نشست «ناتو» زنگ خطری برای «پوتین»
نفیسه کریمی
نشست ناتو در «ولز» بهخاطر تشدید درگیریها در اوکراین بهدلیل اعزام نیروهای روسی به مرزهای شرقی در هالهای از ابهام قرار گرفته است. بهنظر میرسد اهداف نشست اخیر با آنچه غرب در 65سال گذشته برای خود برگزیده بود، بسیار تفاوت داشت. نشست ولز در ابتدا قرار بود همزمان با پایان عملیات نظامی در افغانستان و در ماهژانویه برگزار شود، اما زمانی که قرار شد 14هزارنیروی آمریکایی و ناتو برای «آموزش، مشاوره و کمک» به نیروهای امنیتی افغانستان چندسال دیگر هم در این کشور باقی بمانند، این نشست در چهارمماه سپتامبر برگزار شد. به لطف آقای پوتین موضوع اصلی این نشست، بازگشت به تعهدات قدیمی سازمان ناتو بود: یعنی در صورت نیاز اعضا به دفاع، این اتحادیه موظف است که از اعضایش دفاع کند. هنگامی که روسیه بهزور خاک کریمه را در ماهمارس گذشته ضمیمه کرد، این سازمان مردد بود که گامی جدی برای رویارویی با مسکو بردارد، اما تنها چنداقدام دیگر از جانب روسیه کافی بود تا اعضای جدید نزدیک به روسیه متقاعد شوند که ناتو بر اساس مادهپنج گام جدیدی بردارد؛ مادهای که میگوید حمله به یک طرف، حمله به همه است؛ پس باید اقدامی صورت دهد. با وجود تلاشهای
بسیار «آندرس فوگراسموسن»، دبیرکل سازمان ناتو برخی از اعضا (بهویژه آلمان، ایتالیا و هلند) چندان تمایل نداشتند که در مقابل روسیه قرار گیرند و در نتیجه درخواست لهستان برای استقرار دایمی 10هزارسرباز، اعم از تعداد قابلتوجهی نیروی آمریکایی در آن کشور رد شد. اما اکنون با مداخلات روسیه در جنگ داخلی شرق اوکراین و انهدام هواپیمای اماچ17 با 193تبعه هلندی توسط جداییطلبان بیپروایی که توسط کرملین مسلح شدهاند، افکار اروپا نسبت به راضی نگهداشتن آقای پوتین تغییر کرده است. بنابراین در این نشست توافق شد یک تیپ نظامی جدید با «آمادگی بالا» تشکیل و یک مرکز فرمان ایجاد شود. با این حال، ناتو اگر این پیشنهاد لهستان را بپذیرد و یک پایگاه برای 10هزارنیروی جنگی در آنجا دایر کند، یک سیگنال قویتر به روسیه ارسال میکند. اما این موضوع، ناقض توافق سال1997 روسیه - ناتو برای پایاندادن به تقابل جنگ سرد و هموارکردن راه برای مشارکت بین ناتو و روسیه است. اما از آنجا که پوتین همواره به ناتو بهعنوان یک دشمن مینگرد، دیگر برای این سازمان متعهدماندن به اسناد امضاشده، ضروری نیست.
نشست ناتو در «ولز» بهخاطر تشدید درگیریها در اوکراین بهدلیل اعزام نیروهای روسی به مرزهای شرقی در هالهای از ابهام قرار گرفته است. بهنظر میرسد اهداف نشست اخیر با آنچه غرب در 65سال گذشته برای خود برگزیده بود، بسیار تفاوت داشت. نشست ولز در ابتدا قرار بود همزمان با پایان عملیات نظامی در افغانستان و در ماهژانویه برگزار شود، اما زمانی که قرار شد 14هزارنیروی آمریکایی و ناتو برای «آموزش، مشاوره و کمک» به نیروهای امنیتی افغانستان چندسال دیگر هم در این کشور باقی بمانند، این نشست در چهارمماه سپتامبر برگزار شد. به لطف آقای پوتین موضوع اصلی این نشست، بازگشت به تعهدات قدیمی سازمان ناتو بود: یعنی در صورت نیاز اعضا به دفاع، این اتحادیه موظف است که از اعضایش دفاع کند. هنگامی که روسیه بهزور خاک کریمه را در ماهمارس گذشته ضمیمه کرد، این سازمان مردد بود که گامی جدی برای رویارویی با مسکو بردارد، اما تنها چنداقدام دیگر از جانب روسیه کافی بود تا اعضای جدید نزدیک به روسیه متقاعد شوند که ناتو بر اساس مادهپنج گام جدیدی بردارد؛ مادهای که میگوید حمله به یک طرف، حمله به همه است؛ پس باید اقدامی صورت دهد. با وجود تلاشهای
بسیار «آندرس فوگراسموسن»، دبیرکل سازمان ناتو برخی از اعضا (بهویژه آلمان، ایتالیا و هلند) چندان تمایل نداشتند که در مقابل روسیه قرار گیرند و در نتیجه درخواست لهستان برای استقرار دایمی 10هزارسرباز، اعم از تعداد قابلتوجهی نیروی آمریکایی در آن کشور رد شد. اما اکنون با مداخلات روسیه در جنگ داخلی شرق اوکراین و انهدام هواپیمای اماچ17 با 193تبعه هلندی توسط جداییطلبان بیپروایی که توسط کرملین مسلح شدهاند، افکار اروپا نسبت به راضی نگهداشتن آقای پوتین تغییر کرده است. بنابراین در این نشست توافق شد یک تیپ نظامی جدید با «آمادگی بالا» تشکیل و یک مرکز فرمان ایجاد شود. با این حال، ناتو اگر این پیشنهاد لهستان را بپذیرد و یک پایگاه برای 10هزارنیروی جنگی در آنجا دایر کند، یک سیگنال قویتر به روسیه ارسال میکند. اما این موضوع، ناقض توافق سال1997 روسیه - ناتو برای پایاندادن به تقابل جنگ سرد و هموارکردن راه برای مشارکت بین ناتو و روسیه است. اما از آنجا که پوتین همواره به ناتو بهعنوان یک دشمن مینگرد، دیگر برای این سازمان متعهدماندن به اسناد امضاشده، ضروری نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.