|

آینه

ایران
سرمقاله: «پیش‌شرط‌‌های یک دیدار تاریخی»؛ جمشید رضایی

با قطعی‌شدن سفر دکتر روحانی به نیویورک برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان‌ملل‌متحد، ارزیابی‌های رسانه‌ای درباره این سفر و وقایع احتمالی نیویورک سرعت گرفته است. در این میان دو موضوع نظر اغلب ناظران را به خود جلب کرده است. تاثیر سفر دکترروحانی به نیویورک بر مذاکرات هسته‌ای و دوم میزان احتمال دیدار رییسان‌جمهوری ایران و آمریکا. اگر چنین دیداری ولو به‌صورت حاشیه‌ای و غیررسمی هم برگزار شود، نخستین دیدار رییسان‌جمهوری ایران و آمریکا در بیش از سه‌دهه اخیر محسوب می‌شود... صرف فضا‌سازی رسانه‌ای برای انجام دیدار روسای‌جمهوری دو کشور کافی نیست و آمریکایی‌ها باید گام‌های عملی بردارند؛ گام‌هایی که نشان دهنده حسن‌نیت رفتار آمریکایی‌ها باشد. حال آنکه نه‌تنها نشانه‌های قوی در این زمینه دیده نمی‌شود بلکه آنها صداقت کمتری از خود نشان داده‌اند و حتی تحریم‌های جدیدی هم طی یک‌سال اخیر علیه ایران افزوده‌اند.

وطن امروز
گفت‌وگو / مهدی محمدی: از دل مذاکرات فعلی لغو جدی تحریم درنمی‌آید

الان محاسبه آمریکا این است که تحریم عامل پیش‌برنده مذاکرات است و این محاسبه با رفتار دولت تقویت شده است. واقعا اگر دولت می‌خواهد آمریکا را وادار به لغو جدی تحریم کند باید استغنای خود از تحریم را در اداره معیشت مردم نشان دهد. آنچه تا امروز رخ داده عکس این موضوع بوده است. آمریکایی‌ها اگر حس کنند تحریم در تغییر محاسبات ایران در موضوع هسته‌ای کارآمد بوده، چرا نباید آن را به سایر حوزه‌ها بسط بدهند؟ در نتیجه، جمع‌بندی من این است که حتی اگر در توافق جامع لغو تحریم روی کاغذ انجام شود، در عمل این موضوع کاملا قطره‌چکانی خواهد بود. آمریکایی‌ها به تحریم به‌عنوان ابزاری برای کنترل ایران در منطقه آن‌هم در شرایطی نگاه می‌کنند که قدرتشان رو به افول است و ابزار دیگری ندارند. من فکر می‌کنم حدی از تعدیل تحریم‌ها در صورت حصول توافق نهایی رخ خواهد داد ولی لغو کامل تحریم مطلقا خیر. البته اگر دوستان طور دیگری مذاکره می‌کردند، اگر به آمریکا ثابت می‌کردند ایران اضطراری برای لغو تحریم ندارد، اگر به اقدامات و اظهارات آمریکایی‌ها پاسخ متناسب می‌دادند و مهم‌تر از همه اگر در توافق ژنو امتیازهای اصلی را در ازای تقریبا هیچ واگذار نمی‌کردند، وضع فرق می‌کرد.

کیهان
سرمقاله: «برگ برنده دست ماست»؛ حسین شمسیان

افول ستاره آمریکا... برای آنها که اهل انصاف باشند پوشیده و پنهان نیست و نیز پیشرفت‌های شگفت‌انگیز کشور در حوزه‌های گوناگون، باوجود شدیدترین تحریم‌های تاریخی، نشان از آن دارد که ماجرا کاملا برعکس است و اولا انقلاب اسلامی سال‌هاست از مرزهای جغرافیایی عبور کرده و راه خود را در میان مردم مسلمان و مستضعف باز کرده و برای آنها به الگویی برای زیست و زندگی در دنیای پر تزویر امروز بدل‌شده و ثانیا احیاء و بقای آمریکا در منطقه به‌شدت نیازمند نظر موافق و چراغ‌سبز ایران اسلامی است و آنها بدون جلب نظر ما، کمترین جای پایی در منطقه نخواهند داشت. گرچه تظاهر به چیز دیگری کنند. از این‌رو، باید دانست که مساله اصلی اقتدار و توانمندی ایران اسلامی است و در هر مذاکره‌ای باید از این موضع سخن گفت و بر آن پای فشرد و اگر بیشتر و مقتدرانه‌تر از شهید رجایی در آن روزگار غربت و تنهایی و نوپابودن انقلاب سخن نمی‌گوییم، لااقل ذره‌ای از آن جایگاه کوتاه نیاییم.

