|

آینه

ایران
یادداشت: «این‌همه تخریب برای چیست؟»؛ حسن وزینی

غیرمتعارف‌ترین موضع‌گیری‌ها به یک جریان اقلیت مربوط می‌شود که در نشان‌دادن آثار و خروجی هرگونه توافق هسته‌ای راه افراط در پیش گرفته و القا می‌کند که توافق هسته‌ای باید پایان‌دهنده همه مشکلات کشور باشد. این گروه با وجود مخالفت ظاهری با جریان فوق‌الذکر که نسبت به توافق هسته‌ای بیش‌ازحد خوش‌بین است، در عمل نتیجه‌گیری آنها را تکرار می‌کند. با این تفاوت که رگه‌هایی از عدم‌صداقت را نیز در میان سطور گفته‌ها و تحرکاتش پنهان کرده است. این طیف در نشان‌دادن آثار توافق نگاه افراطی و در تبیین تبعات عدم توافق نگاه تفریطی دارد. بررسی اجمالی مواضع این گروه که صدایی بلند دارد و در لباس منتقد راه تخریب تیم مذاکره‌کننده را نیز در پیش گرفته نشان می‌دهد که گویی دولت و کارگزاران و دیپلمات‌هایی که در 15ماه اخیر پای میز مذاکره رفته‌اند و حتی رهبری نیز چندبار به صراحت آنها را فرزندان انقلابی و مورداعتماد نظام معرفی کرده است، ماموریتی جز برباددادن دستاوردهای کشور ندارند. این طیف در سیاه‌نمایی و ایجاد تشویش در اذهان عمومی چنان پیش‌رفته که کارگزاران نظام را ماموران تمدید تحریم معرفی می‌کند و آنها را متهم می‌کند که راه امتیاز‌گیری غرب را کوتاه و آسان کرده‌اند به‌گونه‌ای که آمریکا از طریق این توافق احتمالی از دردسرهای لشکرکشی به کشورمان رهایی یافته... این جریان اقلیت، علاقه‌ای ندارد که در اثر دیپلماسی گره‌ای از مشکلات کشور باز شود چراکه نگران است در برابر این پرسش قرار گیرد که چرا در گذشته این گره به دندان سپرده شده بود. تلاش برای بی‌اعتبارکردن دیپلمات‌هایی که تحت‌چارچوب‌ها و خطوط قرمز نظام مذاکره می‌کنند متاسفانه بوی تند رقابت سیاسی می‌دهد.

اعتماد
یادداشت: «سیمای مردمی که نمی‌شناسیم»
ساسان آقایی

آنچه مرگ مرتضی پاشایی را با همه مرگ‌های دیگر... متفاوت می‌کند، واکنشی احساسی، غافلگیرانه، جالب‌توجه و گسترده در بطن جامعه ایرانی است که فراگیری آن بر کسی پوشیده نیست. از نخستین ساعت‌های انتشار خبر مرگ این خواننده پاپ، گروهی از الیت جامعه ایران او را نمی‌شناختند و گمان نمی‌بردند که مرگ این خواننده پیامدی اجتماعی برانگیزد اما همزمان طبقه‌یی هم از درون جامعه ایرانی برخاستند که دیوارهای شبکه‌های اجتماعی را پر از یاد و خاطره مرتضی پاشایی پراکندند و در امتدادش پیاده‌راه و پارک‌ها را با ترنم ترانه‌هایش و شمع‌های روشن زینت دادند. انگار وقت آن بود که بخشی از جامعه فرورفته در غبار ایرانی، به گروه‌هایی که براساس قاعده اجتماعی در گروه الیت قرار می‌گیرند، یادآوری کند که چه‌کسی «جامعه را نمی‌شناسد.»... دور از دیدرس آنها که باید و در دل این کشتی هزار فرهنگ رنگارنگ، در سال‌های اخیر جنبشی تازه برگرفته که می‌شود آن را «جنبش لایف‌استایل» دانست. جنبش زندگی متفاوت با ارزش‌ها و هنجارهای تازه، جنبش نیروهای جوانی که مرکزهای خرید غول‌آسای تهران، یک به یک در پاسخ به نیاز آنها سربرمی‌آورد و مرکز‌های تفریحی جذابی چون رستوران‌های لوکس، پارک‌های مدرن، شهربازی‌های جدید، پردیس‌های سینمای عالی و زیرزمین‌های پر از تفریح‌های جدید و جذاب درپی ترویج این سبک زندگی شکل‌ گرفته‌اند. درباره اینکه این لایه اجتماعی چه ویژگی‌هایی دارد، چه ارزش‌ها و هنجارهایی را می‌پسندد و دنبال می‌کند، از اساس آیا خوب است یا بد، تهدید است یا فرصت، امروز نمی‌توان پاسخی نوشت چه، این لایه سال‌هاست که نادیده بوده و درباره پدیده‌های ناشناخته هر داوری زودهنگامی، یک بی‌خردی است اما شاید روز جمعه، گستردگی آن، سرانجام بسیاری را به خود آورد که این جامعه را بشناسیم.

