|

آینه

اطلاعات
سرمقاله: «عبور از نقطه صفر»؛ علیرضا خانی

نگارش پیش‌نویس توافقنامه نهایی هسته‌ای، آخرین گام قبل از امضای توافق است و گمان نمی‌رود اتفاقی بتواند مانع امضای توافق نهایی هسته‌ای ایران و جامعه جهانی شود. آخرین گام توافق، شروع نخستین گام برای برداشتن موانع توسعه‌یافتگی کشوری است که در سالیان اخیر، غمگنانه فرصت‌های بسیاری را برای پیشرفت و همپایی با دنیا از دست داد و مدیران دولتش، همراه با صداهای جریان‌های بین‌المللی مخالف، شعار ما را تحریم کنید و قطعنامه بدهید سر دادند و با شعار و غوغا و هوچی‌گری و هل من مبارزه‌طلبی، خواسته یا ناخواسته ملتی را از جایگاه و حق طبیعی‌اش در جامعه جهانی و رقابت با ملت‌های صاحب‌دانش دنیا بازداشتند. نرخ رشد اقتصادی منفی 5/6 درصدی یکی از سهمگین‌ترین ضرباتی بود که گریز و حتی تقابل با عقلانیت، عاید کشور کرد و طنز تلخی که برجا گذاشت، تلاش و مشقت دولت برای رسیدن به رشد اقتصادی صفر است! این اتفاق کمی نیست... در یک کلام، کارهای برزمین‌مانده پس از توافق هسته‌ای، چنان بسیار و بزرگ است که فقط یک عزم ملی با مدیریت عقلانی و جهادی می‌تواند از پس آن برآید.

کیهان
سرمقاله: «مذاکرات وین به کجا می‌انجامد؟» محمد ایمانی

نگرانی یا اطمینان نسبت به سرنوشت مذاکرات هسته‌ای منوط به ارزیابی از روند این مذاکرات و متن و حواشی آن است. اینکه کسانی بگویند چون مذاکرات تحت نظارت کلی رهبر معظم انقلاب انجام می‌شود پس نباید هیچ دغدغه‌ای داشت، تحلیل دقیقی نیست. فرماندهی سپاه اسلام در دو نبرد بدر و احد با پیامبراعظم(ص) بود اما دو گونه رفتار سپاه خودی باعث شد سرنوشت این دو نبرد متفاوت از هم باشد... گاه ممکن است رشادت و عمل مجاهدانه و بهنگام یک نفر یا یک جمع کوچک، تهدیدی بزرگ را از سر راه بردارد یا برعکس، فریب‌خوردگی یا کم‌همتی یک یا چندنفر کم‌شمار اما موثر، تهدید بزرگی را متوجه جبهه خودی کند... آمریکا و غرب در حالی که امتیازات نقد و جبران‌ناپذیری می‌گیرند- که مایلند در توافقات بعدی ادامه پیدا کند- هرجا که خواستند می‌توانند مانند بازی مار و پله، بازی را برای طرف مقابل صفر کنند. به تعبیر کنت پولاک تحلیلگر سابق سازمان سیا در نیویورک‌تایمز: «آمریکا می‌تواند طبق توافق ژنو تا 30 یا 50 سال دیگر توقع اعتمادسازی از ایران داشته باشد و تحریم‌ها را تا آن موقع حفظ یا به شکل موقت تعلیق کند.»! ... رفتار آمریکا و غرب در مذاکرات شش، هفت‌ماه اخیر شبیه رفتار کلاهبرداران نزولخوار است که چند برابر وام پرداختی را بازپس می‌گیرند اما وام‌گیرنده همچنان به اندازه اصل وام یا بیشتر بدهکار می‌ماند؛ با این تفاوت که آمریکا و غرب چیزی به ایران نداده و با این وجود، برای هیچ امتیازی که نداده‌اند مدام طلب‌های جدید می‌تراشند! ... تلخ است اما واقعیت دارد که کسانی با خوش‌خیالی و بدفهمی و طیف‌هایی بر اساس ماموریت، دشمن را به طمع انداختند و دولت را تبدیل به حریف ازپیش‌بازنده در برابر غرب کردند. تا این روند به انحراف کشیده‌شده اصلاح نشود، نمی‌توان امیدی به احقاق حقوق ایران در مذاکرات وین و مشابه آن داشت، مگر اینکه کسی بگوید شیوه تانک‌دادن و کلاشنیکف‌گرفتن نیز نوعی غنیمت‌گیری است!

جمهوری اسلامی
سرمقاله: «تغذیه از پستان مک فارلین!»

