نشان طلا و نقره دهمین دوره لاکپشت پرنده اهدا شد
برگزیدگان نشانهای طلا و نقره دهمین دوره لاکپشت پرنده در مراسمی مجازی معرفی شدند و نویسندگان و خالقان این آثار از گوشهوکنار جهان با ارسال تصاویر ویدئویی از این اتفاق ابراز خوشحالی کردند. گروه داوران دهمین دوره اهدای نشان طلایی و نقرهای لاکپشت پرنده درباره انتخابهای امسال بیانیهای کوتاه منتشر کرده بود که در آن آمده است: «دوست داشتیم دهمین سال آیین اهدای نشانهای لاکپشت پرنده را در حالی برگزار کنیم که خبری از کرونا، جنگ، ستم و فقر نباشد؛ تا بتوانیم با خیالی آسودهتر دهسالگیمان را جشن بگیریم. جشن دهسالگی را به زمانی موکول میکنیم که امکان گردهمآیی فراهم شود اما پرداختن به ادبیات بهویژه ادبیات کودک را در این زمانه نوعی مقاومت در برابر زشتی و نابرابری میدانیم و فکر میکنیم راهی برای آفریدن رؤیاهای نو و گشودن افقهای تازه است. ادبیات کودک دعوت همه کودکان و نوجوانان به این آفرینش و راهگشایی است و آیین امروز روزنهای است به چنین جشن بیکران و پایانناپذیری». گروه داوران کتاب «چرا ما خارج از شهر زندگی میکنیم» نوشته پیتر اشتام با تصویرگری یوتا بائور با ترجمه گیتا رسولی را شایسته نشان طلای لاکپشت
پرنده و همچنین کتاب «درخت آرزوها» نوشته کاترین اپل گیت با ترجمه بهار علیزادهصبور و تصویرگری مرتضی یزدانی اصل را شایسته نشان نقره دانست. این دو کتاب از میان 10 نامزد نهایی انتخاب شدند.
ایران را بسیار دوست دارم: در پیام پیتر اشتام خطاب به مخاطبان و کودکان آمده است: «یکی از بازیهای موردعلاقه من در کودکی ساختن کلبه بود. گاهی وقتها در جنگل کلبه میساختیم اما بیشتر وقتها در خانه بازی میکردیم. رومیزی یا پرده کهنهای روی میز میانداختیم و آنوقت غار، چادر، خانه اسکیمویی یا هر چیز دیگری که دلمان میخواست آنجا بود. بعد با آذوقه، بالش و هر چیزی که لازم داشتیم، زیر میز میخزیدیم و وقتی از آنجا بیرون را نگاه میکردیم، غرب وحشی، قطب جنوب یا صحرا را میدیدیم. وقتی «چرا ما خارج از شهر زندگی میکنیم» را مینوشتم دوباره به آن دوران فکر کردم و تصور کردم که هرکس چه جاهایی میتواند زندگی کند؟ چرا در جنگل، در سالن سینما، در اتوبوس یا حتی زیر آب زندگی نکند؟ در خیال، هر چیزی ممکن است. یوتا باوئر که حداقل به اندازه من تخیل دارد، با تصویرگریهای فوقالعادهاش فضاهای جدیدی را برای ما گشوده است. این کتاب 17 سال پیش منتشر شد و از آن زمان تابهحال به دهها زبان ترجمه شده است، کودکان از انگلستان تا برزیل، از اسپانیا تا چین میتوانند آن را بخوانند. گاهی پیش خودم فکر میکنم بچههایی که این کتاب را میخوانند،
در چهجور خانهها و آپارتمانهایی زندگی میکنند؟ در چه شهرها یا روستاهایی، با چه منظرههایی؟ در چه کشورهایی؟ حالا بچههای ایران هم میتوانند این کتاب را بخوانند. من از این اتفاق بسیار خوشحالم، چون کشور شما و مردمش را خیلی دوست دارم. من دو بار به ایران سفر کردهام و در شهرها و روستاهای زیادی کنار دریای خزر، در کوهستانها و حتی در کویر اقامت داشتهام. من اسکیباز خیلی خوبی نیستم، نمیتوانم سریع بدوم یا بلند بپرم، من نمیتوانم فوتبال بازی کنم. برای همین خوشحالم که به خاطر تخیلم مدال طلا گرفتهام. برای این جایزه از لاکپشت پرنده، از شما و از همه کسانی که به این کتاب علاقه نشان دادند، سپاسگزارم».