جمهوری اسلامی
سرمقاله: «محاکمه آقای دبیرکل»

دکتر ظریف... در مورد وضعیت حقوق‌بشر در ایران... اظهار داشت: «اینکه در منطقه ما، فقط در مورد کشور ایران گزارش منتشر می‌شود قابل پذیرش نیست و تهیه چنین گزارش‌هایی تداوم نگاه سیاسی و دوگانه به مسایل حقوق بشر است.» این موضع‌گیری صریح و شفاف وزیر امور خارجه کشورمان را باید نوعی به محاکمه‌کشیدن دبیرکل سازمان‌ملل به‌خاطر تخلف آشکار وی از وظایف قانونی تعریف‌شده برای مسوول بالاترین سازمان بین‌المللی دانست. واقعیت اینست که ورود آقای بان‌کی‌مون به مقوله حقوق‌بشر و موضع‌گیری علیه جمهوری‌اسلامی‌ایران در آستانه برگزاری مجمع عمومی سازمان‌ملل و برگزاری مذاکرات حساس هسته‌ای میان ایران و اعضای گروه 1+5 اقدامی حساب‌شده مبتنی بر سیاسی‌کاری بود.

جوان
یادداشت: «ائتلافی برای جابه‌جایی یک تابلو»؛ عبدالله گنجی

اکنون غرب به‌دنبال آن است که با تابلو داعش مبارزه کند اما در عین حال معتقد به تقویت جبهه معارضان سوری است... در ماه‌های اولیه بحران سوریه تشکلی به نام ارتش آزاد به وجود آمد اما ضعف عملکرد آن باعث شد داعش را به‌وجود آورند تا به سرنگونی دولت سوریه سرعت عمل بخشیده شود. توفیقات داعش باعث شد تا ارتش آزاد با ریزش نیرو مواجه شود و اعضای آن کم‌کم با داعش بیعت کنند. اکنون نوبت وارونه‌سازی این روند است. بدون تردید آنچه غرب در سوریه می‌خواهد انجام دهد اجماع و ظرفیت‌افزایی در جبهه معارضان است. مبارزه با تابلوی داعش برای مشروعیت‌بخشی به این کار است. اکنون هواپیما‌های غرب آماده می‌شوند تا هرآنچه مقابل ارتش آزاد و النصره است، بمباران نمایند. در این میان هدف اساسی سرنگونی دولت سوریه است اما افکارعمومی جهان روانه مبارزه با داعش شده است.
ایران
سرمقاله: «پیش‌شرط‌‌های یک دیدار تاریخی»؛ جمشید رضایی

با قطعی‌شدن سفر دکتر روحانی به نیویورک برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان‌ملل‌متحد، ارزیابی‌های رسانه‌ای درباره این سفر و وقایع احتمالی نیویورک سرعت گرفته است. در این میان دو موضوع نظر اغلب ناظران را به خود جلب کرده است. تاثیر سفر دکترروحانی به نیویورک بر مذاکرات هسته‌ای و دوم میزان احتمال دیدار رییسان‌جمهوری ایران و آمریکا. اگر چنین دیداری ولو به‌صورت حاشیه‌ای و غیررسمی هم برگزار شود، نخستین دیدار رییسان‌جمهوری ایران و آمریکا در بیش از سه‌دهه اخیر محسوب می‌شود... صرف فضا‌سازی رسانه‌ای برای انجام دیدار روسای‌جمهوری دو کشور کافی نیست و آمریکایی‌ها باید گام‌های عملی بردارند؛ گام‌هایی که نشان دهنده حسن‌نیت رفتار آمریکایی‌ها باشد. حال آنکه نه‌تنها نشانه‌های قوی در این زمینه دیده نمی‌شود بلکه آنها صداقت کمتری از خود نشان داده‌اند و حتی تحریم‌های جدیدی هم طی یک‌سال اخیر علیه ایران افزوده‌اند.

