گفتوگوی «شرق» با دارنده نخستین مدال نقره جهانی شطرنج جوانان ایران
سارا خادمالشریعه: مربی باشد استاد بینالمللی هم میشوم
سارا گودرزی :سارا سادات خادمالشریعه جوانترین استادبزرگ شطرنج ایران است که بهتازگی با ریتینگ دوهزارو366 نایبقهرمان مسابقات جوانان جهان شد؛ عنوانی که برای نخستینبار است نصیب ایرانیها میشود. دختر شطرنجباز 17ساله کشورمان که سال گذشته در هشتادوچهارمین کنگره فیده بهعنوان ارزندهترین استاد بزرگ بانوان معرفی شد؛ حالا سودای آرزوهای بزرگتری دارد. او در تلاش است تا ریتینگ خود را 20امتیاز افزایش بدهد تا به درجه استاد بینالمللی برسد و یک روز هم قهرمان مسابقات شطرنج بزرگسالان دنیا شود.
این اولین تجربه حضورت در مسابقات قهرمانی جهان جوانان بود؟
نه، من پارسال هم در این رقابتها شرکت کرده بودم و عنوان نهم را به دست آوردم. قبل از آن هم سه بار در مسابقات قهرمانی نوجوانان جوان شرکت کردم که در هر سه دوره، توانستم مدال بگیرم.
چطور شد در این یک سال به اینجا رسیدی و توانستی اینقدر پیشرفت کنی؟
من در این یک سال، مسابقات اُپن خارجی زیادی شرکت کردم و حجم تمریناتم را هم به نسبت قبل بالا بردم. از طرفی مربی خصوصی میگرفتم تا با آمادگی هرچهبهتری بتوانم در رقابتهای قهرمانی جهان حضور داشته باشم. همه اینها دست به دست هم داد تا در اوج آمادگی باشم و عنوان نایبقهرمانی را به دست آورم.
سطح مسابقات و رقبایت چطور بودند؟
سطح مسابقات که از نوجوانان خیلی بالاتر بود. رقابتهای عادی شطرنج در 9دور برگزار میشود اما مسابقات قهرمانی جهان در 13دور. همین باعث میشود که رقابت خیلی سنگینی داشته باشی. بهترین بازیکنان دنیا در آن حضور داشتند و من با رقابتی نزدیک موفق شدم مدال نقره بگیرم.
روزانه چقدر تمرین میکردی؟
متوسط بین پنج تا شش ساعت.
مگر مربی دایمی نداری که خودت مربی خصوصی میگیری؟
نه، من الان سهسال است که مربی دایمی ندارم. فدراسیون قبل از هر اعزامی مربیان خارجی را به صورت مقطعی میآورد تا ما را تمرین دهند. مثلا برای المپیاد جهانی که مردادماه گذشته در نروژ برگزار شد با لاندا، مربی روسی تمرین کردیم. پیش از آن هم برای مسابقات نوجوانان جهان با آقای اصغر گلیزاده کار میکردیم.
بنابراین بیشتر ایام سال را بدون مربی میگذرانی؟
بله، تنهایی تمرین میکنم. البته چون تیمهای ملی مربی دایمی ندارند معمولا بازیکنها با هم تمرین میکنند.
مشکلِ نبود مربی حلشدنی نیست؟
ما قبلا مربی خارجی دایمی داشتیم اما متاسفانه چون بودجه فدراسیون به نسبت گذشته خیلی کمتر شد عذر مربیان را خواستند و قرار شد به صورت مقطعی قبل از هر اعزامی آنها را برایمان بیاورند.
با این حال باید مربی داشته باشی، چون تازه راهت را پیدا کردی؟
بله حتما همینطور است. من الان به جایی رسیدهام که باید حتما مربی بالای سرم باشد.
چه کمبودی در مقایسه با شطرنجبازان خارجی داری؟
کمبود من فقط نداشتن مربی است. شطرنجبازان خارجی هم در حین مسابقه و هم در تمرینات، همیشه مربی دارند. ولی من همیشه به تنهایی همراه پدر و مادرم در مسابقات اُپن شرکت میکنم.
