|

آینه

قانون
یادداشت: «ایران، نماینده خود را در سازمان‌ملل
تغییر دهد»؛ مهدی مطهرنیا

امروز باید بپذیریم که مقر سازمان‌ملل در نیویورک قرار دارد؛ آمریکا نیز خود را زخم‌خورده بحران سفارت آمریکا در ایران می‌داند. فلذا باتوجه به حساسیت افکارعمومی و سوءاستفاده نئوکان‌ها علیه اوباما، حتی اگر آمریکایی‌ها این حقیقت را بپذیرند که این دیپلمات برجسته و متبحر ما در آن زمان تنها به‌عنوان مترجم در میان دانشجویان پیروان خط امام حضور داشته، می‌تواند فضا‌سازی منفی را علیه دولت اوباما از سوی نئوکان‌های آمریکا به وجود بیاورد... همانگونه که اوباما به این درک عملیاتی رسیده که باید در برابر تحرکات مثبت دولت ایران در جهت تعامل سازنده در برابر تندروهای آمریکایی از خود مقاومت نشان دهد، ایران هم تندروهای آمریکایی را در این زمینه با چالشی جدی روبه‌رو سازد. ایران از دیپلمات‌های برجسته تهی نیست. در وزارت امور خارجه ایران دیپلمات‌های برجسته‌ای وجود دارند که به سان آقای ابوطالبی دارای تبحر و جایگاه تعریف شده هستند. این تحرک باید به گونه‌ای صورت پذیرد که دنیا متوجه شود ایران استوار از حقوق خود دفاع می‌کند و در‌‌ همان حال در تمام وجوه به جای تقابل به تعامل می‌اندیشد.

جوان
تیتریک: «دولت پای عزت پاسپورت ابوطالبی بایستد»

حسن روحانی رییس دولت یازدهم در اولین کنفرانس مطبوعاتی خود پس از انتخابات وعده داد که احترام را به پاسپورت ایرانی بازمی‌گرداند. اکنون این وعده او در بوته آزمونی سخت قرار گرفته است. اقدام آمریکا در صادرنکردن ویزا برای نماینده جدید کشورمان در سازمان‌ملل نه‌تنها خلاف حقوق و کنوانسیون‌های بین‌المللی است، بلکه پدیده خطرناکی است که در صورت عدم برخورد، احتمال تکرار این اقدام از سوی واشنگتن علیه سایر کشورها و تبدیل‌شدن آن به رویه‏ای غیرعقلانی در مناسبات بین‌الملل وجود دارد؛ پدیده‏ای که کارشناسان سیاست خارجی معتقدند ایران باید قاطعانه در برابر آن ایستادگی کند و از ظرفیت‌های لازم در نهادهای بین‏المللی برای جلوگیری از تضییع حقوق اساسی کشورمان بهره گیرد.

وطن امروز
سرمقاله: «دوران تحقیر روابط بین‌الملل!»؛
مجتبی اصغری

بی‌توجهی دولت به «دیسیپلین قدرت» جمهوری اسلامی و «عزت‌ملی» تا جایی بر رفتار حریف تاثیر گذاشته که دشمنان ایران در شرایطی که به قول معروف هنوز «خر آنها از پل نگذشته» از تهدید و فشار بر طرف مذاکره ایرانی هیچ ترسی ندارند و بدون درنظرگرفتن احتمال جدی پس‌زدن حریف، صحبت از جدی‌بودن سایر پرونده‌های بازگشایی شده تحت گفت‌وگوهای هسته‌ای ایران و غرب در ذیل گام نهایی می‌کنند... ماجرای عدم صدور ویزا برای مدیر برگزیده جواد ظریف در سازمان‌ملل! اول اینکه چرا وزارت امور خارجه از حقوق ملت ایران در پرونده فتح لانه‌جاسوسی دفاع نکرد؟ ... ظریف اگر می‌خواست، می‌توانست آبرو و حیثیت اوباما را به‌عنوان رییس‌جمهوری که از قدرتی حداقلی در کشور خود برخوردار است در فضای بین‌الملل با مخاطراتی جدی روبه‌رو سازد. حال تصور کنید اگر چنین فرصتی به جای ظریف نصیب آلبرایت یا رایس آمریکایی می‌شد با رقیب در تله افتاده چه‌ها که نمی‌کردند! آخر آنها هم مثل ظریف «روابط بین‌الملل» خوانده‌اند و با رشته «چگونه خود را در عرصه بین‌الملل خلع سلاح کنیم» بیگانه‌اند! شاید وقت آن رسیده دولتی که با شعار بهبود روابط ایران در عرصه بین‌الملل با دشمنان خونی به قدرت رسید، بازنگری در علل پافشاری آمریکا در نادیده‌گرفتن وی داشته باشد. ضعیف و بی‌بنیه نشان‌دادن دولت تا اینجای کار نه‌تنها حس دلرحمی رقبا و دشمنان را برنینگیخته بلکه بر شدت دشمنی آنها نیز افزوده است. واقعا علت اصرار آمریکا به تحقیر دولت روحانی چیست دکتر؟

