|

عذرخواهی از خوانندگان بابت چاپ داستان دیروز

احمد غلامی

آقای احمد غلامی دیروز از شما داستانی خواندم به نام «اختلاف فقط در یک نقطه بود.» باورتان نمی‌شود چقدر شوکه شدم که این داستان را خواندم. این داستان جعلی است. جعل از روی قرائت من از مرگ تقی آرامی و نقی بهرامی که آن را دوستم «منکر» به شما القا کرده بود. این کار بسیار ناپسند بود اما ناپسندتر این است که شما نتوانستید تشخیص بدهید این داستان جعلی است. راستش فکر اینکه زندگی مرده‌ها را برای زنده‌ها روایت کنم، از من بود. دنبال کسی می‌گشتم که این داستان‌ها را به او القا کنم تا زمینی شود. این کار تا حدودی پیش رفت و اگرچه چندان مورد قبولم نبود ولی با شرایطی که داشتیم یعنی عدم ارتباط با زنده‌ها راضی‌کننده بود، البته تا قبل از داستان جعلی مذکور. باید اعتراف کنم که بخشی از گناه چاپ این داستان بازاری برعهده من است، زمانی که می‌خواستم کسی را انتخاب کنم تا این داستان‌ها را به او القا کنم، «منکر» شما را پیشنهاد داد. می‌گفت، استعداد و خلاقیت چندانی ندارید و من به‌راحتی می‌توانم مفاهیم خودم را از زبانتان روایت و زمینی کنم. درست می‌گفت، اما چاقویی که می‌تواند برای من ببرد، برای دیگری هم می‌برد. فکر نمی‌کردم تا این حد از خلاقیت و ذکاوت بی‌بهره‌اید و اندکی هوشیاری و تامل ندارید تا به جعلی و بازاری‌بودن داستانی که دیگری به شما القا کرده پی ببرید. باورتان نمی‌شود، چقدر از حماقتتان عصبانی هستم. چطور بعد از این‌همه سال نوشتن نتوانستید درک کنید، عشق نقی و تقی به ریحانه، دختری معلول غیرواقعی و سانتی‌مانتال است. آنطور که شنیده‌ام چند کتاب هم دارید. وامصیبتا به این مردم که ناچارند کارهای شما را بخوانند. من حداقل 10، 15داستان به شما القا کردم که 9تا از آنها چاپ شده است. لحظه‌ای با خودتان فکر نکردید شاید این داستان جعلی باشد و کسی بخواهد آبروی من و شما را ببرد. قصد شماتت‌ ندارم ولی حق بدهید عصبانی باشم. نقی و تقی از آدم‌هایی بودند که زندگی نمی‌کنند و ادای آدم‌های زنده را درمی‌‌آورند. زندگی‌شان فعالیت بی‌ثمر است. حتی درک درستی از زندگی باثمر ندارند. بله درست است آنها در بگو‌و‌مگو با هم از دره پرت می‌شوند. اما باورتان می‌شود این بگومگو هیچ ربطی به ریحانه ندارد. فرض‌محال که چنین دختری هم بوده. آیا دو جوان امروزی عاشق دختری می‌شوند که معلول است! منکر علاقه دارد در دنیای ممکن‌ها، ناممکن‌ها را خلق کند. شما که شعور انسانی دارید و از خباثت و جمال‌پرستی و منفعت‌طلبی آدم‌ها باخبرید، چرا تن به القای این روایت دادید. من قصد داشتم با‌ظرافت درگیری نقی و تقی را پیش ببرم. آنها واقعا سر هیچ‌چیز به هم گیر می‌دادند. آن قسمت که آب می‌ریزد روی چانه تقی و نقی را عصبانی می‌کند، نقطه‌عطف داستان است. این آدم‌ها که سال‌ها با هم رفیق بوده‌اند در یک سفر پی می‌برند چقدر از هم متنفرند. می‌خواستم نشان بدهم حتی نفرتشان کم‌مایه و حقیر است. نفرتی از این‌دست که تقی از رنگ پیژامه راه‌راه نقی حالش بهم می‌خورد ولی به رویش نمی‌آورد. تقی هم که شلوارک می‌پوشید و موهای پایش را بیرون می‌اندازد، نقی چندشش می‌شود. نقی هم که سر ناهار پیاز را گاز می‌زند و مثل اسب آن را می‌جود، تقی می‌خواهد بشقاب را روی سرش خرد کند. همانجا به این دریافت می‌رسند که سال‌ها از یکدیگر متنفر بوده‌اند و بی‌دلیل با هم دوستی کرده‌اند. آقای احمد غلامی عزیز این چیزها که گفتم باید در داستان خوب پرورده شود و به بار بنشیند. پیشنهاد می‌دهم برای اینکه این فضاها را بهتر درک کنید و کسی به‌اشتباه داستانی به شما القا نکند، کتاب‌های «بکت» را بخوانید. لطفا از پرخاشگری‌ام نرنجید. اگر شما با زنده‌ها طرف هستید، من با مرده‌ها طرفم، که اگرچه دستشان از دنیا کوتاه است اما خودشان به خدا نزدیک‌ترند. بابت چاپ جعلی این داستان از خوانندگان عذرخواهی کنید و بدانید شما هم می‌میرید و گذرتان به گورستان می‌افتد.
