افغانستان بدون سفیر در آمریکا
نه از جمهوریت و نه از طالبان
سفارت افغانستان، بزرگترین مکان برای لابی در آمریکا، این روزها حال و روز ساختمانی متروکه را به خود گرفته است. بیشتر چراغهای این ساختمان که ۷۰ سال است دولت افغانستان را نمایندگی میکند، خاموش است؛ اما چراغ دفتر عبدالهادی نجرابی، معاون سفیر افغانستان در آمریکا، همچنان روشن است. نجرابی به رادیو ملی آمریکا میگوید: «ما خدمت به مردم را انتخاب کردهایم. چارهای دیگری جز این کار نداریم. نمیشود در سفارت را بست».
سفارت افغانستان در آمریکا در حال حاضر سفیری ندارد. قبل از سقوط جمهوریت، قرار بود وزارت خارجه سفیر جدیدی به آمریکا معرفی کند، اما افغانستان سقوط کرد و سفیر معرفی نشد. حالا نجرابی کار سفیر را هم انجام میدهد.
سفارت افغانستان در آمریکا مهمترین نهاد سیاسی دولت در خارج از این کشور است؛ به همین دلیل، چهرههای بسیار نزدیک به رئیسجمهوری همیشه مسئولیت سفارت افغانستان در آمریکا را بر عهده داشتهاند. سفیران افغانستان در آمریکا، در کنار مأموریت خود بهعنوان مقام سیاسی این کشور، باید مسئولیت لابیهای سیاسی در آمریکا را نیز بر عهده داشته باشند. همه کشورهای جهان سفارتخانههای خود را بهعنوان مرکز لابیگری در خاک بزرگترین ابرقدرت دنیا میسازند و به همین دلیل چهرههای قدرتمند و نزدیک به خود را به این سفارتخانهها میفرستند.
در۲۰ سال گذشته، هرچند سفیران افغانستان در آمریکا کارکشته نبودند، اما در هر حال از افراد نزدیک به رئیسجمهوری بودند. افرادی مانند سیدطیب جواد، اکلیل حکیمی، حمدالله محب، رویا رحمانی و عادله راز، همه افرادی بودند که رابطهای مستقیم با کرزی و غنی داشتند. هرچند خیلیها باور دارند این افراد آنگونه که باید نتوانستند لابیگران خوبی برای افغانستان باشند، حتی بیشتر این افراد به فسادهای بزرگ نیز متهماند.
سفارت افغانستان در آمریکا دیوارهای بلند و نوسازی دارد. این دیوارها که در سال ۲۰۲۰ ساخته شد، یکی از عجیبترین اختلاسهای مقامهای این سفارت را افشا کرد. در جولای سال ۲۰۲۰، آژانس خبری پژواک در یک گزارش تحقیقی از اختلاس میلیوندلاری در ساخت دیوار سفارت افغانستان در آمریکا پرده برداشت. پژواک دریافته بود سفارت افغانستان در آمریکا پیشنهاد ۸۸ هزار دلاری یک شرکت برای ساخت دیوارهای این سفارت را رد کرده و به جای آن، این دیوارها را با هزینهای نزدیک به دو میلیون دلار ساخته است.
این گزارش غوغای زیادی برپا کرد. بعدها مشخص شد در این اختلاس، همایون قیومی، وزیر مالیه (دارایی) افغانستان و یکی از نزدیکترین چهرهها به اشرف غنی نیز دست داشته است. هرچند رؤیا رحمانی، سفیر افغانستان در آمریکا، تلاش کرد با رد این گزارش تا حدی این اتهام را از خود دور کند، اما این گزارش در سراسر جهان غوغا به پا کرده بود.
بااینحال، اشرف غنی، رؤیا رحمانی را کنار نگذاشت و او همچنان بهعنوان سفیر به کارش ادامه داد، اما سرانجام در آغاز ماه ژوئن از کارش کنار گذاشته شد، ولی رحمانی دیگر به افغانستان نیامد و همچنان در آمریکا باقی ماند. پس از او، عادله راز، نماینده افغانستان در سازمان ملل متحد و همسر متین بیگ، رئیسدفتر رئیسجمهوری، بهعنوان سفیر افغانستان انتخاب شد، ولی عمر سفارت او چند هفته بیش نبود و در ماه آگوست با سقوط جمهوریت، سفارتخانههای افغانستان نیز رسما تعطیل شدند؛ هرچند بیشتر این سفارتخانهها همچنان به کار خود ادامه میدهند و طالبان نیز از سفیران خواستهاند تا کار خود را کماکان پیش ببرند.
