|

مردم اصفهان خواهان اجرای وصیت نامه «فرای» هستند

سعید برآبادی: خط‌ونشان برای دفن نکردن «فرای» در اصفهان، دامن «پوپ» را گرفت. 40سال بعد از مرگ یکی از بزرگ‌ترین ایرانشناسان جهان، خط‌خطی‌های روی آرامگاه «پوپ» حالا هزینه‌ای است که او باز هم برای شناخت بیشتر ایران می‌پردازد، آن هم وقتی که سال‌هاست در کنار همسرش، در کنار زاینده‌ترین رود جهان خفته. می‌گویند حتی در اوج روزهای «مرگ بر آمریکا» جنگ و انقلاب هم سابقه نداشته از اصفهانی‌ها، به این آرامگاه، کوچک‌ترین اهانت یا انتقادی شود. حالا سوال اینجاست که چطور یکشنبه گذشته، «پوپ» از مردی سپیدموی و محترم برای فرهنگ ایران باستان، بدل به چهره‌ای ضد انقلابی و جاسوس شده؟ جدا از پاسخ این سوال، سرنوشت وصیتنامه «ریچارد» فرای، حالا با این لشگرکشی کم‌تعداد و پرسروصدا، گره‌درگره شده و معلوم نیست، قولی که سه رییس‌جمهور برگزیده ایران (خاتمی، احمدی‌نژاد و روحانی) به این ایران‌شناس جهانی داده‌اند عملی خواهد شد یا نه. یک چیز اما مشخص است؛ ناراحتی چهره‌های تاثیرگذار فرهنگی و البته اکثریت اصفهانی‌ها از ماجراهای روز چهارشنبه در آرامگاه «پوپ».
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
حکمت‌الله ملاصالحی . دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران
شهرهایی در تاریخ هستند که نامشان از نام کشورشان شناخته‌شده‌تر است و اصفهان یکی از همین شهرهاست. اتفاقات رفته بر آرامگاه «پوپ» در این شهر می‌تواند چهره بین‌المللی و فرهنگی اصفهان را با همه شهرتش مخدوش کند. حال آنکه بهتر بود این گروه اندک به جای هر اقدامی به جای سردادن این شعارها و تحصن در آن مکان، آثار مرحوم «فرای» و مرحوم «پوپ» را می‌خواندند تا دریابند چطور «فرای» با وجود شناخت کامل و صرف عمر فراوان در حوزه چین‌شناسی، از مسوولان کشور درخواست کرده بعد از مرگ، او را در کشور ایران به خاک بسپارند. «فرای» یک چهره فرهنگی و علمی در تمام جهان است. ملاحظات سیاسی در برابر اقیانوس اندیشه او هیچ است و چیرگی چهره فرهنگی او نشان می‌دهد که چرا در هفته اخیر، انسان‌های فرهیخته و پخته کشورمان از عمل به وصیتنامه او حمایت کرده‌اند. بزرگانی چون رییس شورای تولیت بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، آقای دکتر سیدمصطفی محقق داماد که عالم و اندیشمند مسلمان شیعه هستند و البته ریاست بنیاد ایران‌‌شناسی، آیت‌الله سیدمحمد خامنه‌ای که ایشان نیز از متفکران مسلمان شیعه به حساب می‌آیند. بنابراین برخورد چهره‌های تاثیرگذار در حوزه‌های فرهنگی می‌تواند معیار در ماجرای «فرای» باشد نه رفتار گروه اندکی که سال‌هاست دارند اینگونه رفتار می‌کنند.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
علی رفیعی . کارگردان تئاتر
