فرصتی برای فراموشی تصاویر کلیشهای از ایران
استقبال رسانهها از نمایشگاه «نسلسوخته»
بنایی قرن شانزدهمی در کرانه رودخانه «تیمز» لندن میزبان عکاسان ایرانی شده تا روایتگر «نسلسوخته»ای باشد که تاکنون بهندرت در خارج از ایران به روی دیوار رفته است. نمایشگاه «نسلسوخته» از 21 فروردین در سامرستهاوس لندن با 34 اثر از هشت عکاس ایرانی در حال برگزاری است. این نمایشگاه تا اول ژوئن برابر با یازدهم خرداد ادامه دارد و در آن دو اثر از آزاده اخلاقی، پنج عکس از گوهر دشتی، پنج اثر از شادی قدیریان، دو اثر از بابک کاظمی که یکی از آنها 12قطعه و دیگری 35قطعه است، چهارعکس از عباس کوثری، پنج اثر از علی ناجیان و رامیار منوچهرزاده، ششعکس از نیوشا توکلیان و پنجاثر از صادق تیرافکن به معرض دید عموم گذاشته شده است. به نقل از سایت سامرستهاوس آثار این نمایشگاه قبلا بهندرت به نمایش گذاشته شدهاند و به همین دلیل این نمایشگاه فرصت نادری برای فراموشکردن تصاویر کلیشهای است که تاکنون از ایران و جهان ارایه شده. فریبا فرشاد، مدیر گالری کندستار که نمایشگاهگردان این نمایشگاه نیز هست، با بیان اینکه قصد داشته است عکسهایی را نشان دهد که نگاهی فراتر از روایتهای شخصی و عمومی باشند: «عکسهای انتخابشده، شیوههای متنوعی
دارند. برخی از آنها عکاسی مستند، بعضی پرتره و بقیه آثاری هنری و مفهومی هستند اما موضوع آنها با جغرافیای سیاسی، تاریخ و مسایل شخصی تنیده شده است.»ظاهرا نمایشگاه «نسلسوخته» توانسته مورد توجه رسانههای خارجی نیز قرار گیرد. روزنامه گاردین در دوشماره خود نگاهی به عکسهای شادی قدیریان و آزاده اخلاقی داشته و روزنامه فاینشنالتایمز، گزارش مفصلی از این نمایشگاه منتشر کرده است. این گزارش با توصیف یکی از عکسهای آزاده اخلاقی مربوط به صحنه مرگ «صمد بهرنگی» از مجموعه «به روایت یک شاهد عینی» آغاز شده و در ادامه با بیان اینکه هیچ عرصهای در هنر معاصر ایران پویاتر از عکاسی نبوده، آورده است: «عبارت استفادهشده در نام نمایشگاه، ایرانیان متولدشده از سال1963 تا 1980 را توصیف میکند که جوانی آنها با سالهای پس از انقلاب و جنگ ایران و عراق مواجه شده است.»فایننشنالتایمز همچنین به سراغ مارتین بارنز، نمایشگاهگردان ارشد موزه «ویکتوریا و آلبرت» که سال گذشته نمایشگاهی از آثار هنرمندان خاورمیانه را برگزار کرده بود، رفته و به نقل از او در مورد عکاسان این نمایشگاه گفته است: «آنها ادامهدهنده بنیانی هستند که از قرن19 گسترش یافت و پس
از آن عکاسی توانست خودش را در فرهنگ ایرانیان جای دهد تااینکه در قرن20 از سوی افرادی همچون عباس[عطار]، نابغه عکاسی خبری و بهمن جلالی عکاس، محقق و کسی که اولین موزه عکاسی را افتتاح کرد، شکوفا شد.»به گفته او بخشی از شگفتآورترین آثار عکاسی دنیای امروز به ایران تعلق دارند و انعکاسی از واقعیت جامعه مدرن کشور ما هستند. او در مورد عکاسان این نمایشگاه گفته است: «این عکاسان نسلی هستند که عکاسی را به عنوان راهی برای منعکسکردن حوادث، اندیشیدن درباره آزادی،سنت و مدرنیته از طریق تصویر انجام میدهند.»
