|

برای تماشاخانه‌ای که بسته شد

پیمان شیخی

رادیو از سال1319 تاکنون به‌عنوان رسانه‌ای مردمی و در عین‌حال شریف و آموزنده شناخته ‌شده و حتی برنامه‌های سرگرم‌کننده آن نیز به همراه لحظات شیرین، درس‌هایی نیز برای شنوندگان خود به همراه داشته است. درست همین ویژگی رادیو باعث شد تا در آغاز سال1391، برنامه «تماشاخانه» را با چنین رویکردی آماده پخش کنم و با تحقیقات گسترده، مستند و مستمر درخصوص تماشاخانه‌های تهران و با بهره‌گیری از تحقیقاتم درخصوص تهران قدیم که از سال1375 آغاز کرده بودم این برنامه در قالب برنامه‌ای 15دقیقه‌ای پخش شود. در نخستین برنامه، سحر جولایی به‌عنوان تهیه‌کننده و بهاره برهانی به‌عنوان گوینده مقابل بنده با این برنامه همکاری داشتند اما به دلیل ایجاد تغییراتی، افتخار همکاری با این دوبانوی محترم تداوم پیدا نکرد ولی آرم برنامه که به زیبایی تمام ساخته شده بود، از سحر جولایی در این برنامه به یادگار ماند و ادامه راه با همراهی بی‌دریغ نوید جولایی به‌عنوان تهیه‌کننده طی شد.
برنامه تماشاخانه علاوه بر بهره‌گیری از اطلاعات مکتوب مجلات تخصصی و معدود کتاب‌های خاطرات هنرمندان، به‌طور گسترده‌ای از اطلاعات و خاطرات شخصی پیرمردهای تهرانی بهره برد که حاصل کوچه‌گردی‌های بنده در محلات تهران قدیم بود و در این راه با تعدادی از هنرمندان بسیار قدیمی تئاتر نیز آشنا شدم. همین‌طور کتاب تماشاخانه‌های تهران ناصر حبیبان، باوجود اشتباهاتی که در آن، به‌عنوان منبعی غنی که شامل تحقیقات پیشینیان و ناصر حبیبان عزیز می‌شد، در بسیاری از مواقع کمک‌کننده بود. در برنامه تماشاخانه بنده به‌عنوان پژوهشگر، نویسنده، سردبیر، مجری کارشناس، گزارشگر و در برنامه‌های پایانی به‌عنوان تهیه‌کننده برنامه فعالیت داشتم که باوجود سختی کار، هرلحظه آموختم و آموختم. همین‌طور دوستان محترمی چون محسن جواهری به‌عنوان تهیه‌کننده چهاربرنامه، مهران محمدرضا به‌عنوان دستیار تهیه و صنم صالحی، خانم‌ها مهسا دورفرد، نیوشا سمندری، باران چشمه، شبنم ندیمی، غزل نهانی، شهرزاد اکبرخانزاده، شیما جانقربان و نازنین فاطمه‌واحد به‌عنوان گویندگان آیتم فعالیت داشتند که از تک‌تک ایشان نهایت تشکر و قدردانی را دارم و رسم جوانمردی نیست که صدابرداران زحمتکش رادیو نمایش را فراموش کنم و از ایشان قدردانی نکنم.
برنامه تماشاخانه طی دوسال‌ونیم 48تماشاخانه قدیمی تهران قدیم را برای مخاطبان خودش معرفی کرد که به‌دلیل محدودیت زمان هر برنامه، در بسیاری از برنامه‌ها این اجبار به‌‌وجود می‌آمد که یک تماشاخانه در دو الی پنج‌برنامه معرفی خود تا در حد امکان جان کلام ادا شده باشد. تماشاخانه‌هایی که تعداد زیادی از آنها وجود خارجی ندارند و حتی مکان دقیق آنها مشخص نیست، گواینکه مکان دقیق تعدادی از این تماشاخانه‌ها را با تحقیقات میدانی و شنیدن و ضبط خاطرات مردم قدیم و اصیل تهران یافتم و با یاری پروردگار مهربان و حمایت عزیزان عاشق فرهنگ ایران‌زمین در قالب دوجلد کتاب تحت عنوان« تماشاخونه‌های تهرون و تماشاچی‌های تیاتر» به چاپ خواهد رسید. اما نکته‌ای که فکر می‌کنم باید به آن اشاره داشته باشم این است که برنامه تماشاخانه عموما از دید اهالی محترم رسانه پنهان ماند و حتی در جشن انجمن منتقدان خانه تئاتر هم توجه رسانه‌ای به آن نشد تا جایی‌که فقط خبرگزاری مهر به تقدیر از این برنامه اشاره کرد و خبرگزاری ایلنا نیز عنوان سردبیر و پژوهشگر برنامه تماشاخانه را تبدیل به خبرنگار حوزه شنیداری کرد. باید عرض کنم با 14سال سابقه فعالیت در عرصه رسانه چنین کم‌لطفی‌هایی برای من قابل درک نیست. از سوی دیگر آموخته‌های من در عرصه رسانه، بی‌طرف‌بودن در نگارش خبر را از ارکان اصلی خبر و گزارش‌نویسی می‌داند؛ گواینکه دوستان رسانه‌ای، عموما از دوستان من هستند و از دیدن یکدیگر خوشحال می‌شویم.
