آینه
ایران
سرمقاله: «مناظره مجازی میان حقوق و فلسفه»؛ امیر یوسفی
آنچه هفته پیش در خلال داد و دهش روحانی با منابر و تریبونها گذشت، واقعهای دلآزار را در خاطر همگان ثبت کرد، واقعهای که در آن تمایلات سیاسی اجازه نداد فحوای دقیق سخنان روحانی بر منتقدان آشکار شود. در سخن روحانی نه خبری از جدایی دین از سیاست بود، نه اشاره به اینکه دولت وظیفهای برای دین مردم ندارد و نه اینکه نهاد قدرت هیچ حساسیتی نسبت به اخلاق و هنجارهای مذهبی ندارد. سخن روحانی از جنس حقوق بود و ورانداز کردن قد و بالای دین در سایه حقوق انسانها. حقوقدان به اتکای آموزههای قرآنی بر کرامت ذاتی انسانها تاکید کرد، بیآنکه بر تکالیف حکومت دینی چشم ببندد، اما فیلسوفان و خطیبان ترجیح دادند کلام او را شکسته بسته بشنوند و گفتوگویی را که میتوانست باب همسخنی میان حوزویان را بگشاید، مسدود نمود. آنچه نیاز امروز است، گفتوگو و تفاهم میان حقوق، فلسفه، فقه و اخلاق است.
جمهوری اسلامی
بازداشت حامیان رییسجمهور توسط لباس شخصیها
تعدادی از حاضران در مراسم شب 14 خرداد در حرم امامخمینی که توانسته بودند در حمایت از آقای روحانی با شعارهای «الله اکبر» از رییسجمهور حمایت کنند و اخلالگران را ناکام نمایند، بعد از پایان مراسم، بازداشت و بعد از ساعاتی بازجویی کتبی و دریافت مشخصات از آنان، آزاد شدند. شاهدان عینی گفتند: بازداشتکنندگان لباس شخصی برتن داشتند و داخل مینیبوس بودند. همین گزارش حاکی است یک جانباز هم که به دستگیری این افراد توسط لباس شخصیها اعتراض کرده بود بازداشت شد.
اعتماد
یادداشت: «اقتصاد بیپرنسیپ ما»؛ منصور بیطرف
شاید بتوان گفت دورهای که پرنسیپ نسبی اقتصاد بر آن حاکم بود، در دولتهای هفتم و هشتم که به دوره اصلاحات معروف است، رخ داد. در این دوره تجربه سیاست تعدیل که در دولت قبل صورت گرفته بود با کمک شناسایی موقعیت محلی اقتصاد که همان شاخصههای اقتصاد کشور بود، توانست اقتصاد ایران را به توسعهای برساند که به گواه همگان دوره رونق بود. شواهد توسعه این دوره فراوان است که مهمترین آن رشد اقتصادی هشتدرصدی در پنجسال آخر بود. به عبارت دیگر میتوان گفت در آن دوره بیش از 30درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده شد این در حالی بود که نرخ تورم هم بهسوی تکرقمیشدن در حرکت بود. دورهای که میتوان گفت قربانی دولت بعدی شد! فراموشکردن پرنسیپ اقتصاد، زیانهای بیشماری به توسعه نحیف کشور وارد کرده است. ارزیابی این زیان میتواند نشان دهد که چه ظرفیتهایی از بین رفته است و چه استعدادهایی به نابودی کشانده شده است.
کیهان
سرمقاله: «خورشیدی که غروب نمیکند»؛حسین شمسیان
حضور میلیونی و چشمگیر مردم در بیستوپنجمین مراسم سالگرد ارتحال امام راحل عظیمالشأن، سرشار از صحنههای عشق و دلدادگی بود که قلم را یارای توصیف آن نیست... امام، آمریکا را دشمن شماره یک مردم ما میدانستند و او را شیطان بزرگ مینامیدند، اما برخی از اینان در تلاش برای پذیرش ابرقدرتی آمریکا و بهدستآوردن دل اویند، به هر قیمتی، امام رمز پیروزی را در تکیه بر تودههای مردم و بهکارگیری توان، سرمایه و ایمان آنان در مواجهه با مشکلات میدانستند، اینان راه همه گشایشها و راحتیها را در برقراری رابطه با آمریکا و به حسابنیاوردن توان و ظرفیت داخلی میدانند! ... مقایسه روش و منش امام با مدعیان دروغین به درازا خواهد کشید و برای آنها آبرویی نخواهد گذاشت.