آقای احمد غلامی دیروز از شما داستانی خواندم به نام «اختلاف فقط در یک نقطه بود.» باورتان نمی‌شود چقدر شوکه شدم که این داستان را خواندم. این داستان جعلی است. جعل از روی قرائت من از مرگ تقی آرامی و نقی بهرامی که آن را دوستم «منکر» به شما القا کرده بود. این کار بسیار ناپسند بود اما ناپسندتر این است که شما نتوانستید تشخیص بدهید این داستان جعلی است. راستش فکر اینکه زندگی مرده‌ها را برای زنده‌ها روایت کنم، از من بود. دنبال کسی می‌گشتم که این داستان‌ها را به او القا کنم تا زمینی شود. این کار تا حدودی پیش رفت و اگرچه چندان مورد قبولم نبود ولی با شرایطی که داشتیم یعنی عدم ارتباط با زنده‌ها راضی‌کننده بود، البته تا قبل از داستان جعلی مذکور. باید اعتراف کنم که بخشی از گناه چاپ این داستان بازاری برعهده من است، زمانی که می‌خواستم کسی را انتخاب کنم تا این داستان‌ها را به او القا کنم، «منکر» شما را پیشنهاد داد. می‌گفت، استعداد و خلاقیت چندانی ندارید و من به‌راحتی می‌توانم مفاهیم خودم را از زبانتان روایت و زمینی کنم. درست می‌گفت، اما چاقویی که می‌تواند برای من ببرد، برای دیگری هم می‌برد. فکر نمی‌کردم تا این حد از خلاقیت و ذکاوت بی‌بهره‌اید و اندکی هوشیاری و تامل ندارید تا به جعلی و بازاری‌بودن داستانی که دیگری به شما القا کرده پی ببرید. باورتان نمی‌شود، چقدر از حماقتتان عصبانی هستم. چطور بعد از این‌همه سال نوشتن نتوانستید درک کنید، عشق نقی و تقی به ریحانه، دختری معلول غیرواقعی و سانتی‌مانتال است. آنطور که شنیده‌ام چند کتاب هم دارید. وامصیبتا به این مردم که ناچارند کارهای شما را بخوانند. من حداقل 10، 15داستان به شما القا کردم که 9تا از آنها چاپ شده است. لحظه‌ای با خودتان فکر نکردید شاید این داستان جعلی باشد و کسی بخواهد آبروی من و شما را ببرد. قصد شماتت‌ ندارم ولی حق بدهید عصبانی باشم. نقی و تقی از آدم‌هایی بودند که زندگی نمی‌کنند و ادای آدم‌های زنده را درمی‌‌آورند. زندگی‌شان فعالیت بی‌ثمر است. حتی درک درستی از زندگی باثمر ندارند. بله درست است آنها در بگو‌و‌مگو با هم از دره پرت می‌شوند. اما باورتان می‌شود این بگومگو هیچ ربطی به ریحانه ندارد. فرض‌محال که چنین دختری هم بوده. آیا دو جوان امروزی عاشق دختری می‌شوند که معلول است! منکر علاقه دارد در دنیای ممکن‌ها، ناممکن‌ها را خلق کند. شما که شعور انسانی دارید و از خباثت و جمال‌پرستی و منفعت‌طلبی آدم‌ها باخبرید، چرا تن به القای این روایت دادید. من قصد داشتم با‌ظرافت درگیری نقی و تقی را پیش ببرم. آنها واقعا سر هیچ‌چیز به هم گیر می‌دادند. آن قسمت که آب می‌ریزد روی چانه تقی و نقی را عصبانی می‌کند، نقطه‌عطف داستان است. این آدم‌ها که سال‌ها با هم رفیق بوده‌اند در یک سفر پی می‌برند چقدر از هم متنفرند. می‌خواستم نشان بدهم حتی نفرتشان کم‌مایه و حقیر است. نفرتی از این‌دست که تقی از رنگ پیژامه راه‌راه نقی حالش بهم می‌خورد ولی به رویش نمی‌آورد. تقی هم که شلوارک می‌پوشید و موهای پایش را بیرون می‌اندازد، نقی چندشش می‌شود. نقی هم که سر ناهار پیاز را گاز می‌زند و مثل اسب آن را می‌جود، تقی می‌خواهد بشقاب را روی سرش خرد کند. همانجا به این دریافت می‌رسند که سال‌ها از یکدیگر متنفر بوده‌اند و بی‌دلیل با هم دوستی کرده‌اند. آقای احمد غلامی عزیز این چیزها که گفتم باید در داستان خوب پرورده شود و به بار بنشیند. پیشنهاد می‌دهم برای اینکه این فضاها را بهتر درک کنید و کسی به‌اشتباه داستانی به شما القا نکند، کتاب‌های «بکت» را بخوانید. لطفا از پرخاشگری‌ام نرنجید. اگر شما با زنده‌ها طرف هستید، من با مرده‌ها طرفم، که اگرچه دستشان از دنیا کوتاه است اما خودشان به خدا نزدیک‌ترند. بابت چاپ جعلی این داستان از خوانندگان عذرخواهی کنید و بدانید شما هم می‌میرید و گذرتان به گورستان می‌افتد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.