انتخابات؛ نبرد شدید جمهوریخواهان و دموکراتها
امیرعلی ابوالفتح . کارشناس مسایل آمریکا
انتخابات میاندورهای «کنگره» آمریکا در حالی برگزار میشود که این اتفاق، اتفاقی مهم برای ایالاتمتحده است و شرایط این کشور را در دوسال پایانی دولت «باراک اوباما»، رییسجمهوری آمریکا به سمت دیگری میبرد. انتخابات میاندورهای هر دوسال یکبار برگزار میشود و برای فضای سیاسی از اهمیت بالایی برخودار است. آنچه در این انتخابات در سطح فدرال اهمیت دارد، انتخاب اعضای «کنگره» و «سنا» است که در حال حاضر ترکیب سیاسی قانونگذاری آمریکا به این صورت است که اکثریت مجلس نمایندگان در اختیار جمهوریخواهان است و دموکراتها در «سنا» نسبت به رقیب خود، کرسیهای بیشتری را در اختیار دارند.
نکته بعدی آن است که همیشه انتخابات میاندورهای در دو سال آخر رییسجمهور کاخسفیدنشین برگزار میشود و دقیقا به همین دلیل برای رییسجمهوری و حزبش حایزاهمیت است و آنها را تا حد زیادی به این نتیجه میرساند که در انتخابات ریاستجمهوری تا چه اندازه احتمال برندهشدن و در اختیار گرفتن دولت را دارند. به عبارتی هر گروهی که در انتخابات میاندورهای در دوسال آخر ریاستجمهوری به توفیق برسد، شانس اول برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری آتی بهشمار میرود. با این مقدمه میتوان اینطور گفت که آمریکا شاهد یک نبرد شدید و نزدیکی بین دموکراتها و جمهوریخواهان در فضای انتخاباتی است که البته جمهوریخواهان نسبت به تداوم کنترل مجلس نمایندگان بعد از انتخابات دومنوامبر اطمینانخاطر دارند و شواهدی موجود است که دموکراتها نمیتوانند «کنگره» را از سلطه رقیب خود خارج کنند که همین دلیل باعث شده تا انتخابات حساسیت چندانی نداشته باشد. مجلس «سنا» اما در شرایطی در انتظار روز انتخابات است که زورآزمایی شدیدی وجود دارد؛ دموکراتها با ششکرسی از جمهوریخواهان جلو هستند و در ۹کرسی که قرار است به رای گذاشته شود، جمهوریخواهان شانس برنده شدن در ششکرسی را دارند که در اینصورت جمهوریخواهان در «سنا» هم مانند مجلس نمایندگان قدرت را در دست خواهند گرفت. در این صورت هردو بازوی «کنگره» اکثریتی جمهوریخواه را به خود خواهد دید که بهطور کاملا طبیعی این شرایط، کار را برای «اوباما» با دشواریهای زیادی مواجه میکند. همچنین این را باید در نظر داشته باشیم که در ادبیات سیاسی آمریکا «دوسال آخر ریاستجمهوری هشتساله» را «اردک لنگ» مینامند. چون معتقدند رییسجمهور بهدلیل منع حضور در انتخابات از تبوتاب میافتد و تحتهیچ شرایطی حاضر به ورود به فضای چالشی نمیشود تا در آرامش، دوره ریاستش را پشتسر بگذارد. به همین دلیل دولت به معنای واقعی کلمه نوعی رخوت را تجربه میکند. آن هم در شرایطی که حزب رقیب تمام تلاش خودش را بهکار میگیرد تا اذهانعمومی را به این نتیجه برساند که دولت ناکارآمد است تا از این طریق بتواند رایهای انتخابات ریاستجمهوری را بهسمت کاندیدای خود سوقبدهد.