«بالاخره مجلس زوری میخواهید یا نمیخواهید؟!»
روزنامههای زنجیرهای افراطی و ساختارشکن به استقبال اظهارات ناطقنوری رفتند... او طی سالهای اخیر مواضعی اتخاذ کرده که غالبا زیر دندان طمع اصلاحطلبان خوش آمده است. وی در آخرین انتخابات ریاستجمهوری (خرداد 92) در حمایت از حسن روحانی با اصلاحطلبان، خاتمی و هاشمی همراه شد و به افراطیونی پیوست که روزگاری سایه او را با تیر میزدند اما اکنون از او بهعنوان شیخ اعتدال و شیخ نور یاد میکنند. آیا آنها تغییر کردهاند یا در این طرف اتفاقی رخ داده است؟ اصلاحطلبان بهعنوان یک تاکتیک مایلند با جذب برخی چهرهها، به اختلاف در میان اصولگرایان دامن بزنند.
وطن امروز
سرمقاله: «بشار از شارل دوگل هم مشروعتر است»؛ شروین طاهری
چرا دوگل بدون حتی یک رای رییسجمهوری مشروع نام گرفت اما بشار با داشتن رای ۱۰میلیونو۳۹۰هزار سوری آن هم در شرایطی که از ۱۵میلیونو۸۴۰هزار سوری واجد شرایطرای دستکم سهمیلیوننفر از ایشان یا به خاطر آوارگی یا قرار گرفتن در مناطق تحت تسلط کفتارهای تکفیری مورد حمایت غرب، بهلحاظ اجرایی امکان نوشتن نام نامزد موردنظرشان روی برگه رای رسمی را نداشتهاند، رییسجمهوری مشروع نیست؟! ... رسانههای عربستان سعودی، قطر، امارات، کویت، بحرین و اردن منتقد خود دموکراسی هستند نه آنچه با الگوی سوری یا ایرانی در منطقه جریان دارد. آیا ما در ایران حاضر به شنیدن انتقادات شبکههای الجزیره، العربیه، امبیسی یا تلویزیونهای دوبی از انتخابات خود هستیم؟ دموکراسی عربی امروز تنها در سوریه و لبنان تنفس میکند و سخت از شیوخ و سلاطین خلیجفارس دور است!
سرمقاله: «مناظره مجازی میان حقوق و فلسفه»؛ امیر یوسفی
آنچه هفته پیش در خلال داد و دهش روحانی با منابر و تریبونها گذشت، واقعهای دلآزار را در خاطر همگان ثبت کرد، واقعهای که در آن تمایلات سیاسی اجازه نداد فحوای دقیق سخنان روحانی بر منتقدان آشکار شود. در سخن روحانی نه خبری از جدایی دین از سیاست بود، نه اشاره به اینکه دولت وظیفهای برای دین مردم ندارد و نه اینکه نهاد قدرت هیچ حساسیتی نسبت به اخلاق و هنجارهای مذهبی ندارد. سخن روحانی از جنس حقوق بود و ورانداز کردن قد و بالای دین در سایه حقوق انسانها. حقوقدان به اتکای آموزههای قرآنی بر کرامت ذاتی انسانها تاکید کرد، بیآنکه بر تکالیف حکومت دینی چشم ببندد، اما فیلسوفان و خطیبان ترجیح دادند کلام او را شکسته بسته بشنوند و گفتوگویی را که میتوانست باب همسخنی میان حوزویان را بگشاید، مسدود نمود. آنچه نیاز امروز است، گفتوگو و تفاهم میان حقوق، فلسفه، فقه و اخلاق است.
جمهوری اسلامی
بازداشت حامیان رییسجمهور توسط لباس شخصیها
تعدادی از حاضران در مراسم شب 14 خرداد در حرم امامخمینی که توانسته بودند در حمایت از آقای روحانی با شعارهای «الله اکبر» از رییسجمهور حمایت کنند و اخلالگران را ناکام نمایند، بعد از پایان مراسم، بازداشت و بعد از ساعاتی بازجویی کتبی و دریافت مشخصات از آنان، آزاد شدند. شاهدان عینی گفتند: بازداشتکنندگان لباس شخصی برتن داشتند و داخل مینیبوس بودند. همین گزارش حاکی است یک جانباز هم که به دستگیری این افراد توسط لباس شخصیها اعتراض کرده بود بازداشت شد.
