|

آرژانتین- بوسنی، نبرد 2 زخم‌خورده

جدال طلبکاران برای سهم‌خواهی

سینا حلیمی

امشب دوکشوری به مصاف هم می‌روند که هرچند در فوتبال حال‌وروز متفاوتی را تجربه می‌کنند اما بیرون مستطیل سبز به یک اندازه احساس قربانی‌شدن دارند. آرژانتین همیشه روزهای دهه 80 را به یاد دارد و در پس‌زمینه تصویری روشن از مارادونا، شادی برتری بر انگلیس در روزهای اشغال فالکلند توسط آنگلوساکسون‌ها را به رخ دنیا می‌کشد؛ روزی که با «دست خدای مارادونا» موفق به حذف انگلیس ‌شدند و مادران قربانیان جنگ فالکند را با عکس فرزندان ازدست‌رفته‌شان به خیابان‌های بوئنوس‌آیرس کشاندند. حالا کمی از این تصویر دور شوید و به یک دهه جلوتر بروید. بوسنی در روزهای جشن استقلال موردهجوم لشکر نظامی صرب‌ها قرار گرفت و «سربرنیتسا» به تعریفی از شکل‌گیری دومین نسل‌کشی بزرگ تاریخ تبدیل شد. حالا تقریبا همه آن جنایتکاران جنگی صرب دستگیر شده‌اند و شاید موفقیت‌های فوتبالی، خامه روی کیک جشن تولد دوباره بوسنی باشد.
کلاس اولی
بوسنی، دو دهه بعد از آن روزهای تلخ به لطف قرارگرفتن در گروهی آسان، کار ناتمام در پلی‌آف جام‌جهانی 2010 و یورو 2012 را انجام داد تا این جام‌جهانی هم از وجود یک کلاس اولی بی‌بهره نماند. اسلواکی در جام‌جهانی 2010 تنها تیم از جمع 32تیم برگزیده بود که سابقه حضور در این رقابت‌ها را نداشت و امسال بوسنی این صفت را دارد. مردان سافت سوسیچ عمدتا از نسل همان پسرهایی هستند که در دوران جنگ بالکان همراه خانواده‌شان خانه و کاشانه را ترک کردند و در اروپا بزرگ شدند. آسمیر بگوویچ، دروازه‌بان اول تیم، از حال و آینده می‌گوید: «وقتی آژیر جنگ زده شد، ما راهی غیراز فرار نداشتیم. به نقاط دیگر اروپا رفتیم و حالا ارمغان‌های خودمان را برای بوسنی آورده‌ایم.» سافت سوسیچ، سرمربی تیم بالکانی در لوشامپیونا نامی آشناست و یکی از بهترین گلزنان تاریخ لیگ فرانسه محسوب می‌شود. حتی اگر پیانیچ را هم جدی نگیریم، نمی‌توانیم از ادین ژکو به سادگی بگذریم؛ مردی که با گل‌هایش در مقاطع پایانی فصل گذشته لیگ برتر، برای دومین‌بار در سه سال اخیر، سیتی را به مقام قهرمانی لیگ برتر رساند. وقتی این‌همه سرمایه وجود دارد، سوسیچ نباید هم نگران باشد: «ما با آمادگی کامل وارد رقابت‌ها خواهیم شد. آرژانتین نیازی به تعریف و تمجید ندارد اما از ایران و نیجریه شناخت زیادی نداریم.» بوسنی که اولین بازی رسمی‌اش را مقابل تیم‌ملی ایران انجام داد، حالا در اولین بازی خود در تاریخ جام‌جهانی مقابل تیمی اسطوره‌ای می‌ایستد؛ تیمی که زمانی با مارادونا، رویای بچه‌های جنگ‌زده بوسنی بود.
