معلمان در قلب بهبود آموزش بدون ابزارها و سیاستهای حمایتی
حفیظاله مشهور
پنجم اکتبر روز بزرگداشت جایگاه معلم در جهان نامگذاری شده است. سازمان یونسکو هرساله به این مناسبت و به فراخور وضعیتی که معلمان در کشورهای مختلف در آن قرار دارند، شعاری را برای این روز انتخاب میکند. «معلم در قلب بهبودی آموزش» شعاری است که از سوی این سازمان با توجه به شرایط همهگیری کرونا و نقش معلمان در انجام رسالت آموزشگری در این شرایط سخت انتخاب شده است. در بیانیه این سازمان بر حمایتهایی که معلمان نیاز دارند تا بهطورکامل در روند بهبود آموزش اثرگذار باشند، تأکید شده است.همهگیری ویروس کرونا بیش از هر چیز باعث به تعطیلی کشاندن اجتماعات و از جمله مدارس شد و این درحالی بود که با وجود تعطیلی مدارس، روند آموزش کودکان نمیتوانست مدت زمان زیادی متوقف بماند و آسیبهای تعطیلی درازمدت بر سلامت روحی، اجتماعی و حتی جسمی دانشآموزان غیرقابلانکار بود. غافلگیری ناشی از این همهگیری و نبود زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری در بسیاری از کشورها از یکسو و تقاضای خانوادهها برای ادامه روند آموزش متناسب با شرایط جدید باعث شد که بیشترین فشار برای شروع و تداوم آموزش بر گرده معلمانی سنگینی کند که نهتنها خانواده و فرزندان خودشان نیز گرفتار این مشکلات بودند بلکه بدون سیاستها و ابزارهای حمایتی باید بخش زیادی از کاستیهای سیستم آموزشی جهت تحت پوشش قراردادن کودکان را خود جبران کرده و قدم در وادیای میگذاشتند که پیش و بیش از همه خودشان نیازمند حمایت در این زمینه بودند. در یکسالونیم گذشته و درحالیکه در بسیاری از کشورهای توسعهیافته با سرعت زیادی امکانات آموزش مجازی در اختیار معلمان و دانشآموزان قرار گرفت و بیشترین دغدغه معلمان در این کشورها وفقدادن خود با شرایط جدید آموزشی و تهیه محتوای مناسب برای این نوع از آموزش بود اما در کشورهایی چون ایران دغدغههای معلمان فراتر از این مسائل بود. عدم دسترسی بسیاری از دانشآموزان روستایی به شبکه اینترنتی مناسب و ناتوانی بخش زیادی از خانوادهها در تهیه گوشی و ابزار استفاده از آموزش مجازی، حتی در مدارس شهری شاید به بزرگترین دغدغه معلمان و مدیران مدارس بدل شده بود. نگارنده بهعنوان یک معلم در بسیاری از مدارس شاهد بودهام معلمان و مدیران مدارس برای تهیه ابزارهای ارتباطی دانشآموزان از هیچ تلاشی دریغ نکرده و باوجود مشکلات فراوانی که به سبب شرایط اقتصادی برایشان به وجود آمده بود هم خود در تأمین مالی این ابزارها مشارکت داشته و هم به دنبال جمعآوری کمکهایی بودند تا مانع از ترک تحصیل و دورماندن کودکانی از مدرسه شوند که تنها گناهشان نداری است. در شرایطی که میطلبید نهادهای مسئول بیشازپیش یاریگر معلمان باشند و تنها دغدغه معلم ارائه آموزشی باکیفیت باشد اما جز صدور دستورالعمل باری از دوش معلم برداشته نشد.
پنجم اکتبر روز بزرگداشت جایگاه معلم در جهان نامگذاری شده است. سازمان یونسکو هرساله به این مناسبت و به فراخور وضعیتی که معلمان در کشورهای مختلف در آن قرار دارند، شعاری را برای این روز انتخاب میکند. «معلم در قلب بهبودی آموزش» شعاری است که از سوی این سازمان با توجه به شرایط همهگیری کرونا و نقش معلمان در انجام رسالت آموزشگری در این شرایط سخت انتخاب شده است. در بیانیه این سازمان بر حمایتهایی که معلمان نیاز دارند تا بهطورکامل در روند بهبود آموزش اثرگذار باشند، تأکید شده است.همهگیری ویروس کرونا بیش از هر چیز باعث به تعطیلی کشاندن اجتماعات و از جمله مدارس شد و این درحالی بود که با وجود تعطیلی مدارس، روند آموزش کودکان نمیتوانست مدت زمان زیادی متوقف بماند و آسیبهای تعطیلی درازمدت بر سلامت روحی، اجتماعی و حتی جسمی دانشآموزان غیرقابلانکار بود. غافلگیری ناشی از این همهگیری و نبود زیرساختهای نرمافزاری و سختافزاری در بسیاری از کشورها از یکسو و تقاضای خانوادهها برای ادامه روند آموزش متناسب با شرایط جدید باعث شد که بیشترین فشار برای شروع و تداوم آموزش بر گرده معلمانی سنگینی کند که نهتنها خانواده و فرزندان خودشان نیز گرفتار این مشکلات بودند بلکه بدون سیاستها و ابزارهای حمایتی باید بخش زیادی از کاستیهای سیستم آموزشی جهت تحت پوشش قراردادن کودکان را خود جبران کرده و قدم در وادیای میگذاشتند که پیش و بیش از همه خودشان نیازمند حمایت در این زمینه بودند. در یکسالونیم گذشته و درحالیکه در بسیاری از کشورهای توسعهیافته با سرعت زیادی امکانات آموزش مجازی در اختیار معلمان و دانشآموزان قرار گرفت و بیشترین دغدغه معلمان در این کشورها وفقدادن خود با شرایط جدید آموزشی و تهیه محتوای مناسب برای این نوع از آموزش بود اما در کشورهایی چون ایران دغدغههای معلمان فراتر از این مسائل بود. عدم دسترسی بسیاری از دانشآموزان روستایی به شبکه اینترنتی مناسب و ناتوانی بخش زیادی از خانوادهها در تهیه گوشی و ابزار استفاده از آموزش مجازی، حتی در مدارس شهری شاید به بزرگترین دغدغه معلمان و مدیران مدارس بدل شده بود. نگارنده بهعنوان یک معلم در بسیاری از مدارس شاهد بودهام معلمان و مدیران مدارس برای تهیه ابزارهای ارتباطی دانشآموزان از هیچ تلاشی دریغ نکرده و باوجود مشکلات فراوانی که به سبب شرایط اقتصادی برایشان به وجود آمده بود هم خود در تأمین مالی این ابزارها مشارکت داشته و هم به دنبال جمعآوری کمکهایی بودند تا مانع از ترک تحصیل و دورماندن کودکانی از مدرسه شوند که تنها گناهشان نداری است. در شرایطی که میطلبید نهادهای مسئول بیشازپیش یاریگر معلمان باشند و تنها دغدغه معلم ارائه آموزشی باکیفیت باشد اما جز صدور دستورالعمل باری از دوش معلم برداشته نشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.