اعتماد
یادداشت: «اقتصاد بیپرنسیپ ما»؛ منصور بیطرف
شاید بتوان گفت دورهای که پرنسیپ نسبی اقتصاد بر آن حاکم بود، در دولتهای هفتم و هشتم که به دوره اصلاحات معروف است، رخ داد. در این دوره تجربه سیاست تعدیل که در دولت قبل صورت گرفته بود با کمک شناسایی موقعیت محلی اقتصاد که همان شاخصههای اقتصاد کشور بود، توانست اقتصاد ایران را به توسعهای برساند که به گواه همگان دوره رونق بود. شواهد توسعه این دوره فراوان است که مهمترین آن رشد اقتصادی هشتدرصدی در پنجسال آخر بود. به عبارت دیگر میتوان گفت در آن دوره بیش از 30درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده شد این در حالی بود که نرخ تورم هم بهسوی تکرقمیشدن در حرکت بود. دورهای که میتوان گفت قربانی دولت بعدی شد! فراموشکردن پرنسیپ اقتصاد، زیانهای بیشماری به توسعه نحیف کشور وارد کرده است. ارزیابی این زیان میتواند نشان دهد که چه ظرفیتهایی از بین رفته است و چه استعدادهایی به نابودی کشانده شده است.
کیهان
سرمقاله: «خورشیدی که غروب نمیکند»؛حسین شمسیان
حضور میلیونی و چشمگیر مردم در بیستوپنجمین مراسم سالگرد ارتحال امام راحل عظیمالشأن، سرشار از صحنههای عشق و دلدادگی بود که قلم را یارای توصیف آن نیست... امام، آمریکا را دشمن شماره یک مردم ما میدانستند و او را شیطان بزرگ مینامیدند، اما برخی از اینان در تلاش برای پذیرش ابرقدرتی آمریکا و بهدستآوردن دل اویند، به هر قیمتی، امام رمز پیروزی را در تکیه بر تودههای مردم و بهکارگیری توان، سرمایه و ایمان آنان در مواجهه با مشکلات میدانستند، اینان راه همه گشایشها و راحتیها را در برقراری رابطه با آمریکا و به حسابنیاوردن توان و ظرفیت داخلی میدانند! ... مقایسه روش و منش امام با مدعیان دروغین به درازا خواهد کشید و برای آنها آبرویی نخواهد گذاشت.
«بالاخره مجلس زوری میخواهید یا نمیخواهید؟!»
روزنامههای زنجیرهای افراطی و ساختارشکن به استقبال اظهارات ناطقنوری رفتند... او طی سالهای اخیر مواضعی اتخاذ کرده که غالبا زیر دندان طمع اصلاحطلبان خوش آمده است. وی در آخرین انتخابات ریاستجمهوری (خرداد 92) در حمایت از حسن روحانی با اصلاحطلبان، خاتمی و هاشمی همراه شد و به افراطیونی پیوست که روزگاری سایه او را با تیر میزدند اما اکنون از او بهعنوان شیخ اعتدال و شیخ نور یاد میکنند. آیا آنها تغییر کردهاند یا در این طرف اتفاقی رخ داده است؟ اصلاحطلبان بهعنوان یک تاکتیک مایلند با جذب برخی چهرهها، به اختلاف در میان اصولگرایان دامن بزنند.
وطن امروز
سرمقاله: «بشار از شارل دوگل هم مشروعتر است»؛ شروین طاهری
چرا دوگل بدون حتی یک رای رییسجمهوری مشروع نام گرفت اما بشار با داشتن رای ۱۰میلیونو۳۹۰هزار سوری آن هم در شرایطی که از ۱۵میلیونو۸۴۰هزار سوری واجد شرایطرای دستکم سهمیلیوننفر از ایشان یا به خاطر آوارگی یا قرار گرفتن در مناطق تحت تسلط کفتارهای تکفیری مورد حمایت غرب، بهلحاظ اجرایی امکان نوشتن نام نامزد موردنظرشان روی برگه رای رسمی را نداشتهاند، رییسجمهوری مشروع نیست؟! ... رسانههای عربستان سعودی، قطر، امارات، کویت، بحرین و اردن منتقد خود دموکراسی هستند نه آنچه با الگوی سوری یا ایرانی در منطقه جریان دارد. آیا ما در ایران حاضر به شنیدن انتقادات شبکههای الجزیره، العربیه، امبیسی یا تلویزیونهای دوبی از انتخابات خود هستیم؟ دموکراسی عربی امروز تنها در سوریه و لبنان تنفس میکند و سخت از شیوخ و سلاطین خلیجفارس دور است!