دنیا را به بهترین شکل تغییر میدهید: همچنین کاترین اپلگیت، نویسنده «درخت آرزوها» خطاب به خوانندگان جوان ایرانی پیامی تصویری ارسال کرده است که در آن میگوید: «من کاترین اپلگیت هستم و وقتی فهمیدم مدال نقره لاکپشت پرنده را برای کتاب «درخت آرزو» دریافت کردهام، واقعا مفتخر و خوشحال شدم. «درخت آرزو» در حقیقت از زاویه نگاه یک درخت ۲۰۰ساله نوشته شده است. این درخت در طول زمان چیزهای زیادی دیده... مهربانیها و گاهی رفتارهای نهچندان مهربانانه. «درخت آرزو» بیش از هر چیز داستانی است درباره پذیرش، مهربانی، جامعه و درباره شیوه رفتار ما باهم. امیدوارم خواندن این کتاب گفتوگوها و دیدگاههایی را شکل بدهد تا بتوانیم به تازهواردان به بهترین شیوه خوشآمد بگوییم. یکی از فعالیتهای جالبی که بسیاری از مدارس انجام دادهاند، ساختن درخت آرزوی مخصوص خودشان است. بعضی از این درختها داخل مدرسه هستند و از کاغذ یا شاخههای خشک درختان درست شدهاند. گاهی هم بچهها درختی را در فضای بیرونی مدرسه انتخاب میکنند. من میخواهم پیشنهاد کنم شما هم یک درخت آرزو برای خودتان بسازید، آرزوها میتوانند بامزه باشند. مثل آرزوی یکمیلیون آرزوی
بیشتر یا یک عالم شکلات. بعد یک درخت آرزو برای دیگران بسازید، آرزوهایی برای کسانی که آنها را میشناسید، مثلا برای مادربزرگتان که شاید حالش خوب نباشد یا آرزوهای دیگر. و در نهایت یک درخت آرزو برای دنیا بسازید. کار سختی است، چون این دنیا به تغییرات خیلی زیادی احتیاج دارد. اما وقتی من آرزوهای بچهها را میخوانم، میبینم که اوضاع قرار است درست شود، چون شما خوانندگان جوان، نسلی هستید که حقیقتا دنیا را به بهترین شکل تغییر میدهید. برای شما بهترین و شادترین لحظات کتابخوانی را آرزو میکنم و از شما برای این افتخار فوقالعاده سپاسگزارم».
آهنگی از خانه: اما یوتا باوئر که تصویرگر کتاب است از گوشه آتلیهاش، با شوروشوق و درحالیکه همراه با روباه عروسکیاش بود، ترانهای را به زبان فارسی خواند.
تقدیر از شکوفه تقی و غلامعلی مکتبی
همچنین در این مراسم نشان ویژه دهمین دوره اهدای نشان لاکپشت پرنده، به شکوفه تقی، نویسنده، تقدیم شد. در بخشی از گواهی این نشان آمده است: «از یاد نمیبریم که شما در طول سالهای فعالیتتان رنگوبویی متفاوت به ادبیات کودک ما بخشیدید و در اوج سالهای جنگ و خشونت صدای مهربانی در ادبیات کودک بودید». همچنین در بخشی از گواهیای که به «غلامعلی مکتبی»، تصویرگر تقدیم شد، آمده است: «فراموش نمیکنیم آثار شما از نخستین تصویرهایی است که همراه با الفبا بر ذهن و جان ایرانیان نشسته است و به آموزش طعمی دلپذیر بخشیده، قصهها را رنگینتر کرده و از گذشته به آینده پل زده است».
کتاب یاد: در این دوره کتاب «حسنک کجایی»، نوشته محمد پرنیان بهعنوان کتاب یاد معرفی شد.
فهرست چهلم: همچنین در بخش دیگری از این مراسم مجازی فهرست سیونهم و چهلم لاکپشت پرنده شامل بهترین کتابهای پاییز و زمستان ۱۳۹۹ رونمایی شد. در این فهرست، اطلاعات نزدیک به صد کتاب آمده است. کتابها بر اساس امتیاز مرتب شدهاند. علاوه بر تصویر روی جلد و اطلاعات شناسنامهای هر کتاب، میتوانید واژگان کلیدی آن را هم ببینید و راحتتر انتخاب کنید. همچنین گروه داوری لاکپشت پرنده به رسم هرسال از خانوادهها دعوت کرد «بهار را با عیدیدادن کتاب به کودکان و نوجوانان جشن بگیرند» . لاکپشت پرنده فهرستی از کتابهای کودک و نوجوان است که با همکاری مشترک شهر کتاب مرکزی و فصلنامه تخصصی پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان تهیه میشود. گروه داوری لاکپشت پرنده در این دوره عبارتاند از: حمید اباذری، محمود برآبادی، علیاصغر سیدآبادی، شکوه حاجینصرالله، مینا حدادیان، شیوا حریری، شادی خوشکار، گیسو فغفوری، نلی محجوب، مریم محمدخانی، فرمهر منجزی، فرناز میرحسینی، رویا میرغیاثی و سیدمهدی یوسفی.
