|

آفریکن تایم!

سجاد فیروزی

16 ژوئن 1982، حوالی بعدازظهر. در «خیخون» اسپانیا تیم‌ملی الجزایر برابر آلمان‌غربی صف‌آرایی کرده است. الجزایر کوچک برای آلمان که سابقه دو قهرمانی در جهان در سال‌های 54 و 74 را داشت «راحت‌الحلقومی» بیش به نظر نمی‌رسید. رباه ماجر و لخضر بلومی به‌همراه نسلی دیگر از الجزایری‌ها به جام‌جهانی آمده و برابر آلمان بزرگ ایستاده بودند. 42هزارنفری که در ورزشگاه حاضر بودند، باخت زیر سه‌گل را برای الجزایری‌ها متصور نبودند. با این حال وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد به غیراز بهت نشان دیگری در چهره‌ها نبود. الجزایر 2 بر یک آلمان را شکست داد؛ درواقع برای اولین‌بار در تاریخ تیمی آفریقایی موفق شد یکی از تیم‌های اروپایی را در جام‌جهانی شکست دهد.
پنج‌روز بعد هم‌تیمی‌های رباه ماجر برابر اتریش در بازی دوم جام تن به شکست 2 بر صفر دادند ولی در بازی آخر موفق شدند با نتیجه 3 بر 2 تیم شیلی را شکست بدهند و در جدول چهارامتیازی شوند؛ آن‌موقع به تیم‌های برنده دو امتیاز می‌دادند و برد سه‌امتیازی در کار نبود. الجزایر چهارامتیازی امید زیادی داشت تا به مرحله حذفی جام‌جهانی برود و این مورد فقط از یک طریق حاصل می‌شد. اینکه آلمان بازی آخرش برابر اتریش را نبرد یا اگر می‌برد بیش از دو گل بزند تا آن وقت الجزایر به‌جای اتریش به مرحله بعد برود.
25 ژوئن 1982 روایت دیگری شکل گرفت؛ آلمان و اتریش فردای بازی الجزایر و شیلی به مصاف هم رفتند. در همان 10 دقیقه اول هورست هروبخ برای آلمان گل زد و ژرمن‌ها را پیش انداخت. اما 80 دقیقه بعد به غیر از سیاه‌نمایی دیگر چیزی در زمین دیده نشد. بازیکنان دو تیم توپ را بین 11نفری خودی ردوبدل کردند. نه اتریش تلاشی کرد تا گلی به آلمان بزند و نه حتی آلمان حمله‌ای کرد تا گل‌های دوم و سوم را به اتریش بزند.
سناریو مشخص بود؛ «عموزاده‌های ژرمن» دست‌به‌یکی کرده بودند تا الجزایر کوچک را از جام بیرون کنند و برای این مورد هم 80 دقیقه مردم را مسخره کردند. «بازی‌شرم» در نهایت با همان یک گل به پایان رسید. آلمان به‌عنوان تیم اول به مرحله بعد رفت و پشت‌سر او هم تیم اتریش به‌عنوان تیم دوم صعود کرد. الجزایر و رباه ماجر که نسلی طلایی داشتند به همین راحتی بازیچه دست عموزاده‌های ژرمن قرار گرفتند و از گردونه جام کنار رفتند.
البته در آن زمان هرگز مشخص نبود سناریو این بازی شرم‌آور از چه زمانی چیده شده است؛ اینکه زدوبند قبل از بازی صورت گرفته بود یا دو تیم حین بازی به توافق رسیده بودند تا حریف آفریقایی را به خانه بفرستند. آن بازی البته دستاورد مهمی برای فیفا داشت. از آن زمان به‌بعد بود که فیفا تصمیم گرفت بازی‌های روز آخر مرحله گروهی جام‌جهانی را به‌صورت همزمان برگزار کند؛ موردی که اگرچه موثر به نظر می‌رسد ولی چندان هم بی‌نقص نیست.
دست سرنوشت
32 سال بعد از فاجعه خیخون این‌بار دست سرنوشت یک‌بار دیگر تیم‌های الجزایر و آلمان را روبه‌روی هم قرار داده است. الجزایری‌ها با شکست‌دادن کره و گرفتن تساوی از روسیه چهارامتیازی شدند (!) و همین چهار امتیاز باعث شده تا این تیم این‌بار صعود کند؛ آن هم برای اولین‌بار در تاریخ فوتبالش. صعود الجزایر از مدت‌ها پیش برای بسیاری از آفریقایی‌ها تداعی‌کننده یک نوستالژی بود؛ نوستالژی‌ای که حالا قابل لمس است. شاگردان هلیلودزیچ باید امروز در یک‌هشتم نهایی جام‌جهانی برابر آلمان به میدان بروند و انتقام تبانی‌ای که 32 سال پیش نسل طلایی الجزایر را سوزاند، بگیرند.
