|

‌خوب نبودیم ولی فراموش‌کار نباشیم

تیم ملی ایران اولین بازی‌اش در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی 2022 قطر را با برتری خفیف و یک بر صفر مقابل سوریه در ورزشگاه آزادی شروع کرد. در این بازی که با گل علیرضا جهانبخش سه امتیاز ارزشمند به حساب ایران واریز شد، ملی‌پوشان نمایش دلچسبی نداشتند و چه‌بسا اگر قرار به رعایت انصاف بود، بازی باید با نتیجه مساوی به پایان می‌رسید. نمایش ضعیف تیم ملی در‌حالی رقم خورد که یکی، دو چهره مطرح این تیم از جمله سردار آزمون هم به خوب‌نبودن بازی اذعان کرد. به این مورد باید نمایش دور از انتظار یکی، دو بازیکن که اصلا در حد‌و‌اندازه‌های تیم ملی نبودند هم اضافه شود تا مشخص شود این تیم در ادامه مسیر و برای ثبت صعودی راحت‌تر به برنامه‌ای متفاوت نیاز دارد. با وجود این نمی‌شود همه‌چیز را به باد انتقاد گرفت. ایران در‌حالی زمین مسابقه را ترک کرد که دراگان اسکوچیچ، سرمربی‌اش را به‌دلیل ابتلا به کرونا روی نیمکت نداشت؛ چه‌بسا اگر بود، بخشی از آشفتگی به‌وجودآمده شکل نمی‌گرفت و ایران راحت‌تر بازی را به سود خود خاتمه می‌داد؛ اما فارغ از این داستان چند مورد را نباید فراموش کرد؛ اول و مهم‌تر از همه اینکه تیم ملی توانست سه امتیاز بازی نخست را به هر نحوی که شده به دست بیاورد. پیش‌تر، در انتخابی جام جهانی، تیم ملی هر‌بار بازی نخست را برده بالاخره طعم حضور در جام جهانی را چشیده است. از این گذشته، اهمیت این سه امتیاز زمانی مشخص می‌شود که بدانیم دیگر دیدارهای گروه اول که ایران هم در آن حضور دارد، همگی مساوی به پایان رسیده‌اند! این بدان معنی است که تیم ملی حتی با وجود نمایشی ضعیف فعلا صدرنشین گروه است و تنها تیمی است که گام اول را با برتری برداشته است. مورد دیگری که نباید به دست فراموشی سپرده شود، عدم غافلگیری است؛ کمتر هوادار فوتبالی تصور می‌کرد عراق توانایی متوقف‌کردن کره جنوبی در خاک این کشور را داشته باشد، ولی این موضوع رقم خورد. از آن مهم‌تر شکست غیره‌منتظره ژاپن، دیگر غول آسیایی، در گروه دوم برابر عمان بی‌ادعاست. با درنظرگرفتن همین یکی، دو مورد غافلگیری می‌توان فعلا چشم روی بازی ضعیف تیم ملی برابر سوریه بست و خوشحال بود که سه امتیاز مهم به دست آمده است. دیگر نکته‌ای که تکرارش در این میان واجب به نظر می‌رسد وضعیت تقابل‌های قبلی تیم ملی ایران با سوریه در ایران است. بنا به آمار، بدون درنظرگرفتن بازی‌های نه‌چندان معتبر غرب آسیا، ایران هرگز موفق به شکست‌دادن سوریه در 48 سال اخیر در بازی‌های رسمی آن‌هم در خانه نشده است! پس اهمیت این سه امتیاز در کنار شکستن طلسم سوری‌ها دوباره موضوعی است که باید برجسته شود. نتیجه مختصر آنکه ایران در بازی با سوریه خوب نبود ولی با توجه به مشکل همیشگی که تیم ملی در بازی‌های رسمی برابر سوریه در ایران داشته و نبودن اسکوچیچ کنار زمین، شاید بهتر است به روزهای آینده امیدوار ماند.

