|

مدیرعامل جمعیت خیریه «تولد دوباره»:

تلقی 2برابرشدن اعتیاد زنان مبنای علمی ندارد

خبرآنلاین: چندی پیش معاون رییس‌جمهوری در امور زنان و خانواده از افزایش میزان اعتیاد زنان خبر داده بود که مدیر عامل جمعیت خیریه «تولد دوباره» آن را رد می‌کند. «مراجعه به آمار نشان می‌دهد نرخ رشد اعتیاد در زنان بیشتر از مردان است و از پنج‌درصد در سال85 به 10‌درصد در سال90 افزایش یافته است. واقعیت این است که اعتیاد زنان وابسته به جریان اعتیاد در کشور است و نمی‌توانیم آن را مجزا از سیاست‌های کلی در این زمینه در نظر بگیریم.» این آمار توسط شهیندخت مولاوردی معاون رییس‌جمهوری در امور زنان و خانواده در هشتمین کنگره بین‌المللی «دانش اعتیاد» بیان شد که از دوبرابرشدن میزان اعتیاد زنان حکایت داشت.
اما عباس دیلمی‌زاده، مدیرعامل جمعیت خیریه «تولد دوباره» ضمن رد این آمار معتقد است اعتیاد زنانه نشده و بالا‌رفتن آمار زنان معتاد به‌دلیل افزایش تعداد مراکز درمانی ویژه زنان و مراجعه بیشتر آنها برای درمان اصولی و علمی است.


اینکه در ماه‌های اخیر بعضی مسوولان اعلام کرده‌اند اعتیاد به سمت زنانه‌شدن در حرکت است چقدر صحت دارد؟
به‌نظر من این ادعا که اعتیاد به سمت زنانه‌شدن رفته است، مبنای درستی ندارد. کسانی که این نظر را مطرح می‌کنند، استنادشان به آمار است. آنها اطلاعات به دست آمده از آمارگیری سال‌های 1386 و 1390 را با هم مقایسه می‌کنند و چون در سال 1386، نسبت زنان معتاد به مردان پنج‌درصد بوده و در سال 1390 به 9/4‌درصد رسیده است، می‌گویند اعتیاد زنانه شده در حالی که اظهارنظرهای اینگونه مبنای علمی ندارد.
پس این آمار در مورد زنان معتاد را که از پنج‌درصد در سال85 به 10‌درصد در سال90 رسیده است چگونه می‌توان تعبیر کرد؟
در این آمارگیری‌ها، نمونه‌گیری بر اساس مدل «ماهی نشان‌دار» انجام شده است. کسانی که با آمار و ریاضی سروکار دارند این شیوه را به‌خوبی می‌شناسند. در این روش معتادانی که به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند، نشان‌دار می‌شوند و بعد از طی این مرحله تعداد آنها در کل جامعه سنجیده می‌شود که بر اساس این محاسبه تعداد معتادان را اعلام می‌کنند. نشان‌دارشدن یک معتاد به مراجعه او به مرکز درمانی بستگی دارد بنابراین اگر این نکته را در نظر بگیریم که در سال 1386 تعداد مراکز درمانی ویژه زنان حتی به تعداد انگشتان یک دست هم نمی‌رسید، طبیعی است تعداد زنان مراجعه‌کننده به این مراکز کم باشد، در حالی که در سال 1390 سرمایه‌گذاری‌های خوبی در این حوزه انجام شد و با حمایت ستاد مبارزه با موادمخدر تعداد مراکز درمانی زنان افزایش خوبی پیدا کرد و تعداد زنان معتاد مراجعه‌کننده به این مراکز هم بیشتر شد. این افزایش مراجعه هم باعث افزایش آمار اعتیاد زنان یعنی افزایش ماهی‌های نشان‌دار شد.
پس به اعتقاد شما اعتیاد زنان افزایش دوبرابری نداشته است و اعتیاد به سمت زنانه شدن حرکت نمی‌کند؟
به هیچ عنوان؛ قبول ندارم که اعتیاد زنان دو برابر شده یا اعتیاد به سمت زنانه‌شدن در حال حرکت است. هنوز هم مشاهدات میدانی ما در مراکز درمانی و سطح جامعه نشان می‌دهد غالب مصرف‌کنندگان موادمخدر در کشور را مردان تشکیل می‌دهند و زنان جامعه بخش بسیار کوچکی از این جامعه را تشکیل می‌دهند. توجه‌نکردن به همین مساله ساده و البته مهم باعث شده برخی مسوولان گمان کنند که اعتیاد زنان افزایش پیدا کرده اما واقعیت چیز دیگری است. این افزایش آمار نشان‌دهنده آن است که زنان کمتری در سال 1390 اعتیاد خود را پنهان کرده‌ و جرات یافته‌اند برای درمان بیماری‌شان به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کنند در حالی که در سال 1386 به علت نبود مراکز تخصصی درمان زنان، بیشتر آنها در خانه برای ترک اقدام می‌کردند و از طریق شیوه‌های غیراصولی و غیرمعمول تلاش می‌کردند اعتیاد خود را کنار بگذارند. دوبرابرشدن آمار اعتیاد زنان در مدت چهارسال اصلا منطقی به‌نظر نمی‌رسد و این اتفاق تا به حال در هیچ جای جهان مشاهده نشده و مبنای علمی ندارد.
خبرآنلاین: چندی پیش معاون رییس‌جمهوری در امور زنان و خانواده از افزایش میزان اعتیاد زنان خبر داده بود که مدیر عامل جمعیت خیریه «تولد دوباره» آن را رد می‌کند. «مراجعه به آمار نشان می‌دهد نرخ رشد اعتیاد در زنان بیشتر از مردان است و از پنج‌درصد در سال85 به 10‌درصد در سال90 افزایش یافته است. واقعیت این است که اعتیاد زنان وابسته به جریان اعتیاد در کشور است و نمی‌توانیم آن را مجزا از سیاست‌های کلی در این زمینه در نظر بگیریم.» این آمار توسط شهیندخت مولاوردی معاون رییس‌جمهوری در امور زنان و خانواده در هشتمین کنگره بین‌المللی «دانش اعتیاد» بیان شد که از دوبرابرشدن میزان اعتیاد زنان حکایت داشت.
اما عباس دیلمی‌زاده، مدیرعامل جمعیت خیریه «تولد دوباره» ضمن رد این آمار معتقد است اعتیاد زنانه نشده و بالا‌رفتن آمار زنان معتاد به‌دلیل افزایش تعداد مراکز درمانی ویژه زنان و مراجعه بیشتر آنها برای درمان اصولی و علمی است.


