|

آینه

ایران
«توافق ایران و غرب، دنده عقب ندارد»

خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی در حاشیه‌نگاری دیدار رییس مجمع‌تشخیص‌مصلحت‌نظام با تشکل‌های دانشجویی 5 استان دانشگاه آزاداسلامی نوشت: هاشمی در ادامه سخنانش به تخلفات سال‌های قبل اشاره می‌کند. به جلسه جالبی با هیات‌رییسه خبرگان در همین رابطه. اتاقی را هم در انتهای سالن به میهمانان نشان می‌دهد و می‌گوید: همین‌جا، به آقایان گفتم که چرا تمام کارهای این دولت را تایید می‌کنید؟ فردا جواب مردم و خدا را چه می‌دهید؟ بعد هم به آقایی که نایبم در خبرگان بود، گفتم: حالا که همه‌چیز معلوم شده، می‌گویی فلان‌کس باعث انحرافش شده. اگر اشتباه کردی، صادقانه به مردم بگو اشتباه کردم. نه اینکه پشت فلان‌کس قایم شوید و بگویید انحراف کار او بوده؟ مردم این حرف‌ها را باور نمی‌کنند. آقای هاشمی در ادامه می‌گوید دولت روحانی در مقابل اقیانوسی از مشکلات است. با خزانه خالی و توپخانه‌ای پر در روبه‌رویش. از تندروها. از اقلیتی افراطی که همه‌جور امکانات در انتخابات92 داشتند و شکست خوردند. همه می‌خواستند که خط اعتدال پیروز نشود که شد. هاشمی می‌گوید روحانی پای شعارهایش ایستاده. ولی باید مشکلاتش را درک کرد. امروز روز گلایه از روحانی نیست؛ روز همراهی با روحانی است. درست مثل خود مردم که هم نجیبانه به او رأی دادند و هم غریبانه پای او ایستاده‌اند. با امید به فردایی بهتر. هاشمی در خاتمه سخنانش درباره مذاکرات هسته‌ای حرف بسیار مهمی می‌زند. هم طولانی‌شدن مذاکرات را مثبت ارزیابی می‌کند، هم می‌گوید ایران و غرب دیگر به شرایط گذشته برنمی‌گردند. شرایطی که هر شش‌ماه یک‌دور مذاکره بود و تجدید تحریم‌های گذشته و به اضافه تحریم‌های جدیدتر! هاشمی قبلا هم گفته بود که قهر با آمریکا ابدی نیست. هاشمی به مذاکرات هسته‌ای خوشبین است، چون ملتی به آن خوشبین است. هاشمی خطرناکترین دوقطبی را دوقطبی نظام- مردم می‌داند. خطری که گویا اقلیت محدود هدفی جز تحقق آن ندارند. هاشمی، انقلابی تحول‌پذیری است که می‌گوید باید به حرف اکثریت مردم تمکین کرد. امروز ملتی توافق و پیشرفت را در تعامل با دنیا می‌خواهد. توافق ایران و غرب دنده عقب ندارد، چون مردم نمی‌خواهند.

اطلاعات
یادداشت: «تمامیت‌خواهان دفاع مقدس از چه عصبانی‌اند؟» (نقل از «ایسنا»)

این روزها انگار برخی نان‌ و منافع حریصانه‌شان در تندروی است و هیچ ترمزی برای خود قایل نیستند؛ یک روز انقلاب را مصادره می‌کنند و به بقیه می‌تازند، یک روز شهید را به اصلاح‌طلب و اصولگرا تقسیم‌بندی می‌کنند، یک روز ارزش‌های جامعه را در تملک تام خود می‌دانند... بر همین منوال، شهروندی که به‌عنوان یک سینماگر سابقا تراز انقلاب اسلامی، «شیار۱۴۳»اش در پاسداشت مادران شهیدان مفقودالاثر روزبه‌روز بیشتر موردتجلیل «دفاع‌مقدس‌فهمیده‌ها» قرار می‌گیرد، یکی، دو روز است که به‌دلیل پذیرفتن تندیس‌ اخلاق و نیایش در حوزه فرهنگ، هنر و ادب، زیربار شدیدترین توهین‌هاست و کار به جایی رسیده که برخی تقواباختگان سیاست‌زده، عکس‌های شخصی فیس‌بوک او را نیز مورد مرحمت قرار داده و به‌عنوان افشارگری منتشر کرده‌اند... اشتباه نکنید! «نرگس آبیار» نه از دست مسعود رجوی تندیس گرفته و نه خبر رسیده که پدرش سرهنگ پا به جفتِ رکابِ دشمنان انقلاب بوده است! گناه او جایزه‌گرفتن از دست رییس‌جمهور اسبق این کشور است. سیدی روحانی که هنوز هم در فضای این کشور و این نظام تنفس می‌کند... چند ساعت پس از انتشار خبر اهدای این تندیس، نرگس آبیار برای بعضی رسانه‌های افراط‌گرا، تبدیل شد به سمبل یک سینماگر از خط خارج شده و خودفروخته؛ آن‌هم کارگردانی که تا دو روز قبلش، از او به‌عنوان نماد سینماگر تراز انقلاب اسلامی نام برده می‌شد، برایش تجلیل و تکریم می‌گرفتند، فرماندهان او را می‌ستودند و... «نرگس آبیار» حالا توسط آنها که خود را صاحب‌امتیاز جنگ و شهدا می‌دانند طرد شده است؛ اما برخی از آنان که در واکنشی عصبی به تقدیر خاتمی، پا را به حریم خصوصی یک بانوی شهروند دراز کردند، شاید همان‌هایی هستند که همیشه از قِبَل پرداختن به جنگ، آن‌هم به شکل افراطی‌اش، منافعی کسب کرده‌اند... کم‌کم می‌شود نگران شد که شاید عوامل جاسوسی دشمن در برخی سایت‌های تندرو نفوذ کرده است که می‌خواهد همه را خودی و بی‌خودی کند و همه‌چیز را زیر سوال ببرد. شاید یادشان رفته است که چند ماه قبل، آش‌شان آنقدر شور شد که صدای رییس ستاد کل نیروهای مسلح را هم درآوردند.