ورود مستند «من روحانی هستم» به صحنه تبلیغاتی و سیاسی کشور، آن‌هم با چاشنی ماجرای «مک فارلین» اهداف مختلفی را دنبال می‌کند که قطعا موضوع مذاکرات هسته‌ای نیز یکی از آنهاست... سفر مک فارلین، مشاور امنیتی رییس‌جمهور وقت آمریکا، در راس یک هیات به ایران... این واقعه از همان آغاز به اطلاع امام خمینی و مسوولان ارشد نظام جمهوری اسلامی رسید و چگونگی رفتار با میهمانان ناخوانده تا لحظه پایان زیرنظر امام قرار داشت... ماجرای مک فارلین را می‌توان در یک جمله، رو دست خوردن آمریکایی‌ها توسط مسوولان ایرانی توصیف کرد. به همین جهت، امروز و همیشه باید به کسانی که به‌عنوان طرف ایرانی در این ماجرا نقش ایفا کردند آفرین گفت و این قطعه از تاریخ انقلاب و جنگ تحمیلی را نقطه مثبتی در کارنامه مسوولان نظام جمهوری اسلامی به حساب آورد. بنابراین، هرکس و هر گروه در هر قالب و شمایلی، اعم از فیلم، کتاب و سخنرانی، بخواهند ماجرای مک فارلین را در کارنامه اشخاصی که به‌عنوان طرف ایرانی در آن نقش داشتند نقطه‌ای منفی جلوه دهد، سخت در اشتباه است و افکار عمومی و وجدان آگاه مردم با تکیه بر اطلاعات درستی که از واقعیت‌های این ماجرا در اختیار دارند این قبیل فضاسازی‌ها را نخواهند پذیرفت.

وطن امروز
یادداشت: «چرایی دغدغه‌های فرهنگی این روزها»؛ امیرعلی جهاندار

نمایشگاه مطبوعات با کیفیتی به‌مراتب پایین‌تر از سال‌های گذشته و با بی‌برنامگی آغاز می‌شود اما خبرهای رسیده از محتوای نمایشگاه، دردناک‌تر از نحوه برگزاری آن است. توزیع کتب خوانندگان و نویسندگان ضدانقلاب، توزیع کتاب‌هایی با محتوای مستهجن و کتاب‌هایی که به فرهنگ دفاع مقدس هجمه وارد کرده، رهبر انقلاب را بر این وامی‌دارد که با عدم‌رجوع به نمایشگاه کتاب، اعتراض خود را نسبت به سیاست‌های فرهنگی دولت یازدهم نشان دهند.
اطلاعات
سرمقاله: «عبور از نقطه صفر»؛ علیرضا خانی

نگارش پیش‌نویس توافقنامه نهایی هسته‌ای، آخرین گام قبل از امضای توافق است و گمان نمی‌رود اتفاقی بتواند مانع امضای توافق نهایی هسته‌ای ایران و جامعه جهانی شود. آخرین گام توافق، شروع نخستین گام برای برداشتن موانع توسعه‌یافتگی کشوری است که در سالیان اخیر، غمگنانه فرصت‌های بسیاری را برای پیشرفت و همپایی با دنیا از دست داد و مدیران دولتش، همراه با صداهای جریان‌های بین‌المللی مخالف، شعار ما را تحریم کنید و قطعنامه بدهید سر دادند و با شعار و غوغا و هوچی‌گری و هل من مبارزه‌طلبی، خواسته یا ناخواسته ملتی را از جایگاه و حق طبیعی‌اش در جامعه جهانی و رقابت با ملت‌های صاحب‌دانش دنیا بازداشتند. نرخ رشد اقتصادی منفی 5/6 درصدی یکی از سهمگین‌ترین ضرباتی بود که گریز و حتی تقابل با عقلانیت، عاید کشور کرد و طنز تلخی که برجا گذاشت، تلاش و مشقت دولت برای رسیدن به رشد اقتصادی صفر است! این اتفاق کمی نیست... در یک کلام، کارهای برزمین‌مانده پس از توافق هسته‌ای، چنان بسیار و بزرگ است که فقط یک عزم ملی با مدیریت عقلانی و جهادی می‌تواند از پس آن برآید.

