نویسنده به دلیل نوشتن از موضوعات متفاوت با جریان غالب داستانهای قفسهای، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است.
آنجاست
«اندازه دیگری»، مجموعهداستانی است از 11داستان نسبتا کوتاه نوشته مرتضی زارعی که به تازگی از سوی انتشارات روزنه منتشر شده است. «ابر»، «بوی سوپ عمهگلی»، «رهایی»، «آنجاست»، «اینبار کسی گوشی را برمیدارد»، «سنگینی»، «نوازش»، «جابهجایی»، «متمنی است»، اندازه دیگری» و «___» داستانهای این مجموعهاند. «اسمش را بعدا انتخاب میکنم. دو سال بعد حدودا، بعد از پایانِ، بعد از دانشگاه او را دو بار دیدم. کلمهها تا آخر سطر نمیروند، برمیگردند. به اول سطر. صدای او را میشنیدم: «هنوز شعر میگی؟» هنوز؟ بله، هنوز. ولی بیشتر داستان مینویسم. میدان انقلاب. در هیاهو با هم حرف میزدیم. لاغرتر شده بود. خط سیاه موربی زیر چشمانش کشیده شده بود. در یک شرکت کار میکند، نامه، ترجمه، تلفن. ولی دیگر خسته شده، میخواهد ادبیاتنمایشی بخواند. و ما راه رفتیم و پوستر فیلمها را نگاه کردیم.» این آغاز داستان آخر مجموعه، «___» است. داستان «آنجاست» یکی دیگر از داستانهای این مجموعه است که فضایی متفاوت با دیگر داستانهای مجموعه دارد: «احساس میکنم به زودی میمیرم. و این احساس چهقدر تسکینام میدهد. گاهی که در آینه نگاه میکنم و میبینم چهرهام پیر بشوم- قرار نبود من هم پیر بشوم. البته از اینکه سیوپنج سالم شده زیاد تعجب نمیکنم... من همیشه دوست داشتهام بعضی چیزها را نگه دارم، چیزهای بیاستفادهای که معمولا آدمها آنها را میاندازند دور. چند تا سنگ، سنجاق، پیچ، خودکارِ تمامشده، دکمه، حلقه خالی چسب شیشهای و از این جور چیزها- چیزهایی که جای زیادی نمیگیرند... این چیزها مرا به یاد چیزهای دیگری میاندازند، چیزهایی که انگار فقط با داشتن این چیزها میتوانم آنها را نگه دارم و به یاد بیاورم.»
خودتان قضاوت کنید
«مثل کسی که از یادم میرود»، مجموعهداستان دیگری است که نشر روزنه در سری داستان ایرانی منتشر کرده است. این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است. «همیشه از دستها شروع میشود»، اولین داستان این مجموعه اینطور آغاز میشود: «نشست همانجا کنارش روی لبه تخت. مسکنها حسابی بیحالش کرده بودند.» داستان در درمانگاه و در انتظار پشت در اتاق دکتر ادامه پیدا میکند. و از خلال دیالوگهای دو شخصیت داستان، سارا و مرد، روابط و دغدغههاشان ترسیم میشود. داستان تا انتها با همین روند پیش میرود، با اساماسهایی از فردی ناشناس و ویزویز موبایل در جیب مرد. «اگر همینطور دستدست میکرد حتما دیرتر میرسید... سریع از خانه زد بیرون. جایی توی خستهگیر طبقه دوم و اول بود که فهمید فراموش کرده غذای ربکا را بدهد. نمیخواست برگردد. وقتی در خانه را میبست صدای گرفته سارا را از توی اتاق شنیده بود که میگفت یادش نرود بلوزش را عوض کند.» «جایی زیر سایه دنج درختهای کاج»، در فضای یک پادگان روایت میشود در دوران خدمت سربازی: «گفت هر کجا دورتر بهتر. حرف تقسیم را خودش پیش کشید بیهیچ حرفی که بخواهد علتش را بگوید، بیمقدمه گفت و بعد عکس را از جلوم قاپید.» دیگر داستانهای این مجموعه عبارتند از: «همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق میافتد...»، «همیشه تنها یکی میماند»، «ستاره سهیل»، «همیشه نبودنت»، «گلدان کوچک شمعدانیمان» و «خودتان قضاوت کنید». داستان ««خودتان قضاوت کنید» از داستانهای بلند کتاب است که به لحاظ فرمی با دیگر داستانها تفاوت دارد. این داستان در 22 تکه روایت میشود. «دست سیگار را برد سمت دیوار. جرقهها یک آن برق زدند و بعد محو شدند توی دست باد. دیوار خیس بود، تا کمرکشش خیس و نمناک بود و شکم داده بود طرف موتوری که تایرش تاب داشت و قاب پنجرهاش خرد و خاکشیر بود. دست ولکن نبود و فیلتر را میپیچاند توی پهلوی شکسته آجر... .»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.