رادیو از سال1319 تاکنون به‌عنوان رسانه‌ای مردمی و در عین‌حال شریف و آموزنده شناخته ‌شده و حتی برنامه‌های سرگرم‌کننده آن نیز به همراه لحظات شیرین، درس‌هایی نیز برای شنوندگان خود به همراه داشته است. درست همین ویژگی رادیو باعث شد تا در آغاز سال1391، برنامه «تماشاخانه» را با چنین رویکردی آماده پخش کنم و با تحقیقات گسترده، مستند و مستمر درخصوص تماشاخانه‌های تهران و با بهره‌گیری از تحقیقاتم درخصوص تهران قدیم که از سال1375 آغاز کرده بودم این برنامه در قالب برنامه‌ای 15دقیقه‌ای پخش شود. در نخستین برنامه، سحر جولایی به‌عنوان تهیه‌کننده و بهاره برهانی به‌عنوان گوینده مقابل بنده با این برنامه همکاری داشتند اما به دلیل ایجاد تغییراتی، افتخار همکاری با این دوبانوی محترم تداوم پیدا نکرد ولی آرم برنامه که به زیبایی تمام ساخته شده بود، از سحر جولایی در این برنامه به یادگار ماند و ادامه راه با همراهی بی‌دریغ نوید جولایی به‌عنوان تهیه‌کننده طی شد.
برنامه تماشاخانه علاوه بر بهره‌گیری از اطلاعات مکتوب مجلات تخصصی و معدود کتاب‌های خاطرات هنرمندان، به‌طور گسترده‌ای از اطلاعات و خاطرات شخصی پیرمردهای تهرانی بهره برد که حاصل کوچه‌گردی‌های بنده در محلات تهران قدیم بود و در این راه با تعدادی از هنرمندان بسیار قدیمی تئاتر نیز آشنا شدم. همین‌طور کتاب تماشاخانه‌های تهران ناصر حبیبان، باوجود اشتباهاتی که در آن، به‌عنوان منبعی غنی که شامل تحقیقات پیشینیان و ناصر حبیبان عزیز می‌شد، در بسیاری از مواقع کمک‌کننده بود. در برنامه تماشاخانه بنده به‌عنوان پژوهشگر، نویسنده، سردبیر، مجری کارشناس، گزارشگر و در برنامه‌های پایانی به‌عنوان تهیه‌کننده برنامه فعالیت داشتم که باوجود سختی کار، هرلحظه آموختم و آموختم. همین‌طور دوستان محترمی چون محسن جواهری به‌عنوان تهیه‌کننده چهاربرنامه، مهران محمدرضا به‌عنوان دستیار تهیه و صنم صالحی، خانم‌ها مهسا دورفرد، نیوشا سمندری، باران چشمه، شبنم ندیمی، غزل نهانی، شهرزاد اکبرخانزاده، شیما جانقربان و نازنین فاطمه‌واحد به‌عنوان گویندگان آیتم فعالیت داشتند که از تک‌تک ایشان نهایت تشکر و قدردانی را دارم و رسم جوانمردی نیست که صدابرداران زحمتکش رادیو نمایش را فراموش کنم و از ایشان قدردانی نکنم.
برنامه تماشاخانه طی دوسال‌ونیم 48تماشاخانه قدیمی تهران قدیم را برای مخاطبان خودش معرفی کرد که به‌دلیل محدودیت زمان هر برنامه، در بسیاری از برنامه‌ها این اجبار به‌‌وجود می‌آمد که یک تماشاخانه در دو الی پنج‌برنامه معرفی خود تا در حد امکان جان کلام ادا شده باشد. تماشاخانه‌هایی که تعداد زیادی از آنها وجود خارجی ندارند و حتی مکان دقیق آنها مشخص نیست، گواینکه مکان دقیق تعدادی از این تماشاخانه‌ها را با تحقیقات میدانی و شنیدن و ضبط خاطرات مردم قدیم و اصیل تهران یافتم و با یاری پروردگار مهربان و حمایت عزیزان عاشق فرهنگ ایران‌زمین در قالب دوجلد کتاب تحت عنوان« تماشاخونه‌های تهرون و تماشاچی‌های تیاتر» به چاپ خواهد رسید. اما نکته‌ای که فکر می‌کنم باید به آن اشاره داشته باشم این است که برنامه تماشاخانه عموما از دید اهالی محترم رسانه پنهان ماند و حتی در جشن انجمن منتقدان خانه تئاتر هم توجه رسانه‌ای به آن نشد تا جایی‌که فقط خبرگزاری مهر به تقدیر از این برنامه اشاره کرد و خبرگزاری ایلنا نیز عنوان سردبیر و پژوهشگر برنامه تماشاخانه را تبدیل به خبرنگار حوزه شنیداری کرد. باید عرض کنم با 14سال سابقه فعالیت در عرصه رسانه چنین کم‌لطفی‌هایی برای من قابل درک نیست. از سوی دیگر آموخته‌های من در عرصه رسانه، بی‌طرف‌بودن در نگارش خبر را از ارکان اصلی خبر و گزارش‌نویسی می‌داند؛ گواینکه دوستان رسانه‌ای، عموما از دوستان من هستند و از دیدن یکدیگر خوشحال می‌شویم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.