بازیکنان الجزایر اگرچه هیچ‌کدام در ژوئن 1982 به دنیا نیامده‌اند ولی همگی قصه را به خوبی از بر هستند و یکی مثل نورالدین کوریشی که یکی از دستیاران مربی کنونی الجزایر هم هست می‌تواند با جزییات آن روز را برایشان یادآوری کند. زمان گذشته و 32 سال بعد از بازی شرم، آلمان و الجزایر برای اولین‌بار روبه‌روی هم‌ می‌ایستند.
نیجریه - فرانسه؛ شبیه و متفاوت
بحران پول از یک‌سو و ترس از «بوکوحرام» از سوی دیگر. نیجریه دیگر تیم آفریقایی باقی‌مانده در جام هم امروز برابر فرانسه به میدان می‌رود تا یکی از بازی‌های مرحله یک‌هشتم را برگزار کند. نیجریه اگرچه در مقیاس فوتبالی از فرانسه عقب افتاده ولی در کپی‌برداری از موارد حاشیه‌ای، از «آبی‌ها» نه‌تنها کم نیاورده بلکه عملکرد فوق‌العاده‌ای هم داشته است. «سوپر عقاب‌ها» در حالی که خود را مهیای بازی حساس با فرانسه در یک‌هشتم می‌کردند به یکباره تصمیم گرفتند تمرین را تحریم کنند؛ مشکل همانی بود که فرانسوی‌ها در جام‌جهانی 2010 با آن دست و پنجه نرم کردند.
بازیکنان فرانسه در جام‌جهانی قبلی از اتوبوس تیم پیاده نشدند و با تحریم تمرین می‌خواستند تکلیف پاداشی که فدراسیون قولش را داده بود و پرداخت نکرده بود مشخص شود؛ آن اتفاق تلخ لکه ننگی شد برای خروس‌ها تا با بدترین نتایج در جام هم همراه شود و آنها سرافکنده به فرانسه بازگردند.
چهار سال پس از آن ماجرا نوبت به نیجریه‌ای‌ها رسید تا تمرین را تحریم کنند؛ اهالی فدراسیون اسمش را گذاشتند «استراحت» و بازیکنان ملی‌پوش از آن به‌عنوان «اعتراض» یاد بردند. «کشی» که آمده بود تا تیمش را «قهرمان جام‌جهانی» کند به‌ناگاه با وقفه در تمرینات مواجه شد و برنامه‌هایش برای مقابله با فرانسه به‌هم ریخت. اما این بار فدراسیون فوتبال این کشور اجازه نداد تا نیجریه، فرانسه شود! آنها پاداش بازیکنان را پرداخت کردند تا نیجریه‌ای‌ها تمرین را از سر بگیرند. آن هم با 30هزاریورو در جیب.
پول حل‌ شده ولی حالا معضل «بوکوحرام» به قوتش باقی است؛ این گروهک تروریستی برنامه‌ریزی گسترده‌ای دارد تا در نیجریه و در زمان بازی فرانسه - نیجریه دوباره یکی از آن حملات تروریستی‌اش را انجام بدهد و آنهایی که گروهی فوتبال تماشا می‌کنند را به خاک و خون می‌کشند. در نیجریه حالا بیم و امید با هم ادغام شده است؛ امید به شکست‌دادن فرانسه و صعود به یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی و بیم از «بوکوحرام» و حملات تروریستی‌اش.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«لوو»: بازیکنان آلمان
به فکر انتقام‌گرفتن از الجزایر نیستند
یواخیم لوو، سرمربی آلمان هم بازی امروز دو تیم آلمان- الجزایر را تحت‌تاثیر بازی 32 سال پیش در جام‌جهانی 1982 دانست. آلمان 32 سال پیش در رقابت‌های جام‌جهانی 1982 اسپانیا در مرحله گروهی با نتیجه 2 بر یک مغلوب الجزایر شد، هرچند در نهایت ژرمن‌ها موفق شدند صعود کنند. لوو درباره بازی امروز دو تیم گفت: «بازیکنان ما به فکر انتقام‌گیری از الجزایر نبوده و اهل این چیزها نیستند. این را می‌دانیم که آنها هم برای این بازی از انگیزه بالایی برخوردارند. الجزایر تیم متحد، سرعتی و هجومی است. تاکنون تیمی مثل الجزایر ندیده بودم که اینچنین دفاع کند