کوهکن: بدون قیدوشرط آغوش خود را برای احمدینژاد باز نمیکنیم
بازپخش سریال تکراری انشقاق اصولگرایان
داوری: اصولگرایان توبه و عذرخواهی کنند
شرق: فصل تازه اما تکراری سریال اختلافات و شکاف اصولگرایی آغاز شده است. اینبار شاید بیمحاباتر و بدون پنهانکاری، عمق این اختلافات را نمایان میکنند و دیگر مانند چندسال گذشته نگران علنیشدن آن نیستند. این روزها با کنارهگیری و گوشهگیری احمدینژاد و یارانش از قدرت، اصولگرایانی که زمانی خود را از مدافعان او و دلیل پیروزی احمدینژاد میدانستند و بر اساس همین ادله خواستار سهم بیشتر در دولت و کابینه بودند، سعی زیادی برای مبرا کردن خود از تیمی دارند که زمانی تمام سبد خود را از آنها پر کرده بودند. هرچند صفآرایی اصولگرایان سنتی با جوانان تقریبا نوظهور اخلاف خود و منتسب به رییسجمهور سابق ماجرای جدیدی نیست و در سالهای گذشته این اختلافات نمایانتر از گذشته خود را نشان داد، اما تا پیش از پایان دوره ریاستجمهوری احمدینژاد شاهد آن بودیم که سنتیان و پیران این قوم همچنان بر وحدت فراگیر در هر انتخاباتی تاکید میکردند و خواستار اجماع همهگیر جبهه تکهشده اصولگرا بودند. پیران قوم بهخوبی میدانستند که دیگر بهمثابه فرماندهان بیسربازی هستند که بهدلیل عدمتوانایی ساماندهی نیروها، نیاز مبرمی به بدنه و تشکیلات گروههای
اخلاف خود دارند و از سوی دیگر جوانان تند و پرشور جبهه اصولگرا هم به فرماندهانی احتیاج داشتند تا وظیفه هدایتشان را برعهده بگیرند هرچند که نوظهوران اصولگرا حتی همان زمان هم حاضر به فرمانبرداری از پیران خود نشدند و باوجود سردرگمیهای بسیار ترجیح دادند تاکتیک خود را به کار بگیرند. زمان گذشت و اکنون بهنظر میرسد دیگر حتی سنتیان اصولگرا نیز حاضر به اتحاد و اجماع با طیف منتسب به احمدینژاد نباشند چرا که دیگر خود را بینیاز از بدنه حامی این طیف میدانند چه آنکه تضعیف جایگاه اجتماعی رییس دولت سابق، از آنها عناصری با تاریخ مشخص کرد. اینبار دیگر فرماندهان نیازی به سربازان احساس نمیکنند و شاید برای آنان هم فرصتی تاریخی جهت بازیابی نیرو و بدنه خود و بازیابی نقش پیشین خویش برای رهبری جریان اصولگرا باشد.
اظهارات محسن کوهکن، نایبرییس «جبهه پیروان خط امام و رهبری» که تشکیلاتی با ائتلاف گروهها و احزاب راست سنتی و با عضویت شخصیتهای شناسنامهدار و ریشسفید اصولگرایی است را میتوان در همین راستا معنا کرد. او به خبرگزاری «آریا» گفته است که اصولگرایان بدون قید و شرط آغوش خود را برای احمدینژاد باز نمیکنند. او افزود: اینکه کسی مدعی باشد احمدینژاد مقبولترین و وزینترین چهره اصولگراست، قابلقبول نیست چرا که اگر چنین بود باید در انتخابات مجلس نهم و شورای شهر این محبوبیت خودش را نشان میداد. کوهکن که زمانی تمامقد از سیاستهای احمدینژاد دفاع میکرد، ادامه داد: اگر او تحلیل گفتاری و رفتاری صحیحی از خود نشان دهد و با انصاف به اشکالات دولت خود اعتراف کند میتواند جایگاه خود را پیدا کند اما اگر به عملکرد خود نمره ۲۰ دهد از همین الان مشخص است که بخش اندکی از اصولگرایان به ایشان گرایش پیدا میکنند.