بنابراین باید انتظار داشت در دوسال آینده نزاع و بگومگوی شدیدی بین جمهوریخواهان و دموکراتها به وجود بیاید. همانطور که شاهد بودیم بعد از انتخابات سال۲۰۱۰ فضای چالشی به قدری وخیم شد که دولت ۱۶روز تعطیل شد و آمریکا دشواری و بحرانهای متعددی را به خود دید و حتی تا مرز ورشکستی رفت. اگر در انتخابات «کنگره» دموکراتها بازنده شوند، فضا بدتر از این هم خواهد شد و جمهوریخواهان این فرصت را بهدست میآورند تا برنامههای دولت را تحتتاثیر اهداف خود قرار بدهند و بتوانند برای انتخابات۲۰۱۶ موقعیت خوبی داشته باشند. همچنین با توجه به اهمیت بالای پرونده مفتوح هستهای جمهوریاسلامی باید گفت تا زمانیکه حکومت دوگانه در آمریکا حاکم باشد، امید برای رسیدن به توافق قابلقبول و اطمینانبخش کم خواهد بود، چراکه اگر دولت جاری بخواهد پرونده را مختومه کند، حزب رقیب که در «کنگره» حضور دارد قطعا از این مساله جلوگیری خواهد کرد تا این برگبرنده مهم را در دست طیف مقابل نبیند. دقیقا به همین دلیل است که این نگرانی وجود دارد که اگر جمهوریخواهان در انتخابات آتی «سنا» را هم در دست خود بگیرند، تمام مذاکرات و توافقهای بهدست آمده به بنبست میخورد تا «پایانبخشیدن به ایران هستهای» به نام دموکراتها ثبت نشود. اما اگر در انتخابات سال۲۰۱۶ وضعیت طوری شود که «کنگره» و کاخ یا تماما دموکرات و یا تماما جمهوریخواه باشد، شاهد خواهیم بود که رسیدن به توافق و اطمینان از اینکه دولت ایالاتمتحده بتواند به تعهدات خود پایبند باشد، بهطور کاملا چشمگیری افزایش مییابد. همانطور که در سالهای 2009 تا 2011 اکثریت قدرت در اختیار دموکراتها بود و «اوباما» تلاشهای خوب و تاثیرگذاری را در بحث هستهای ایران از خود به نمایش گذاشت. در پایان ذکر این نکته لازم است که «اوباما» اینروزها بهطور جدی به دغدغهای به نام انتخابات «کنگره» فکر میکند و آرزو دارد تا با پیروزی دموکراتها بتواند در دوسال آخر دولتش برنامههایی را که تعیین کرده است، به مرحله اجرایی برساند و هم دولتش را دولتی کارآمد در تاریخ ایالاتمتحده بهثبت برساند و هم اینکه مقدمات برندهشدن یک همحزبی را در انتخابات۲۰۱۶ فراهم کند.
نکته بعدی آن است که همیشه انتخابات میاندورهای در دو سال آخر رییسجمهور کاخسفیدنشین برگزار میشود و دقیقا به همین دلیل برای رییسجمهوری و حزبش حایزاهمیت است و آنها را تا حد زیادی به این نتیجه میرساند که در انتخابات ریاستجمهوری تا چه اندازه احتمال برندهشدن و در اختیار گرفتن دولت را دارند. به عبارتی هر گروهی که در انتخابات میاندورهای در دوسال آخر ریاستجمهوری به توفیق برسد، شانس اول برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری آتی بهشمار میرود. با این مقدمه میتوان اینطور گفت که آمریکا شاهد یک نبرد شدید و نزدیکی بین دموکراتها و جمهوریخواهان در فضای انتخاباتی است که البته جمهوریخواهان نسبت به تداوم کنترل مجلس نمایندگان بعد از انتخابات دومنوامبر اطمینانخاطر دارند و شواهدی موجود است که دموکراتها نمیتوانند «کنگره» را از سلطه رقیب خود خارج کنند که همین دلیل باعث شده تا انتخابات حساسیت چندانی نداشته باشد. مجلس «سنا» اما در شرایطی در انتظار روز انتخابات است که زورآزمایی شدیدی وجود دارد؛ دموکراتها