|

بازگشت «تناولی» به تهران

استقرار جرثقیل‌ها در اطراف خانه مجسمه‌ساز

سحر آزاد:پرویز تناولی در آستانه تشکیل دادگاه بازپس‌گیری آثارش با تاکید بر اینکه قصد دارد آثار فروخته‌شده به سازمان فرهنگی هنری شهرداری را پس بگیرد تا در موزه شخصی خود نمایش دهد، از استقرار جرثقیل‌ها اطراف خانه‌اش برای جابه‌جایی آثار خود در روزهای گذشته گله کرد. این مجسمه‌ساز همچنین گفت دوسال قبل افرادی برای فروش برخی از این مجسمه‌ها مذاکره ناکامی را با یکی از حراج‌های بین‌المللی ترتیب داده بودند.
پرویز تناولی صبح روز گذشته (23 اسفند) وارد ایران شد تا در دادگاهی که امروز 24 اسفند برگزار می‌شود، شرکت کند. در این دادگاه، طرفین دعوا حضور می‌یابند تا رای قاضی برای پایان‌دادن به کشمکش 10ساله تناولی و شهرداری جهت روشن‌شدن وضعیت آثار این هنرمند صادر ‌شود. این کشمکش از آنجا آغاز شد که تناولی قصد داشت خانه‌اش در نیاوران را به موزه تبدیل کند و آثارش را آنجا نمایش دهد. خانه او در دوران مدیریت محمود احمدی‌نژاد، شهردار تهران بر اساس قراردادی بین تناولی و سازمان فرهنگی- هنری شهرداری، از او خریداری شد. آن زمان شهردار وقت تهران خانه مسکونی تناولی را به موزه تبدیل کرد و تعداد 60 قطعه از آثار را نیز خرید و در آن به نمایش گذاشت اما عمر موزه کوتاه بود و با تغییراتی که در مدیریت شهرداری به وجود آمد، موزه تعطیل و آثار به انبارهای شهرداری منتقل شد. با این اقدام، پرویز تناولی که حالا خانه‌اش دیگر کارایی موزه نداشت، در پی بازپس‌گیری ملکش افتاد و سرانجام پس از شش‌سال کش‌وقوس، ملک با رای «مجتمع قضایی عدالت» به او بازگردانده شد. طی این 10سال تناولی بارها تقاضای بازپس‌گیری آثارش را نیز کرده است و در آخرین بار از طریق اقدام حقوقی در پی حل این مشکل است.
او در آستانه برگزاری دادگاهی که قرار است رای نهایی را نسبت به روشن‌شدن آثار فروخته‌شده به شهرداری صادر کند، نسبت به شایعاتی مبنی براینکه هدف او از بازپس‌گیری آثار، فروش آنهاست، به «شرق» گفت: «این حرف کاملا بی‌پایه‌واساس است و من تاکید می‌کنم که به هیچ‌وجه قصد فروش این آثار را ندارم. متاسفانه دوسال پیش عده‌ای با مشاور یکی از حراج‌های بین‌المللی تماس گرفته و خواستار فروش آثارم به این حراجی شده بودند. در واقع آنها برای فروش مجسمه‌هایم قصد تبانی داشتند که همان زمان هم مشاور آن موسسه حراج و هم خود من به شدت جلوی این قضیه ایستادیم.»
او افزود: «این ترفند آن افراد برای انحراف پرونده از مسیر خود است. البته من با کمال میل و رضایت شخصی حاضرم یک یا چند قطعه از این آثار را به موزه‌ای در ایران اهدا کنم با این‌حال همان‌طور که بارها گفته‌ام، هدفم تجمیع آثار در موزه‌ای است که دوست دارم آثارم در آنها نمایش داده شود و برای آیندگان به یادگار بماند.»
تناولی همچنین در مورد آخرین وضعیت آثارش گفت: «ما در دعوا علیه سازمان فرهنگی، هنری شهرداری برای استرداد اشیا توانستیم دستور موقت پس‌گرفتن آثار را بگیریم. قاضی در ابتدا من را به‌عنوان «حافظ» برگزیده بود و از همین‌رو دخترم و وکیلم با مشقت فراوان با کمک جرثقیل این آثار را به خانه منتقل کردند. منتها طی چند روز گذشته از دادگاه اطلاع دادند که موزه هنرهای معاصر به‌عنوان «حافظ» باید نگهداری این آثار را برعهده بگیرد. ماموران مربوطه طی چندروز گذشته در اطراف خانه من تجمع کرده و خواهان انتقال مجسمه‌ها به موزه با جرثقیل شده‌اند. از طرف دیگر، مسوولان موزه اعلام کرده‌اند بدون طی مراحل استاندارد جابه‌جایی و انتقال آثار هنری، حاضر به پذیرفتن این آثار نیستند. با اینکه چندین مرتبه از راه دور از دوستان خواهش کردم چندروزی منتظر بمانند تا من به ایران برگردم، اما اصرار‌م نتیجه‌ای نداشت و آنها قصد ورود به خانه‌ام را که دخترم تنها در آن زندگی می‌کند، داشته‌اند. این امر فشار و لطمات روحی زیادی را به او وارد کرد.»