بنایی قرن شانزدهمی در کرانه رودخانه «تیمز» لندن میزبان عکاسان ایرانی شده تا روایتگر «نسلسوخته»ای باشد که تاکنون بهندرت در خارج از ایران به روی دیوار رفته است. نمایشگاه «نسلسوخته» از 21 فروردین در سامرستهاوس لندن با 34 اثر از هشت عکاس ایرانی در حال برگزاری است. این نمایشگاه تا اول ژوئن برابر با یازدهم خرداد ادامه دارد و در آن دو اثر از آزاده اخلاقی، پنج عکس از گوهر دشتی، پنج اثر از شادی قدیریان، دو اثر از بابک کاظمی که یکی از آنها 12قطعه و دیگری 35قطعه است، چهارعکس از عباس کوثری، پنج اثر از علی ناجیان و رامیار منوچهرزاده، ششعکس از نیوشا توکلیان و پنجاثر از صادق تیرافکن به معرض دید عموم گذاشته شده است. به نقل از سایت سامرستهاوس آثار این نمایشگاه قبلا بهندرت به نمایش گذاشته شدهاند و به همین دلیل این نمایشگاه فرصت نادری برای فراموشکردن تصاویر کلیشهای است که تاکنون از ایران و جهان ارایه شده. فریبا فرشاد، مدیر گالری کندستار که نمایشگاهگردان این نمایشگاه نیز هست، با بیان اینکه قصد داشته است عکسهایی را نشان دهد که نگاهی فراتر از روایتهای شخصی و عمومی باشند: «عکسهای انتخابشده، شیوههای متنوعی
دارند. برخی از آنها عکاسی مستند، بعضی پرتره و بقیه آثاری هنری و مفهومی هستند اما موضوع آنها با جغرافیای سیاسی، تاریخ و مسایل شخصی تنیده شده است.»ظاهرا نمایشگاه «نسلسوخته» توانسته مورد توجه رسانههای خارجی نیز قرار گیرد. روزنامه گاردین در دوشماره خود نگاهی به عکسهای شادی قدیریان و آزاده اخلاقی داشته و روزنامه فاینشنالتایمز، گزارش مفصلی از این نمایشگاه منتشر کرده است. این گزارش با توصیف یکی از عکسهای آزاده اخلاقی مربوط به صحنه مرگ «صمد بهرنگی» از مجموعه «به روایت یک شاهد عینی» آغاز شده و در ادامه با بیان اینکه هیچ عرصهای در هنر معاصر ایران پویاتر از عکاسی نبوده، آورده است: «عبارت استفادهشده در نام نمایشگاه، ایرانیان متولدشده از سال1963 تا 1980 را توصیف میکند که جوانی آنها با سالهای پس از انقلاب و جنگ ایران و عراق مواجه شده است.»فایننشنالتایمز همچنین به سراغ مارتین بارنز، نمایشگاهگردان ارشد موزه «ویکتوریا و آلبرت» که سال گذشته نمایشگاهی از آثار هنرمندان خاورمیانه را برگزار کرده بود، رفته و به نقل از او در مورد عکاسان این نمایشگاه گفته است: «آنها ادامهدهنده بنیانی هستند که از قرن19 گسترش یافت و پس
از آن عکاسی توانست خودش را در فرهنگ ایرانیان جای دهد تااینکه در قرن20 از سوی افرادی همچون عباس[عطار]، نابغه عکاسی خبری و بهمن جلالی عکاس، محقق و کسی که اولین موزه عکاسی را افتتاح کرد، شکوفا شد.»به گفته او بخشی از شگفتآورترین آثار عکاسی دنیای امروز به ایران تعلق دارند و انعکاسی از واقعیت جامعه مدرن کشور ما هستند. او در مورد عکاسان این نمایشگاه گفته است: «این عکاسان نسلی هستند که عکاسی را به عنوان راهی برای منعکسکردن حوادث، اندیشیدن درباره آزادی،سنت و مدرنیته از طریق تصویر انجام میدهند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.