و حملات سریعی را هم تدارک ببیند. آنها به‌طور حتم حریف خطرناکی برای آلمان خواهند بود. الجزایر بازیکنان خوبی دارد که در لیگ‌های اسپانیا، انگلیس و فرانسه بازی می‌کنند. آنها تمرینات خوبی را پیش از شروع جام‌جهانی داشته‌اند و به صورت گروهی و متعادل بازی می‌کنند.» لوو تاکید کرد سه بازی قبلی تضمین پیروزی‌شان در بازی امروز نیست: «جام‌جهانی یک ماراتن است و سریع‌دویدن در صدمتر اولیه‌اش مهم نیست بلکه باید از همان شروع بهترین عملکرد را داشته باشی و با همین روند هم آن را به پایان برسانی. پیش از این در رقابت‌های جام‌جهانی زیاد دیده‌ایم که تیمی در سه بازی اول خود به پیروزی رسیده ولی در بازی چهارم شکست خورده است. هر اشتباهی ممکن است به قیمت حذف از جام‌جهانی تمام شود.» یواخیم لوو در پایان با تمجید از توماس مولر، مهاجمی که در 10 بازی‌اش در جام‌های جهانی 9 گل زده گفت: «قدرت گلزنی توماس مولر در سطح لیونل مسی و نیمار است.»
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
رییس فدراسیون: این نشست فقط برای قدردانی بود
«کی‌روش» و کفاشیان «راند» اول، بی‌نتیجه
دیروز اولین نشست علی کفاشیان و کارلوس کی‌روش پس از بازگشت تیم‌ملی ایران از جام‌جهانی برگزار شد. در حالی‌که انتظار می‌رفت در این جلسه دوطرف بر سر تمدید قرارداد سرمربی تیم‌ملی مذاکره کنند، اما این نشست خروجی خاصی در این زمینه نداشت. علی کفاشیان پس از این جلسه هدف این نشست را قدردانی از زحمات کادرفنی دانست و عنوان کرد مذاکرات با کی‌روش برای تمدید قراردادش در روزهای آینده انجام خواهد شد. کی‌روش اما پس از جلسه با مسوولان فدراسیون فوتبال عنوان کرد در این جلسه درباره قراردادش هم صحبت‌هایی شده است: «بخش اول جلسه درباره جزییات کارهای اداری و کادر من و همچنین کفاشیان، ‌نظرات خود و مراتب تشکرش را به‌دلیل عملکرد تیم‌ملی به من منتقل کرد. من هم در جلسه دوباره این فرصت را پیدا کردم که از فدراسیون فوتبال ایران تشکر کنم که به من این فرصت را دادند که در تیم‌ملی ایران کار کنم.» سرمربی تیم‌ملی که در چند هفته گذشته بارها عنوان کرده تمایل دارد در ایران بماند اما پیشنهادی جدی در این زمینه دریافت نکرده، دیروز تاکید کرد منتظر پیشنهاد کتبی فدراسیون فوتبال ایران است: «کفاشیان باز هم تمایلش را برای ادامه همکاری من به عنوان سرمربی تیم‌ملی ایران تکرار کرد. من در 11ماه گذشته علاقه‌ام را برای این کار به‌صورت عملی نشان داده‌ام اما اکنون دیگر مجالی برای حرف زدن نیست. اگر فدراسیون فوتبال ایران در تمایلش برای ادامه همکاری با من جدی است، باید پیشنهادش را به صورت مکتوب به من ارایه دهد تا آن را بررسی کنم وگرنه برای همیشه فقط دوستان خوبی باقی خواهیم ماند.»
کی‌روش برخلاف برانکو ایوانکوویچ و افشین قطبی پس از پایان قراردادش به ایران برگشت. او درباره این کار جالبش گفت: «به هیچ‌وجه دوست ندارم خودم را با کسی مقایسه کنم. هرگز در زندگی دوست نداشتم از مسوولیت‌هایی که روی دوشم قرار دارد، فرار کنم. بدون توجه به اینکه نتیجه‌ مذاکراتم با فدراسیون ایران چه می‌شود دوست داشتم برگردم و خودم را نشان دهم. فکر نمی‌کنم چندان جالب باشد که مربی بعد از یک تورنمنت بازنگردد یا خود را پنهان کند.»