رویای لاتین
آرژانتین این بارمی‌آید تا همه ناکامی‌های قبلی را از اذهان پاک کند. قهرمان دو دوره جام‌جهانی در یکی از آرام‌ترین برهه‌های سیاسی خودش، اردوی فوتبالی پرتب‌وتابی دارد. گفته شده ایگواین به‌دلیل مصدومیت به بازی امشب مقابل بوسنی نمی‌رسد اما پزشکان قول داده‌اند در بازی با تیم ملی کشورمان، یک گونسالو آماده را به میدان بفرستند. در کشوری که هنوز تنها دو سبک مربیگری به نام بیلاردوییسم و منوتیسم (برگرفته از نام دو مربی تیم قهرمان آرژانتین در جام‌های جهانی 1978 و 1986) به رسمیت شناخته می‌شود، سابیا، کار دشواری برای جاانداختن فلسفه‌اش دارد: «تلاش می‌کنم آماده‌ترین تیم ممکن را به میدان بفرستم اما قادر نیستم پایان راه را پیش‌بینی کنم. ما تنها به لیونل مسی متکی نیستیم و ستاره‌های دیگری هم داریم.» دی ماریا، شاید همان ستاره‌ای باشد که پشت‌سر مهاجمان، خط حمله‌ای که «رویایی‌ترین» تصور می‌شود را به بهترین نحو راه بیندازد. از طرفی مسی در سومین جام‌جهانی‌اش باید آنقدر گل بزند که بعد از پایان جام، کسی به یاد نیاورد در دوحضور اول خود در جام‌جهانی فقط و فقط یک گل زده است!
رویارویی‌های پیشین
در تنها دو رویارویی قبلی دو تیم، بوسنی علاوه بر قبول دو شکست، هفت گل خورده و گلی نزده است. اولین بازی دوتیم 14 می ‌1998 با برتری 2 - صفر آلبی سلسته خاتمه یافت و 18 نوامبر 2013، آبی‌وسفید‌ها با تیمی قوی‌تر، 5- صفر بازی دوستانه دیگری را به سود خودشان خاتمه دادند. این بار در سومین رویارویی، بوسنی طلسم‌شکنی می‌کند یا اقتدار یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی جام‌جهانی حفظ می‌شود؟
امشب دوکشوری به مصاف هم می‌روند که هرچند در فوتبال حال‌وروز متفاوتی را تجربه می‌کنند اما بیرون مستطیل سبز به یک اندازه احساس قربانی‌شدن دارند. آرژانتین همیشه روزهای دهه 80 را به یاد دارد و در پس‌زمینه تصویری روشن از مارادونا، شادی برتری بر انگلیس در روزهای اشغال فالکلند توسط آنگلوساکسون‌ها را به رخ دنیا می‌کشد؛ روزی که با «دست خدای مارادونا» موفق به حذف انگلیس ‌شدند و مادران قربانیان جنگ فالکند را با عکس فرزندان ازدست‌رفته‌شان به خیابان‌های بوئنوس‌آیرس کشاندند. حالا کمی از این تصویر دور شوید و به یک دهه جلوتر بروید. بوسنی در روزهای جشن استقلال موردهجوم لشکر نظامی صرب‌ها قرار گرفت و «سربرنیتسا» به تعریفی از شکل‌گیری دومین نسل‌کشی بزرگ تاریخ تبدیل شد. حالا تقریبا همه آن جنایتکاران جنگی صرب دستگیر شده‌اند و شاید موفقیت‌های فوتبالی، خامه روی کیک جشن تولد دوباره بوسنی باشد.