نجرابی و ۱۱ همکار دیگرش در حال حاضر بدون حقوق و امکانات مالی دیگر در سفارت کار میکنند. آنان در تلاشاند برای افغانهایی که از این کشور خارج شدهاند و به حمایت و کمک سفارت نیاز دارند، تسهیلات ایجاد کنند؛ هرچند نجرابی میگوید آنها نگرانی اجارهخانه، پول برق، آب و دیگر هزینهها را دارند.به گزارش ایندیپندنت، او میگوید اصلا برایش قابل قبول نیست که برای گروه طالبان کار کند. او هم دیگر نمیتواند به افغانستان برگردد؛ زیرا طالبان خانه پدریاش را مصادره و تمام داراییاش را غصب کردهاند. طالبان هنوز نتوانسته است سفارتخانهها را در اختیار بگیرد، اما نفوذ داعش و القاعده در افغانستان میتواند کشورهای غربی را ترغیب کند طالبان را برای مبارزه با این گروههای تروریستی به رسمیت بشناسند. حتی احتمال دارد طالبان از ترفند ترساندن کشورهای غربی از گسترش داعش و القاعده در افغانستان استفاده کنند.
نجرابی میگوید یک روز از وزارت خارجه برای آنان لینک نشستی با سرپرست وزارت خارجه فرستاده شد. قرار بود تمامی سفرای افغانستان در خارج با امیرخان متقی جلسه داشته باشند، اما هیچکس در این جلسه حاضر نشد. نجرابی میگوید هیچ سفیری حاضر نیست برای طالبان کار کند.روی یک دیوار در ساختمان اصلی سفارت، پرترههای سفرای افغانستان در آمریکا از سال ۱۹۴۳ وجود دارد، اما جای سفرای افغانستان از ۱۹۸۱ تا سال ۲۰۰۲ خالی است. نجرابی میگوید در این ۲۰ سال افغانستان در آمریکا هیچ سفیری نداشته است. او نگران است که تاریخ دوباره تکرار شود و تا سالهای طولانی، هیچ پرترهای از سفیر افغانستان در آمریکا روی این دیوار نصب نشود.
سفارت افغانستان، بزرگترین مکان برای لابی در آمریکا، این روزها حال و روز ساختمانی متروکه را به خود گرفته است. بیشتر چراغهای این ساختمان که ۷۰ سال است دولت افغانستان را نمایندگی میکند، خاموش است؛ اما چراغ دفتر عبدالهادی نجرابی، معاون سفیر افغانستان در آمریکا، همچنان روشن است. نجرابی به رادیو ملی آمریکا میگوید: «ما خدمت به مردم را انتخاب کردهایم. چارهای دیگری جز این کار نداریم. نمیشود در سفارت را بست».
سفارت افغانستان در آمریکا در حال حاضر سفیری ندارد. قبل از سقوط جمهوریت، قرار بود وزارت خارجه سفیر جدیدی به آمریکا معرفی کند، اما افغانستان سقوط کرد و سفیر معرفی نشد. حالا نجرابی کار سفیر را هم انجام میدهد.
سفارت افغانستان در آمریکا مهمترین نهاد سیاسی دولت در خارج از این کشور است؛ به همین دلیل، چهرههای بسیار نزدیک به رئیسجمهوری همیشه مسئولیت سفارت افغانستان در آمریکا را بر عهده داشتهاند. سفیران افغانستان در آمریکا، در کنار مأموریت خود بهعنوان مقام سیاسی این کشور، باید مسئولیت لابیهای سیاسی در آمریکا را نیز بر عهده داشته باشند. همه کشورهای جهان سفارتخانههای خود را بهعنوان مرکز لابیگری در خاک بزرگترین ابرقدرت دنیا میسازند و به همین دلیل چهرههای قدرتمند و نزدیک به خود را به این سفارتخانهها میفرستند.
در۲۰ سال گذشته، هرچند سفیران افغانستان در آمریکا کارکشته نبودند، اما در هر حال از افراد نزدیک به رئیسجمهوری بودند. افرادی مانند سیدطیب جواد، اکلیل حکیمی، حمدالله محب، رویا رحمانی و عادله راز، همه افرادی بودند که رابطهای مستقیم با کرزی و غنی داشتند. هرچند خیلیها باور دارند این افراد آنگونه که باید نتوانستند لابیگران خوبی برای افغانستان باشند، حتی بیشتر این افراد به فسادهای بزرگ نیز متهماند.