مسابقات را مگر شخصی میروی که پدر و مادرت هم همراهت هستند؟
بله من تمام مسابقات اُپن خارج از کشور را با هزینه شخصی شرکت میکنم چون فدراسیون، بودجه ندارد ما را اعزام کند.
مشکلی از بابت تامین هزینه این سفرها نداری؟
نه خدا را شکر مشکلی از این بابت ندارم. در طول سال پنج تا شش مسابقه اُپن شرکت میکنم که پدرم تمام هزینه سفرهایم را میدهد.
البته فقط هزینه سفر من تنها نیست. چون من شرایط سنیام بهگونهای است که باید حتما پدر یا مادرم همراهم باشند وهزینه مضاعفی را باید متحمل شوم.
مثلا چقدر؟
هزینه سفر هر نفر بین سه تا چهارهزاردلار میشود.
چه احساسی داری از اینکه اینقدر پدر و مادر همراهی داری؟
واقعا از خدا ممنونم به خاطر اینکه چنین پدر و مادری دارم. اگر آنها مرا حمایت نمیکردند و خرج سفرهایم را نمیدادند الان به اینجا نمیرسیدم.
شطرنج رشتهای است که از سنین پایین باید روی فرد کار شود تا به یک شطرنجباز حرفهای تبدیل شود.
بعد از استاد بزرگشدن چه هدفی داری؟
من الان جوانترین استاد بزرگ شطرنج ایران هستم. اگر 20 واحد دیگر ریتینگم را افزایش دهم استاد بینالمللی میشوم.
هدف اولم این است که در مسابقات آتی بتوانم این امتیاز را به دست بیاورم و مهمتر از همه، قهرمان مسابقات بزرگسالان جهان شوم.
این اولین تجربه حضورت در مسابقات قهرمانی جهان جوانان بود؟
نه، من پارسال هم در این رقابتها شرکت کرده بودم و عنوان نهم را به دست آوردم. قبل از آن هم سه بار در مسابقات قهرمانی نوجوانان جوان شرکت کردم که در هر سه دوره، توانستم مدال بگیرم.
چطور شد در این یک سال به اینجا رسیدی و توانستی اینقدر پیشرفت کنی؟
من در این یک سال، مسابقات اُپن خارجی زیادی شرکت کردم و حجم تمریناتم را هم به نسبت قبل بالا بردم. از طرفی مربی خصوصی میگرفتم تا با آمادگی هرچهبهتری بتوانم در رقابتهای قهرمانی جهان حضور داشته باشم. همه اینها دست به دست هم داد تا در اوج آمادگی باشم و عنوان نایبقهرمانی را به دست آورم.
سطح مسابقات و رقبایت چطور بودند؟
سطح مسابقات که از نوجوانان خیلی بالاتر بود. رقابتهای عادی شطرنج در 9دور برگزار میشود اما مسابقات قهرمانی جهان در 13دور. همین باعث میشود که رقابت خیلی سنگینی داشته باشی. بهترین بازیکنان دنیا در آن حضور داشتند و من با رقابتی نزدیک موفق شدم مدال نقره بگیرم.
روزانه چقدر تمرین میکردی؟
متوسط بین پنج تا شش ساعت.
مگر مربی دایمی نداری که خودت مربی خصوصی میگیری؟
نه، من الان سهسال است که مربی دایمی ندارم. فدراسیون قبل از هر اعزامی مربیان خارجی را به صورت مقطعی میآورد تا ما را تمرین دهند. مثلا برای المپیاد جهانی که مردادماه گذشته در نروژ برگزار شد با لاندا، مربی روسی تمرین کردیم. پیش از آن هم برای مسابقات نوجوانان جهان با آقای اصغر گلیزاده کار میکردیم.
بنابراین بیشتر ایام سال را بدون مربی میگذرانی؟
بله، تنهایی تمرین میکنم. البته چون تیمهای ملی مربی دایمی ندارند معمولا بازیکنها با هم تمرین میکنند.
مشکلِ نبود مربی حلشدنی نیست؟
ما قبلا مربی خارجی دایمی داشتیم اما متاسفانه چون بودجه فدراسیون به نسبت گذشته خیلی کمتر شد عذر مربیان را خواستند و قرار شد به صورت مقطعی قبل از هر اعزامی آنها را برایمان بیاورند.
