آینه
ایران
سرمقاله: «ارمغان مسافران وین»؛ محمد نوری
دفتر هفتروزه مذاکره هستهای وین به پایان آمد. مذاکرات وین آغازی پرهیجان اما پایانی ملایم و آرام داشت. اجلاس وین به مسابقه شورانگیزی شباهت یافته بود که جهانی به تماشای آن نشسته بود. اما فرجام این مسابقه پرهیجان یک نتیجه تساوی بود که گرچه تماشاگران را راضی نساخت اما همه تیمهای شرکتکننده از این نتیجه اظهار رضایت کردند... برخی قرائن نشان از این دارد که یک جریان در تلاش است تا در پایان مذاکره وین خود را پیروز میدان وانمود کند... جریان تندرو در فردای وین تلاش خواهد کرد تا با این تصویر وارونه دوباره توجه بخشی از افراد ساده اندیش را به سیاستهای هشتسال گذشته جلب کند و مدعی آن شود که در آستین خویش راهحلهایی برای پرونده هستهای دارد. اما تندروها در این عملیات تبلیغاتی خویش با یک مانع غیرقابل عبور مواجه هستند، اینکه ظرف 16ماه همه حقایق مربوط به عواقب خسارتبار اندیشه تندروها در سیاست خارجی برای افکارعمومی ایران عیان شد و در همان حال شهروندان ایرانی دریافتند که میتوان با همه قدرتهایی که هشتسال در جبهه تحریم ایران بودند، با زبان منطق و عقلانیت مذاکره و همکاری کرد و بهجای تلاش بیحاصل برای زوال و شکست حریف، بهبازی برد-برد دست زد که شکست و ناکامی به آن راهی ندارد و این شاید مهمترین آموزه هفتروز مذاکره در وین باشد.
اعتماد
سرمقاله: ««تمدید»، شکست نیست»؛ جاوید قرباناوغلی
ماراتن فشرده و سنگین وین ١٠ پس از یکهفته مذاکرات نفسگیر بدون دستیابی به توافقی جامع پیشبینی شده در برنامه اقدام مشترک ژنو به پایان رسید... کاملا قابل پیشبینی است که این رویداد مخالفان توافق را بیش از آنچه تصور شود، خوشحال و ذوقزده کرده باشد؛ کشورها و گروههایی که تا آخرین ثانیههای مذاکرات «نگرانی و دلواپسی» خود را از توافق احتمالی بین ایران و ١+٥ پنهان نکرده و برای عدمدستیابی به آن از هیچ کوششی فروگذار نکردند. با این وجود این رویداد، اهل فن و کسانی که با الفبای سیاست و روابط بینالملل آشنایند را چندان شگفتزده نکرد... اشتباه بزرگی است که توافق برای تمدید، شکست مذاکرات ارزیابی شود. حصول توافق و حلوفصل پرونده هستهای کشورمان که در مسیر پرفراز و نشیب خود فرصتهای طلایی بسیاری را در هشتسال گذشته از دست داد، خواست و نیازی دوطرفه است.
کیهان
سرمقاله: «از ژنو آرزو تا وین واقعیت»؛ محمد ایمانی
سوم آذر93 فرا رسید. وین یک هفته شلوغ بود. این آخری آنقدر شلوغی و ازدحام در گرفت که حتی خانم اشتون- اسباب محرمیت و حلیت مذاکرات! - از ملاقات دکترظریف با جان کری جاماند. احساس دوگانهای در این میان وجود دارد؛ حس نخست نگاهی تاثرآمیز است به سختی کار آقایظریف و دستدادن او با دست نماینده رژیمی که آلوده به خون دههامیلیون انسان بیگناه در چهار گوشه منطقه است... حس دوم، آن است که آیا طرف آمریکایی با همین کارنامه خباثت یکسال اخیر، سزاواری و شایستگیاش را داشت که طرف ملاقات وزیرخارجه ما قرار بگیرد و درعینحال همان ادبیات خصمانه را تکرار کند؟ ... اینکه در مذاکرات باید تحریمها لغو شود، حداقل توقع از مذاکرات است. بنابراین جای شگفتی است که موضوع لغو تحریمها در مذاکرات بلاتکلیف بماند و آمریکا و اقمارش اصرار داشته باشند این موضوع را مسکوت بگذارند یا به آینده موهوم حوالت دهند و در عین حال گفته شود در کلیات توافق حاصل شده و جزییات مانده است!! ... ایدهآل آمریکا و غرب از مذاکرات 1- بازسازی حیثیت و اعتبار ابرقدرتی به هزیمتکشیده در طول 15سال گذشته 2- کوچکسازی و تقطیع و لاغرسازی تدریجی برنامه هستهای ایران 3- اثرگذاری روانی بر محیط سیاسی داخلی ایران و اخذ نتایج مطلوب در مقاطعی نظیر انتخابات و... است.