این هنرمند در مورد رای نهایی دادگاه عنوان کرد: «تا زمانی که رای نهایی صادر نشود نمی‌توان پیش‌بینی در این زمینه انجام داد اما به‌نظر می‌رسد حق با من باشد چون در مفاد قرارداد نوشته شده است این آثار برای موزه‌ای که در منزل من تاسیس خواهد شد، خریداری می‌شود اما اینگونه نشد. موزه تاسیس نشد و آثار هم پراکنده شدند. با این وضعیت از نظر قانونی آثار باید به من برگردانده شود. وکیلم نیز معتقد است این آثار از نظر قانونی و شرعی متعلق به موزه بوده است و بر اساس قوانین شرعی «ثمن و مثمن» یا «ظرف و مظروف» با هم معامله شده است و نمی‌توان یکی را بدون دیگری پس داد.»
تناولی در مورد وضعیت آثارش گفت: «این آثار در نقاط مختلف پراکنده هستند؛ تعدادی از آنها در موزه امام‌علی‌(ع)، تعدادی در فرهنگسرای خاوران و تعدادی در سازمان گسترش شهرداری دیده شده است. بخشی از آنها هم گویا در خانه‌های عده‌ای خاص نگهداری می‌شوند. هنوز آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد. تا آنجا که می‌دانم بخشی از این آثار صدمه زیادی دیده و شاید برخی از آنها هم مفقود شده باشند. البته باید آثار بازگردانده شود تا ببینیم چه وضعیتی دارند. ولی به قطع و یقین می‌گویم که ترمیم این آثار نیازمند هزینه‌کردن میلیون‌هاتومان است.»
سحر آزاد:پرویز تناولی در آستانه تشکیل دادگاه بازپس‌گیری آثارش با تاکید بر اینکه قصد دارد آثار فروخته‌شده به سازمان فرهنگی هنری شهرداری را پس بگیرد تا در موزه شخصی خود نمایش دهد، از استقرار جرثقیل‌ها اطراف خانه‌اش برای جابه‌جایی آثار خود در روزهای گذشته گله کرد. این مجسمه‌ساز همچنین گفت دوسال قبل افرادی برای فروش برخی از این مجسمه‌ها مذاکره ناکامی را با یکی از حراج‌های بین‌المللی ترتیب داده بودند.
پرویز تناولی صبح روز گذشته (23 اسفند) وارد ایران شد تا در دادگاهی که امروز 24 اسفند برگزار می‌شود، شرکت کند. در این دادگاه، طرفین دعوا حضور می‌یابند تا رای قاضی برای پایان‌دادن به کشمکش 10ساله تناولی و شهرداری جهت روشن‌شدن وضعیت آثار این هنرمند صادر ‌شود. این کشمکش از آنجا آغاز شد که تناولی قصد داشت خانه‌اش در نیاوران را به موزه تبدیل کند و آثارش را آنجا نمایش دهد. خانه او در دوران مدیریت محمود احمدی‌نژاد، شهردار تهران بر اساس قراردادی بین تناولی و سازمان فرهنگی- هنری شهرداری، از او خریداری شد. آن زمان شهردار وقت تهران خانه مسکونی تناولی را به موزه تبدیل کرد و تعداد 60 قطعه از آثار را نیز خرید و در آن به نمایش گذاشت اما عمر موزه کوتاه بود و با تغییراتی که در مدیریت شهرداری به وجود آمد، موزه تعطیل و آثار به انبارهای شهرداری منتقل شد. با این اقدام، پرویز تناولی که حالا خانه‌اش دیگر کارایی موزه نداشت، در پی بازپس‌گیری ملکش افتاد و سرانجام پس از شش‌سال کش‌وقوس، ملک با رای «مجتمع قضایی عدالت» به او بازگردانده شد. طی این 10سال تناولی بارها تقاضای بازپس‌گیری آثارش را نیز کرده است و در آخرین بار از طریق اقدام حقوقی در پی حل این مشکل است.