حادثه پیش‌آمده برای آرامگاه «پوپ»، یادآور ماجرای «حمام خسروآقا» در اصفهان است. این حمام که بر سر راه یک بازار تازه تاسیس قرار داشت شبانه با انفجاری مهیب نابود شد و هیچ مسوولی را هم به واکنش وا نداشت. حمام شاه‌عباس آنطور خراب می‌شود و حالا سخن از «پوپ» است که از بزرگ‌ترین ایرانشناسان تمام ادوار مملکت ماست و بی ‌او، بسیاری از وجوه تاریخ ما در تاریکی باقی می‌ماند. در ماجرای او و «ریچارد فرای»، نمی‌توان انگشت اشاره را رسما به سمت فرد یا افرادی نشانه رفت و مثلا اصفهانی‌ها را متهم کرد اما واقعیت این است که همیشه نیروهای مخرب وجود داشته و دارند و عجیب نیست که در اصفهان هم - که زادگاه من نیز هست - حضورشان به بروز چنین حادثه ناگواری انجامیده باشد.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شاهین سپنتا . پژوهشگر میراث فرهنگی در‌ اصفهان
اصفهانی‌ها مردم میهمان‌دوستی هستند و از میهمانان خود در زمان حیات و درگذشتشان پذیرایی کرده‌اند. بسیاری از چهره‌های مشهور اروپایی و آمریکایی در اصفهان به خاک سپرده شده‌اند همان‌طور که بسیاری از چهره‌های فرهنگی اصفهان در اروپا و آمریکا. بنابراین نمی‌توان تعرضات رفته بر آرامگاه «پوپ» را به حساب مردم اصفهان گذاشت. «پوپ» تقریبا 40 سال پیش در کنار زاینده‌رود دفن شده پس چنین تعرضاتی را می‌توان در این تاریخ 40 ساله بی‌تکرار دانست. یعنی حتی در زمان جنگ یا اوایل انقلاب که احساسات ضدآمریکایی به اوج رسیده بود، هیچ گزارش خرابکاری در این مورد مطرح نبوده و نیست و حتی چند سال پیش ان‌جی‌اوها در کنار آرامگاه ایشان یک بزرگداشت مهم برای «پوپ» برگزار کردند. بنابراین موضع مردم اصفهان معلوم است و آنچه اتفاق افتاده تنها برای تحت‌فشار گذاشتن دولت تدبیر و امید است به این امید واهی که در مذاکرات هسته‌ای اختلالی وارد شود. اصفهانی‌ها عمل به وصیتنامه «فرای» را نوعی تبادل فرهنگی می‌دانند و نشانه‌ای بر حق‌شناسی از زحمات بزرگانی چون ریچارد «فرای» و «پوپ». تعرض‌کنندگان به محل دفن «پوپ» تعداد اندکی هستند که از حمایت بعضی از گروه‌ها برخوردارند، مسوولانی که به جای حل مشکل آلودگی هوا، خشکی زاینده‌رود و بیابانزایی، به دنبال ماجراجویی هستند، آن هم در مورد چهره‌ای فرهنگی که علاوه بر ایران‌شناسی، حتی در حوزه پژوهش فرق اسلامی جزو چهره‌های مهم بین‌المللی به حساب می‌آید.


سعید برآبادی: خط‌ونشان برای دفن نکردن «فرای» در اصفهان، دامن «پوپ» را گرفت. 40سال بعد از مرگ یکی از بزرگ‌ترین ایرانشناسان جهان، خط‌خطی‌های روی آرامگاه «پوپ» حالا هزینه‌ای است که او باز هم برای شناخت بیشتر ایران می‌پردازد، آن هم وقتی که سال‌هاست در کنار همسرش، در کنار زاینده‌ترین رود جهان خفته. می‌گویند حتی در اوج روزهای «مرگ بر آمریکا» جنگ و انقلاب هم سابقه نداشته از اصفهانی‌ها، به این آرامگاه، کوچک‌ترین اهانت یا انتقادی شود. حالا سوال اینجاست که چطور یکشنبه گذشته، «پوپ» از مردی سپیدموی و محترم برای فرهنگ ایران باستان، بدل به چهره‌ای ضد انقلابی و جاسوس شده؟ جدا از پاسخ این سوال، سرنوشت وصیتنامه «ریچارد» فرای، حالا با این لشگرکشی کم‌تعداد و پرسروصدا، گره‌درگره شده و معلوم نیست، قولی که سه رییس‌جمهور برگزیده ایران (خاتمی، احمدی‌نژاد و روحانی) به این ایران‌شناس جهانی داده‌اند عملی خواهد شد یا نه. یک چیز اما مشخص است؛ ناراحتی چهره‌های تاثیرگذار فرهنگی و البته اکثریت اصفهانی‌ها از ماجراهای روز چهارشنبه در آرامگاه «پوپ».