اعتماد
یادداشت: «تعیین‌تکلیف با مقوله حقوق‌بشر»؛ صالح نقره کار

سوءاستفاده از حقوق‌بشر یک واقعیت و برخوردهای دوگانه نسبت بدان یک حقیقت است؛ نگاه سیاسی به این حوزه انکارپذیر نیست. اما این امر نباید ما را به سمت تخطئه و انکار سوق دهد. آنجا که دیگران موضعی را علیه کشور ما مطرح می‌کنند دو صورت متصور است: یا «کذب» است که باید اطلاع‌رسانی و شفاف‌سازی کرد و از افراد بی‌طرف و موردوثوق جامعه بین‌الملل خواست راستی‌آزمایی کنند یا «درست» است که باید اولا شناسایی و دوم اصلاح و ترمیم و سوم کنترل و مهار و چهارم پیشگیری و نظارت کرد. قبل از رودربایستی خارجی‌ها، باید دغدغه‌های داخلی را ترویج کرده و مستمرا به فکر بهبود وضعیت حقوق‌بشر در سطح داخلی بود.
ایران
«توافق ایران و غرب، دنده عقب ندارد»

خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی در حاشیه‌نگاری دیدار رییس مجمع‌تشخیص‌مصلحت‌نظام با تشکل‌های دانشجویی 5 استان دانشگاه آزاداسلامی نوشت: هاشمی در ادامه سخنانش به تخلفات سال‌های قبل اشاره می‌کند. به جلسه جالبی با هیات‌رییسه خبرگان در همین رابطه. اتاقی را هم در انتهای سالن به میهمانان نشان می‌دهد و می‌گوید: همین‌جا، به آقایان گفتم که چرا تمام کارهای این دولت را تایید می‌کنید؟ فردا جواب مردم و خدا را چه می‌دهید؟ بعد هم به آقایی که نایبم در خبرگان بود، گفتم: حالا که همه‌چیز معلوم شده، می‌گویی فلان‌کس باعث انحرافش شده. اگر اشتباه کردی، صادقانه به مردم بگو اشتباه کردم. نه اینکه پشت فلان‌کس قایم شوید و بگویید انحراف کار او بوده؟ مردم این حرف‌ها را باور نمی‌کنند. آقای هاشمی در ادامه می‌گوید دولت روحانی در مقابل اقیانوسی از مشکلات است. با خزانه خالی و توپخانه‌ای پر در روبه‌رویش. از تندروها. از اقلیتی افراطی که همه‌جور امکانات در انتخابات92 داشتند و شکست خوردند. همه می‌خواستند که خط اعتدال پیروز نشود که شد. هاشمی می‌گوید روحانی پای شعارهایش ایستاده. ولی باید مشکلاتش را درک کرد. امروز روز گلایه از روحانی نیست؛ روز همراهی با روحانی است. درست مثل خود مردم که هم نجیبانه به او رأی دادند و هم غریبانه پای او ایستاده‌اند. با امید به فردایی بهتر. هاشمی در خاتمه سخنانش درباره مذاکرات هسته‌ای حرف بسیار مهمی می‌زند. هم طولانی‌شدن مذاکرات را مثبت ارزیابی می‌کند، هم می‌گوید ایران و غرب دیگر به شرایط گذشته برنمی‌گردند. شرایطی که هر شش‌ماه یک‌دور مذاکره بود و تجدید تحریم‌های گذشته و به اضافه تحریم‌های جدیدتر! هاشمی قبلا هم گفته بود که قهر با آمریکا ابدی نیست. هاشمی به مذاکرات هسته‌ای خوشبین است، چون ملتی به آن خوشبین است. هاشمی خطرناکترین دوقطبی را دوقطبی نظام- مردم می‌داند. خطری که گویا اقلیت محدود هدفی جز تحقق آن ندارند. هاشمی، انقلابی تحول‌پذیری است که می‌گوید باید به حرف اکثریت مردم تمکین کرد. امروز ملتی توافق و پیشرفت را در تعامل با دنیا می‌خواهد. توافق ایران و غرب دنده عقب ندارد، چون مردم نمی‌خواهند.