با این حال باید مربی داشته باشی، چون تازه راهت را پیدا کردی؟
بله حتما همینطور است. من الان به جایی رسیدهام که باید حتما مربی بالای سرم باشد.
چه کمبودی در مقایسه با شطرنجبازان خارجی داری؟
کمبود من فقط نداشتن مربی است. شطرنجبازان خارجی هم در حین مسابقه و هم در تمرینات، همیشه مربی دارند. ولی من همیشه به تنهایی همراه پدر و مادرم در مسابقات اُپن شرکت میکنم.
مسابقات را مگر شخصی میروی که پدر و مادرت هم همراهت هستند؟
بله من تمام مسابقات اُپن خارج از کشور را با هزینه شخصی شرکت میکنم چون فدراسیون، بودجه ندارد ما را اعزام کند.
مشکلی از بابت تامین هزینه این سفرها نداری؟
نه خدا را شکر مشکلی از این بابت ندارم. در طول سال پنج تا شش مسابقه اُپن شرکت میکنم که پدرم تمام هزینه سفرهایم را میدهد.
البته فقط هزینه سفر من تنها نیست. چون من شرایط سنیام بهگونهای است که باید حتما پدر یا مادرم همراهم باشند وهزینه مضاعفی را باید متحمل شوم.
مثلا چقدر؟
هزینه سفر هر نفر بین سه تا چهارهزاردلار میشود.
چه احساسی داری از اینکه اینقدر پدر و مادر همراهی داری؟
واقعا از خدا ممنونم به خاطر اینکه چنین پدر و مادری دارم. اگر آنها مرا حمایت نمیکردند و خرج سفرهایم را نمیدادند الان به اینجا نمیرسیدم.
شطرنج رشتهای است که از سنین پایین باید روی فرد کار شود تا به یک شطرنجباز حرفهای تبدیل شود.
بعد از استاد بزرگشدن چه هدفی داری؟
من الان جوانترین استاد بزرگ شطرنج ایران هستم. اگر 20 واحد دیگر ریتینگم را افزایش دهم استاد بینالمللی میشوم.
هدف اولم این است که در مسابقات آتی بتوانم این امتیاز را به دست بیاورم و مهمتر از همه، قهرمان مسابقات بزرگسالان جهان شوم.
سارا گودرزی :سارا سادات خادمالشریعه جوانترین استادبزرگ شطرنج ایران است که بهتازگی با ریتینگ دوهزارو366 نایبقهرمان مسابقات جوانان جهان شد؛ عنوانی که برای نخستینبار است نصیب ایرانیها میشود. دختر شطرنجباز 17ساله کشورمان که سال گذشته در هشتادوچهارمین کنگره فیده بهعنوان ارزندهترین استاد بزرگ بانوان معرفی شد؛ حالا سودای آرزوهای بزرگتری دارد. او در تلاش است تا ریتینگ خود را 20امتیاز افزایش بدهد تا به درجه استاد بینالمللی برسد و یک روز هم قهرمان مسابقات شطرنج بزرگسالان دنیا شود.
این اولین تجربه حضورت در مسابقات قهرمانی جهان جوانان بود؟
نه، من پارسال هم در این رقابتها شرکت کرده بودم و عنوان نهم را به دست آوردم. قبل از آن هم سه بار در مسابقات قهرمانی نوجوانان جوان شرکت کردم که در هر سه دوره، توانستم مدال بگیرم.
چطور شد در این یک سال به اینجا رسیدی و توانستی اینقدر پیشرفت کنی؟
من در این یک سال، مسابقات اُپن خارجی زیادی شرکت کردم و حجم تمریناتم را هم به نسبت قبل بالا بردم. از طرفی مربی خصوصی میگرفتم تا با آمادگی هرچهبهتری بتوانم در رقابتهای قهرمانی جهان حضور داشته باشم. همه اینها دست به دست هم داد تا در اوج آمادگی باشم و عنوان نایبقهرمانی را به دست آورم.
سطح مسابقات و رقبایت چطور بودند؟
سطح مسابقات که از نوجوانان خیلی بالاتر بود. رقابتهای عادی شطرنج در 9دور برگزار میشود اما مسابقات قهرمانی جهان در 13دور. همین باعث میشود که رقابت خیلی سنگینی داشته باشی. بهترین بازیکنان دنیا در آن حضور داشتند و من با رقابتی نزدیک موفق شدم مدال نقره بگیرم.
