|

خودت را نشان بده ستاره ششم در راه است

طهورا شهبازی . روزنامه‌نگار

چشم که باز کردم همه اطرافیانم را فوتبالی دیدم. از وقتی شروع به بازی کردم، زمین‌های چمن و خاکی فوتبال را زیر پایم لمس کردم و از وقتی یادم هست تلویزیون خانه فقط فوتبال نشان می‌داد. من هم با لطبع، فوتبالی شدم و از وقتی فوتبال را فهمیدم فقط گفتم: «برزیلته». از اشک‌های حسرت 1998 بعد از ناکامی مقابل فرانسه گرفته تا فریادهای شادی که بعد از آخرین قهرمانی در سال 2002 مقابل آلمان به دست آمد و شوک شکست‌های غیرمنتظره دو دوره بعد همه سهم من از هواداری برزیل در این سال‌ها بوده. تیمی که در هر دوره از جام‌جهانی جزو بخت‌های اول قهرمانی و آسمانش همیشه پرستاره بوده، ستاره‌هایی مثل پله ملقب به مروارید سیاه، روماریو گلزن قهار، رونالدومریخی و ریوالدو شوت‌زن در هر دوره از جام‌جهانی برای تیمشان پرفروغ ظاهر شدند و حالا نیمار 22ساله‌ای که با تکنیک ناب برزیلی‌اش همه را انگشت‌به‌دهان خواهد گذاشت. این ستاره‌ها، پابرهنه‌هایی بودند که از کودکی دنبال توپ می‌دویدند و ما فقط روی خوش ماجرایشان را دیدیم. اصلا نفهمیدیم چه شب‌هایی که گرسنه خوابیدند و تمرین کردند تا برزیل، برزیل «پنج‌ستاره» شود.
امسال جام در خانه است. برزیل این جام را جفتی برای جام قبلی‌اش در نظر گرفته و تا آخرین نفس برایش می‌جنگد تا اجازه ندهد از خانه بیرون برود. برزیل 2014 عجیب بوی قهرمانی می‌دهد. این حس را اسکولاری و پریرا که هرکدام یک‌دوره این تیم را قهرمان جام‌جهانی کرده‌اند به تیم و هواداران منتقل کرده‌اند.
همه‌چیز دست‌به‌دست هم داده تا زردپوشان برزیلی که تابه‌حال یک غیبت هم در جام‌جهانی نداشته‌اند فوتبال نابشان را به معرض نمایش بگذارند، به بیشترین‌های تیمشان اضافه کنند و رکوردهایشان را دست‌نیافتنی‌تر از قبل ارتقا دهند تا همچنان لقب پرافتخار‌ترین تیم جهان را یدک بکشند.

چشم که باز کردم همه اطرافیانم را فوتبالی دیدم. از وقتی شروع به بازی کردم، زمین‌های چمن و خاکی فوتبال را زیر پایم لمس کردم و از وقتی یادم هست تلویزیون خانه فقط فوتبال نشان می‌داد. من هم با لطبع، فوتبالی شدم و از وقتی فوتبال را فهمیدم فقط گفتم: «برزیلته». از اشک‌های حسرت 1998 بعد از ناکامی مقابل فرانسه گرفته تا فریادهای شادی که بعد از آخرین قهرمانی در سال 2002 مقابل آلمان به دست آمد و شوک شکست‌های غیرمنتظره دو دوره بعد همه سهم من از هواداری برزیل در این سال‌ها بوده. تیمی که در هر دوره از جام‌جهانی جزو بخت‌های اول قهرمانی و آسمانش همیشه پرستاره بوده، ستاره‌هایی مثل پله ملقب به مروارید سیاه، روماریو گلزن قهار، رونالدومریخی و ریوالدو شوت‌زن در هر دوره از جام‌جهانی برای تیمشان پرفروغ ظاهر شدند و حالا نیمار 22ساله‌ای که با تکنیک ناب برزیلی‌اش همه را انگشت‌به‌دهان خواهد گذاشت. این ستاره‌ها، پابرهنه‌هایی بودند که از کودکی دنبال توپ می‌دویدند و ما فقط روی خوش ماجرایشان را دیدیم. اصلا نفهمیدیم چه شب‌هایی که گرسنه خوابیدند و تمرین کردند تا برزیل، برزیل «پنج‌ستاره» شود.
امسال جام در خانه است. برزیل این جام را جفتی برای جام قبلی‌اش در نظر گرفته و تا آخرین نفس برایش می‌جنگد تا اجازه ندهد از خانه بیرون برود. برزیل 2014 عجیب بوی قهرمانی می‌دهد. این حس را اسکولاری و پریرا که هرکدام یک‌دوره این تیم را قهرمان جام‌جهانی کرده‌اند به تیم و هواداران منتقل کرده‌اند.
همه‌چیز دست‌به‌دست هم داده تا زردپوشان برزیلی که تابه‌حال یک غیبت هم در جام‌جهانی نداشته‌اند فوتبال نابشان را به معرض نمایش بگذارند، به بیشترین‌های تیمشان اضافه کنند و رکوردهایشان را دست‌نیافتنی‌تر از قبل ارتقا دهند تا همچنان لقب پرافتخار‌ترین تیم جهان را یدک بکشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.