ایران
سرمقاله: «مناظره مجازی میان حقوق و فلسفه»؛ امیر یوسفی
آنچه هفته پیش در خلال داد و دهش روحانی با منابر و تریبونها گذشت، واقعهای دلآزار را در خاطر همگان ثبت کرد، واقعهای که در آن تمایلات سیاسی اجازه نداد فحوای دقیق سخنان روحانی بر منتقدان آشکار شود. در سخن روحانی نه خبری از جدایی دین از سیاست بود، نه اشاره به اینکه دولت وظیفهای برای دین مردم ندارد و نه اینکه نهاد قدرت هیچ حساسیتی نسبت به اخلاق و هنجارهای مذهبی ندارد. سخن روحانی از جنس حقوق بود و ورانداز کردن قد و بالای دین در سایه حقوق انسانها. حقوقدان به اتکای آموزههای قرآنی بر کرامت ذاتی انسانها تاکید کرد، بیآنکه بر تکالیف حکومت دینی چشم ببندد، اما فیلسوفان و خطیبان ترجیح دادند کلام او را شکسته بسته بشنوند و گفتوگویی را که میتوانست باب همسخنی میان حوزویان را بگشاید، مسدود نمود. آنچه نیاز امروز است، گفتوگو و تفاهم میان حقوق، فلسفه، فقه و اخلاق است.
جمهوری اسلامی
بازداشت حامیان رییسجمهور توسط لباس شخصیها
تعدادی از حاضران در مراسم شب 14 خرداد در حرم امامخمینی که توانسته بودند در حمایت از آقای روحانی با شعارهای «الله اکبر» از رییسجمهور حمایت کنند و اخلالگران را ناکام نمایند، بعد از پایان مراسم، بازداشت و بعد از ساعاتی بازجویی کتبی و دریافت مشخصات از آنان، آزاد شدند. شاهدان عینی گفتند: بازداشتکنندگان لباس شخصی برتن داشتند و داخل مینیبوس بودند. همین گزارش حاکی است یک جانباز هم که به دستگیری این افراد توسط لباس شخصیها اعتراض کرده بود بازداشت شد.
اعتماد
یادداشت: «اقتصاد بیپرنسیپ ما»؛ منصور بیطرف
شاید بتوان گفت دورهای که پرنسیپ نسبی اقتصاد بر آن حاکم بود، در دولتهای هفتم و هشتم که به دوره اصلاحات معروف است، رخ داد. در این دوره تجربه سیاست تعدیل که در دولت قبل صورت گرفته بود با کمک شناسایی موقعیت محلی اقتصاد که همان شاخصههای اقتصاد کشور بود، توانست اقتصاد ایران را به توسعهای برساند که به گواه همگان دوره رونق بود. شواهد توسعه این دوره فراوان است که مهمترین آن رشد اقتصادی هشتدرصدی در پنجسال آخر بود. به عبارت دیگر میتوان گفت در آن دوره بیش از 30درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده شد این در حالی بود که نرخ تورم هم بهسوی تکرقمیشدن در حرکت بود. دورهای که میتوان گفت قربانی دولت بعدی شد! فراموشکردن پرنسیپ اقتصاد، زیانهای بیشماری به توسعه نحیف کشور وارد کرده است. ارزیابی این زیان میتواند نشان دهد که چه ظرفیتهایی از بین رفته است و چه استعدادهایی به نابودی کشانده شده است.
کیهان
سرمقاله: «خورشیدی که غروب نمیکند»؛حسین شمسیان
حضور میلیونی و چشمگیر مردم در بیستوپنجمین مراسم سالگرد ارتحال امام راحل عظیمالشأن، سرشار از صحنههای عشق و دلدادگی بود که قلم را یارای توصیف آن نیست... امام، آمریکا را دشمن شماره یک مردم ما میدانستند و او را شیطان بزرگ مینامیدند، اما برخی از اینان در تلاش برای پذیرش ابرقدرتی آمریکا و بهدستآوردن دل اویند، به هر قیمتی، امام رمز پیروزی را در تکیه بر تودههای مردم و بهکارگیری توان، سرمایه و ایمان آنان در مواجهه با مشکلات میدانستند، اینان راه همه گشایشها و راحتیها را در برقراری رابطه با آمریکا و به حسابنیاوردن توان و ظرفیت داخلی میدانند! ... مقایسه روش و منش امام با مدعیان دروغین به درازا خواهد کشید و برای آنها آبرویی نخواهد گذاشت.
«بالاخره مجلس زوری میخواهید یا نمیخواهید؟!»