اطلاعات
یادداشت: «نیمه‌نهایی هسته‌ای!»؛ ابوالقاسم قاسم‌زاده

حوادث اوکراین سایه سنگین خود را بر گروه 1+5 گذاشته است. به طوری که آمریکا و اروپا به سختی دولت پوتین را عضوی از اعضای گروه 1+5 می‌شمارند. نماینده دولت روسیه در گروه 1+5 گفته است، اگر فشارهای غرب (اروپا و آمریکا) چنان گردد که ادامه پذیرش روسیه در گروه 1+5 دچار مشکل گردد، روسیه به تنهایی مواضع خود را در مذاکرات اعمال خواهد کرد. به نظر می‌رسد چرخش رویدادها در بحران اوکراین در دستیابی به نتایج در مذاکرات به طور مثبت یا منفی را سرعت بخشد. به هرحال تا پایان تیرماه آینده همه شاهد مرحله پایانی از مذاکرات و عبور از مرحله «نیمه‌نهایی» هسته‌ای به «فینال» آن خواهند بود.

کیهان
سرمقاله: «سایه پیش‌روی!»؛ حسین شریعتمداری

بسیاری از دیرباورها نیز به این باور رسیده‌اند که در توافقنامه ژنو امتیازهای نقد داده‌ایم - نظیر امتیاز غنی‌سازی 20درصد - ولی حتی وعده‌های نسیه هم نگرفته‌ایم... نکته درخور توجه آنکه، حریف هیچ نقطه‌ پایانی برای اعلام نتیجه این بازرسی‌ها و عادی‌شدن پرونده هسته‌ای ایران مشخص نمی‌کند و نقطه پایان را نه در اطمینان فنی و حقوقی، بلکه در اقناع خود می‌داند و در مواردی اعلام کرده است که انجام این بازرسی‌ها و اعلام نتیجه‌نهایی حداقل - تاکید شده است که حداقل - 20 سال طول می‌کشد! گفتنی است که آمریکایی‌ها اعلام کرده‌اند بعد از بازرسی از یک مرکز و اطمینان از عدم وجود فعالیت هسته‌ای در آن، می‌توانند باز هم برای بازرسی به آن مرکز مراجعه کنند چراکه بعید نیست در فاصله بعد از بازرسی اول، انحراف به سوی تولید سلاح -DIVERSION- صورت پذیرفته باشد! این بهانه را پیش از این درباره پارچین پیش کشیده بودند، تن‌دادن به این خواسته غیرقانونی حریف نیز مفهومی غیراز تعطیل‌کردن و توقف فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان ندارد.
قانون
یادداشت: «ایران، نماینده خود را در سازمان‌ملل
تغییر دهد»؛ مهدی مطهرنیا

امروز باید بپذیریم که مقر سازمان‌ملل در نیویورک قرار دارد؛ آمریکا نیز خود را زخم‌خورده بحران سفارت آمریکا در ایران می‌داند. فلذا باتوجه به حساسیت افکارعمومی و سوءاستفاده نئوکان‌ها علیه اوباما، حتی اگر آمریکایی‌ها این حقیقت را بپذیرند که این دیپلمات برجسته و متبحر ما در آن زمان تنها به‌عنوان مترجم در میان دانشجویان پیروان خط امام حضور داشته، می‌تواند فضا‌سازی منفی را علیه دولت اوباما از سوی نئوکان‌های آمریکا به وجود بیاورد... همانگونه که اوباما به این درک عملیاتی رسیده که باید در برابر تحرکات مثبت دولت ایران در جهت تعامل سازنده در برابر تندروهای آمریکایی از خود مقاومت نشان دهد، ایران هم تندروهای آمریکایی را در این زمینه با چالشی جدی روبه‌رو سازد. ایران از دیپلمات‌های برجسته تهی نیست. در وزارت امور خارجه ایران دیپلمات‌های برجسته‌ای وجود دارند که به سان آقای ابوطالبی دارای تبحر و جایگاه تعریف شده هستند. این تحرک باید به گونه‌ای صورت پذیرد که دنیا متوجه شود ایران استوار از حقوق خود دفاع می‌کند و در‌‌ همان حال در تمام وجوه به جای تقابل به تعامل می‌اندیشد.

جوان
تیتریک: «دولت پای عزت پاسپورت ابوطالبی بایستد»

حسن روحانی رییس دولت یازدهم در اولین کنفرانس مطبوعاتی خود پس از انتخابات وعده داد که احترام را به پاسپورت ایرانی بازمی‌گرداند. اکنون این وعده او در بوته آزمونی سخت قرار گرفته است. اقدام آمریکا در صادرنکردن ویزا برای نماینده جدید کشورمان در سازمان‌ملل نه‌تنها خلاف حقوق و کنوانسیون‌های بین‌المللی است، بلکه پدیده خطرناکی است که در صورت عدم برخورد، احتمال تکرار این اقدام از سوی واشنگتن علیه سایر کشورها و تبدیل‌شدن آن به رویه‏ای غیرعقلانی در مناسبات بین‌الملل وجود دارد؛ پدیده‏ای که کارشناسان سیاست خارجی معتقدند ایران باید قاطعانه در برابر آن ایستادگی کند و از ظرفیت‌های لازم در نهادهای بین‏المللی برای جلوگیری از تضییع حقوق اساسی کشورمان بهره گیرد.