16 ژوئن 1982، حوالی بعدازظهر. در «خیخون» اسپانیا تیم‌ملی الجزایر برابر آلمان‌غربی صف‌آرایی کرده است. الجزایر کوچک برای آلمان که سابقه دو قهرمانی در جهان در سال‌های 54 و 74 را داشت «راحت‌الحلقومی» بیش به نظر نمی‌رسید. رباه ماجر و لخضر بلومی به‌همراه نسلی دیگر از الجزایری‌ها به جام‌جهانی آمده و برابر آلمان بزرگ ایستاده بودند. 42هزارنفری که در ورزشگاه حاضر بودند، باخت زیر سه‌گل را برای الجزایری‌ها متصور نبودند. با این حال وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد به غیراز بهت نشان دیگری در چهره‌ها نبود. الجزایر 2 بر یک آلمان را شکست داد؛ درواقع برای اولین‌بار در تاریخ تیمی آفریقایی موفق شد یکی از تیم‌های اروپایی را در جام‌جهانی شکست دهد.
پنج‌روز بعد هم‌تیمی‌های رباه ماجر برابر اتریش در بازی دوم جام تن به شکست 2 بر صفر دادند ولی در بازی آخر موفق شدند با نتیجه 3 بر 2 تیم شیلی را شکست بدهند و در جدول چهارامتیازی شوند؛ آن‌موقع به تیم‌های برنده دو امتیاز می‌دادند و برد سه‌امتیازی در کار نبود. الجزایر چهارامتیازی امید زیادی داشت تا به مرحله حذفی جام‌جهانی برود و این مورد فقط از یک طریق حاصل می‌شد. اینکه آلمان بازی آخرش برابر اتریش را نبرد یا اگر می‌برد بیش از دو گل بزند تا آن وقت الجزایر به‌جای اتریش به مرحله بعد برود.
25 ژوئن 1982 روایت دیگری شکل گرفت؛ آلمان و اتریش فردای بازی الجزایر و شیلی به مصاف هم رفتند. در همان 10 دقیقه اول هورست هروبخ برای آلمان گل زد و ژرمن‌ها را پیش انداخت. اما 80 دقیقه بعد به غیر از سیاه‌نمایی دیگر چیزی در زمین دیده نشد. بازیکنان دو تیم توپ را بین 11نفری خودی ردوبدل کردند. نه اتریش تلاشی کرد تا گلی به آلمان بزند و نه حتی آلمان حمله‌ای کرد تا گل‌های دوم و سوم را به اتریش بزند.
سناریو مشخص بود؛ «عموزاده‌های ژرمن» دست‌به‌یکی کرده بودند تا الجزایر کوچک را از جام بیرون کنند و برای این مورد هم 80 دقیقه مردم را مسخره کردند. «بازی‌شرم» در نهایت با همان یک گل به پایان رسید. آلمان به‌عنوان تیم اول به مرحله بعد رفت و پشت‌سر او هم تیم اتریش به‌عنوان تیم دوم صعود کرد. الجزایر و رباه ماجر که نسلی طلایی داشتند به همین راحتی بازیچه دست عموزاده‌های ژرمن قرار گرفتند و از گردونه جام کنار رفتند.
البته در آن زمان هرگز مشخص نبود سناریو این بازی شرم‌آور از چه زمانی چیده شده است؛ اینکه زدوبند قبل از بازی صورت گرفته بود یا دو تیم حین بازی به توافق رسیده بودند تا حریف آفریقایی را به خانه بفرستند. آن بازی البته دستاورد مهمی برای فیفا داشت. از آن زمان به‌بعد بود که فیفا تصمیم گرفت بازی‌های روز آخر مرحله گروهی جام‌جهانی را به‌صورت همزمان برگزار کند؛ موردی که اگرچه موثر به نظر می‌رسد ولی چندان هم بی‌نقص نیست.
دست سرنوشت
32 سال بعد از فاجعه خیخون این‌بار دست سرنوشت یک‌بار دیگر تیم‌های الجزایر و آلمان را روبه‌روی هم قرار داده است. الجزایری‌ها با شکست‌دادن کره و گرفتن تساوی از روسیه چهارامتیازی شدند (!) و همین چهار امتیاز باعث شده تا این تیم این‌بار صعود کند؛ آن هم برای اولین‌بار در تاریخ فوتبالش. صعود الجزایر از مدت‌ها پیش برای بسیاری از آفریقایی‌ها تداعی‌کننده یک نوستالژی بود؛ نوستالژی‌ای که حالا قابل لمس است. شاگردان هلیلودزیچ باید امروز در یک‌هشتم نهایی جام‌جهانی برابر آلمان به میدان بروند و انتقام تبانی‌ای که 32 سال پیش نسل طلایی الجزایر را سوزاند، بگیرند.