روزنامههای زنجیرهای افراطی و ساختارشکن به استقبال اظهارات ناطقنوری رفتند... او طی سالهای اخیر مواضعی اتخاذ کرده که غالبا زیر دندان طمع اصلاحطلبان خوش آمده است. وی در آخرین انتخابات ریاستجمهوری (خرداد 92) در حمایت از حسن روحانی با اصلاحطلبان، خاتمی و هاشمی همراه شد و به افراطیونی پیوست که روزگاری سایه او را با تیر میزدند اما اکنون از او بهعنوان شیخ اعتدال و شیخ نور یاد میکنند. آیا آنها تغییر کردهاند یا در این طرف اتفاقی رخ داده است؟ اصلاحطلبان بهعنوان یک تاکتیک مایلند با جذب برخی چهرهها، به اختلاف در میان اصولگرایان دامن بزنند.
وطن امروز
سرمقاله: «بشار از شارل دوگل هم مشروعتر است»؛ شروین طاهری
چرا دوگل بدون حتی یک رای رییسجمهوری مشروع نام گرفت اما بشار با داشتن رای ۱۰میلیونو۳۹۰هزار سوری آن هم در شرایطی که از ۱۵میلیونو۸۴۰هزار سوری واجد شرایطرای دستکم سهمیلیوننفر از ایشان یا به خاطر آوارگی یا قرار گرفتن در مناطق تحت تسلط کفتارهای تکفیری مورد حمایت غرب، بهلحاظ اجرایی امکان نوشتن نام نامزد موردنظرشان روی برگه رای رسمی را نداشتهاند، رییسجمهوری مشروع نیست؟! ... رسانههای عربستان سعودی، قطر، امارات، کویت، بحرین و اردن منتقد خود دموکراسی هستند نه آنچه با الگوی سوری یا ایرانی در منطقه جریان دارد. آیا ما در ایران حاضر به شنیدن انتقادات شبکههای الجزیره، العربیه، امبیسی یا تلویزیونهای دوبی از انتخابات خود هستیم؟ دموکراسی عربی امروز تنها در سوریه و لبنان تنفس میکند و سخت از شیوخ و سلاطین خلیجفارس دور است!
سرمقاله: «مناظره مجازی میان حقوق و فلسفه»؛ امیر یوسفی
آنچه هفته پیش در خلال داد و دهش روحانی با منابر و تریبونها گذشت، واقعهای دلآزار را در خاطر همگان ثبت کرد، واقعهای که در آن تمایلات سیاسی اجازه نداد فحوای دقیق سخنان روحانی بر منتقدان آشکار شود. در سخن روحانی نه خبری از جدایی دین از سیاست بود، نه اشاره به اینکه دولت وظیفهای برای دین مردم ندارد و نه اینکه نهاد قدرت هیچ حساسیتی نسبت به اخلاق و هنجارهای مذهبی ندارد. سخن روحانی از جنس حقوق بود و ورانداز کردن قد و بالای دین در سایه حقوق انسانها. حقوقدان به اتکای آموزههای قرآنی بر کرامت ذاتی انسانها تاکید کرد، بیآنکه بر تکالیف حکومت دینی چشم ببندد، اما فیلسوفان و خطیبان ترجیح دادند کلام او را شکسته بسته بشنوند و گفتوگویی را که میتوانست باب همسخنی میان حوزویان را بگشاید، مسدود نمود. آنچه نیاز امروز است، گفتوگو و تفاهم میان حقوق، فلسفه، فقه و اخلاق است.
جمهوری اسلامی
بازداشت حامیان رییسجمهور توسط لباس شخصیها
تعدادی از حاضران در مراسم شب 14 خرداد در حرم امامخمینی که توانسته بودند در حمایت از آقای روحانی با شعارهای «الله اکبر» از رییسجمهور حمایت کنند و اخلالگران را ناکام نمایند، بعد از پایان مراسم، بازداشت و بعد از ساعاتی بازجویی کتبی و دریافت مشخصات از آنان، آزاد شدند. شاهدان عینی گفتند: بازداشتکنندگان لباس شخصی برتن داشتند و داخل مینیبوس بودند. همین گزارش حاکی است یک جانباز هم که به دستگیری این افراد توسط لباس شخصیها اعتراض کرده بود بازداشت شد.