با ششکرسی از جمهوریخواهان جلو هستند و در ۹کرسی که قرار است به رای گذاشته شود، جمهوریخواهان شانس برنده شدن در ششکرسی را دارند که در اینصورت جمهوریخواهان در «سنا» هم مانند مجلس نمایندگان قدرت را در دست خواهند گرفت. در این صورت هردو بازوی «کنگره» اکثریتی جمهوریخواه را به خود خواهد دید که بهطور کاملا طبیعی این شرایط، کار را برای «اوباما» با دشواریهای زیادی مواجه میکند. همچنین این را باید در نظر داشته باشیم که در ادبیات سیاسی آمریکا «دوسال آخر ریاستجمهوری هشتساله» را «اردک لنگ» مینامند. چون معتقدند رییسجمهور بهدلیل منع حضور در انتخابات از تبوتاب میافتد و تحتهیچ شرایطی حاضر به ورود به فضای چالشی نمیشود تا در آرامش، دوره ریاستش را پشتسر بگذارد. به همین دلیل دولت به معنای واقعی کلمه نوعی رخوت را تجربه میکند. آن هم در شرایطی که حزب رقیب تمام تلاش خودش را بهکار میگیرد تا اذهانعمومی را به این نتیجه برساند که دولت ناکارآمد است تا از این طریق بتواند رایهای انتخابات ریاستجمهوری را بهسمت کاندیدای خود سوقبدهد.
بنابراین باید انتظار داشت در دوسال آینده نزاع و بگومگوی شدیدی بین جمهوریخواهان و دموکراتها به وجود بیاید. همانطور که شاهد بودیم بعد از انتخابات سال۲۰۱۰ فضای چالشی به قدری وخیم شد که دولت ۱۶روز تعطیل شد و آمریکا دشواری و بحرانهای متعددی را به خود دید و حتی تا مرز ورشکستی رفت. اگر در انتخابات «کنگره» دموکراتها بازنده شوند، فضا بدتر از این هم خواهد شد و جمهوریخواهان این فرصت را بهدست میآورند تا برنامههای دولت را تحتتاثیر اهداف خود قرار بدهند و بتوانند برای انتخابات۲۰۱۶ موقعیت خوبی داشته باشند. همچنین با توجه به اهمیت بالای پرونده مفتوح هستهای جمهوریاسلامی باید گفت تا زمانیکه حکومت دوگانه در آمریکا حاکم باشد، امید برای رسیدن به توافق قابلقبول و اطمینانبخش کم خواهد بود، چراکه اگر دولت جاری بخواهد پرونده را مختومه کند، حزب رقیب که در «کنگره» حضور دارد قطعا از این مساله جلوگیری خواهد کرد تا این برگبرنده مهم را در دست طیف مقابل نبیند. دقیقا به همین دلیل است که این نگرانی وجود دارد که اگر جمهوریخواهان در انتخابات آتی «سنا» را هم در دست خود بگیرند، تمام مذاکرات و توافقهای بهدست آمده به بنبست میخورد تا «پایانبخشیدن به ایران هستهای» به نام دموکراتها ثبت نشود. اما اگر در انتخابات سال۲۰۱۶ وضعیت طوری شود که «کنگره» و کاخ یا تماما دموکرات و یا تماما جمهوریخواه باشد، شاهد خواهیم بود که رسیدن به توافق و اطمینان از اینکه دولت ایالاتمتحده بتواند به تعهدات خود پایبند باشد، بهطور کاملا چشمگیری افزایش مییابد. همانطور که در سالهای 2009 تا 2011 اکثریت قدرت در اختیار دموکراتها بود و «اوباما» تلاشهای خوب و تاثیرگذاری را در بحث هستهای ایران از خود به نمایش گذاشت. در پایان ذکر این نکته لازم است که «اوباما» اینروزها بهطور جدی به دغدغهای به نام انتخابات «کنگره» فکر میکند و آرزو دارد تا با پیروزی دموکراتها بتواند در دوسال آخر دولتش برنامههایی را که تعیین کرده است، به مرحله اجرایی برساند و هم دولتش را دولتی کارآمد در تاریخ ایالاتمتحده بهثبت برساند و هم اینکه مقدمات برندهشدن یک همحزبی را در انتخابات۲۰۱۶ فراهم کند.