وطن امروز
سرمقاله: «پس صحنه وین»؛ مهدی محمدی
مذاکرات هستهای ایران و 1+5 تقریبا بدون نتیجه پایان یافت... یکطرف مذاکرهکننده قابل احترام، طرفی است که رفتاری منظم دارد اما وقتی یکطرف کاملا زیگزاگی عمل میکند و ابایی ندارد از اینکه امروز حرفی بزند و فردا خلاف آن را بگوید، نمیتوان آن را یکطرف مذاکرهکننده قابل اعتماد و منطقی دانست. رفتار آمریکا از مذاکرات مسقط به این سو دقیقا به این شکل بوده... ایران با یک آمریکا مذاکره نمیکند، چند آمریکا در مقابل ایران وجود دارند که ظاهرا هیچکدام از آنها برخلاف آنچه ادعا میکنند یک اراده سیاسی واقعی برای تفاهم با ایران ندارند. ثالثا، آنچه آمریکا از ایران میخواهد بسیار گزاف است و آنچه ارایه میدهد دقیقا مساوی هیچ... اکنون زمان آن است که همه آنها که دستی بر این آتش دارند با ملت ایران صریح و صادق باشند. باید به تفصیل به ملت گفت که آمریکا قصد تحمیل چه تحقیر تاریخی را به ایران دارد. اگر با مردم درست سخن گفته شود، رفتار درست ملی بهسرعت شکل خواهد گرفت. دولت در این زمینه بیش و پیش از همه مسوولیت دارد.
سرمقاله: «ارمغان مسافران وین»؛ محمد نوری
دفتر هفتروزه مذاکره هستهای وین به پایان آمد. مذاکرات وین آغازی پرهیجان اما پایانی ملایم و آرام داشت. اجلاس وین به مسابقه شورانگیزی شباهت یافته بود که جهانی به تماشای آن نشسته بود. اما فرجام این مسابقه پرهیجان یک نتیجه تساوی بود که گرچه تماشاگران را راضی نساخت اما همه تیمهای شرکتکننده از این نتیجه اظهار رضایت کردند... برخی قرائن نشان از این دارد که یک جریان در تلاش است تا در پایان مذاکره وین خود را پیروز میدان وانمود کند... جریان تندرو در فردای وین تلاش خواهد کرد تا با این تصویر وارونه دوباره توجه بخشی از افراد ساده اندیش را به سیاستهای هشتسال گذشته جلب کند و مدعی آن شود که در آستین خویش راهحلهایی برای پرونده هستهای دارد. اما تندروها در این عملیات تبلیغاتی خویش با یک مانع غیرقابل عبور مواجه هستند، اینکه ظرف 16ماه همه حقایق مربوط به عواقب خسارتبار اندیشه تندروها در سیاست خارجی برای افکارعمومی ایران عیان شد و در همان حال شهروندان ایرانی دریافتند که میتوان با همه قدرتهایی که هشتسال در جبهه تحریم ایران بودند، با زبان منطق و عقلانیت مذاکره و همکاری کرد و بهجای تلاش بیحاصل برای زوال و شکست حریف، بهبازی برد-برد دست زد که شکست و ناکامی به آن راهی ندارد و این شاید مهمترین آموزه هفتروز مذاکره در وین باشد.
