تحصیل و سیاست
ترجمه: سامان سلیمانی
تاثیر حضور در این کنگره برای مام جلال، بسیار بزرگ بود، زیرا اولینبار بود که با عراقیهای مختلف از ملیتها و احزاب دیگر ارتباط برقرار میکرد، بهویژه اعراب. همچنین فرصتی بود که شعارهای مبارزه ملی به امری برجسته و ملموس تبدیل شود، همچنانکه خودشان توضیح میدهند: «مشارکتم در جلسات اتحادیه عمومی دانشآموختگان در عراق، نقطه آغازی برای رشد اندیشه برادری عرب و کرد و آغاز مبارزه مشترک در بین ما بود، همین فرصت، هدفی را که دنبالش بودیم و در گفتوگوهایمان در داخل حزب از آنها و درباره اجرای مبارزه مشترک عرب و کرد بر ضداستعمار بریتانیا و نظام پادشاهی صحبت کرده بودیم را یادآوری کرد. میتوانم بگویم این مناسبت برای من نقطهعطف مهم فکری در زندگی برای تغییر از جایگاه مبارزه کردی صرف بهسمت مبارزه مشترک عراقی بود و در یک محدوده مشخص من را بهسمت حوزه وسیعتر و عمیقتر برد، من به این تفکرات اعتقاد داشتم، اما زمانی که به بغداد رفتم عمر دبابه این مسیر را به ما نشان داد، این موضوع نیز شعار آن مقطع بود، حتی شعاری استراتژیک برای انقلاب ژانویه بهشمار میرفت، به یاد دارم یکی از شعارهایی که سر داده میشد این بود که: بر مبنای
مبارزه مشترک عرب و کرد، استعمار و نقشههایش نابود میشوند. همچنانکه فرصتی برای ما ایجاد کرد و از این راه توانستم برادران عربم را ببینم که در این کنفرانس شرکت داشتند و از نزدیک با آنها و با اندیشهها و تفکراتشان آشنا شوم، به این دلیل تفکر باهمبودن و مبارزه مشترک نزد ما شکل گرفت.»طالبانی در کارها یا فعالیتهایش مرزی برای توقف قایل نیست، همچنانکه وارد محدوده دیگران نمیشود، برای همین دستاورد بزرگتری برای کودکی ١٥ساله است که از شهری دور به پایتخت عراق بیاید؛ شهری که از ویژگیها و خصایل کردی خود جدا نشده و در میان صدها دانشآموخته عراقی شرکتکننده در اولین کنفرانس تاسیس اتحادیه عمومی دانشآموختگان که کنفرانسی سیاسی است، بهعنوان عضو علیالبدل هیات اجرایی انتخاب میشود، با این وصف او نهتنها کوچکترین عضو شرکتکننده در کنفرانس بود بلکه کوچکترین عضو هیات اجرایی نیز بود، عضو علیالبدل بزرگترین و مهمترین و اولین اتحادیه دانشآموختگان عراق نیز بود.
ادامه دارد...
تاثیر حضور در این کنگره برای مام جلال، بسیار بزرگ بود، زیرا اولینبار بود که با عراقیهای مختلف از ملیتها و احزاب دیگر ارتباط برقرار میکرد، بهویژه اعراب. همچنین فرصتی بود که شعارهای مبارزه ملی به امری برجسته و ملموس تبدیل شود، همچنانکه خودشان توضیح میدهند: «مشارکتم در جلسات اتحادیه عمومی دانشآموختگان در عراق، نقطه آغازی برای رشد اندیشه برادری عرب و کرد و آغاز مبارزه مشترک در بین ما بود، همین فرصت، هدفی را که دنبالش بودیم و در گفتوگوهایمان در داخل حزب از آنها و درباره اجرای مبارزه مشترک عرب و کرد بر ضداستعمار بریتانیا و نظام پادشاهی صحبت کرده بودیم را یادآوری کرد. میتوانم بگویم این مناسبت برای من نقطهعطف مهم فکری در زندگی برای تغییر از جایگاه مبارزه کردی صرف بهسمت مبارزه مشترک عراقی بود و در یک محدوده مشخص من را بهسمت حوزه وسیعتر و عمیقتر برد، من به این تفکرات اعتقاد داشتم، اما زمانی که به بغداد رفتم عمر دبابه این مسیر را به ما نشان داد، این موضوع نیز شعار آن مقطع بود، حتی شعاری استراتژیک برای انقلاب ژانویه بهشمار میرفت، به یاد دارم یکی از شعارهایی که سر داده میشد این بود که: بر مبنای
مبارزه مشترک عرب و کرد، استعمار و نقشههایش نابود میشوند. همچنانکه فرصتی برای ما ایجاد کرد و از این راه توانستم برادران عربم را ببینم که در این کنفرانس شرکت داشتند و از نزدیک با آنها و با اندیشهها و تفکراتشان آشنا شوم، به این دلیل تفکر باهمبودن و مبارزه مشترک نزد ما شکل گرفت.»طالبانی در کارها یا فعالیتهایش مرزی برای توقف قایل نیست، همچنانکه وارد محدوده دیگران نمیشود، برای همین دستاورد بزرگتری برای کودکی ١٥ساله است که از شهری دور به پایتخت عراق بیاید؛ شهری که از ویژگیها و خصایل کردی خود جدا نشده و در میان صدها دانشآموخته عراقی شرکتکننده در اولین کنفرانس تاسیس اتحادیه عمومی دانشآموختگان که کنفرانسی سیاسی است، بهعنوان عضو علیالبدل هیات اجرایی انتخاب میشود، با این وصف او نهتنها کوچکترین عضو شرکتکننده در کنفرانس بود بلکه کوچکترین عضو هیات اجرایی نیز بود، عضو علیالبدل بزرگترین و مهمترین و اولین اتحادیه دانشآموختگان عراق نیز بود.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.