خراسان
«درباره نحوه مواجهه نیروی‌انتظامی با اجتماعات غیرامنیتی»

در مشهد... شماری از طرفداران «مرتضی پاشایی» جمعه‌شب در خیابان هاشمیه گردهم آمدند و برای ساعاتی سوگواری کردند و به خواندن ترانه‌های وی پرداختند. متاسفانه گزارش‌ها حکایت از این دارد که درگیری‌های پراکنده‌ای میان تعدادی از جوانان حاضر در خیابان هاشمیه با ماموران پلیس روی داد، که طی آن چند نفر دستگیر شدند. ظاهرا این اقدام نیروی انتظامی پس از سوت و کف شماری از اجتماع‌کنندگان و اقداماتی که مناسب مراسم عزاداری نبوده صورت گرفته... بدون‌شک کنترل و حفظ نظم برای اجتماعات مشابه اجتماع جمعه شب هاشمیه مشهد بیش از آنکه نیاز به حضور مستقیم و در صحنه نیروهای ویژه با ادوات انتظامی داشته باشد نیاز به نیروهای آموزش‌دیده‌ای دارد تا با همراهی جمعیت فضای آرام و کنترل‌شده‌ای را فراهم کنند، همانگونه که در سایر نقاط کشور از تهران، قم، اصفهان، شیراز و تبریز تا آبادان، زنجان، یزد، سمنان، بندرعباس و انزلی نیروهای انتظامی برای کنترل نظم و امنیت در حاشیه اجتماع‌کنندگان قرار گرفتند و بدون هیچ‌گونه دخالت مستقیمی تنها به برقراری نظم و انضباط اجتماعی و ترافیکی مبادرت کردند. به نظر می‌رسد که با هر تجمعی یا پدیده اجتماعی می‌توان امنیتی برخورد نکرد و می‌توان از پتانسیل‌های مردمی برای کنترل و ایجاد نظم و آرامش در اجتماعات اینچنینی استفاده کرد، بدون آنکه از هیچ، مساله ساخته شود و زمینه را برای بزرگنمایی و سوءاستفاده رسانه‌های بیگانه ایجاد کند.
ایران
یادداشت: «این‌همه تخریب برای چیست؟»؛ حسن وزینی

غیرمتعارف‌ترین موضع‌گیری‌ها به یک جریان اقلیت مربوط می‌شود که در نشان‌دادن آثار و خروجی هرگونه توافق هسته‌ای راه افراط در پیش گرفته و القا می‌کند که توافق هسته‌ای باید پایان‌دهنده همه مشکلات کشور باشد. این گروه با وجود مخالفت ظاهری با جریان فوق‌الذکر که نسبت به توافق هسته‌ای بیش‌ازحد خوش‌بین است، در عمل نتیجه‌گیری آنها را تکرار می‌کند. با این تفاوت که رگه‌هایی از عدم‌صداقت را نیز در میان سطور گفته‌ها و تحرکاتش پنهان کرده است. این طیف در نشان‌دادن آثار توافق نگاه افراطی و در تبیین تبعات عدم توافق نگاه تفریطی دارد. بررسی اجمالی مواضع این گروه که صدایی بلند دارد و در لباس منتقد راه تخریب تیم مذاکره‌کننده را نیز در پیش گرفته نشان می‌دهد که گویی دولت و کارگزاران و دیپلمات‌هایی که در 15ماه اخیر پای میز مذاکره رفته‌اند و حتی رهبری نیز چندبار به صراحت آنها را فرزندان انقلابی و مورداعتماد نظام معرفی کرده است، ماموریتی جز برباددادن دستاوردهای کشور ندارند. این طیف در سیاه‌نمایی و ایجاد تشویش در اذهان عمومی چنان پیش‌رفته که کارگزاران نظام را ماموران تمدید تحریم معرفی می‌کند و آنها را متهم می‌کند که راه امتیاز‌گیری غرب را کوتاه و آسان کرده‌اند به‌گونه‌ای که آمریکا از طریق این توافق احتمالی از دردسرهای لشکرکشی به کشورمان رهایی یافته... این جریان اقلیت، علاقه‌ای ندارد که در اثر دیپلماسی گره‌ای از مشکلات کشور باز شود چراکه نگران است در برابر این پرسش قرار گیرد که چرا در گذشته این گره به دندان سپرده شده بود. تلاش برای بی‌اعتبارکردن دیپلمات‌هایی که تحت‌چارچوب‌ها و خطوط قرمز نظام مذاکره می‌کنند متاسفانه بوی تند رقابت سیاسی می‌دهد.