اعتماد
سرمقاله: ««تمدید»، شکست نیست»؛ جاوید قرباناوغلی
ماراتن فشرده و سنگین وین ١٠ پس از یکهفته مذاکرات نفسگیر بدون دستیابی به توافقی جامع پیشبینی شده در برنامه اقدام مشترک ژنو به پایان رسید... کاملا قابل پیشبینی است که این رویداد مخالفان توافق را بیش از آنچه تصور شود، خوشحال و ذوقزده کرده باشد؛ کشورها و گروههایی که تا آخرین ثانیههای مذاکرات «نگرانی و دلواپسی» خود را از توافق احتمالی بین ایران و ١+٥ پنهان نکرده و برای عدمدستیابی به آن از هیچ کوششی فروگذار نکردند. با این وجود این رویداد، اهل فن و کسانی که با الفبای سیاست و روابط بینالملل آشنایند را چندان شگفتزده نکرد... اشتباه بزرگی است که توافق برای تمدید، شکست مذاکرات ارزیابی شود. حصول توافق و حلوفصل پرونده هستهای کشورمان که در مسیر پرفراز و نشیب خود فرصتهای طلایی بسیاری را در هشتسال گذشته از دست داد، خواست و نیازی دوطرفه است.
کیهان
سرمقاله: «از ژنو آرزو تا وین واقعیت»؛ محمد ایمانی
سوم آذر93 فرا رسید. وین یک هفته شلوغ بود. این آخری آنقدر شلوغی و ازدحام در گرفت که حتی خانم اشتون- اسباب محرمیت و حلیت مذاکرات! - از ملاقات دکترظریف با جان کری جاماند. احساس دوگانهای در این میان وجود دارد؛ حس نخست نگاهی تاثرآمیز است به سختی کار آقایظریف و دستدادن او با دست نماینده رژیمی که آلوده به خون دههامیلیون انسان بیگناه در چهار گوشه منطقه است... حس دوم، آن است که آیا طرف آمریکایی با همین کارنامه خباثت یکسال اخیر، سزاواری و شایستگیاش را داشت که طرف ملاقات وزیرخارجه ما قرار بگیرد و درعینحال همان ادبیات خصمانه را تکرار کند؟ ... اینکه در مذاکرات باید تحریمها لغو شود، حداقل توقع از مذاکرات است. بنابراین جای شگفتی است که موضوع لغو تحریمها در مذاکرات بلاتکلیف بماند و آمریکا و اقمارش اصرار داشته باشند این موضوع را مسکوت بگذارند یا به آینده موهوم حوالت دهند و در عین حال گفته شود در کلیات توافق حاصل شده و جزییات مانده است!! ... ایدهآل آمریکا و غرب از مذاکرات 1- بازسازی حیثیت و اعتبار ابرقدرتی به هزیمتکشیده در طول 15سال گذشته 2- کوچکسازی و تقطیع و لاغرسازی تدریجی برنامه هستهای ایران 3- اثرگذاری روانی بر محیط سیاسی داخلی ایران و اخذ نتایج مطلوب در مقاطعی نظیر انتخابات و... است.
وطن امروز
سرمقاله: «پس صحنه وین»؛ مهدی محمدی
مذاکرات هستهای ایران و 1+5 تقریبا بدون نتیجه پایان یافت... یکطرف مذاکرهکننده قابل احترام، طرفی است که رفتاری منظم دارد اما وقتی یکطرف کاملا زیگزاگی عمل میکند و ابایی ندارد از اینکه امروز حرفی بزند و فردا خلاف آن را بگوید، نمیتوان آن را یکطرف مذاکرهکننده قابل اعتماد و منطقی دانست. رفتار آمریکا از مذاکرات مسقط به این سو دقیقا به این شکل بوده... ایران با یک آمریکا مذاکره نمیکند، چند آمریکا در مقابل ایران وجود دارند که ظاهرا هیچکدام از آنها برخلاف آنچه ادعا میکنند یک اراده سیاسی واقعی برای تفاهم با ایران ندارند. ثالثا، آنچه آمریکا از ایران میخواهد بسیار گزاف است و آنچه ارایه میدهد دقیقا مساوی هیچ... اکنون زمان آن است که همه آنها که دستی بر این آتش دارند با ملت ایران صریح و صادق باشند. باید به تفصیل به ملت گفت که آمریکا قصد تحمیل چه تحقیر تاریخی را به ایران دارد. اگر با مردم درست سخن گفته شود، رفتار درست ملی بهسرعت شکل خواهد گرفت. دولت در این زمینه بیش و پیش از همه مسوولیت دارد.
