|

سفره‌ ساده افطاری با چاشنی آگاهی

اعظم طالقانی

امروزه شاید بزرگ‌ترین محرومیت جامعه ما، که در ماه رمضان می‌توان برای پرشدن خلأ آن کوشید، محرومیت از آگاهی است. شاید بیش از هر چیز دیگر، ما از آگاهی توده مردم محرومیم. عدم‌آگاهی مهم‌ترین نکته‌ای است که باید در ماه مبارک آن را جدی بگیریم. من هم با برپایی سفره‌های مجلل افطاری مخالفم. می‌توان سفره‌ها را ساده کرد و با نان و پنیر و چای و حداکثر خرما، محفلی تشکیل داد که جمعیتی کنار هم باشند و آگاهی‌هایشان را به هم منتقل کنند. یعنی دور آن سفره ساده افطار حتما راجع به مسایل روز ایران و جهان با هم حرف بزنند و به هم آگاهی بدهند که این انتقال آگاهی، بالاترین ثواب است. یعنی به عقیده من، برای جایگزین‌کردن سفره‌های گران، بهتر است سفره‌هایی ارزان در نظر گرفت که دورتادورش، افراد از یکدیگر بیاموزند. دور این سفره‌ها می‌تواند بحث‌ها و راهکارهایی ارایه شود که چطور در شرایط سخت اقتصادی باید کسب و کاری سالم را پیش برد. یا مثلا بحث‌هایی پیش بیاید که در بلندمدت به این وسیله جلوی رانت‌خواری گرفته می‌شود. همین جلسات فامیلی و دوستانه، با ارایه راهکارهای عملی به افراد، به‌مرور به دولت هم برای رفع موانع اقتصادی کمک می‌کند چراکه خودآگاهی ایجاد می‌کند و جامعه‌ای که در آن خودآگاهی ایجاد شود، فسادها از جمله فساد اقتصادی به مرور ریشه‌کن خواهد شد. البته پیشنهاد جناب آقای «حبیب‌الله پیمان» مبنی بر تشکیل صندوق‌های تعاونی برای کمک به محرومان هم پیشنهاد واقعا خوبی است منتها به شرط اینکه خود محرومان هم در این صندوق‌های تعاونی سهیم باشند و اینطور نباشد که عده‌ای بیکار باشند و صرفا از دیگران کمک بگیرند. به‌واسطه این صندوق‌های تعاونی، می‌توان کسب‌وکار سالم ایجاد کرد. البته در همان مراسم سفره‌های ساده افطار هم افراد می‌توانند با برنامه‌ریزی قبلی برای یک آموزش‌جمعی که می‌تواند به مرور آینده نیروهای انسانی یک پایگاه اقتصادی را تامین کند، بکوشند.
امروزه شاید بزرگ‌ترین محرومیت جامعه ما، که در ماه رمضان می‌توان برای پرشدن خلأ آن کوشید، محرومیت از آگاهی است. شاید بیش از هر چیز دیگر، ما از آگاهی توده مردم محرومیم. عدم‌آگاهی مهم‌ترین نکته‌ای است که باید در ماه مبارک آن را جدی بگیریم. من هم با برپایی سفره‌های مجلل افطاری مخالفم. می‌توان سفره‌ها را ساده کرد و با نان و پنیر و چای و حداکثر خرما، محفلی تشکیل داد که جمعیتی کنار هم باشند و آگاهی‌هایشان را به هم منتقل کنند. یعنی دور آن سفره ساده افطار حتما راجع به مسایل روز ایران و جهان با هم حرف بزنند و به هم آگاهی بدهند که این انتقال آگاهی، بالاترین ثواب است. یعنی به عقیده من، برای جایگزین‌کردن سفره‌های گران، بهتر است سفره‌هایی ارزان در نظر گرفت که دورتادورش، افراد از یکدیگر بیاموزند. دور این سفره‌ها می‌تواند بحث‌ها و راهکارهایی ارایه شود که چطور در شرایط سخت اقتصادی باید کسب و کاری سالم را پیش برد. یا مثلا بحث‌هایی پیش بیاید که در بلندمدت به این وسیله جلوی رانت‌خواری گرفته می‌شود. همین جلسات فامیلی و دوستانه، با ارایه راهکارهای عملی به افراد، به‌مرور به دولت هم برای رفع موانع اقتصادی کمک می‌کند چراکه خودآگاهی ایجاد می‌کند و جامعه‌ای که در آن خودآگاهی ایجاد شود، فسادها از جمله فساد اقتصادی به مرور ریشه‌کن خواهد شد. البته پیشنهاد جناب آقای «حبیب‌الله پیمان» مبنی بر تشکیل صندوق‌های تعاونی برای کمک به محرومان هم پیشنهاد واقعا خوبی است منتها به شرط اینکه خود محرومان هم در این صندوق‌های تعاونی سهیم باشند و اینطور نباشد که عده‌ای بیکار باشند و صرفا از دیگران کمک بگیرند. به‌واسطه این صندوق‌های تعاونی، می‌توان کسب‌وکار سالم ایجاد کرد. البته در همان مراسم سفره‌های ساده افطار هم افراد می‌توانند با برنامه‌ریزی قبلی برای یک آموزش‌جمعی که می‌تواند به مرور آینده نیروهای انسانی یک پایگاه اقتصادی را تامین کند، بکوشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.