تیم ملی ایران اولین بازی‌اش در مرحله نهایی انتخابی جام جهانی 2022 قطر را با برتری خفیف و یک بر صفر مقابل سوریه در ورزشگاه آزادی شروع کرد. در این بازی که با گل علیرضا جهانبخش سه امتیاز ارزشمند به حساب ایران واریز شد، ملی‌پوشان نمایش دلچسبی نداشتند و چه‌بسا اگر قرار به رعایت انصاف بود، بازی باید با نتیجه مساوی به پایان می‌رسید. نمایش ضعیف تیم ملی در‌حالی رقم خورد که یکی، دو چهره مطرح این تیم از جمله سردار آزمون هم به خوب‌نبودن بازی اذعان کرد. به این مورد باید نمایش دور از انتظار یکی، دو بازیکن که اصلا در حد‌و‌اندازه‌های تیم ملی نبودند هم اضافه شود تا مشخص شود این تیم در ادامه مسیر و برای ثبت صعودی راحت‌تر به برنامه‌ای متفاوت نیاز دارد. با وجود این نمی‌شود همه‌چیز را به باد انتقاد گرفت. ایران در‌حالی زمین مسابقه را ترک کرد که دراگان اسکوچیچ، سرمربی‌اش را به‌دلیل ابتلا به کرونا روی نیمکت نداشت؛ چه‌بسا اگر بود، بخشی از آشفتگی به‌وجودآمده شکل نمی‌گرفت و ایران راحت‌تر بازی را به سود خود خاتمه می‌داد؛ اما فارغ از این داستان چند مورد را نباید فراموش کرد؛ اول و مهم‌تر از همه اینکه تیم ملی توانست سه امتیاز بازی نخست را به هر نحوی که شده به دست بیاورد. پیش‌تر، در انتخابی جام جهانی، تیم ملی هر‌بار بازی نخست را برده بالاخره طعم حضور در جام جهانی را چشیده است. از این گذشته، اهمیت این سه امتیاز زمانی مشخص می‌شود که بدانیم دیگر دیدارهای گروه اول که ایران هم در آن حضور دارد، همگی مساوی به پایان رسیده‌اند! این بدان معنی است که تیم ملی حتی با وجود نمایشی ضعیف فعلا صدرنشین گروه است و تنها تیمی است که گام اول را با برتری برداشته است. مورد دیگری که نباید به دست فراموشی سپرده شود، عدم غافلگیری است؛ کمتر هوادار فوتبالی تصور می‌کرد عراق توانایی متوقف‌کردن کره جنوبی در خاک این کشور را داشته باشد، ولی این موضوع رقم خورد. از آن مهم‌تر شکست غیره‌منتظره ژاپن، دیگر غول آسیایی، در گروه دوم برابر عمان بی‌ادعاست. با درنظرگرفتن همین یکی، دو مورد غافلگیری می‌توان فعلا چشم روی بازی ضعیف تیم ملی برابر سوریه بست و خوشحال بود که سه امتیاز مهم به دست آمده است. دیگر نکته‌ای که تکرارش در این میان واجب به نظر می‌رسد وضعیت تقابل‌های قبلی تیم ملی ایران با سوریه در ایران است. بنا به آمار، بدون درنظرگرفتن بازی‌های نه‌چندان معتبر غرب آسیا، ایران هرگز موفق به شکست‌دادن سوریه در 48 سال اخیر در بازی‌های رسمی آن‌هم در خانه نشده است! پس اهمیت این سه امتیاز در کنار شکستن طلسم سوری‌ها دوباره موضوعی است که باید برجسته شود. نتیجه مختصر آنکه ایران در بازی با سوریه خوب نبود ولی با توجه به مشکل همیشگی که تیم ملی در بازی‌های رسمی برابر سوریه در ایران داشته و نبودن اسکوچیچ کنار زمین، شاید بهتر است به روزهای آینده امیدوار ماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.