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
حکمت‌الله ملاصالحی . دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران
شهرهایی در تاریخ هستند که نامشان از نام کشورشان شناخته‌شده‌تر است و اصفهان یکی از همین شهرهاست. اتفاقات رفته بر آرامگاه «پوپ» در این شهر می‌تواند چهره بین‌المللی و فرهنگی اصفهان را با همه شهرتش مخدوش کند. حال آنکه بهتر بود این گروه اندک به جای هر اقدامی به جای سردادن این شعارها و تحصن در آن مکان، آثار مرحوم «فرای» و مرحوم «پوپ» را می‌خواندند تا دریابند چطور «فرای» با وجود شناخت کامل و صرف عمر فراوان در حوزه چین‌شناسی، از مسوولان کشور درخواست کرده بعد از مرگ، او را در کشور ایران به خاک بسپارند. «فرای» یک چهره فرهنگی و علمی در تمام جهان است. ملاحظات سیاسی در برابر اقیانوس اندیشه او هیچ است و چیرگی چهره فرهنگی او نشان می‌دهد که چرا در هفته اخیر، انسان‌های فرهیخته و پخته کشورمان از عمل به وصیتنامه او حمایت کرده‌اند. بزرگانی چون رییس شورای تولیت بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، آقای دکتر سیدمصطفی محقق داماد که عالم و اندیشمند مسلمان شیعه هستند و البته ریاست بنیاد ایران‌‌شناسی، آیت‌الله سیدمحمد خامنه‌ای که ایشان نیز از متفکران مسلمان شیعه به حساب می‌آیند. بنابراین برخورد چهره‌های تاثیرگذار در حوزه‌های فرهنگی می‌تواند معیار در ماجرای «فرای» باشد نه رفتار گروه اندکی که سال‌هاست دارند اینگونه رفتار می‌کنند.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
علی رفیعی . کارگردان تئاتر
حادثه پیش‌آمده برای آرامگاه «پوپ»، یادآور ماجرای «حمام خسروآقا» در اصفهان است. این حمام که بر سر راه یک بازار تازه تاسیس قرار داشت شبانه با انفجاری مهیب نابود شد و هیچ مسوولی را هم به واکنش وا نداشت. حمام شاه‌عباس آنطور خراب می‌شود و حالا سخن از «پوپ» است که از بزرگ‌ترین ایرانشناسان تمام ادوار مملکت ماست و بی ‌او، بسیاری از وجوه تاریخ ما در تاریکی باقی می‌ماند. در ماجرای او و «ریچارد فرای»، نمی‌توان انگشت اشاره را رسما به سمت فرد یا افرادی نشانه رفت و مثلا اصفهانی‌ها را متهم کرد اما واقعیت این است که همیشه نیروهای مخرب وجود داشته و دارند و عجیب نیست که در اصفهان هم - که زادگاه من نیز هست - حضورشان به بروز چنین حادثه ناگواری انجامیده باشد.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شاهین سپنتا . پژوهشگر میراث فرهنگی در‌ اصفهان
اصفهانی‌ها مردم میهمان‌دوستی هستند و از میهمانان خود در زمان حیات و درگذشتشان پذیرایی کرده‌اند. بسیاری از چهره‌های مشهور اروپایی و آمریکایی در اصفهان به خاک سپرده شده‌اند همان‌طور که بسیاری از چهره‌های فرهنگی اصفهان در اروپا و آمریکا. بنابراین نمی‌توان تعرضات رفته بر آرامگاه «پوپ» را به حساب مردم اصفهان گذاشت. «پوپ» تقریبا 40 سال پیش در کنار زاینده‌رود دفن شده پس چنین تعرضاتی را می‌توان در این تاریخ 40 ساله بی‌تکرار دانست. یعنی حتی در زمان جنگ یا اوایل انقلاب که احساسات ضدآمریکایی به اوج رسیده بود، هیچ گزارش خرابکاری در این مورد مطرح نبوده و نیست و حتی چند سال پیش ان‌جی‌اوها در کنار آرامگاه ایشان یک بزرگداشت مهم برای «پوپ» برگزار کردند. بنابراین موضع مردم اصفهان معلوم است و آنچه اتفاق افتاده تنها برای تحت‌فشار گذاشتن دولت تدبیر و امید است به این امید واهی که در مذاکرات هسته‌ای اختلالی وارد شود. اصفهانی‌ها عمل به وصیتنامه «فرای» را نوعی تبادل فرهنگی می‌دانند و نشانه‌ای بر حق‌شناسی از زحمات بزرگانی چون ریچارد «فرای» و «پوپ». تعرض‌کنندگان به محل دفن «پوپ» تعداد اندکی هستند که از حمایت بعضی از گروه‌ها برخوردارند، مسوولانی که به جای حل مشکل آلودگی هوا، خشکی زاینده‌رود و بیابانزایی، به دنبال ماجراجویی هستند، آن هم در مورد چهره‌ای فرهنگی که علاوه بر ایران‌شناسی، حتی در حوزه پژوهش فرق اسلامی جزو چهره‌های مهم بین‌المللی به حساب می‌آید.


برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.