برگزیدگان نشانهای طلا و نقره دهمین دوره لاکپشت پرنده در مراسمی مجازی معرفی شدند و نویسندگان و خالقان این آثار از گوشهوکنار جهان با ارسال تصاویر ویدئویی از این اتفاق ابراز خوشحالی کردند. گروه داوران دهمین دوره اهدای نشان طلایی و نقرهای لاکپشت پرنده درباره انتخابهای امسال بیانیهای کوتاه منتشر کرده بود که در آن آمده است: «دوست داشتیم دهمین سال آیین اهدای نشانهای لاکپشت پرنده را در حالی برگزار کنیم که خبری از کرونا، جنگ، ستم و فقر نباشد؛ تا بتوانیم با خیالی آسودهتر دهسالگیمان را جشن بگیریم. جشن دهسالگی را به زمانی موکول میکنیم که امکان گردهمآیی فراهم شود اما پرداختن به ادبیات بهویژه ادبیات کودک را در این زمانه نوعی مقاومت در برابر زشتی و نابرابری میدانیم و فکر میکنیم راهی برای آفریدن رؤیاهای نو و گشودن افقهای تازه است. ادبیات کودک دعوت همه کودکان و نوجوانان به این آفرینش و راهگشایی است و آیین امروز روزنهای است به چنین جشن بیکران و پایانناپذیری». گروه داوران کتاب «چرا ما خارج از شهر زندگی میکنیم» نوشته پیتر اشتام با تصویرگری یوتا بائور با ترجمه گیتا رسولی را شایسته نشان طلای لاکپشت
پرنده و همچنین کتاب «درخت آرزوها» نوشته کاترین اپل گیت با ترجمه بهار علیزادهصبور و تصویرگری مرتضی یزدانی اصل را شایسته نشان نقره دانست. این دو کتاب از میان 10 نامزد نهایی انتخاب شدند.
ایران را بسیار دوست دارم: در پیام پیتر اشتام خطاب به مخاطبان و کودکان آمده است: «یکی از بازیهای موردعلاقه من در کودکی ساختن کلبه بود. گاهی وقتها در جنگل کلبه میساختیم اما بیشتر وقتها در خانه بازی میکردیم. رومیزی یا پرده کهنهای روی میز میانداختیم و آنوقت غار، چادر، خانه اسکیمویی یا هر چیز دیگری که دلمان میخواست آنجا بود. بعد با آذوقه، بالش و هر چیزی که لازم داشتیم، زیر میز میخزیدیم و وقتی از آنجا بیرون را نگاه میکردیم، غرب وحشی، قطب جنوب یا صحرا را میدیدیم. وقتی «چرا ما خارج از شهر زندگی میکنیم» را مینوشتم دوباره به آن دوران فکر کردم و تصور کردم که هرکس چه جاهایی میتواند زندگی کند؟ چرا در جنگل، در سالن سینما، در اتوبوس یا حتی زیر آب زندگی نکند؟ در خیال، هر چیزی ممکن است. یوتا باوئر که حداقل به اندازه من تخیل دارد، با تصویرگریهای فوقالعادهاش فضاهای جدیدی را برای ما گشوده است. این کتاب 17 سال پیش منتشر شد و از آن زمان تابهحال به دهها زبان ترجمه شده است، کودکان از انگلستان تا برزیل، از اسپانیا تا چین میتوانند آن را بخوانند. گاهی پیش خودم فکر میکنم بچههایی که این کتاب را میخوانند،
در چهجور خانهها و آپارتمانهایی زندگی میکنند؟ در چه شهرها یا روستاهایی، با چه منظرههایی؟ در چه کشورهایی؟ حالا بچههای ایران هم میتوانند این کتاب را بخوانند. من از این اتفاق بسیار خوشحالم، چون کشور شما و مردمش را خیلی دوست دارم. من دو بار به ایران سفر کردهام و در شهرها و روستاهای زیادی کنار دریای خزر، در کوهستانها و حتی در کویر اقامت داشتهام. من اسکیباز خیلی خوبی نیستم، نمیتوانم سریع بدوم یا بلند بپرم، من نمیتوانم فوتبال بازی کنم. برای همین خوشحالم که به خاطر تخیلم مدال طلا گرفتهام. برای این جایزه از لاکپشت پرنده، از شما و از همه کسانی که به این کتاب علاقه نشان دادند، سپاسگزارم».