بازیکنان الجزایر اگرچه هیچ‌کدام در ژوئن 1982 به دنیا نیامده‌اند ولی همگی قصه را به خوبی از بر هستند و یکی مثل نورالدین کوریشی که یکی از دستیاران مربی کنونی الجزایر هم هست می‌تواند با جزییات آن روز را برایشان یادآوری کند. زمان گذشته و 32 سال بعد از بازی شرم، آلمان و الجزایر برای اولین‌بار روبه‌روی هم‌ می‌ایستند.
نیجریه - فرانسه؛ شبیه و متفاوت
بحران پول از یک‌سو و ترس از «بوکوحرام» از سوی دیگر. نیجریه دیگر تیم آفریقایی باقی‌مانده در جام هم امروز برابر فرانسه به میدان می‌رود تا یکی از بازی‌های مرحله یک‌هشتم را برگزار کند. نیجریه اگرچه در مقیاس فوتبالی از فرانسه عقب افتاده ولی در کپی‌برداری از موارد حاشیه‌ای، از «آبی‌ها» نه‌تنها کم نیاورده بلکه عملکرد فوق‌العاده‌ای هم داشته است. «سوپر عقاب‌ها» در حالی که خود را مهیای بازی حساس با فرانسه در یک‌هشتم می‌کردند به یکباره تصمیم گرفتند تمرین را تحریم کنند؛ مشکل همانی بود که فرانسوی‌ها در جام‌جهانی 2010 با آن دست و پنجه نرم کردند.
بازیکنان فرانسه در جام‌جهانی قبلی از اتوبوس تیم پیاده نشدند و با تحریم تمرین می‌خواستند تکلیف پاداشی که فدراسیون قولش را داده بود و پرداخت نکرده بود مشخص شود؛ آن اتفاق تلخ لکه ننگی شد برای خروس‌ها تا با بدترین نتایج در جام هم همراه شود و آنها سرافکنده به فرانسه بازگردند.
چهار سال پس از آن ماجرا نوبت به نیجریه‌ای‌ها رسید تا تمرین را تحریم کنند؛ اهالی فدراسیون اسمش را گذاشتند «استراحت» و بازیکنان ملی‌پوش از آن به‌عنوان «اعتراض» یاد بردند. «کشی» که آمده بود تا تیمش را «قهرمان جام‌جهانی» کند به‌ناگاه با وقفه در تمرینات مواجه شد و برنامه‌هایش برای مقابله با فرانسه به‌هم ریخت. اما این بار فدراسیون فوتبال این کشور اجازه نداد تا نیجریه، فرانسه شود! آنها پاداش بازیکنان را پرداخت کردند تا نیجریه‌ای‌ها تمرین را از سر بگیرند. آن هم با 30هزاریورو در جیب.
پول حل‌ شده ولی حالا معضل «بوکوحرام» به قوتش باقی است؛ این گروهک تروریستی برنامه‌ریزی گسترده‌ای دارد تا در نیجریه و در زمان بازی فرانسه - نیجریه دوباره یکی از آن حملات تروریستی‌اش را انجام بدهد و آنهایی که گروهی فوتبال تماشا می‌کنند را به خاک و خون می‌کشند. در نیجریه حالا بیم و امید با هم ادغام شده است؛ امید به شکست‌دادن فرانسه و صعود به یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی و بیم از «بوکوحرام» و حملات تروریستی‌اش.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«لوو»: بازیکنان آلمان
به فکر انتقام‌گرفتن از الجزایر نیستند
یواخیم لوو، سرمربی آلمان هم بازی امروز دو تیم آلمان- الجزایر را تحت‌تاثیر بازی 32 سال پیش در جام‌جهانی 1982 دانست. آلمان 32 سال پیش در رقابت‌های جام‌جهانی 1982 اسپانیا در مرحله گروهی با نتیجه 2 بر یک مغلوب الجزایر شد، هرچند در نهایت ژرمن‌ها موفق شدند صعود کنند. لوو درباره بازی امروز دو تیم گفت: «بازیکنان ما به فکر انتقام‌گیری از الجزایر نبوده و اهل این چیزها نیستند. این را می‌دانیم که آنها هم برای این بازی از انگیزه بالایی برخوردارند. الجزایر تیم متحد، سرعتی و هجومی است. تاکنون تیمی مثل الجزایر ندیده بودم که اینچنین دفاع کند و حملات سریعی را هم تدارک