انتخابات میاندورهای «کنگره» آمریکا در حالی برگزار میشود که این اتفاق، اتفاقی مهم برای ایالاتمتحده است و شرایط این کشور را در دوسال پایانی دولت «باراک اوباما»، رییسجمهوری آمریکا به سمت دیگری میبرد. انتخابات میاندورهای هر دوسال یکبار برگزار میشود و برای فضای سیاسی از اهمیت بالایی برخودار است. آنچه در این انتخابات در سطح فدرال اهمیت دارد، انتخاب اعضای «کنگره» و «سنا» است که در حال حاضر ترکیب سیاسی قانونگذاری آمریکا به این صورت است که اکثریت مجلس نمایندگان در اختیار جمهوریخواهان است و دموکراتها در «سنا» نسبت به رقیب خود، کرسیهای بیشتری را در اختیار دارند.
نکته بعدی آن است که همیشه انتخابات میاندورهای در دو سال آخر رییسجمهور کاخسفیدنشین برگزار میشود و دقیقا به همین دلیل برای رییسجمهوری و حزبش حایزاهمیت است و آنها را تا حد زیادی به این نتیجه میرساند که در انتخابات ریاستجمهوری تا چه اندازه احتمال برندهشدن و در اختیار گرفتن دولت را دارند. به عبارتی هر گروهی که در انتخابات میاندورهای در دوسال آخر ریاستجمهوری به توفیق برسد، شانس اول برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری آتی بهشمار میرود. با این مقدمه میتوان اینطور گفت که آمریکا شاهد یک نبرد شدید و نزدیکی بین دموکراتها و جمهوریخواهان در فضای انتخاباتی است که البته جمهوریخواهان نسبت به تداوم کنترل مجلس نمایندگان بعد از انتخابات دومنوامبر اطمینانخاطر دارند و شواهدی موجود است که دموکراتها نمیتوانند «کنگره» را از سلطه رقیب خود خارج کنند که همین دلیل باعث شده تا انتخابات حساسیت چندانی نداشته باشد. مجلس «سنا» اما در شرایطی در انتظار روز انتخابات است که زورآزمایی شدیدی وجود دارد؛ دموکراتها با ششکرسی از جمهوریخواهان جلو هستند و در ۹کرسی که قرار است به رای گذاشته شود، جمهوریخواهان شانس برنده شدن در ششکرسی را دارند که در اینصورت جمهوریخواهان در «سنا» هم مانند مجلس نمایندگان قدرت را در دست خواهند گرفت. در این صورت هردو بازوی «کنگره» اکثریتی جمهوریخواه را به خود خواهد دید که بهطور کاملا طبیعی این شرایط، کار را برای «اوباما» با دشواریهای زیادی مواجه میکند. همچنین این را باید در نظر داشته باشیم که در ادبیات سیاسی آمریکا «دوسال آخر ریاستجمهوری هشتساله» را «اردک لنگ» مینامند. چون معتقدند رییسجمهور بهدلیل منع حضور در انتخابات از تبوتاب میافتد و تحتهیچ شرایطی حاضر به ورود به فضای چالشی نمیشود تا در آرامش، دوره ریاستش را پشتسر بگذارد. به همین دلیل دولت به معنای واقعی کلمه نوعی رخوت را تجربه میکند. آن هم در شرایطی که حزب رقیب تمام تلاش خودش را بهکار میگیرد تا اذهانعمومی را به این نتیجه برساند که دولت ناکارآمد است تا از این طریق بتواند رایهای انتخابات ریاستجمهوری را بهسمت کاندیدای خود سوقبدهد.