کیهان
سرمقاله: «مذاکرات وین به کجا می‌انجامد؟» محمد ایمانی

نگرانی یا اطمینان نسبت به سرنوشت مذاکرات هسته‌ای منوط به ارزیابی از روند این مذاکرات و متن و حواشی آن است. اینکه کسانی بگویند چون مذاکرات تحت نظارت کلی رهبر معظم انقلاب انجام می‌شود پس نباید هیچ دغدغه‌ای داشت، تحلیل دقیقی نیست. فرماندهی سپاه اسلام در دو نبرد بدر و احد با پیامبراعظم(ص) بود اما دو گونه رفتار سپاه خودی باعث شد سرنوشت این دو نبرد متفاوت از هم باشد... گاه ممکن است رشادت و عمل مجاهدانه و بهنگام یک نفر یا یک جمع کوچک، تهدیدی بزرگ را از سر راه بردارد یا برعکس، فریب‌خوردگی یا کم‌همتی یک یا چندنفر کم‌شمار اما موثر، تهدید بزرگی را متوجه جبهه خودی کند... آمریکا و غرب در حالی که امتیازات نقد و جبران‌ناپذیری می‌گیرند- که مایلند در توافقات بعدی ادامه پیدا کند- هرجا که خواستند می‌توانند مانند بازی مار و پله، بازی را برای طرف مقابل صفر کنند. به تعبیر کنت پولاک تحلیلگر سابق سازمان سیا در نیویورک‌تایمز: «آمریکا می‌تواند طبق توافق ژنو تا 30 یا 50 سال دیگر توقع اعتمادسازی از ایران داشته باشد و تحریم‌ها را تا آن موقع حفظ یا به شکل موقت تعلیق کند.»! ... رفتار آمریکا و غرب در مذاکرات شش، هفت‌ماه اخیر شبیه رفتار کلاهبرداران نزولخوار است که چند برابر وام پرداختی را بازپس می‌گیرند اما وام‌گیرنده همچنان به اندازه اصل وام یا بیشتر بدهکار می‌ماند؛ با این تفاوت که آمریکا و غرب چیزی به ایران نداده و با این وجود، برای هیچ امتیازی که نداده‌اند مدام طلب‌های جدید می‌تراشند! ... تلخ است اما واقعیت دارد که کسانی با خوش‌خیالی و بدفهمی و طیف‌هایی بر اساس ماموریت، دشمن را به طمع انداختند و دولت را تبدیل به حریف ازپیش‌بازنده در برابر غرب کردند. تا این روند به انحراف کشیده‌شده اصلاح نشود، نمی‌توان امیدی به احقاق حقوق ایران در مذاکرات وین و مشابه آن داشت، مگر اینکه کسی بگوید شیوه تانک‌دادن و کلاشنیکف‌گرفتن نیز نوعی غنیمت‌گیری است!

جمهوری اسلامی
سرمقاله: «تغذیه از پستان مک فارلین!»

ورود مستند «من روحانی هستم» به صحنه تبلیغاتی و سیاسی کشور، آن‌هم با چاشنی ماجرای «مک فارلین» اهداف مختلفی را دنبال می‌کند که قطعا موضوع مذاکرات هسته‌ای نیز یکی از آنهاست... سفر مک فارلین، مشاور امنیتی رییس‌جمهور وقت آمریکا، در راس یک هیات به ایران... این واقعه از همان آغاز به اطلاع امام خمینی و مسوولان ارشد نظام جمهوری اسلامی رسید و چگونگی رفتار با میهمانان ناخوانده تا لحظه پایان زیرنظر امام قرار داشت... ماجرای مک فارلین را می‌توان در یک جمله، رو دست خوردن آمریکایی‌ها توسط مسوولان ایرانی توصیف کرد. به همین جهت، امروز و همیشه باید به کسانی که به‌عنوان طرف ایرانی در این ماجرا نقش ایفا کردند آفرین گفت و این قطعه از تاریخ انقلاب و جنگ تحمیلی را نقطه مثبتی در کارنامه مسوولان نظام جمهوری اسلامی به حساب آورد. بنابراین، هرکس و هر گروه در هر قالب و شمایلی، اعم از فیلم، کتاب و سخنرانی، بخواهند ماجرای مک فارلین را در کارنامه اشخاصی که به‌عنوان طرف ایرانی در آن نقش داشتند نقطه‌ای منفی جلوه دهد، سخت در اشتباه است و افکار عمومی و وجدان آگاه مردم با تکیه بر اطلاعات درستی که از واقعیت‌های این ماجرا در اختیار دارند این قبیل فضاسازی‌ها را نخواهند پذیرفت.

وطن امروز
یادداشت: «چرایی دغدغه‌های فرهنگی این روزها»؛ امیرعلی جهاندار

نمایشگاه مطبوعات با کیفیتی به‌مراتب پایین‌تر از سال‌های گذشته و با بی‌برنامگی آغاز می‌شود اما خبرهای رسیده از محتوای نمایشگاه، دردناک‌تر از نحوه برگزاری آن است. توزیع کتب خوانندگان و نویسندگان ضدانقلاب، توزیع کتاب‌هایی با محتوای مستهجن و کتاب‌هایی که به فرهنگ دفاع مقدس هجمه وارد کرده، رهبر انقلاب را بر این وامی‌دارد که با عدم‌رجوع به نمایشگاه کتاب، اعتراض خود را نسبت به سیاست‌های فرهنگی دولت یازدهم نشان دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.