روزانه چقدر تمرین میکردی؟
متوسط بین پنج تا شش ساعت.
مگر مربی دایمی نداری که خودت مربی خصوصی میگیری؟
نه، من الان سهسال است که مربی دایمی ندارم. فدراسیون قبل از هر اعزامی مربیان خارجی را به صورت مقطعی میآورد تا ما را تمرین دهند. مثلا برای المپیاد جهانی که مردادماه گذشته در نروژ برگزار شد با لاندا، مربی روسی تمرین کردیم. پیش از آن هم برای مسابقات نوجوانان جهان با آقای اصغر گلیزاده کار میکردیم.
بنابراین بیشتر ایام سال را بدون مربی میگذرانی؟
بله، تنهایی تمرین میکنم. البته چون تیمهای ملی مربی دایمی ندارند معمولا بازیکنها با هم تمرین میکنند.
مشکلِ نبود مربی حلشدنی نیست؟
ما قبلا مربی خارجی دایمی داشتیم اما متاسفانه چون بودجه فدراسیون به نسبت گذشته خیلی کمتر شد عذر مربیان را خواستند و قرار شد به صورت مقطعی قبل از هر اعزامی آنها را برایمان بیاورند.
با این حال باید مربی داشته باشی، چون تازه راهت را پیدا کردی؟
بله حتما همینطور است. من الان به جایی رسیدهام که باید حتما مربی بالای سرم باشد.
چه کمبودی در مقایسه با شطرنجبازان خارجی داری؟
کمبود من فقط نداشتن مربی است. شطرنجبازان خارجی هم در حین مسابقه و هم در تمرینات، همیشه مربی دارند. ولی من همیشه به تنهایی همراه پدر و مادرم در مسابقات اُپن شرکت میکنم.
مسابقات را مگر شخصی میروی که پدر و مادرت هم همراهت هستند؟
بله من تمام مسابقات اُپن خارج از کشور را با هزینه شخصی شرکت میکنم چون فدراسیون، بودجه ندارد ما را اعزام کند.
مشکلی از بابت تامین هزینه این سفرها نداری؟
نه خدا را شکر مشکلی از این بابت ندارم. در طول سال پنج تا شش مسابقه اُپن شرکت میکنم که پدرم تمام هزینه سفرهایم را میدهد.
البته فقط هزینه سفر من تنها نیست. چون من شرایط سنیام بهگونهای است که باید حتما پدر یا مادرم همراهم باشند وهزینه مضاعفی را باید متحمل شوم.
مثلا چقدر؟
هزینه سفر هر نفر بین سه تا چهارهزاردلار میشود.
چه احساسی داری از اینکه اینقدر پدر و مادر همراهی داری؟
واقعا از خدا ممنونم به خاطر اینکه چنین پدر و مادری دارم. اگر آنها مرا حمایت نمیکردند و خرج سفرهایم را نمیدادند الان به اینجا نمیرسیدم.
شطرنج رشتهای است که از سنین پایین باید روی فرد کار شود تا به یک شطرنجباز حرفهای تبدیل شود.
بعد از استاد بزرگشدن چه هدفی داری؟
من الان جوانترین استاد بزرگ شطرنج ایران هستم. اگر 20 واحد دیگر ریتینگم را افزایش دهم استاد بینالمللی میشوم.
هدف اولم این است که در مسابقات آتی بتوانم این امتیاز را به دست بیاورم و مهمتر از همه، قهرمان مسابقات بزرگسالان جهان شوم.
این اولین تجربه حضورت در مسابقات قهرمانی جهان جوانان بود؟
نه، من پارسال هم در این رقابتها شرکت کرده بودم و عنوان نهم را به دست آوردم. قبل از آن هم سه بار در مسابقات قهرمانی نوجوانان جوان شرکت کردم که در هر سه دوره، توانستم مدال بگیرم.