دنیا را به بهترین شکل تغییر میدهید: همچنین کاترین اپلگیت، نویسنده «درخت آرزوها» خطاب به خوانندگان جوان ایرانی پیامی تصویری ارسال کرده است که در آن میگوید: «من کاترین اپلگیت هستم و وقتی فهمیدم مدال نقره لاکپشت پرنده را برای کتاب «درخت آرزو» دریافت کردهام، واقعا مفتخر و خوشحال شدم. «درخت آرزو» در حقیقت از زاویه نگاه یک درخت ۲۰۰ساله نوشته شده است. این درخت در طول زمان چیزهای زیادی دیده... مهربانیها و گاهی رفتارهای نهچندان مهربانانه. «درخت آرزو» بیش از هر چیز داستانی است درباره پذیرش، مهربانی، جامعه و درباره شیوه رفتار ما باهم. امیدوارم خواندن این کتاب گفتوگوها و دیدگاههایی را شکل بدهد تا بتوانیم به تازهواردان به بهترین شیوه خوشآمد بگوییم. یکی از فعالیتهای جالبی که بسیاری از مدارس انجام دادهاند، ساختن درخت آرزوی مخصوص خودشان است. بعضی از این درختها داخل مدرسه هستند و از کاغذ یا شاخههای خشک درختان درست شدهاند. گاهی هم بچهها درختی را در فضای بیرونی مدرسه انتخاب میکنند. من میخواهم پیشنهاد کنم شما هم یک درخت آرزو برای خودتان بسازید، آرزوها میتوانند بامزه باشند. مثل آرزوی یکمیلیون آرزوی
بیشتر یا یک عالم شکلات. بعد یک درخت آرزو برای دیگران بسازید، آرزوهایی برای کسانی که آنها را میشناسید، مثلا برای مادربزرگتان که شاید حالش خوب نباشد یا آرزوهای دیگر. و در نهایت یک درخت آرزو برای دنیا بسازید. کار سختی است، چون این دنیا به تغییرات خیلی زیادی احتیاج دارد. اما وقتی من آرزوهای بچهها را میخوانم، میبینم که اوضاع قرار است درست شود، چون شما خوانندگان جوان، نسلی هستید که حقیقتا دنیا را به بهترین شکل تغییر میدهید. برای شما بهترین و شادترین لحظات کتابخوانی را آرزو میکنم و از شما برای این افتخار فوقالعاده سپاسگزارم».
آهنگی از خانه: اما یوتا باوئر که تصویرگر کتاب است از گوشه آتلیهاش، با شوروشوق و درحالیکه همراه با روباه عروسکیاش بود، ترانهای را به زبان فارسی خواند.
تقدیر از شکوفه تقی و غلامعلی مکتبی
همچنین در این مراسم نشان ویژه دهمین دوره اهدای نشان لاکپشت پرنده، به شکوفه تقی، نویسنده، تقدیم شد. در بخشی از گواهی این نشان آمده است: «از یاد نمیبریم که شما در طول سالهای فعالیتتان رنگوبویی متفاوت به ادبیات کودک ما بخشیدید و در اوج سالهای جنگ و خشونت صدای مهربانی در ادبیات کودک بودید». همچنین در بخشی از گواهیای که به «غلامعلی مکتبی»، تصویرگر تقدیم شد، آمده است: «فراموش نمیکنیم آثار شما از نخستین تصویرهایی است که همراه با الفبا بر ذهن و جان ایرانیان نشسته است و به آموزش طعمی دلپذیر بخشیده، قصهها را رنگینتر کرده و از گذشته به آینده پل زده است».
کتاب یاد: در این دوره کتاب «حسنک کجایی»، نوشته محمد پرنیان بهعنوان کتاب یاد معرفی شد.
فهرست چهلم: همچنین در بخش دیگری از این مراسم مجازی فهرست سیونهم و چهلم لاکپشت پرنده شامل بهترین کتابهای پاییز و زمستان ۱۳۹۹ رونمایی شد. در این فهرست، اطلاعات نزدیک به صد کتاب آمده است. کتابها بر اساس امتیاز مرتب شدهاند. علاوه بر تصویر روی جلد و اطلاعات شناسنامهای هر کتاب، میتوانید واژگان کلیدی آن را هم ببینید و راحتتر انتخاب کنید. همچنین گروه داوری لاکپشت پرنده به رسم هرسال از خانوادهها دعوت کرد «بهار را با عیدیدادن کتاب به کودکان و نوجوانان جشن بگیرند» . لاکپشت پرنده فهرستی از کتابهای کودک و نوجوان است که با همکاری مشترک شهر کتاب مرکزی و فصلنامه تخصصی پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان تهیه میشود. گروه داوری لاکپشت پرنده در این دوره عبارتاند از: حمید اباذری، محمود برآبادی، علیاصغر سیدآبادی، شکوه حاجینصرالله، مینا حدادیان، شیوا حریری، شادی خوشکار، گیسو فغفوری، نلی محجوب، مریم محمدخانی، فرمهر منجزی، فرناز میرحسینی، رویا میرغیاثی و سیدمهدی یوسفی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.