ببیند. آنها به‌طور حتم حریف خطرناکی برای آلمان خواهند بود. الجزایر بازیکنان خوبی دارد که در لیگ‌های اسپانیا، انگلیس و فرانسه بازی می‌کنند. آنها تمرینات خوبی را پیش از شروع جام‌جهانی داشته‌اند و به صورت گروهی و متعادل بازی می‌کنند.» لوو تاکید کرد سه بازی قبلی تضمین پیروزی‌شان در بازی امروز نیست: «جام‌جهانی یک ماراتن است و سریع‌دویدن در صدمتر اولیه‌اش مهم نیست بلکه باید از همان شروع بهترین عملکرد را داشته باشی و با همین روند هم آن را به پایان برسانی. پیش از این در رقابت‌های جام‌جهانی زیاد دیده‌ایم که تیمی در سه بازی اول خود به پیروزی رسیده ولی در بازی چهارم شکست خورده است. هر اشتباهی ممکن است به قیمت حذف از جام‌جهانی تمام شود.» یواخیم لوو در پایان با تمجید از توماس مولر، مهاجمی که در 10 بازی‌اش در جام‌های جهانی 9 گل زده گفت: «قدرت گلزنی توماس مولر در سطح لیونل مسی و نیمار است.»
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
رییس فدراسیون: این نشست فقط برای قدردانی بود
«کی‌روش» و کفاشیان «راند» اول، بی‌نتیجه
دیروز اولین نشست علی کفاشیان و کارلوس کی‌روش پس از بازگشت تیم‌ملی ایران از جام‌جهانی برگزار شد. در حالی‌که انتظار می‌رفت در این جلسه دوطرف بر سر تمدید قرارداد سرمربی تیم‌ملی مذاکره کنند، اما این نشست خروجی خاصی در این زمینه نداشت. علی کفاشیان پس از این جلسه هدف این نشست را قدردانی از زحمات کادرفنی دانست و عنوان کرد مذاکرات با کی‌روش برای تمدید قراردادش در روزهای آینده انجام خواهد شد. کی‌روش اما پس از جلسه با مسوولان فدراسیون فوتبال عنوان کرد در این جلسه درباره قراردادش هم صحبت‌هایی شده است: «بخش اول جلسه درباره جزییات کارهای اداری و کادر من و همچنین کفاشیان، ‌نظرات خود و مراتب تشکرش را به‌دلیل عملکرد تیم‌ملی به من منتقل کرد. من هم در جلسه دوباره این فرصت را پیدا کردم که از فدراسیون فوتبال ایران تشکر کنم که به من این فرصت را دادند که در تیم‌ملی ایران کار کنم.» سرمربی تیم‌ملی که در چند هفته گذشته بارها عنوان کرده تمایل دارد در ایران بماند اما پیشنهادی جدی در این زمینه دریافت نکرده، دیروز تاکید کرد منتظر پیشنهاد کتبی فدراسیون فوتبال ایران است: «کفاشیان باز هم تمایلش را برای ادامه همکاری من به عنوان سرمربی تیم‌ملی ایران تکرار کرد. من در 11ماه گذشته علاقه‌ام را برای این کار به‌صورت عملی نشان داده‌ام اما اکنون دیگر مجالی برای حرف زدن نیست. اگر فدراسیون فوتبال ایران در تمایلش برای ادامه همکاری با من جدی است، باید پیشنهادش را به صورت مکتوب به من ارایه دهد تا آن را بررسی کنم وگرنه برای همیشه فقط دوستان خوبی باقی خواهیم ماند.»
کی‌روش برخلاف برانکو ایوانکوویچ و افشین قطبی پس از پایان قراردادش به ایران برگشت. او درباره این کار جالبش گفت: «به هیچ‌وجه دوست ندارم خودم را با کسی مقایسه کنم. هرگز در زندگی دوست نداشتم از مسوولیت‌هایی که روی دوشم قرار دارد، فرار کنم. بدون توجه به اینکه نتیجه‌ مذاکراتم با فدراسیون ایران چه می‌شود دوست داشتم برگردم و خودم را نشان دهم. فکر نمی‌کنم چندان جالب باشد که مربی بعد از یک تورنمنت بازنگردد یا خود را پنهان کند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.