کوهکن با گریزی به لزوم اجماع اصولگرایان توضیح داد: این ادعا که آقای احمدینژاد میتواند محور اتحاد و اتفاق اصولگرایان باشد، هیچ مبنایی ندارد و قابلقبول هم نیست و از آنجایی که مشاوران ایشان همواره تاکید داشتند که وی اصولگرا نیست پس نباید انتظار داشته باشند که مجموعه اصولگرایان از ایشان حمایت کنند! خطونشانکشیدن کوهکن و شرطوشروطگذاشتن وی بهعنوان نماینده جریان سنتی اصولگرا را میتوان مسالهای جدید و بیسابقه دانست. زمانی برای سربهراهکردن یاران احمدینژاد و برای هضم آنان در خود تلاشی شبانهروزی میکردند و اکنون برای استحاله آنان در کلیت جریان اصولگرا شروطی را متصور میشوند. این دندان نشاندادن مختص سنتیان اصولگرا نیست. اصولگرایان احمدینژادی نیز در این میان بیکار نماندند. روز گذشته سایت دولت بهار از سایتهای منتسب به مشایی در یادداشتی با عنوان «اصولگرایانی همچون زاکانی هنوز اسیر توهم توطئه هستند» با حمله به اصولگرایان، نوک پیکان را به سوی علیرضا زاکانی دبیرکل جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی گرفت. این سایت نوشت: برخی دوستان اصولگرا همچون آقای زاکانی در خوشبینانهترین حالت هنوز اسیر توهم توطئه هستند و مخاطبان خود را به فراموشنکردن انحرافات احمدینژاد در دو سال آخر تشویق میکنند. در این رابطه به آقای زاکانی باید گفت که تفکر احمدینژاد از جنس تفکر برخی از سیاستبازان نیست که در پی کسب مسوولیت برای تسلط بر قدرت هستند، بلکه احمدینژاد تنها قدرت را وسیلهای برای خدمت میداند و نیازی به این سیاهبازیهای مرسوم بین سیاسیون را ندارد که از بس در این کارها تبحر دارند هر کس دیگری را هم که واقعا خالصانه در پی انجام این کارهاست، بازیگر و فریبکار میدانند. متاسفانه برخیها عادت دارند به قیاس به نفس!
همچنین عبدالرضا داوری از نزدیکان رسانهای احمدینژاد نیز برای اصولگرایان منتقد احمدینژاد شرط و شروط گذاشت. او به خبرگزاری آریا گفته که اگر اصولگرایان بخواهند شکاف بین ما و خود را پر کنند باید تشکیلات سیاسی و رسانهای آنان توبه و عذرخواهی کنند، چرا که احمدینژاد نیازی ندارد این شکاف را پر کند. او ادامه داد: ما باید بین اصولگرایان و حزباللهیها تفکیک قایل شویم بخشی از اصولگرایان که تشکیلات سیاسی، حزبی و رسانهای این طیف محسوب میشوند از اوایل دولت دهم با اتهامات کذبی چون جریان انحرافی حملات خودشان را به آقای احمدینژاد شروع کردند و تا آخر دولت ایشان هم به این حملات خود ادامه دادند درواقع اینها میخواستند آقای احمدینژاد نتواند فردی را بهعنوان کاندیدا معرفی کند تا به گمان آقایان اصولگرا دولت یازدهم در اختیار تشکیلات سیاسی و افراد مورد نظر این طیف قرار گیرد. به نظر میرسد هجمه به یکدیگر در طیف اصولگرا وارد فاز جدیدی به نام «شروط ضمن اتحاد» شده است. هر طرف با اعتقاد راسخ به اینکه خودشان به تنهایی توانایی هدایت بدنه حامی طیف اصولگرا را دارند، با خطونشانکشیدنهای پیاپی و همچنین با صفآراییهای جدید خواستار عذرخواهی از سوی مقابل هستند و به نظر نمیآید در آینده شاهد بهتفاهمرسیدن این دو گروه از اصولگرایان باشیم و البته با توجه به حضور و فعالیت افرادی خارج از این دو گروه که خود را مدافعان احمدینژاد منهای مشایی مینامند و همچنین اصولگرایان معتدل و معقولی دیگر مانند افرادی همچون افروغ، مطهری و... که در طبقهبندی این سه گروه جای نمیگیرند، باید منتظر تکههای بیشتری از آنان باشیم.