وطن امروز
سرمقاله: «دوران تحقیر روابط بین‌الملل!»؛
مجتبی اصغری

بی‌توجهی دولت به «دیسیپلین قدرت» جمهوری اسلامی و «عزت‌ملی» تا جایی بر رفتار حریف تاثیر گذاشته که دشمنان ایران در شرایطی که به قول معروف هنوز «خر آنها از پل نگذشته» از تهدید و فشار بر طرف مذاکره ایرانی هیچ ترسی ندارند و بدون درنظرگرفتن احتمال جدی پس‌زدن حریف، صحبت از جدی‌بودن سایر پرونده‌های بازگشایی شده تحت گفت‌وگوهای هسته‌ای ایران و غرب در ذیل گام نهایی می‌کنند... ماجرای عدم صدور ویزا برای مدیر برگزیده جواد ظریف در سازمان‌ملل! اول اینکه چرا وزارت امور خارجه از حقوق ملت ایران در پرونده فتح لانه‌جاسوسی دفاع نکرد؟ ... ظریف اگر می‌خواست، می‌توانست آبرو و حیثیت اوباما را به‌عنوان رییس‌جمهوری که از قدرتی حداقلی در کشور خود برخوردار است در فضای بین‌الملل با مخاطراتی جدی روبه‌رو سازد. حال تصور کنید اگر چنین فرصتی به جای ظریف نصیب آلبرایت یا رایس آمریکایی می‌شد با رقیب در تله افتاده چه‌ها که نمی‌کردند! آخر آنها هم مثل ظریف «روابط بین‌الملل» خوانده‌اند و با رشته «چگونه خود را در عرصه بین‌الملل خلع سلاح کنیم» بیگانه‌اند! شاید وقت آن رسیده دولتی که با شعار بهبود روابط ایران در عرصه بین‌الملل با دشمنان خونی به قدرت رسید، بازنگری در علل پافشاری آمریکا در نادیده‌گرفتن وی داشته باشد. ضعیف و بی‌بنیه نشان‌دادن دولت تا اینجای کار نه‌تنها حس دلرحمی رقبا و دشمنان را برنینگیخته بلکه بر شدت دشمنی آنها نیز افزوده است. واقعا علت اصرار آمریکا به تحقیر دولت روحانی چیست دکتر؟

اطلاعات
یادداشت: «نیمه‌نهایی هسته‌ای!»؛ ابوالقاسم قاسم‌زاده

حوادث اوکراین سایه سنگین خود را بر گروه 1+5 گذاشته است. به طوری که آمریکا و اروپا به سختی دولت پوتین را عضوی از اعضای گروه 1+5 می‌شمارند. نماینده دولت روسیه در گروه 1+5 گفته است، اگر فشارهای غرب (اروپا و آمریکا) چنان گردد که ادامه پذیرش روسیه در گروه 1+5 دچار مشکل گردد، روسیه به تنهایی مواضع خود را در مذاکرات اعمال خواهد کرد. به نظر می‌رسد چرخش رویدادها در بحران اوکراین در دستیابی به نتایج در مذاکرات به طور مثبت یا منفی را سرعت بخشد. به هرحال تا پایان تیرماه آینده همه شاهد مرحله پایانی از مذاکرات و عبور از مرحله «نیمه‌نهایی» هسته‌ای به «فینال» آن خواهند بود.

کیهان
سرمقاله: «سایه پیش‌روی!»؛ حسین شریعتمداری

بسیاری از دیرباورها نیز به این باور رسیده‌اند که در توافقنامه ژنو امتیازهای نقد داده‌ایم - نظیر امتیاز غنی‌سازی 20درصد - ولی حتی وعده‌های نسیه هم نگرفته‌ایم... نکته درخور توجه آنکه، حریف هیچ نقطه‌ پایانی برای اعلام نتیجه این بازرسی‌ها و عادی‌شدن پرونده هسته‌ای ایران مشخص نمی‌کند و نقطه پایان را نه در اطمینان فنی و حقوقی، بلکه در اقناع خود می‌داند و در مواردی اعلام کرده است که انجام این بازرسی‌ها و اعلام نتیجه‌نهایی حداقل - تاکید شده است که حداقل - 20 سال طول می‌کشد! گفتنی است که آمریکایی‌ها اعلام کرده‌اند بعد از بازرسی از یک مرکز و اطمینان از عدم وجود فعالیت هسته‌ای در آن، می‌توانند باز هم برای بازرسی به آن مرکز مراجعه کنند چراکه بعید نیست در فاصله بعد از بازرسی اول، انحراف به سوی تولید سلاح -DIVERSION- صورت پذیرفته باشد! این بهانه را پیش از این درباره پارچین پیش کشیده بودند، تن‌دادن به این خواسته غیرقانونی حریف نیز مفهومی غیراز تعطیل‌کردن و توقف فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان ندارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.