کلاس اولی
بوسنی، دو دهه بعد از آن روزهای تلخ به لطف قرارگرفتن در گروهی آسان، کار ناتمام در پلی‌آف جام‌جهانی 2010 و یورو 2012 را انجام داد تا این جام‌جهانی هم از وجود یک کلاس اولی بی‌بهره نماند. اسلواکی در جام‌جهانی 2010 تنها تیم از جمع 32تیم برگزیده بود که سابقه حضور در این رقابت‌ها را نداشت و امسال بوسنی این صفت را دارد. مردان سافت سوسیچ عمدتا از نسل همان پسرهایی هستند که در دوران جنگ بالکان همراه خانواده‌شان خانه و کاشانه را ترک کردند و در اروپا بزرگ شدند. آسمیر بگوویچ، دروازه‌بان اول تیم، از حال و آینده می‌گوید: «وقتی آژیر جنگ زده شد، ما راهی غیراز فرار نداشتیم. به نقاط دیگر اروپا رفتیم و حالا ارمغان‌های خودمان را برای بوسنی آورده‌ایم.» سافت سوسیچ، سرمربی تیم بالکانی در لوشامپیونا نامی آشناست و یکی از بهترین گلزنان تاریخ لیگ فرانسه محسوب می‌شود. حتی اگر پیانیچ را هم جدی نگیریم، نمی‌توانیم از ادین ژکو به سادگی بگذریم؛ مردی که با گل‌هایش در مقاطع پایانی فصل گذشته لیگ برتر، برای دومین‌بار در سه سال اخیر، سیتی را به مقام قهرمانی لیگ برتر رساند. وقتی این‌همه سرمایه وجود دارد، سوسیچ نباید هم نگران باشد: «ما با آمادگی کامل وارد رقابت‌ها خواهیم شد. آرژانتین نیازی به تعریف و تمجید ندارد اما از ایران و نیجریه شناخت زیادی نداریم.» بوسنی که اولین بازی رسمی‌اش را مقابل تیم‌ملی ایران انجام داد، حالا در اولین بازی خود در تاریخ جام‌جهانی مقابل تیمی اسطوره‌ای می‌ایستد؛ تیمی که زمانی با مارادونا، رویای بچه‌های جنگ‌زده بوسنی بود.
رویای لاتین
آرژانتین این بارمی‌آید تا همه ناکامی‌های قبلی را از اذهان پاک کند. قهرمان دو دوره جام‌جهانی در یکی از آرام‌ترین برهه‌های سیاسی خودش، اردوی فوتبالی پرتب‌وتابی دارد. گفته شده ایگواین به‌دلیل مصدومیت به بازی امشب مقابل بوسنی نمی‌رسد اما پزشکان قول داده‌اند در بازی با تیم ملی کشورمان، یک گونسالو آماده را به میدان بفرستند. در کشوری که هنوز تنها دو سبک مربیگری به نام بیلاردوییسم و منوتیسم (برگرفته از نام دو مربی تیم قهرمان آرژانتین در جام‌های جهانی 1978 و 1986) به رسمیت شناخته می‌شود، سابیا، کار دشواری برای جاانداختن فلسفه‌اش دارد: «تلاش می‌کنم آماده‌ترین تیم ممکن را به میدان بفرستم اما قادر نیستم پایان راه را پیش‌بینی کنم. ما تنها به لیونل مسی متکی نیستیم و ستاره‌های دیگری هم داریم.» دی ماریا، شاید همان ستاره‌ای باشد که پشت‌سر مهاجمان، خط حمله‌ای که «رویایی‌ترین» تصور می‌شود را به بهترین نحو راه بیندازد. از طرفی مسی در سومین جام‌جهانی‌اش باید آنقدر گل بزند که بعد از پایان جام، کسی به یاد نیاورد در دوحضور اول خود در جام‌جهانی فقط و فقط یک گل زده است!
رویارویی‌های پیشین
در تنها دو رویارویی قبلی دو تیم، بوسنی علاوه بر قبول دو شکست، هفت گل خورده و گلی نزده است. اولین بازی دوتیم 14 می ‌1998 با برتری 2 - صفر آلبی سلسته خاتمه یافت و 18 نوامبر 2013، آبی‌وسفید‌ها با تیمی قوی‌تر، 5- صفر بازی دوستانه دیگری را به سود خودشان خاتمه دادند. این بار در سومین رویارویی، بوسنی طلسم‌شکنی می‌کند یا اقتدار یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی جام‌جهانی حفظ می‌شود؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.