اظهارات محسن کوهکن، نایبرییس «جبهه پیروان خط امام و رهبری» که تشکیلاتی با ائتلاف گروهها و احزاب راست سنتی و با عضویت شخصیتهای شناسنامهدار و ریشسفید اصولگرایی است را میتوان در همین راستا معنا کرد. او به خبرگزاری «آریا» گفته است که اصولگرایان بدون قید و شرط آغوش خود را برای احمدینژاد باز نمیکنند. او افزود: اینکه کسی مدعی باشد احمدینژاد مقبولترین و وزینترین چهره اصولگراست، قابلقبول نیست چرا که اگر چنین بود باید در انتخابات مجلس نهم و شورای شهر این محبوبیت خودش را نشان میداد. کوهکن که زمانی تمامقد از سیاستهای احمدینژاد دفاع میکرد، ادامه داد: اگر او تحلیل گفتاری و رفتاری صحیحی از خود نشان دهد و با انصاف به اشکالات دولت خود اعتراف کند میتواند جایگاه خود را پیدا کند اما اگر به عملکرد خود نمره ۲۰ دهد از همین الان مشخص است که بخش اندکی از اصولگرایان به ایشان گرایش پیدا میکنند.
کوهکن با گریزی به لزوم اجماع اصولگرایان توضیح داد: این ادعا که آقای احمدینژاد میتواند محور اتحاد و اتفاق اصولگرایان باشد، هیچ مبنایی ندارد و قابلقبول هم نیست و از آنجایی که مشاوران ایشان همواره تاکید داشتند که وی اصولگرا نیست پس نباید انتظار داشته باشند که مجموعه اصولگرایان از ایشان حمایت کنند! خطونشانکشیدن کوهکن و شرطوشروطگذاشتن وی بهعنوان نماینده جریان سنتی اصولگرا را میتوان مسالهای جدید و بیسابقه دانست. زمانی برای سربهراهکردن یاران احمدینژاد و برای هضم آنان در خود تلاشی شبانهروزی میکردند و اکنون برای استحاله آنان در کلیت جریان اصولگرا شروطی را متصور میشوند. این دندان نشاندادن مختص سنتیان اصولگرا نیست. اصولگرایان احمدینژادی نیز در این میان بیکار نماندند. روز گذشته سایت دولت بهار از سایتهای منتسب به مشایی در یادداشتی با عنوان «اصولگرایانی همچون زاکانی هنوز اسیر توهم توطئه هستند» با حمله به اصولگرایان، نوک پیکان را به سوی علیرضا زاکانی دبیرکل جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی گرفت. این سایت نوشت: برخی دوستان اصولگرا همچون آقای زاکانی در خوشبینانهترین حالت هنوز اسیر توهم توطئه هستند و مخاطبان خود را به فراموشنکردن انحرافات احمدینژاد در دو سال آخر تشویق میکنند. در این رابطه به آقای زاکانی باید گفت که تفکر احمدینژاد از جنس تفکر برخی از سیاستبازان نیست که در پی کسب مسوولیت برای تسلط بر قدرت هستند، بلکه احمدینژاد تنها قدرت را وسیلهای برای خدمت میداند و نیازی به این سیاهبازیهای مرسوم بین سیاسیون را ندارد که از بس در این کارها تبحر دارند هر کس دیگری را هم که واقعا خالصانه در پی انجام این کارهاست، بازیگر و فریبکار میدانند. متاسفانه برخیها عادت دارند به قیاس به نفس!