بنابراین باید انتظار داشت در دوسال آینده نزاع و بگومگوی شدیدی بین جمهوریخواهان و دموکراتها به وجود بیاید. همانطور که شاهد بودیم بعد از انتخابات سال۲۰۱۰ فضای چالشی به قدری وخیم شد که دولت ۱۶روز تعطیل شد و آمریکا دشواری و بحرانهای متعددی را به خود دید و حتی تا مرز ورشکستی رفت. اگر در انتخابات «کنگره» دموکراتها بازنده شوند، فضا بدتر از این هم خواهد شد و جمهوریخواهان این فرصت را بهدست میآورند تا برنامههای دولت را تحتتاثیر اهداف خود قرار بدهند و بتوانند برای انتخابات۲۰۱۶ موقعیت خوبی داشته باشند. همچنین با توجه به اهمیت بالای پرونده مفتوح هستهای جمهوریاسلامی باید گفت تا زمانیکه حکومت دوگانه در آمریکا حاکم باشد، امید برای رسیدن به توافق قابلقبول و اطمینانبخش کم خواهد بود، چراکه اگر دولت جاری بخواهد پرونده را مختومه کند، حزب رقیب که در «کنگره» حضور دارد قطعا از این مساله جلوگیری خواهد کرد تا این برگبرنده مهم را در دست طیف مقابل نبیند. دقیقا به همین دلیل است که این نگرانی وجود دارد که اگر جمهوریخواهان در انتخابات آتی «سنا» را هم در دست خود بگیرند، تمام مذاکرات و توافقهای بهدست آمده به بنبست میخورد تا «پایانبخشیدن به ایران هستهای» به نام دموکراتها ثبت نشود. اما اگر در انتخابات سال۲۰۱۶ وضعیت طوری شود که «کنگره» و کاخ یا تماما دموکرات و یا تماما جمهوریخواه باشد، شاهد خواهیم بود که رسیدن به توافق و اطمینان از اینکه دولت ایالاتمتحده بتواند به تعهدات خود پایبند باشد، بهطور کاملا چشمگیری افزایش مییابد. همانطور که در سالهای 2009 تا 2011 اکثریت قدرت در اختیار دموکراتها بود و «اوباما» تلاشهای خوب و تاثیرگذاری را در بحث هستهای ایران از خود به نمایش گذاشت. در پایان ذکر این نکته لازم است که «اوباما» اینروزها بهطور جدی به دغدغهای به نام انتخابات «کنگره» فکر میکند و آرزو دارد تا با پیروزی دموکراتها بتواند در دوسال آخر دولتش برنامههایی را که تعیین کرده است، به مرحله اجرایی برساند و هم دولتش را دولتی کارآمد در تاریخ ایالاتمتحده بهثبت برساند و هم اینکه مقدمات برندهشدن یک همحزبی را در انتخابات۲۰۱۶ فراهم کند.
نکته بعدی آن است که همیشه انتخابات میاندورهای در دو سال آخر رییسجمهور کاخسفیدنشین برگزار میشود و دقیقا به همین دلیل برای رییسجمهوری و حزبش حایزاهمیت است و آنها را تا حد زیادی به این نتیجه میرساند که در انتخابات ریاستجمهوری تا چه اندازه احتمال برندهشدن و در اختیار گرفتن دولت را دارند. به عبارتی هر گروهی که در انتخابات میاندورهای در دوسال آخر ریاستجمهوری به توفیق برسد، شانس اول برای پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری آتی بهشمار میرود. با این مقدمه میتوان اینطور گفت که آمریکا شاهد یک نبرد شدید و نزدیکی بین دموکراتها و جمهوریخواهان در فضای انتخاباتی است که البته جمهوریخواهان نسبت به تداوم کنترل مجلس نمایندگان بعد از انتخابات دومنوامبر اطمینانخاطر دارند و شواهدی موجود است که دموکراتها نمیتوانند «کنگره» را از سلطه رقیب خود خارج کنند که همین دلیل باعث شده تا انتخابات حساسیت چندانی نداشته باشد. مجلس «سنا» اما در شرایطی در انتظار روز انتخابات است که زورآزمایی شدیدی وجود دارد؛ دموکراتها با ششکرسی از جمهوریخواهان جلو هستند و در ۹کرسی که قرار است به رای گذاشته شود، جمهوریخواهان شانس برنده شدن در ششکرسی را دارند که در اینصورت جمهوریخواهان در «سنا» هم مانند مجلس نمایندگان قدرت را در دست خواهند گرفت. در این صورت هردو بازوی «کنگره» اکثریتی جمهوریخواه را به خود خواهد دید که بهطور کاملا طبیعی این شرایط، کار را برای «اوباما» با دشواریهای زیادی مواجه میکند. همچنین این را باید در نظر داشته باشیم که در ادبیات سیاسی آمریکا «دوسال آخر ریاستجمهوری هشتساله» را «اردک لنگ» مینامند. چون معتقدند رییسجمهور بهدلیل منع حضور در انتخابات از تبوتاب میافتد و تحتهیچ شرایطی حاضر به ورود به فضای چالشی نمیشود تا در آرامش، دوره ریاستش را پشتسر بگذارد. به همین دلیل دولت به معنای واقعی کلمه نوعی رخوت را تجربه میکند. آن هم در شرایطی که حزب رقیب تمام تلاش خودش را بهکار میگیرد تا اذهانعمومی را به این نتیجه برساند که دولت ناکارآمد است تا از این طریق بتواند رایهای انتخابات ریاستجمهوری را بهسمت کاندیدای خود سوقبدهد.