ایران
سرمقاله: «ارمغان مسافران وین»؛ محمد نوری
دفتر هفتروزه مذاکره هستهای وین به پایان آمد. مذاکرات وین آغازی پرهیجان اما پایانی ملایم و آرام داشت. اجلاس وین به مسابقه شورانگیزی شباهت یافته بود که جهانی به تماشای آن نشسته بود. اما فرجام این مسابقه پرهیجان یک نتیجه تساوی بود که گرچه تماشاگران را راضی نساخت اما همه تیمهای شرکتکننده از این نتیجه اظهار رضایت کردند... برخی قرائن نشان از این دارد که یک جریان در تلاش است تا در پایان مذاکره وین خود را پیروز میدان وانمود کند... جریان تندرو در فردای وین تلاش خواهد کرد تا با این تصویر وارونه دوباره توجه بخشی از افراد ساده اندیش را به سیاستهای هشتسال گذشته جلب کند و مدعی آن شود که در آستین خویش راهحلهایی برای پرونده هستهای دارد. اما تندروها در این عملیات تبلیغاتی خویش با یک مانع غیرقابل عبور مواجه هستند، اینکه ظرف 16ماه همه حقایق مربوط به عواقب خسارتبار اندیشه تندروها در سیاست خارجی برای افکارعمومی ایران عیان شد و در همان حال شهروندان ایرانی دریافتند که میتوان با همه قدرتهایی که هشتسال در جبهه تحریم ایران بودند، با زبان منطق و عقلانیت مذاکره و همکاری کرد و بهجای تلاش بیحاصل برای زوال و شکست حریف، بهبازی برد-برد دست زد که شکست و ناکامی به آن راهی ندارد و این شاید مهمترین آموزه هفتروز مذاکره در وین باشد.
اعتماد
سرمقاله: ««تمدید»، شکست نیست»؛ جاوید قرباناوغلی
ماراتن فشرده و سنگین وین ١٠ پس از یکهفته مذاکرات نفسگیر بدون دستیابی به توافقی جامع پیشبینی شده در برنامه اقدام مشترک ژنو به پایان رسید... کاملا قابل پیشبینی است که این رویداد مخالفان توافق را بیش از آنچه تصور شود، خوشحال و ذوقزده کرده باشد؛ کشورها و گروههایی که تا آخرین ثانیههای مذاکرات «نگرانی و دلواپسی» خود را از توافق احتمالی بین ایران و ١+٥ پنهان نکرده و برای عدمدستیابی به آن از هیچ کوششی فروگذار نکردند. با این وجود این رویداد، اهل فن و کسانی که با الفبای سیاست و روابط بینالملل آشنایند را چندان شگفتزده نکرد... اشتباه بزرگی است که توافق برای تمدید، شکست مذاکرات ارزیابی شود. حصول توافق و حلوفصل پرونده هستهای کشورمان که در مسیر پرفراز و نشیب خود فرصتهای طلایی بسیاری را در هشتسال گذشته از دست داد، خواست و نیازی دوطرفه است.
کیهان
سرمقاله: «از ژنو آرزو تا وین واقعیت»؛ محمد ایمانی
سوم آذر93 فرا رسید. وین یک هفته شلوغ بود. این آخری آنقدر شلوغی و ازدحام در گرفت که حتی خانم اشتون- اسباب محرمیت و حلیت مذاکرات! - از ملاقات دکترظریف با جان کری جاماند. احساس دوگانهای در این میان وجود دارد؛ حس نخست نگاهی تاثرآمیز است به سختی کار آقایظریف و دستدادن او با دست نماینده رژیمی که آلوده به خون دههامیلیون انسان بیگناه در چهار گوشه منطقه است... حس دوم، آن است که آیا طرف آمریکایی با همین کارنامه خباثت یکسال اخیر، سزاواری و شایستگیاش را داشت که طرف ملاقات وزیرخارجه ما قرار بگیرد و درعینحال همان ادبیات خصمانه را تکرار کند؟ ... اینکه در مذاکرات باید تحریمها لغو شود، حداقل توقع از مذاکرات است. بنابراین جای شگفتی است که موضوع لغو تحریمها در مذاکرات بلاتکلیف بماند و آمریکا و اقمارش اصرار داشته باشند این موضوع را مسکوت بگذارند یا به آینده موهوم حوالت دهند و در عین حال گفته شود در کلیات توافق حاصل شده و جزییات مانده است!! ... ایدهآل آمریکا و غرب از مذاکرات 1- بازسازی حیثیت و اعتبار ابرقدرتی به هزیمتکشیده در طول 15سال گذشته 2- کوچکسازی و تقطیع و لاغرسازی تدریجی برنامه هستهای ایران 3- اثرگذاری روانی بر محیط سیاسی داخلی ایران و اخذ نتایج مطلوب در مقاطعی نظیر انتخابات و... است.