همچنین عبدالرضا داوری از نزدیکان رسانهای احمدینژاد نیز برای اصولگرایان منتقد احمدینژاد شرط و شروط گذاشت. او به خبرگزاری آریا گفته که اگر اصولگرایان بخواهند شکاف بین ما و خود را پر کنند باید تشکیلات سیاسی و رسانهای آنان توبه و عذرخواهی کنند، چرا که احمدینژاد نیازی ندارد این شکاف را پر کند. او ادامه داد: ما باید بین اصولگرایان و حزباللهیها تفکیک قایل شویم بخشی از اصولگرایان که تشکیلات سیاسی، حزبی و رسانهای این طیف محسوب میشوند از اوایل دولت دهم با اتهامات کذبی چون جریان انحرافی حملات خودشان را به آقای احمدینژاد شروع کردند و تا آخر دولت ایشان هم به این حملات خود ادامه دادند درواقع اینها میخواستند آقای احمدینژاد نتواند فردی را بهعنوان کاندیدا معرفی کند تا به گمان آقایان اصولگرا دولت یازدهم در اختیار تشکیلات سیاسی و افراد مورد نظر این طیف قرار گیرد. به نظر میرسد هجمه به یکدیگر در طیف اصولگرا وارد فاز جدیدی به نام «شروط ضمن اتحاد» شده است. هر طرف با اعتقاد راسخ به اینکه خودشان به تنهایی توانایی هدایت بدنه حامی طیف اصولگرا را دارند، با خطونشانکشیدنهای پیاپی و همچنین با صفآراییهای جدید خواستار عذرخواهی از سوی مقابل هستند و به نظر نمیآید در آینده شاهد بهتفاهمرسیدن این دو گروه از اصولگرایان باشیم و البته با توجه به حضور و فعالیت افرادی خارج از این دو گروه که خود را مدافعان احمدینژاد منهای مشایی مینامند و همچنین اصولگرایان معتدل و معقولی دیگر مانند افرادی همچون افروغ، مطهری و... که در طبقهبندی این سه گروه جای نمیگیرند، باید منتظر تکههای بیشتری از آنان باشیم.
شرق: فصل تازه اما تکراری سریال اختلافات و شکاف اصولگرایی آغاز شده است. اینبار شاید بیمحاباتر و بدون پنهانکاری، عمق این اختلافات را نمایان میکنند و دیگر مانند چندسال گذشته نگران علنیشدن آن نیستند. این روزها با کنارهگیری و گوشهگیری احمدینژاد و یارانش از قدرت، اصولگرایانی که زمانی خود را از مدافعان او و دلیل پیروزی احمدینژاد میدانستند و بر اساس همین ادله خواستار سهم بیشتر در دولت و کابینه بودند، سعی زیادی برای مبرا کردن خود از تیمی دارند که زمانی تمام سبد خود را از آنها پر کرده بودند. هرچند صفآرایی اصولگرایان سنتی با جوانان تقریبا نوظهور اخلاف خود و منتسب به رییسجمهور سابق ماجرای جدیدی نیست و در سالهای گذشته این اختلافات نمایانتر از گذشته خود را نشان داد، اما تا پیش از پایان دوره ریاستجمهوری احمدینژاد شاهد آن بودیم که سنتیان و پیران این قوم همچنان بر وحدت فراگیر در هر انتخاباتی تاکید میکردند و خواستار اجماع همهگیر جبهه تکهشده اصولگرا بودند. پیران قوم بهخوبی میدانستند که دیگر بهمثابه فرماندهان بیسربازی هستند که بهدلیل عدمتوانایی ساماندهی نیروها، نیاز مبرمی به بدنه و تشکیلات گروههای
اخلاف خود دارند و از سوی دیگر جوانان تند و پرشور جبهه اصولگرا هم به فرماندهانی احتیاج داشتند تا وظیفه هدایتشان را برعهده بگیرند هرچند که نوظهوران اصولگرا حتی همان زمان هم حاضر به فرمانبرداری از پیران خود نشدند و باوجود سردرگمیهای بسیار ترجیح دادند تاکتیک خود را به کار بگیرند. زمان گذشت و اکنون بهنظر میرسد دیگر حتی سنتیان اصولگرا نیز حاضر به اتحاد و اجماع با طیف منتسب به احمدینژاد نباشند چرا که دیگر خود را بینیاز از بدنه حامی این طیف میدانند چه آنکه تضعیف جایگاه اجتماعی رییس دولت سابق، از آنها عناصری با تاریخ مشخص کرد. اینبار دیگر فرماندهان نیازی به سربازان احساس نمیکنند و شاید برای آنان هم فرصتی تاریخی جهت بازیابی نیرو و بدنه خود و بازیابی نقش پیشین خویش برای رهبری جریان اصولگرا باشد.