بنابراین باید انتظار داشت در دوسال آینده نزاع و بگومگوی شدیدی بین جمهوریخواهان و دموکراتها به وجود بیاید. همانطور که شاهد بودیم بعد از انتخابات سال۲۰۱۰ فضای چالشی به قدری وخیم شد که دولت ۱۶روز تعطیل شد و آمریکا دشواری و بحرانهای متعددی را به خود دید و حتی تا مرز ورشکستی رفت. اگر در انتخابات «کنگره» دموکراتها بازنده شوند، فضا بدتر از این هم خواهد شد و جمهوریخواهان این فرصت را بهدست میآورند تا برنامههای دولت را تحتتاثیر اهداف خود قرار بدهند و بتوانند برای انتخابات۲۰۱۶ موقعیت خوبی داشته باشند. همچنین با توجه به اهمیت بالای پرونده مفتوح هستهای جمهوریاسلامی باید گفت تا زمانیکه حکومت دوگانه در آمریکا حاکم باشد، امید برای رسیدن به توافق قابلقبول و اطمینانبخش کم خواهد بود، چراکه اگر دولت جاری بخواهد پرونده را مختومه کند، حزب رقیب که در «کنگره» حضور دارد قطعا از این مساله جلوگیری خواهد کرد تا این برگبرنده مهم را در دست طیف مقابل نبیند. دقیقا به همین دلیل است که این نگرانی وجود دارد که اگر جمهوریخواهان در انتخابات آتی «سنا» را هم در دست خود بگیرند، تمام مذاکرات و توافقهای بهدست آمده به بنبست میخورد تا «پایانبخشیدن به ایران هستهای» به نام دموکراتها ثبت نشود. اما اگر در انتخابات سال۲۰۱۶ وضعیت طوری شود که «کنگره» و کاخ یا تماما دموکرات و یا تماما جمهوریخواه باشد، شاهد خواهیم بود که رسیدن به توافق و اطمینان از اینکه دولت ایالاتمتحده بتواند به تعهدات خود پایبند باشد، بهطور کاملا چشمگیری افزایش مییابد. همانطور که در سالهای 2009 تا 2011 اکثریت قدرت در اختیار دموکراتها بود و «اوباما» تلاشهای خوب و تاثیرگذاری را در بحث هستهای ایران از خود به نمایش گذاشت. در پایان ذکر این نکته لازم است که «اوباما» اینروزها بهطور جدی به دغدغهای به نام انتخابات «کنگره» فکر میکند و آرزو دارد تا با پیروزی دموکراتها بتواند در دوسال آخر دولتش برنامههایی را که تعیین کرده است، به مرحله اجرایی برساند و هم دولتش را دولتی کارآمد در تاریخ ایالاتمتحده بهثبت برساند و هم اینکه مقدمات برندهشدن یک همحزبی را در انتخابات۲۰۱۶ فراهم کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.