او در آستانه برگزاری دادگاهی که قرار است رای نهایی را نسبت به روشن‌شدن آثار فروخته‌شده به شهرداری صادر کند، نسبت به شایعاتی مبنی براینکه هدف او از بازپس‌گیری آثار، فروش آنهاست، به «شرق» گفت: «این حرف کاملا بی‌پایه‌واساس است و من تاکید می‌کنم که به هیچ‌وجه قصد فروش این آثار را ندارم. متاسفانه دوسال پیش عده‌ای با مشاور یکی از حراج‌های بین‌المللی تماس گرفته و خواستار فروش آثارم به این حراجی شده بودند. در واقع آنها برای فروش مجسمه‌هایم قصد تبانی داشتند که همان زمان هم مشاور آن موسسه حراج و هم خود من به شدت جلوی این قضیه ایستادیم.»
او افزود: «این ترفند آن افراد برای انحراف پرونده از مسیر خود است. البته من با کمال میل و رضایت شخصی حاضرم یک یا چند قطعه از این آثار را به موزه‌ای در ایران اهدا کنم با این‌حال همان‌طور که بارها گفته‌ام، هدفم تجمیع آثار در موزه‌ای است که دوست دارم آثارم در آنها نمایش داده شود و برای آیندگان به یادگار بماند.»
تناولی همچنین در مورد آخرین وضعیت آثارش گفت: «ما در دعوا علیه سازمان فرهنگی، هنری شهرداری برای استرداد اشیا توانستیم دستور موقت پس‌گرفتن آثار را بگیریم. قاضی در ابتدا من را به‌عنوان «حافظ» برگزیده بود و از همین‌رو دخترم و وکیلم با مشقت فراوان با کمک جرثقیل این آثار را به خانه منتقل کردند. منتها طی چند روز گذشته از دادگاه اطلاع دادند که موزه هنرهای معاصر به‌عنوان «حافظ» باید نگهداری این آثار را برعهده بگیرد. ماموران مربوطه طی چندروز گذشته در اطراف خانه من تجمع کرده و خواهان انتقال مجسمه‌ها به موزه با جرثقیل شده‌اند. از طرف دیگر، مسوولان موزه اعلام کرده‌اند بدون طی مراحل استاندارد جابه‌جایی و انتقال آثار هنری، حاضر به پذیرفتن این آثار نیستند. با اینکه چندین مرتبه از راه دور از دوستان خواهش کردم چندروزی منتظر بمانند تا من به ایران برگردم، اما اصرار‌م نتیجه‌ای نداشت و آنها قصد ورود به خانه‌ام را که دخترم تنها در آن زندگی می‌کند، داشته‌اند. این امر فشار و لطمات روحی زیادی را به او وارد کرد.»
این هنرمند در مورد رای نهایی دادگاه عنوان کرد: «تا زمانی که رای نهایی صادر نشود نمی‌توان پیش‌بینی در این زمینه انجام داد اما به‌نظر می‌رسد حق با من باشد چون در مفاد قرارداد نوشته شده است این آثار برای موزه‌ای که در منزل من تاسیس خواهد شد، خریداری می‌شود اما اینگونه نشد. موزه تاسیس نشد و آثار هم پراکنده شدند. با این وضعیت از نظر قانونی آثار باید به من برگردانده شود. وکیلم نیز معتقد است این آثار از نظر قانونی و شرعی متعلق به موزه بوده است و بر اساس قوانین شرعی «ثمن و مثمن» یا «ظرف و مظروف» با هم معامله شده است و نمی‌توان یکی را بدون دیگری پس داد.»
تناولی در مورد وضعیت آثارش گفت: «این آثار در نقاط مختلف پراکنده هستند؛ تعدادی از آنها در موزه امام‌علی‌(ع)، تعدادی در فرهنگسرای خاوران و تعدادی در سازمان گسترش شهرداری دیده شده است. بخشی از آنها هم گویا در خانه‌های عده‌ای خاص نگهداری می‌شوند. هنوز آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد. تا آنجا که می‌دانم بخشی از این آثار صدمه زیادی دیده و شاید برخی از آنها هم مفقود شده باشند. البته باید آثار بازگردانده شود تا ببینیم چه وضعیتی دارند. ولی به قطع و یقین می‌گویم که ترمیم این آثار نیازمند هزینه‌کردن میلیون‌هاتومان است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.