وطن امروز
سرمقاله: «پس صحنه وین»؛ مهدی محمدی
مذاکرات هستهای ایران و 1+5 تقریبا بدون نتیجه پایان یافت... یکطرف مذاکرهکننده قابل احترام، طرفی است که رفتاری منظم دارد اما وقتی یکطرف کاملا زیگزاگی عمل میکند و ابایی ندارد از اینکه امروز حرفی بزند و فردا خلاف آن را بگوید، نمیتوان آن را یکطرف مذاکرهکننده قابل اعتماد و منطقی دانست. رفتار آمریکا از مذاکرات مسقط به این سو دقیقا به این شکل بوده... ایران با یک آمریکا مذاکره نمیکند، چند آمریکا در مقابل ایران وجود دارند که ظاهرا هیچکدام از آنها برخلاف آنچه ادعا میکنند یک اراده سیاسی واقعی برای تفاهم با ایران ندارند. ثالثا، آنچه آمریکا از ایران میخواهد بسیار گزاف است و آنچه ارایه میدهد دقیقا مساوی هیچ... اکنون زمان آن است که همه آنها که دستی بر این آتش دارند با ملت ایران صریح و صادق باشند. باید به تفصیل به ملت گفت که آمریکا قصد تحمیل چه تحقیر تاریخی را به ایران دارد. اگر با مردم درست سخن گفته شود، رفتار درست ملی بهسرعت شکل خواهد گرفت. دولت در این زمینه بیش و پیش از همه مسوولیت دارد.
سرمقاله: «ارمغان مسافران وین»؛ محمد نوری
دفتر هفتروزه مذاکره هستهای وین به پایان آمد. مذاکرات وین آغازی پرهیجان اما پایانی ملایم و آرام داشت. اجلاس وین به مسابقه شورانگیزی شباهت یافته بود که جهانی به تماشای آن نشسته بود. اما فرجام این مسابقه پرهیجان یک نتیجه تساوی بود که گرچه تماشاگران را راضی نساخت اما همه تیمهای شرکتکننده از این نتیجه اظهار رضایت کردند... برخی قرائن نشان از این دارد که یک جریان در تلاش است تا در پایان مذاکره وین خود را پیروز میدان وانمود کند... جریان تندرو در فردای وین تلاش خواهد کرد تا با این تصویر وارونه دوباره توجه بخشی از افراد ساده اندیش را به سیاستهای هشتسال گذشته جلب کند و مدعی آن شود که در آستین خویش راهحلهایی برای پرونده هستهای دارد. اما تندروها در این عملیات تبلیغاتی خویش با یک مانع غیرقابل عبور مواجه هستند، اینکه ظرف 16ماه همه حقایق مربوط به عواقب خسارتبار اندیشه تندروها در سیاست خارجی برای افکارعمومی ایران عیان شد و در همان حال شهروندان ایرانی دریافتند که میتوان با همه قدرتهایی که هشتسال در جبهه تحریم ایران بودند، با زبان منطق و عقلانیت مذاکره و همکاری کرد و بهجای تلاش بیحاصل برای زوال و شکست حریف، بهبازی برد-برد دست زد که شکست و ناکامی به آن راهی ندارد و این شاید مهمترین آموزه هفتروز مذاکره در وین باشد.