چطور شد در این یک سال به اینجا رسیدی و توانستی اینقدر پیشرفت کنی؟
من در این یک سال، مسابقات اُپن خارجی زیادی شرکت کردم و حجم تمریناتم را هم به نسبت قبل بالا بردم. از طرفی مربی خصوصی میگرفتم تا با آمادگی هرچهبهتری بتوانم در رقابتهای قهرمانی جهان حضور داشته باشم. همه اینها دست به دست هم داد تا در اوج آمادگی باشم و عنوان نایبقهرمانی را به دست آورم.
سطح مسابقات و رقبایت چطور بودند؟
سطح مسابقات که از نوجوانان خیلی بالاتر بود. رقابتهای عادی شطرنج در 9دور برگزار میشود اما مسابقات قهرمانی جهان در 13دور. همین باعث میشود که رقابت خیلی سنگینی داشته باشی. بهترین بازیکنان دنیا در آن حضور داشتند و من با رقابتی نزدیک موفق شدم مدال نقره بگیرم.
روزانه چقدر تمرین میکردی؟
متوسط بین پنج تا شش ساعت.
مگر مربی دایمی نداری که خودت مربی خصوصی میگیری؟
نه، من الان سهسال است که مربی دایمی ندارم. فدراسیون قبل از هر اعزامی مربیان خارجی را به صورت مقطعی میآورد تا ما را تمرین دهند. مثلا برای المپیاد جهانی که مردادماه گذشته در نروژ برگزار شد با لاندا، مربی روسی تمرین کردیم. پیش از آن هم برای مسابقات نوجوانان جهان با آقای اصغر گلیزاده کار میکردیم.
بنابراین بیشتر ایام سال را بدون مربی میگذرانی؟
بله، تنهایی تمرین میکنم. البته چون تیمهای ملی مربی دایمی ندارند معمولا بازیکنها با هم تمرین میکنند.
مشکلِ نبود مربی حلشدنی نیست؟
ما قبلا مربی خارجی دایمی داشتیم اما متاسفانه چون بودجه فدراسیون به نسبت گذشته خیلی کمتر شد عذر مربیان را خواستند و قرار شد به صورت مقطعی قبل از هر اعزامی آنها را برایمان بیاورند.
با این حال باید مربی داشته باشی، چون تازه راهت را پیدا کردی؟
بله حتما همینطور است. من الان به جایی رسیدهام که باید حتما مربی بالای سرم باشد.
چه کمبودی در مقایسه با شطرنجبازان خارجی داری؟
کمبود من فقط نداشتن مربی است. شطرنجبازان خارجی هم در حین مسابقه و هم در تمرینات، همیشه مربی دارند. ولی من همیشه به تنهایی همراه پدر و مادرم در مسابقات اُپن شرکت میکنم.
مسابقات را مگر شخصی میروی که پدر و مادرت هم همراهت هستند؟
بله من تمام مسابقات اُپن خارج از کشور را با هزینه شخصی شرکت میکنم چون فدراسیون، بودجه ندارد ما را اعزام کند.
مشکلی از بابت تامین هزینه این سفرها نداری؟
نه خدا را شکر مشکلی از این بابت ندارم. در طول سال پنج تا شش مسابقه اُپن شرکت میکنم که پدرم تمام هزینه سفرهایم را میدهد.
البته فقط هزینه سفر من تنها نیست. چون من شرایط سنیام بهگونهای است که باید حتما پدر یا مادرم همراهم باشند وهزینه مضاعفی را باید متحمل شوم.
مثلا چقدر؟
هزینه سفر هر نفر بین سه تا چهارهزاردلار میشود.
چه احساسی داری از اینکه اینقدر پدر و مادر همراهی داری؟
واقعا از خدا ممنونم به خاطر اینکه چنین پدر و مادری دارم. اگر آنها مرا حمایت نمیکردند و خرج سفرهایم را نمیدادند الان به اینجا نمیرسیدم.
شطرنج رشتهای است که از سنین پایین باید روی فرد کار شود تا به یک شطرنجباز حرفهای تبدیل شود.
بعد از استاد بزرگشدن چه هدفی داری؟
من الان جوانترین استاد بزرگ شطرنج ایران هستم. اگر 20 واحد دیگر ریتینگم را افزایش دهم استاد بینالمللی میشوم.
هدف اولم این است که در مسابقات آتی بتوانم این امتیاز را به دست بیاورم و مهمتر از همه، قهرمان مسابقات بزرگسالان جهان شوم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.