اظهارات محسن کوهکن، نایبرییس «جبهه پیروان خط امام و رهبری» که تشکیلاتی با ائتلاف گروهها و احزاب راست سنتی و با عضویت شخصیتهای شناسنامهدار و ریشسفید اصولگرایی است را میتوان در همین راستا معنا کرد. او به خبرگزاری «آریا» گفته است که اصولگرایان بدون قید و شرط آغوش خود را برای احمدینژاد باز نمیکنند. او افزود: اینکه کسی مدعی باشد احمدینژاد مقبولترین و وزینترین چهره اصولگراست، قابلقبول نیست چرا که اگر چنین بود باید در انتخابات مجلس نهم و شورای شهر این محبوبیت خودش را نشان میداد. کوهکن که زمانی تمامقد از سیاستهای احمدینژاد دفاع میکرد، ادامه داد: اگر او تحلیل گفتاری و رفتاری صحیحی از خود نشان دهد و با انصاف به اشکالات دولت خود اعتراف کند میتواند جایگاه خود را پیدا کند اما اگر به عملکرد خود نمره ۲۰ دهد از همین الان مشخص است که بخش اندکی از اصولگرایان به ایشان گرایش پیدا میکنند.
کوهکن با گریزی به لزوم اجماع اصولگرایان توضیح داد: این ادعا که آقای احمدینژاد میتواند محور اتحاد و اتفاق اصولگرایان باشد، هیچ مبنایی ندارد و قابلقبول هم نیست و از آنجایی که مشاوران ایشان همواره تاکید داشتند که وی اصولگرا نیست پس نباید انتظار داشته باشند که مجموعه اصولگرایان از ایشان حمایت کنند! خطونشانکشیدن کوهکن و شرطوشروطگذاشتن وی بهعنوان نماینده جریان سنتی اصولگرا را میتوان مسالهای جدید و بیسابقه دانست. زمانی برای سربهراهکردن یاران احمدینژاد و برای هضم آنان در خود تلاشی شبانهروزی میکردند و اکنون برای استحاله آنان در کلیت جریان اصولگرا شروطی را متصور میشوند. این دندان نشاندادن مختص سنتیان اصولگرا نیست. اصولگرایان احمدینژادی نیز در این میان بیکار نماندند. روز گذشته سایت دولت بهار از سایتهای منتسب به مشایی در یادداشتی با عنوان «اصولگرایانی همچون زاکانی هنوز اسیر توهم توطئه هستند» با حمله به اصولگرایان، نوک پیکان را به سوی علیرضا زاکانی دبیرکل جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی گرفت. این سایت نوشت: برخی دوستان اصولگرا همچون آقای زاکانی در خوشبینانهترین حالت هنوز اسیر توهم توطئه هستند و مخاطبان خود را به فراموشنکردن انحرافات احمدینژاد در دو سال آخر تشویق میکنند. در این رابطه به آقای زاکانی باید گفت که تفکر احمدینژاد از جنس تفکر برخی از سیاستبازان نیست که در پی کسب مسوولیت برای تسلط بر قدرت هستند، بلکه احمدینژاد تنها قدرت را وسیلهای برای خدمت میداند و نیازی به این سیاهبازیهای مرسوم بین سیاسیون را ندارد که از بس در این کارها تبحر دارند هر کس دیگری را هم که واقعا خالصانه در پی انجام این کارهاست، بازیگر و فریبکار میدانند. متاسفانه برخیها عادت دارند به قیاس به نفس!