اعتماد
سرمقاله: ««تمدید»، شکست نیست»؛ جاوید قرباناوغلی
ماراتن فشرده و سنگین وین ١٠ پس از یکهفته مذاکرات نفسگیر بدون دستیابی به توافقی جامع پیشبینی شده در برنامه اقدام مشترک ژنو به پایان رسید... کاملا قابل پیشبینی است که این رویداد مخالفان توافق را بیش از آنچه تصور شود، خوشحال و ذوقزده کرده باشد؛ کشورها و گروههایی که تا آخرین ثانیههای مذاکرات «نگرانی و دلواپسی» خود را از توافق احتمالی بین ایران و ١+٥ پنهان نکرده و برای عدمدستیابی به آن از هیچ کوششی فروگذار نکردند. با این وجود این رویداد، اهل فن و کسانی که با الفبای سیاست و روابط بینالملل آشنایند را چندان شگفتزده نکرد... اشتباه بزرگی است که توافق برای تمدید، شکست مذاکرات ارزیابی شود. حصول توافق و حلوفصل پرونده هستهای کشورمان که در مسیر پرفراز و نشیب خود فرصتهای طلایی بسیاری را در هشتسال گذشته از دست داد، خواست و نیازی دوطرفه است.
کیهان
سرمقاله: «از ژنو آرزو تا وین واقعیت»؛ محمد ایمانی
سوم آذر93 فرا رسید. وین یک هفته شلوغ بود. این آخری آنقدر شلوغی و ازدحام در گرفت که حتی خانم اشتون- اسباب محرمیت و حلیت مذاکرات! - از ملاقات دکترظریف با جان کری جاماند. احساس دوگانهای در این میان وجود دارد؛ حس نخست نگاهی تاثرآمیز است به سختی کار آقایظریف و دستدادن او با دست نماینده رژیمی که آلوده به خون دههامیلیون انسان بیگناه در چهار گوشه منطقه است... حس دوم، آن است که آیا طرف آمریکایی با همین کارنامه خباثت یکسال اخیر، سزاواری و شایستگیاش را داشت که طرف ملاقات وزیرخارجه ما قرار بگیرد و درعینحال همان ادبیات خصمانه را تکرار کند؟ ... اینکه در مذاکرات باید تحریمها لغو شود، حداقل توقع از مذاکرات است. بنابراین جای شگفتی است که موضوع لغو تحریمها در مذاکرات بلاتکلیف بماند و آمریکا و اقمارش اصرار داشته باشند این موضوع را مسکوت بگذارند یا به آینده موهوم حوالت دهند و در عین حال گفته شود در کلیات توافق حاصل شده و جزییات مانده است!! ... ایدهآل آمریکا و غرب از مذاکرات 1- بازسازی حیثیت و اعتبار ابرقدرتی به هزیمتکشیده در طول 15سال گذشته 2- کوچکسازی و تقطیع و لاغرسازی تدریجی برنامه هستهای ایران 3- اثرگذاری روانی بر محیط سیاسی داخلی ایران و اخذ نتایج مطلوب در مقاطعی نظیر انتخابات و... است.
وطن امروز
سرمقاله: «پس صحنه وین»؛ مهدی محمدی
مذاکرات هستهای ایران و 1+5 تقریبا بدون نتیجه پایان یافت... یکطرف مذاکرهکننده قابل احترام، طرفی است که رفتاری منظم دارد اما وقتی یکطرف کاملا زیگزاگی عمل میکند و ابایی ندارد از اینکه امروز حرفی بزند و فردا خلاف آن را بگوید، نمیتوان آن را یکطرف مذاکرهکننده قابل اعتماد و منطقی دانست. رفتار آمریکا از مذاکرات مسقط به این سو دقیقا به این شکل بوده... ایران با یک آمریکا مذاکره نمیکند، چند آمریکا در مقابل ایران وجود دارند که ظاهرا هیچکدام از آنها برخلاف آنچه ادعا میکنند یک اراده سیاسی واقعی برای تفاهم با ایران ندارند. ثالثا، آنچه آمریکا از ایران میخواهد بسیار گزاف است و آنچه ارایه میدهد دقیقا مساوی هیچ... اکنون زمان آن است که همه آنها که دستی بر این آتش دارند با ملت ایران صریح و صادق باشند. باید به تفصیل به ملت گفت که آمریکا قصد تحمیل چه تحقیر تاریخی را به ایران دارد. اگر با مردم درست سخن گفته شود، رفتار درست ملی بهسرعت شکل خواهد گرفت. دولت در این زمینه بیش و پیش از همه مسوولیت دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.