اینکه در ماه‌های اخیر بعضی مسوولان اعلام کرده‌اند اعتیاد به سمت زنانه‌شدن در حرکت است چقدر صحت دارد؟
به‌نظر من این ادعا که اعتیاد به سمت زنانه‌شدن رفته است، مبنای درستی ندارد. کسانی که این نظر را مطرح می‌کنند، استنادشان به آمار است. آنها اطلاعات به دست آمده از آمارگیری سال‌های 1386 و 1390 را با هم مقایسه می‌کنند و چون در سال 1386، نسبت زنان معتاد به مردان پنج‌درصد بوده و در سال 1390 به 9/4‌درصد رسیده است، می‌گویند اعتیاد زنانه شده در حالی که اظهارنظرهای اینگونه مبنای علمی ندارد.
پس این آمار در مورد زنان معتاد را که از پنج‌درصد در سال85 به 10‌درصد در سال90 رسیده است چگونه می‌توان تعبیر کرد؟
در این آمارگیری‌ها، نمونه‌گیری بر اساس مدل «ماهی نشان‌دار» انجام شده است. کسانی که با آمار و ریاضی سروکار دارند این شیوه را به‌خوبی می‌شناسند. در این روش معتادانی که به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند، نشان‌دار می‌شوند و بعد از طی این مرحله تعداد آنها در کل جامعه سنجیده می‌شود که بر اساس این محاسبه تعداد معتادان را اعلام می‌کنند. نشان‌دارشدن یک معتاد به مراجعه او به مرکز درمانی بستگی دارد بنابراین اگر این نکته را در نظر بگیریم که در سال 1386 تعداد مراکز درمانی ویژه زنان حتی به تعداد انگشتان یک دست هم نمی‌رسید، طبیعی است تعداد زنان مراجعه‌کننده به این مراکز کم باشد، در حالی که در سال 1390 سرمایه‌گذاری‌های خوبی در این حوزه انجام شد و با حمایت ستاد مبارزه با موادمخدر تعداد مراکز درمانی زنان افزایش خوبی پیدا کرد و تعداد زنان معتاد مراجعه‌کننده به این مراکز هم بیشتر شد. این افزایش مراجعه هم باعث افزایش آمار اعتیاد زنان یعنی افزایش ماهی‌های نشان‌دار شد.
پس به اعتقاد شما اعتیاد زنان افزایش دوبرابری نداشته است و اعتیاد به سمت زنانه شدن حرکت نمی‌کند؟
به هیچ عنوان؛ قبول ندارم که اعتیاد زنان دو برابر شده یا اعتیاد به سمت زنانه‌شدن در حال حرکت است. هنوز هم مشاهدات میدانی ما در مراکز درمانی و سطح جامعه نشان می‌دهد غالب مصرف‌کنندگان موادمخدر در کشور را مردان تشکیل می‌دهند و زنان جامعه بخش بسیار کوچکی از این جامعه را تشکیل می‌دهند. توجه‌نکردن به همین مساله ساده و البته مهم باعث شده برخی مسوولان گمان کنند که اعتیاد زنان افزایش پیدا کرده اما واقعیت چیز دیگری است. این افزایش آمار نشان‌دهنده آن است که زنان کمتری در سال 1390 اعتیاد خود را پنهان کرده‌ و جرات یافته‌اند برای درمان بیماری‌شان به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کنند در حالی که در سال 1386 به علت نبود مراکز تخصصی درمان زنان، بیشتر آنها در خانه برای ترک اقدام می‌کردند و از طریق شیوه‌های غیراصولی و غیرمعمول تلاش می‌کردند اعتیاد خود را کنار بگذارند. دوبرابرشدن آمار اعتیاد زنان در مدت چهارسال اصلا منطقی به‌نظر نمی‌رسد و این اتفاق تا به حال در هیچ جای جهان مشاهده نشده و مبنای علمی ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.