اعتماد
یادداشت: «سیمای مردمی که نمی‌شناسیم»
ساسان آقایی

آنچه مرگ مرتضی پاشایی را با همه مرگ‌های دیگر... متفاوت می‌کند، واکنشی احساسی، غافلگیرانه، جالب‌توجه و گسترده در بطن جامعه ایرانی است که فراگیری آن بر کسی پوشیده نیست. از نخستین ساعت‌های انتشار خبر مرگ این خواننده پاپ، گروهی از الیت جامعه ایران او را نمی‌شناختند و گمان نمی‌بردند که مرگ این خواننده پیامدی اجتماعی برانگیزد اما همزمان طبقه‌یی هم از درون جامعه ایرانی برخاستند که دیوارهای شبکه‌های اجتماعی را پر از یاد و خاطره مرتضی پاشایی پراکندند و در امتدادش پیاده‌راه و پارک‌ها را با ترنم ترانه‌هایش و شمع‌های روشن زینت دادند. انگار وقت آن بود که بخشی از جامعه فرورفته در غبار ایرانی، به گروه‌هایی که براساس قاعده اجتماعی در گروه الیت قرار می‌گیرند، یادآوری کند که چه‌کسی «جامعه را نمی‌شناسد.»... دور از دیدرس آنها که باید و در دل این کشتی هزار فرهنگ رنگارنگ، در سال‌های اخیر جنبشی تازه برگرفته که می‌شود آن را «جنبش لایف‌استایل» دانست. جنبش زندگی متفاوت با ارزش‌ها و هنجارهای تازه، جنبش نیروهای جوانی که مرکزهای خرید غول‌آسای تهران، یک به یک در پاسخ به نیاز آنها سربرمی‌آورد و مرکز‌های تفریحی جذابی چون رستوران‌های لوکس، پارک‌های مدرن، شهربازی‌های جدید، پردیس‌های سینمای عالی و زیرزمین‌های پر از تفریح‌های جدید و جذاب درپی ترویج این سبک زندگی شکل‌ گرفته‌اند. درباره اینکه این لایه اجتماعی چه ویژگی‌هایی دارد، چه ارزش‌ها و هنجارهایی را می‌پسندد و دنبال می‌کند، از اساس آیا خوب است یا بد، تهدید است یا فرصت، امروز نمی‌توان پاسخی نوشت چه، این لایه سال‌هاست که نادیده بوده و درباره پدیده‌های ناشناخته هر داوری زودهنگامی، یک بی‌خردی است اما شاید روز جمعه، گستردگی آن، سرانجام بسیاری را به خود آورد که این جامعه را بشناسیم.

خراسان
«درباره نحوه مواجهه نیروی‌انتظامی با اجتماعات غیرامنیتی»

در مشهد... شماری از طرفداران «مرتضی پاشایی» جمعه‌شب در خیابان هاشمیه گردهم آمدند و برای ساعاتی سوگواری کردند و به خواندن ترانه‌های وی پرداختند. متاسفانه گزارش‌ها حکایت از این دارد که درگیری‌های پراکنده‌ای میان تعدادی از جوانان حاضر در خیابان هاشمیه با ماموران پلیس روی داد، که طی آن چند نفر دستگیر شدند. ظاهرا این اقدام نیروی انتظامی پس از سوت و کف شماری از اجتماع‌کنندگان و اقداماتی که مناسب مراسم عزاداری نبوده صورت گرفته... بدون‌شک کنترل و حفظ نظم برای اجتماعات مشابه اجتماع جمعه شب هاشمیه مشهد بیش از آنکه نیاز به حضور مستقیم و در صحنه نیروهای ویژه با ادوات انتظامی داشته باشد نیاز به نیروهای آموزش‌دیده‌ای دارد تا با همراهی جمعیت فضای آرام و کنترل‌شده‌ای را فراهم کنند، همانگونه که در سایر نقاط کشور از تهران، قم، اصفهان، شیراز و تبریز تا آبادان، زنجان، یزد، سمنان، بندرعباس و انزلی نیروهای انتظامی برای کنترل نظم و امنیت در حاشیه اجتماع‌کنندگان قرار گرفتند و بدون هیچ‌گونه دخالت مستقیمی تنها به برقراری نظم و انضباط اجتماعی و ترافیکی مبادرت کردند. به نظر می‌رسد که با هر تجمعی یا پدیده اجتماعی می‌توان امنیتی برخورد نکرد و می‌توان از پتانسیل‌های مردمی برای کنترل و ایجاد نظم و آرامش در اجتماعات اینچنینی استفاده کرد، بدون آنکه از هیچ، مساله ساخته شود و زمینه را برای بزرگنمایی و سوءاستفاده رسانه‌های بیگانه ایجاد کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.