اعتماد
یادداشت: «اقتصاد بیپرنسیپ ما»؛ منصور بیطرف
شاید بتوان گفت دورهای که پرنسیپ نسبی اقتصاد بر آن حاکم بود، در دولتهای هفتم و هشتم که به دوره اصلاحات معروف است، رخ داد. در این دوره تجربه سیاست تعدیل که در دولت قبل صورت گرفته بود با کمک شناسایی موقعیت محلی اقتصاد که همان شاخصههای اقتصاد کشور بود، توانست اقتصاد ایران را به توسعهای برساند که به گواه همگان دوره رونق بود. شواهد توسعه این دوره فراوان است که مهمترین آن رشد اقتصادی هشتدرصدی در پنجسال آخر بود. به عبارت دیگر میتوان گفت در آن دوره بیش از 30درصد به تولید ناخالص داخلی کشور افزوده شد این در حالی بود که نرخ تورم هم بهسوی تکرقمیشدن در حرکت بود. دورهای که میتوان گفت قربانی دولت بعدی شد! فراموشکردن پرنسیپ اقتصاد، زیانهای بیشماری به توسعه نحیف کشور وارد کرده است. ارزیابی این زیان میتواند نشان دهد که چه ظرفیتهایی از بین رفته است و چه استعدادهایی به نابودی کشانده شده است.
کیهان
سرمقاله: «خورشیدی که غروب نمیکند»؛حسین شمسیان
حضور میلیونی و چشمگیر مردم در بیستوپنجمین مراسم سالگرد ارتحال امام راحل عظیمالشأن، سرشار از صحنههای عشق و دلدادگی بود که قلم را یارای توصیف آن نیست... امام، آمریکا را دشمن شماره یک مردم ما میدانستند و او را شیطان بزرگ مینامیدند، اما برخی از اینان در تلاش برای پذیرش ابرقدرتی آمریکا و بهدستآوردن دل اویند، به هر قیمتی، امام رمز پیروزی را در تکیه بر تودههای مردم و بهکارگیری توان، سرمایه و ایمان آنان در مواجهه با مشکلات میدانستند، اینان راه همه گشایشها و راحتیها را در برقراری رابطه با آمریکا و به حسابنیاوردن توان و ظرفیت داخلی میدانند! ... مقایسه روش و منش امام با مدعیان دروغین به درازا خواهد کشید و برای آنها آبرویی نخواهد گذاشت.
«بالاخره مجلس زوری میخواهید یا نمیخواهید؟!»
روزنامههای زنجیرهای افراطی و ساختارشکن به استقبال اظهارات ناطقنوری رفتند... او طی سالهای اخیر مواضعی اتخاذ کرده که غالبا زیر دندان طمع اصلاحطلبان خوش آمده است. وی در آخرین انتخابات ریاستجمهوری (خرداد 92) در حمایت از حسن روحانی با اصلاحطلبان، خاتمی و هاشمی همراه شد و به افراطیونی پیوست که روزگاری سایه او را با تیر میزدند اما اکنون از او بهعنوان شیخ اعتدال و شیخ نور یاد میکنند. آیا آنها تغییر کردهاند یا در این طرف اتفاقی رخ داده است؟ اصلاحطلبان بهعنوان یک تاکتیک مایلند با جذب برخی چهرهها، به اختلاف در میان اصولگرایان دامن بزنند.
وطن امروز
سرمقاله: «بشار از شارل دوگل هم مشروعتر است»؛ شروین طاهری
چرا دوگل بدون حتی یک رای رییسجمهوری مشروع نام گرفت اما بشار با داشتن رای ۱۰میلیونو۳۹۰هزار سوری آن هم در شرایطی که از ۱۵میلیونو۸۴۰هزار سوری واجد شرایطرای دستکم سهمیلیوننفر از ایشان یا به خاطر آوارگی یا قرار گرفتن در مناطق تحت تسلط کفتارهای تکفیری مورد حمایت غرب، بهلحاظ اجرایی امکان نوشتن نام نامزد موردنظرشان روی برگه رای رسمی را نداشتهاند، رییسجمهوری مشروع نیست؟! ... رسانههای عربستان سعودی، قطر، امارات، کویت، بحرین و اردن منتقد خود دموکراسی هستند نه آنچه با الگوی سوری یا ایرانی در منطقه جریان دارد. آیا ما در ایران حاضر به شنیدن انتقادات شبکههای الجزیره، العربیه، امبیسی یا تلویزیونهای دوبی از انتخابات خود هستیم؟ دموکراسی عربی امروز تنها در سوریه و لبنان تنفس میکند و سخت از شیوخ و سلاطین خلیجفارس دور است!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.