همچنین عبدالرضا داوری از نزدیکان رسانهای احمدینژاد نیز برای اصولگرایان منتقد احمدینژاد شرط و شروط گذاشت. او به خبرگزاری آریا گفته که اگر اصولگرایان بخواهند شکاف بین ما و خود را پر کنند باید تشکیلات سیاسی و رسانهای آنان توبه و عذرخواهی کنند، چرا که احمدینژاد نیازی ندارد این شکاف را پر کند. او ادامه داد: ما باید بین اصولگرایان و حزباللهیها تفکیک قایل شویم بخشی از اصولگرایان که تشکیلات سیاسی، حزبی و رسانهای این طیف محسوب میشوند از اوایل دولت دهم با اتهامات کذبی چون جریان انحرافی حملات خودشان را به آقای احمدینژاد شروع کردند و تا آخر دولت ایشان هم به این حملات خود ادامه دادند درواقع اینها میخواستند آقای احمدینژاد نتواند فردی را بهعنوان کاندیدا معرفی کند تا به گمان آقایان اصولگرا دولت یازدهم در اختیار تشکیلات سیاسی و افراد مورد نظر این طیف قرار گیرد. به نظر میرسد هجمه به یکدیگر در طیف اصولگرا وارد فاز جدیدی به نام «شروط ضمن اتحاد» شده است. هر طرف با اعتقاد راسخ به اینکه خودشان به تنهایی توانایی هدایت بدنه حامی طیف اصولگرا را دارند، با خطونشانکشیدنهای پیاپی و همچنین با صفآراییهای جدید خواستار عذرخواهی از سوی مقابل هستند و به نظر نمیآید در آینده شاهد بهتفاهمرسیدن این دو گروه از اصولگرایان باشیم و البته با توجه به حضور و فعالیت افرادی خارج از این دو گروه که خود را مدافعان احمدینژاد منهای مشایی مینامند و همچنین اصولگرایان معتدل و معقولی دیگر مانند افرادی همچون افروغ، مطهری و... که در طبقهبندی این سه گروه جای نمیگیرند، باید منتظر تکههای بیشتری از آنان باشیم.
اظهارات محسن کوهکن، نایبرییس «جبهه پیروان خط امام و رهبری» که تشکیلاتی با ائتلاف گروهها و احزاب راست سنتی و با عضویت شخصیتهای شناسنامهدار و ریشسفید اصولگرایی است را میتوان در همین راستا معنا کرد. او به خبرگزاری «آریا» گفته است که اصولگرایان بدون قید و شرط آغوش خود را برای احمدینژاد باز نمیکنند. او افزود: اینکه کسی مدعی باشد احمدینژاد مقبولترین و وزینترین چهره اصولگراست، قابلقبول نیست چرا که اگر چنین بود باید در انتخابات مجلس نهم و شورای شهر این محبوبیت خودش را نشان میداد. کوهکن که زمانی تمامقد از سیاستهای احمدینژاد دفاع میکرد، ادامه داد: اگر او تحلیل گفتاری و رفتاری صحیحی از خود نشان دهد و با انصاف به اشکالات دولت خود اعتراف کند میتواند جایگاه خود را پیدا کند اما اگر به عملکرد خود نمره ۲۰ دهد از همین الان مشخص است که بخش اندکی از اصولگرایان به ایشان گرایش پیدا میکنند.