سفارت افغانستان در آمریکا دیوارهای بلند و نوسازی دارد. این دیوارها که در سال ۲۰۲۰ ساخته شد، یکی از عجیبترین اختلاسهای مقامهای این سفارت را افشا کرد. در جولای سال ۲۰۲۰، آژانس خبری پژواک در یک گزارش تحقیقی از اختلاس میلیوندلاری در ساخت دیوار سفارت افغانستان در آمریکا پرده برداشت. پژواک دریافته بود سفارت افغانستان در آمریکا پیشنهاد ۸۸ هزار دلاری یک شرکت برای ساخت دیوارهای این سفارت را رد کرده و به جای آن، این دیوارها را با هزینهای نزدیک به دو میلیون دلار ساخته است.
این گزارش غوغای زیادی برپا کرد. بعدها مشخص شد در این اختلاس، همایون قیومی، وزیر مالیه (دارایی) افغانستان و یکی از نزدیکترین چهرهها به اشرف غنی نیز دست داشته است. هرچند رؤیا رحمانی، سفیر افغانستان در آمریکا، تلاش کرد با رد این گزارش تا حدی این اتهام را از خود دور کند، اما این گزارش در سراسر جهان غوغا به پا کرده بود.
بااینحال، اشرف غنی، رؤیا رحمانی را کنار نگذاشت و او همچنان بهعنوان سفیر به کارش ادامه داد، اما سرانجام در آغاز ماه ژوئن از کارش کنار گذاشته شد، ولی رحمانی دیگر به افغانستان نیامد و همچنان در آمریکا باقی ماند. پس از او، عادله راز، نماینده افغانستان در سازمان ملل متحد و همسر متین بیگ، رئیسدفتر رئیسجمهوری، بهعنوان سفیر افغانستان انتخاب شد، ولی عمر سفارت او چند هفته بیش نبود و در ماه آگوست با سقوط جمهوریت، سفارتخانههای افغانستان نیز رسما تعطیل شدند؛ هرچند بیشتر این سفارتخانهها همچنان به کار خود ادامه میدهند و طالبان نیز از سفیران خواستهاند تا کار خود را کماکان پیش ببرند.
نجرابی و ۱۱ همکار دیگرش در حال حاضر بدون حقوق و امکانات مالی دیگر در سفارت کار میکنند. آنان در تلاشاند برای افغانهایی که از این کشور خارج شدهاند و به حمایت و کمک سفارت نیاز دارند، تسهیلات ایجاد کنند؛ هرچند نجرابی میگوید آنها نگرانی اجارهخانه، پول برق، آب و دیگر هزینهها را دارند.به گزارش ایندیپندنت، او میگوید اصلا برایش قابل قبول نیست که برای گروه طالبان کار کند. او هم دیگر نمیتواند به افغانستان برگردد؛ زیرا طالبان خانه پدریاش را مصادره و تمام داراییاش را غصب کردهاند. طالبان هنوز نتوانسته است سفارتخانهها را در اختیار بگیرد، اما نفوذ داعش و القاعده در افغانستان میتواند کشورهای غربی را ترغیب کند طالبان را برای مبارزه با این گروههای تروریستی به رسمیت بشناسند. حتی احتمال دارد طالبان از ترفند ترساندن کشورهای غربی از گسترش داعش و القاعده در افغانستان استفاده کنند.
نجرابی میگوید یک روز از وزارت خارجه برای آنان لینک نشستی با سرپرست وزارت خارجه فرستاده شد. قرار بود تمامی سفرای افغانستان در خارج با امیرخان متقی جلسه داشته باشند، اما هیچکس در این جلسه حاضر نشد. نجرابی میگوید هیچ سفیری حاضر نیست برای طالبان کار کند.روی یک دیوار در ساختمان اصلی سفارت، پرترههای سفرای افغانستان در آمریکا از سال ۱۹۴۳ وجود دارد، اما جای سفرای افغانستان از ۱۹۸۱ تا سال ۲۰۰۲ خالی است. نجرابی میگوید در این ۲۰ سال افغانستان در آمریکا هیچ سفیری نداشته است. او نگران است که تاریخ دوباره تکرار شود و تا سالهای طولانی، هیچ پرترهای از سفیر افغانستان در آمریکا روی این دیوار نصب نشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.