وطن امروز
گفت‌وگو / مهدی محمدی: از دل مذاکرات فعلی لغو جدی تحریم درنمی‌آید

الان محاسبه آمریکا این است که تحریم عامل پیش‌برنده مذاکرات است و این محاسبه با رفتار دولت تقویت شده است. واقعا اگر دولت می‌خواهد آمریکا را وادار به لغو جدی تحریم کند باید استغنای خود از تحریم را در اداره معیشت مردم نشان دهد. آنچه تا امروز رخ داده عکس این موضوع بوده است. آمریکایی‌ها اگر حس کنند تحریم در تغییر محاسبات ایران در موضوع هسته‌ای کارآمد بوده، چرا نباید آن را به سایر حوزه‌ها بسط بدهند؟ در نتیجه، جمع‌بندی من این است که حتی اگر در توافق جامع لغو تحریم روی کاغذ انجام شود، در عمل این موضوع کاملا قطره‌چکانی خواهد بود. آمریکایی‌ها به تحریم به‌عنوان ابزاری برای کنترل ایران در منطقه آن‌هم در شرایطی نگاه می‌کنند که قدرتشان رو به افول است و ابزار دیگری ندارند. من فکر می‌کنم حدی از تعدیل تحریم‌ها در صورت حصول توافق نهایی رخ خواهد داد ولی لغو کامل تحریم مطلقا خیر. البته اگر دوستان طور دیگری مذاکره می‌کردند، اگر به آمریکا ثابت می‌کردند ایران اضطراری برای لغو تحریم ندارد، اگر به اقدامات و اظهارات آمریکایی‌ها پاسخ متناسب می‌دادند و مهم‌تر از همه اگر در توافق ژنو امتیازهای اصلی را در ازای تقریبا هیچ واگذار نمی‌کردند، وضع فرق می‌کرد.

کیهان
سرمقاله: «برگ برنده دست ماست»؛ حسین شمسیان

افول ستاره آمریکا... برای آنها که اهل انصاف باشند پوشیده و پنهان نیست و نیز پیشرفت‌های شگفت‌انگیز کشور در حوزه‌های گوناگون، باوجود شدیدترین تحریم‌های تاریخی، نشان از آن دارد که ماجرا کاملا برعکس است و اولا انقلاب اسلامی سال‌هاست از مرزهای جغرافیایی عبور کرده و راه خود را در میان مردم مسلمان و مستضعف باز کرده و برای آنها به الگویی برای زیست و زندگی در دنیای پر تزویر امروز بدل‌شده و ثانیا احیاء و بقای آمریکا در منطقه به‌شدت نیازمند نظر موافق و چراغ‌سبز ایران اسلامی است و آنها بدون جلب نظر ما، کمترین جای پایی در منطقه نخواهند داشت. گرچه تظاهر به چیز دیگری کنند. از این‌رو، باید دانست که مساله اصلی اقتدار و توانمندی ایران اسلامی است و در هر مذاکره‌ای باید از این موضع سخن گفت و بر آن پای فشرد و اگر بیشتر و مقتدرانه‌تر از شهید رجایی در آن روزگار غربت و تنهایی و نوپابودن انقلاب سخن نمی‌گوییم، لااقل ذره‌ای از آن جایگاه کوتاه نیاییم.

جمهوری اسلامی
سرمقاله: «محاکمه آقای دبیرکل»

دکتر ظریف... در مورد وضعیت حقوق‌بشر در ایران... اظهار داشت: «اینکه در منطقه ما، فقط در مورد کشور ایران گزارش منتشر می‌شود قابل پذیرش نیست و تهیه چنین گزارش‌هایی تداوم نگاه سیاسی و دوگانه به مسایل حقوق بشر است.» این موضع‌گیری صریح و شفاف وزیر امور خارجه کشورمان را باید نوعی به محاکمه‌کشیدن دبیرکل سازمان‌ملل به‌خاطر تخلف آشکار وی از وظایف قانونی تعریف‌شده برای مسوول بالاترین سازمان بین‌المللی دانست. واقعیت اینست که ورود آقای بان‌کی‌مون به مقوله حقوق‌بشر و موضع‌گیری علیه جمهوری‌اسلامی‌ایران در آستانه برگزاری مجمع عمومی سازمان‌ملل و برگزاری مذاکرات حساس هسته‌ای میان ایران و اعضای گروه 1+5 اقدامی حساب‌شده مبتنی بر سیاسی‌کاری بود.

جوان
یادداشت: «ائتلافی برای جابه‌جایی یک تابلو»؛ عبدالله گنجی

اکنون غرب به‌دنبال آن است که با تابلو داعش مبارزه کند اما در عین حال معتقد به تقویت جبهه معارضان سوری است... در ماه‌های اولیه بحران سوریه تشکلی به نام ارتش آزاد به وجود آمد اما ضعف عملکرد آن باعث شد داعش را به‌وجود آورند تا به سرنگونی دولت سوریه سرعت عمل بخشیده شود. توفیقات داعش باعث شد تا ارتش آزاد با ریزش نیرو مواجه شود و اعضای آن کم‌کم با داعش بیعت کنند. اکنون نوبت وارونه‌سازی این روند است. بدون تردید آنچه غرب در سوریه می‌خواهد انجام دهد اجماع و ظرفیت‌افزایی در جبهه معارضان است. مبارزه با تابلوی داعش برای مشروعیت‌بخشی به این کار است. اکنون هواپیما‌های غرب آماده می‌شوند تا هرآنچه مقابل ارتش آزاد و النصره است، بمباران نمایند. در این میان هدف اساسی سرنگونی دولت سوریه است اما افکارعمومی جهان روانه مبارزه با داعش شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.