کوهکن با گریزی به لزوم اجماع اصولگرایان توضیح داد: این ادعا که آقای احمدینژاد میتواند محور اتحاد و اتفاق اصولگرایان باشد، هیچ مبنایی ندارد و قابلقبول هم نیست و از آنجایی که مشاوران ایشان همواره تاکید داشتند که وی اصولگرا نیست پس نباید انتظار داشته باشند که مجموعه اصولگرایان از ایشان حمایت کنند! خطونشانکشیدن کوهکن و شرطوشروطگذاشتن وی بهعنوان نماینده جریان سنتی اصولگرا را میتوان مسالهای جدید و بیسابقه دانست. زمانی برای سربهراهکردن یاران احمدینژاد و برای هضم آنان در خود تلاشی شبانهروزی میکردند و اکنون برای استحاله آنان در کلیت جریان اصولگرا شروطی را متصور میشوند. این دندان نشاندادن مختص سنتیان اصولگرا نیست. اصولگرایان احمدینژادی نیز در این میان بیکار نماندند. روز گذشته سایت دولت بهار از سایتهای منتسب به مشایی در یادداشتی با عنوان «اصولگرایانی همچون زاکانی هنوز اسیر توهم توطئه هستند» با حمله به اصولگرایان، نوک پیکان را به سوی علیرضا زاکانی دبیرکل جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی گرفت. این سایت نوشت: برخی دوستان اصولگرا همچون آقای زاکانی در خوشبینانهترین حالت هنوز اسیر توهم توطئه هستند و مخاطبان خود را به فراموشنکردن انحرافات احمدینژاد در دو سال آخر تشویق میکنند. در این رابطه به آقای زاکانی باید گفت که تفکر احمدینژاد از جنس تفکر برخی از سیاستبازان نیست که در پی کسب مسوولیت برای تسلط بر قدرت هستند، بلکه احمدینژاد تنها قدرت را وسیلهای برای خدمت میداند و نیازی به این سیاهبازیهای مرسوم بین سیاسیون را ندارد که از بس در این کارها تبحر دارند هر کس دیگری را هم که واقعا خالصانه در پی انجام این کارهاست، بازیگر و فریبکار میدانند. متاسفانه برخیها عادت دارند به قیاس به نفس!
همچنین عبدالرضا داوری از نزدیکان رسانهای احمدینژاد نیز برای اصولگرایان منتقد احمدینژاد شرط و شروط گذاشت. او به خبرگزاری آریا گفته که اگر اصولگرایان بخواهند شکاف بین ما و خود را پر کنند باید تشکیلات سیاسی و رسانهای آنان توبه و عذرخواهی کنند، چرا که احمدینژاد نیازی ندارد این شکاف را پر کند. او ادامه داد: ما باید بین اصولگرایان و حزباللهیها تفکیک قایل شویم بخشی از اصولگرایان که تشکیلات سیاسی، حزبی و رسانهای این طیف محسوب میشوند از اوایل دولت دهم با اتهامات کذبی چون جریان انحرافی حملات خودشان را به آقای احمدینژاد شروع کردند و تا آخر دولت ایشان هم به این حملات خود ادامه دادند درواقع اینها میخواستند آقای احمدینژاد نتواند فردی را بهعنوان کاندیدا معرفی کند تا به گمان آقایان اصولگرا دولت یازدهم در اختیار تشکیلات سیاسی و افراد مورد نظر این طیف قرار گیرد. به نظر میرسد هجمه به یکدیگر در طیف اصولگرا وارد فاز جدیدی به نام «شروط ضمن اتحاد» شده است. هر طرف با اعتقاد راسخ به اینکه خودشان به تنهایی توانایی هدایت بدنه حامی طیف اصولگرا را دارند، با خطونشانکشیدنهای پیاپی و همچنین با صفآراییهای جدید خواستار عذرخواهی از سوی مقابل هستند و به نظر نمیآید در آینده شاهد بهتفاهمرسیدن این دو گروه از اصولگرایان باشیم و البته با توجه به حضور و فعالیت افرادی خارج از این دو گروه که خود را مدافعان احمدینژاد منهای مشایی مینامند و همچنین اصولگرایان معتدل و معقولی دیگر مانند افرادی همچون افروغ، مطهری و... که در طبقهبندی این سه گروه جای نمیگیرند، باید منتظر تکههای بیشتری از آنان باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.