اطلاعات
یادداشت: «تمامیت‌خواهان دفاع مقدس از چه عصبانی‌اند؟» (نقل از «ایسنا»)

این روزها انگار برخی نان‌ و منافع حریصانه‌شان در تندروی است و هیچ ترمزی برای خود قایل نیستند؛ یک روز انقلاب را مصادره می‌کنند و به بقیه می‌تازند، یک روز شهید را به اصلاح‌طلب و اصولگرا تقسیم‌بندی می‌کنند، یک روز ارزش‌های جامعه را در تملک تام خود می‌دانند... بر همین منوال، شهروندی که به‌عنوان یک سینماگر سابقا تراز انقلاب اسلامی، «شیار۱۴۳»اش در پاسداشت مادران شهیدان مفقودالاثر روزبه‌روز بیشتر موردتجلیل «دفاع‌مقدس‌فهمیده‌ها» قرار می‌گیرد، یکی، دو روز است که به‌دلیل پذیرفتن تندیس‌ اخلاق و نیایش در حوزه فرهنگ، هنر و ادب، زیربار شدیدترین توهین‌هاست و کار به جایی رسیده که برخی تقواباختگان سیاست‌زده، عکس‌های شخصی فیس‌بوک او را نیز مورد مرحمت قرار داده و به‌عنوان افشارگری منتشر کرده‌اند... اشتباه نکنید! «نرگس آبیار» نه از دست مسعود رجوی تندیس گرفته و نه خبر رسیده که پدرش سرهنگ پا به جفتِ رکابِ دشمنان انقلاب بوده است! گناه او جایزه‌گرفتن از دست رییس‌جمهور اسبق این کشور است. سیدی روحانی که هنوز هم در فضای این کشور و این نظام تنفس می‌کند... چند ساعت پس از انتشار خبر اهدای این تندیس، نرگس آبیار برای بعضی رسانه‌های افراط‌گرا، تبدیل شد به سمبل یک سینماگر از خط خارج شده و خودفروخته؛ آن‌هم کارگردانی که تا دو روز قبلش، از او به‌عنوان نماد سینماگر تراز انقلاب اسلامی نام برده می‌شد، برایش تجلیل و تکریم می‌گرفتند، فرماندهان او را می‌ستودند و... «نرگس آبیار» حالا توسط آنها که خود را صاحب‌امتیاز جنگ و شهدا می‌دانند طرد شده است؛ اما برخی از آنان که در واکنشی عصبی به تقدیر خاتمی، پا را به حریم خصوصی یک بانوی شهروند دراز کردند، شاید همان‌هایی هستند که همیشه از قِبَل پرداختن به جنگ، آن‌هم به شکل افراطی‌اش، منافعی کسب کرده‌اند... کم‌کم می‌شود نگران شد که شاید عوامل جاسوسی دشمن در برخی سایت‌های تندرو نفوذ کرده است که می‌خواهد همه را خودی و بی‌خودی کند و همه‌چیز را زیر سوال ببرد. شاید یادشان رفته است که چند ماه قبل، آش‌شان آنقدر شور شد که صدای رییس ستاد کل نیروهای مسلح را هم درآوردند.

اعتماد
یادداشت: «تعیین‌تکلیف با مقوله حقوق‌بشر»؛ صالح نقره کار

سوءاستفاده از حقوق‌بشر یک واقعیت و برخوردهای دوگانه نسبت بدان یک حقیقت است؛ نگاه سیاسی به این حوزه انکارپذیر نیست. اما این امر نباید ما را به سمت تخطئه و انکار سوق دهد. آنجا که دیگران موضعی را علیه کشور ما مطرح می‌کنند دو صورت متصور است: یا «کذب» است که باید اطلاع‌رسانی و شفاف‌سازی کرد و از افراد بی‌طرف و موردوثوق جامعه بین‌الملل خواست راستی‌آزمایی کنند یا «درست» است که باید اولا شناسایی و دوم اصلاح و ترمیم و سوم کنترل و مهار و چهارم پیشگیری و نظارت کرد. قبل از رودربایستی خارجی‌ها، باید دغدغه‌های داخلی را ترویج کرده و مستمرا به فکر بهبود وضعیت حقوق‌بشر در سطح داخلی بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.